Povežite se sa nama

OKO NAS

FABRIKE KOJE KOLAŠINCI NIJESU DOČEKALI: Pogoni  u novinskim naslovima i predizbornim obećanjima

Objavljeno prije

na

Iako se ni jedno  obećanje o otvaranju fabrika u Kolašinu, tokom miulih četvrt vijeka, nije obistinilo, to ne sputava aktuelnu lokalnu vlast da najavljuje otvaranje novih

 

Da je bar dio obećanja državnih i lokalnih funkcionera, tokom minule dvije i po decenije ispunjen, na području kolašinske opštine sada bi radilo desetak pogona i u njima bilo bar hiljadu zaposlenih. Broj Kolašinca, kojima je neophodna jednokratna socijalana pomoć, iz godine u godinu, raste

Prije,  otprilike,  četvrt vijeka,  Kolašincima je obećana fabrika za preradu voća. Nešto kasnije i pogon za preradu mlijeka.  Nakon toga, pred svake izbore ta obećanja su ponavljana, a 2014. godine tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković bio je i precizan. Najduže za dvije godine, tvrdio je on, Moračani, ali i ostali u kolašinskim selima imaće nači da zarade od viškova voća i povrća, koje uzgajaju. Znao da pred novinarima istakne da će dvije takve  fabrike biti otvorene u kolašinskoj Biznis zoni.

Naravno, na tom prostoru niti bilo gdje drugo na području opštine, nije otvoren sličan pogon. Nema više, čak, ni obećanja o tome. N stočari nijesu bolje prošli s predizbornim obećanja. Još nijesu dočekali dugo očekivane pogone za preradu mlijeka ili mesa i životinjeske kože. U obećanjima je  postojala i fabrika za preradu vune.

Obećanja koje je, kada je riječ o oživljavanju privrede, davao Brajuškovićev predhodnik Mileta Bualtović ne mogu se ne izbrojati. Ništa  nije ostvareno.    Bulatović  će ostati upamćen, između ostalog,  i kao funkcioner za vrijeme čijeg mandata,  su iz Kolašina, neralno visokim nametima i taksama,  otjerani ozbiljni inevstitori u turizam.

Prije četiri godie iz Opštine su najavili  da imaju „razgovore sa ozbiljnim investitorom, koji planira otvaranje pogona za drvopreradu i zapošljavanje 50 Kolašinca“.  Sada je očigledno da razgovori nijesu zadovoljavajuće završeni, a kamoli smanjen broj nezaposlenih.

Iz godine u godinu čelnici lokalne vlasti najvaljivali  su bar po jednog investitora zainteresovanog za kolašinsku Biznis zonu i otvaranje novih pogona u kojima će raditi na stotine Kolašinca. Biznis zona je još tek djelimično komunalno uređen prostor, očigledno, potpuno nezanimljiv invenstitorima. Nijesu pomogle ni raze stimulativne poreske mjere ni sa državnog ni sa lokalnog nivoa.

„U Kolašinu će se proizvodti češko pivo“- javili su prije tri godine neki mediji.   Prema, ispostavilo se, vrlo neutemeljenim očekivanjima, trebalo je da počne proizvodnja  čuvenog Plzenskog piva. Sve u saradanji sa češkom kompanijom Destila. Poslije te najave, niko više nije pominjao pivaru u Kolašinu. Jesu li Česi bili zainteresovani za saradnju i, ako jesu, zbog čega više nijesu, nikad nije zvanično saopšteno. Od te investicije ostalo je samo par novinskih tekstova, čiji su autori skloni da boje Kolašinsku zbilju u ružičasto.

„Hrvatska firma otvrara fabriku čipsa u Kolašinu“-  to je još jedan naslov, koji je, bar na kratko,  izazvao nadu u osiromašenoj opštini. Navodno, nedavno takvu mogućnost saopštio je  vlasnik  fabrike Kanaan Zvonko Popović, koji je razgovrao sa predstavnicima opština Mojkovac i Kolašin.

„Otvarajem te fabrike zanačjno bi se  unaprijedila i količina proizvedenog krompira na teritorijama opština Mojkovac i Kolašin.“- to su navodno, jednom pro režimskom mediju, saopštili iz kolašinske opštine.

