Povežite se sa nama

MONITORING

FESTIVAL KOTORART POD UPITNIKOM: Kako podnijeti opozicioni Kotor

Objavljeno prije

na

Da li će se i pod kakvim uslovima održati ovogodišnji festival KotorArt u Kotoru, biće poznato nakon sastanka ugovorenog za 26. maj između ministra za kulturu Janka Ljumovića i predstavnika Opštine Kotor. Opstanak poznatog festivala koji uživa status kulturne manifestacije od državnog značaja, uveliko zavisi od politike i spremnosti državnih organa da sarađuju sa lokalnom upravom u Kotoru, u kome je vlast preuzela opozicija.

KotorArt je pravi ispit te vrste. U ovom trenutku, nešto više od tridesetak dana do početka Festivala, ne zna se da li će ga i u kojoj formi biti, odnosno da li će Ministarstvo kulture ispoštovati svoj dio obaveza, kao što je to činilo tokom duge vladavine DPS-a u ovom drevnom gradu.

Dešavanja oko održavanja KotorArta još jednom pokazuju kako mnoge kulturne manifestacije zavise od afiniteta i političke volje onih koji su u prilici da o tome odlučuju. U slučaju KotorArta problemi oko utvrđivanja programa i raspodjele sredstava nastali su zbog zategnutih odnosa na relaciji između Ministarstva kulture i nove lokalne uprave u Kotoru, na čelu sa predsjednikom Opštine Vladimirom Jokićem.

Međutim, glavni problem odjednom je postao način finansiranja Festivala za koji Ministarstvo izdvaja trećinu potrebnih sredstava dugih osam godina.

Ukupan budžet festivala prošlog ljeta iznosio je 628.766 hiljada eura, od čega je Ministarstvo uplatilo 230.000 eura, Opština 204.000 hiljade eura, dok ostatak čine sredstva pribavljena od sponzora. Kotorani su svoj dio sredstava već opredijelili a pregovori sa Ministarstvom su zapeli zbog pogoršanih međusobnih odnosa.

Da će politika uveliko odlučiti dalju sudbinu KotorArta sasvim je izvjesno. Dogovoreni sastanak ministra sa Kotoranima unaprijed je time opterećen. Na zahtjev Ministarstva da se sastanak na kome se očekuje potpisivanje sporazuma o organizovanju Međunarodnog festivala KotorArt za 2017. godinu, održi na nivou ministar – predsjednik, iz Opštine je upućen dopis u kome se ministar obavještava da će delegaciju Kotora predvoditi jedan od potpredsjednika Opštine. Diplomatski rečeno, niži nivo od traženog.

Predsjednik Jokić istrajan je u odluci da ne želi susret sa ministrom Ljumovićem sve dok se ne ispuni njegov zahtjev upućen Ministarstvu za razrješenje Anastazije Miranović sa funkcije direktorice Uprave za zaštitu kulturnih dobara.

Jokić je više puta pozvao ministra Ljumovića da kao nadležni, drugostpeni organ, reaguje na podnijetu prijavu u vezi sa postupanjem Uprave i direktorice Miranović u slučaju izgradnje ugostiteljskog objekta na lokaciji Turski rt na Verigama, koji je nedavno svečano otvoren u prisustvu bivšeg premijera Mila Đukanovića.

U tako zaoštrenim odnosima Opština i Ministarstvo treba da zaključe sporazum o zajedničkom finansiranju KotorArta koji će se ovog ljeta održati u posve drugačijoj atmosferi i novom poltičkom okruženju.

Kako se nezvanično saznaje u Ministarstvu kulture spremaju novi koncept organizacije KotorArta u kome će pozicija Ministarstva biti posve drugačija, koju će ministar Ljumović javno prezentirati na konferenciji za novinare zakazanoj za 29. maj.

Da u KotorArtu stvari ne funkcionišu kako bi trebalo uoči početka nove festivalske sezone, pokazalo je i reagovanje proslavljenog pijaniste Ratimira Martinovića, povodom njegovog otkazivanja učešća na svečanom koncertu u dvorani Kolarčeve zadužbine u Beogradu, priređenom povodom proslave Dana nezavisnosti Crne Gore. Martinović se obratio