Sada u kolašinskoj Opštini kažu da to nikada nijesu to zvanično kazali, te da je najava otvranja pogona bila stavar pogrešnog zaključka izvjesnih novinara.  Čips će, ukoliko dođe do dogovora sa Popovićem, proizvoditi, ipak,  Mojkovčani.

Za utjehu, par mjeseci kasnije, zvanično je  Opštine najavljeno otavaraje fabrike tekstila. Tome se u lokalnoj vlasti nadaju poslije samo jednog razgovora s dvojicom biznismena.

„Tokom razgovora sa predsjednikom Opštine Milosavom Bulatovićem, biznismeni Vuk Rakočević i Omer Omerović su najavili mogućnost izgradnje tekstilne fabrike u biznis zoni u Bakoviću. Poslovni partneri iz Turske sa kojima saradjuje Omerović su zainteresovani za otvaranje te fabrike. Njihov uslov je da se obezbijedi 200 do 250 žena koje bi tu radile. .One bi prethodno prošle obuku koja bi im bila plaćena.“-  piše u saopštenju iz kabineta predsjednika Opštine.

Predsjednik Opštine, odmah potom je novinarima saopštio  da će  Kolašin „ u narednom periodu biti grad velikih investicija, a za njega su veoma zainteresovani strani investitori iz Turske, Rusije, Albanije, zapadne Evrope…“.

U detalje nije zalazio, a Kolašincima ostaje nada da će obećanja uoči izborne godine ovog puta biti istinitija od predhodnih.

Dok se nadaju ili ironišu na račun „velikih investicija i ozbiljnih investicija“ stanovnici tog grada svakodnevno se suočavaju sa sumornom svakodevicom i neumoljivom statistikom.Opštna je i dalje kolektiv sa najviše zaposlenih. Istovremeno i jedini kolašinski kolektiv u kojem je povećan broj radnih mjesta.  Za plate zaposlenih u lokalnoj upravi,  biće potrošena četvrtina budžeta za narednu godinu, što je ko 1, 1 milon eura.

Stopa nezaposlenosti u Kolašinu je daleko iznad državnog prosjeka. Prema informaciji, koju su, početkom godine odbornicima dostavili iz kolašinske kancelarije  Zavoda za zapošljavanje   (ZZZ) 833 Kolašinki i Kolašinaca  su bez posla. To je za 25 više nego predhodne godine.

Najviše je nazaposlenih žena, oko 52 odsto. Preko trećine su nekvalifikovane osobe, ali je na birou rada i skoro 100 visokoškolaca, među kojima i dva magistra.

Broj Kolašinca, kojima je neophodna jednokratna socijalana pomoć, iz godine u godinu, raste.  Lani je  to pravo, preko Centra za socijalni grad, iskoristilo 78 osoba.  u nezavidnoj finansijskoj situaciji. Godinam su prilično visoki iznosi koje lokalna vlast opredljeljuje u  tu svrhu.  Ove godine Kolašincima će iz opštinske kase za jednokratne socijalne pomoći biti isplaćeno 14.000 eura.

Od preduzeća u kojima je do početka 90-ih godina prošlog vijeka bilo 2.000 zaposlenih nema ni traga.  Probelmatičnim privatizacijama ugašene su Impregnacija, Veltrogovina, FAK… odavno nema ni tekstilnog pogona u Smajlagića Polju, a ni nekad uspješne firme ŠIK Tara.. Od svih tih firmi sada su ostale opustošen proizvodnje hale, rasprodata imovina, prevareni radnici  i gorko sjećanje na vrijeme kada je sa kolašinskog trga ka industrijskoj  zoni kretalo po 10-ak autobusa punih radnika.

                                                                                    Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

Izdvojeno

SOLIDARNOST NAKON ZEMLJOTRESA U DRAČU: Ima li ko da primi pouku?

Objavljeno prije

na

Objavio:

Građani i institucije u Crnoj Gori, posebno oni na Primorju koji pamte zemljotres iz 1979. godine, uključili su se u veliku akciju podrške svima onima u Albaniji koji su pretrpjeli štete od zemljotresa koji je 26. novembra najteže pogodio Drač sa okolinom

 

Nekoliko sati poslije najsmrtonosnijeg zemljotresa ove godine u svijetu ekipa humanitarne organizacije Amaneti obrela se u Draču. Desetak članova tog ulcinjskog udruženja, predvođenih Nevryzom Šaptafijem, uzelo je ono što je bilo u njihovom skladištu i podijelilo prvu pomoć. Na licu mjesta su se uvjerili što je građanima Drača najpotrebnije, i to objavili u medijima i na društvenim mrežama. Odaziv građanstva je bio odličan, drugog dana nekoliko kamiona sa najvažnijim namirnicama, posredstvom aktivista te organizacije, stiglo je u susjednu Albaniju.

Istovremeno je nekoliko stotina Ulcinjana dalo krv, a i ostale institucije su se uključile u akcije koje su pokrenuli lokalna samouprava i vjerske organizacije, Rotari klub, te Crveni krst Crne Gore.

“Od 26. novembra stalno smo na terenu. Prvih dana smo bili u gradu Draču, a onda smo  pomoć dijelili po okolnim selima. Posebno smo akciju usmjerili prema selu Bubć, gdje je oko 250 porodica ostalo bez domova. U tom području je stanje bilo alarmantno, jer im država nije posvećivala dovoljno brige i pažnje. Nama je taj narod zahvaljivao sa suzama u očima. To nikada neću zaboraviti”, kaže Šaptafi.

Članovi Amanetija su nekoliko desetina porodica iz Drača koji su ostali bez svojih domova doveli u Ulcinj, jer su im građani ove opštine obezbjedili besplatan smještaj i ishranu.

Navodeći da su Ulcinjani prije četiri decenije na svojoj koži osjetili još snažniji zemljotres od preko devet stepeni Merkalijeve skale, a odmah potom i ogromnu solidarnost cijele bivše države, gradonačelnik Ulcinja Ljoro Nrekić je rekao da su oni dužni da isto postupe kada su drugi u nevolji. On je sa svojim saradnicima takođe bio u Draču, uručio pomoć i razgovarao sa lokalnim zvaničnicima.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 6. decembra
ili na www.novinarnica.net 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

LJUDI I ZVJERI: Ko je predator

Objavljeno prije

na

Objavio:

 Zlodjela nad zaštićenim životinjskim vrstama u Crnoj Gori ne jenjavaju, a na njihovom suzbijanju se ne radi efikasno

 

Ubijanje roda na Marezi. Prodavanje sove ušare preko Fejsbuka. Ubijanje medvjedice na Bioču.  Sve u ekološkoj Crnoj Gori.

Zaštićene životinjske vrste kod nas to nisu. Iz Centra za zaštitu i proučavanje ptica kažu da nije riječ o pojedinačnim slučajevima nasilja: ,,Nedavni pokušaj prodaje jedinke sove – velike ušare u Baru, vrste koja je zaštićena, je samo jedan u nizu slučaja nezakonite trgovine, nezakonitog lova, ubijanja i trovanja ptica ili drugih životinja u Crnoj Gori. Možemo navesti niz primjera ovakvog nezakonitog djelovanja i nehumanog ponašanja, kao što je mučenje čaplje Živke, trovanje sivog sokola i velike ušare bojnim otrovom furadanom, nezakonito hvatanje štiglića, ubijanje medvjedice na Bioču. U Crnoj Gori je i još poprilično jaka tradicija  prepariranja ubijenih  ptica koje se drže  kao lovački trofeji ili služe da ‘ukrašavaju’ prostore“.

Glavni motivi za ovakve radnje su materijalna korist i potreba za držanjem životinja u zatočeništvu, objašnjavaju za Monitor iz CZIP-a. Nezakonitom trgovinom pojedinci i organizovane grupe stiču veliku zaradu, bilo da se radi o krijumčarenju lovine, egzotičnih vrsta ptica, divljih ptica pevačica i preparata strogo zaštićenih vrsta životinja.

Rode su u Crnoj Gori zaštićena vrsta od 1981. godine. Par ubijenih gnijezdećih roda sa Mareze i Perko i Perka, rode iz Polimske ulice u Beranama, jedine su gnijezdile u Crnoj Gori.  Ubistvo ptica koje donose sreću najbolje je oslikalo društvo u kojem živimo.

I medvjedi su zaštićena vrsta u Crnoj Gori. To nije spriječilo krivolovce da odstrijele medvjedicu, staru dvije godine, i da se potom samo udalje sa mjesta zločina. Iz Lovočuvarske službe LO Podgorica su tada rekli da su počinioci iz već dobro poznate grupe.

 

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 6. decembra
ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

SLUČAJ VERE SABO: Pravda zaglavljena u sudnicama 

Objavljeno prije

na

Objavio:

Vera Sabo sedam godina čeka da se riješi ostavinski postupak i da  konačno nasljeđenu kuću od pokojnog supruga prevede na sebe. Iz Osnovnog suda u Kotoru Monitoru su kazali da je ovaj predmet na Višem sudu u Podgorici. Sabo je u međuvremenu podnijela krivične prijave protiv trojice sudija suda u Kotoru

 

Posljednjih godina u sudstvu se hvala da su prekinuli sa starom praksom u kojoj su procesi trajali godinama, neki i duže od deceniju. To je za pohvalu, ali ima i drugačijih primjera. Vera Sabo iz Kotora tvrdi da njen ostavinski postupak traje preko sedam godina.

Sudski maraton, u Osnovnom sudu u Kotoru,  počeo je u ljeto 2012. godine nakon smrti njenog supruga Andraša. Ona je tada  dala izjavu notaru, od kojeg je dobila objašnjenje da će sud zakazati ostavinski postupak kako bi naslijeđene nekretnine prenijela na sebe. Kao jedini nasljednik trebalo je da postane vlasnik zemlje pored mora i kuće. Inženjer Andraš Sabo i Vera, sa završenim ekonomskim fakultetom i germanistikom, iz Njemačke dolaze u Kotor i 1975. kupuju kuću, koja datira iz 16 vijeka.

Monitor je o ovom slučaju pisao i 2014. godine. „Sa izjavom datoj notaru ništa nisam mogla da ostvarim. Ni do danas nikada nisam pozvana u sud u Kotoru da dam nasljedničku izjavu i kažem šta sve treba da naslijedim, iako sam se obraćala pritužbama i tom sudu i na druge brojne adrese. Početkom prošle godine pokušali su da mi preotmu zemlju pored mora koju smo kupili sa kućom. Rješenje o uknjiženju, koje smo dobili 2005. godine od državnog katastra, uništeno je u poznatoj aferi ‘kotorski katastar'”, kazala je tada  za Monitor Vera Sabo.

Agencija za kontrolu rada sudova i Vrhovni sud odgovorili su tada na njenu žalbu da je Osnovni sud u Kotoru sve uradio po zakonu. Krajem 2013. godine konačno dobija odgovor na svoju pritužbu i od Ministarstva pravde. U njemu se navodi da je zbog njenih pritužbi saslušavan sudija Osnovnog suda u Kotoru Špiro Pavićević i da je izjavu dao predsjednik tog suda Branko Vučković. U oktobru 2013. godine sudski kurir donio joj je sudsko rješenje, ali odbila je da ga primi. Nije, kaže, htjela da ga uzme zato što je rješenje sud donio bez njene izjave o zaostavštini.

Na pitanje Monitora zašto ovaj ostavinski postupak traje ovoliko, iz Osnovnog suda Kotor su nam odgovorili: ,,Spisi ovog predmeta su 24. juna 2019. godine, dostavljeni Višem sudu u Podgorici, radi odlučivanja po žalbi na dopunsko rješenje o nasljeđivanju, izjavljenoj od strane udove ostavioca Sabo Vere. Po vraćanju spisa predmeta iz Višeg suda, bićemo u mogućnosti da odgovorimo na Vaše novinarsko pitanje, naravno ako budete zainteresovani’’, kazao je za Monitor, potparol kotorskog suda, sudija Špiro Pavićević.

Sabo ističe da se sudu više puta obraćala i povodom spornog kredita od 5.500 eura koji je nakon suprugove smrti isplaćivala Podgoričkoj banci. Iako tvrdi da taj novac nikada nije vidjela, a od banke do danas nije dobila ugovor  o kreditu niti prateća dokumenta.

Vera Sabo smatra da predugo čeka da sud završi svoj posao, pa je u septembru ove godine podnijela Osnovnom državnom tužilaštvu u Kotoru krivične prijave protiv predsjednika Osnovnogsuda u Kotoru Branka Vučkovića i sudija, koji su do sada bili zaduženi za ovaj predmet, Špira Pavićevića i Veljka Bulatovića. Tereti ih za zlioupotrebu položaja, nečinjenje po osnovu zakona, izigravanje zakonskih obaveza, uskraćivanje zakonskog prava.

 

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo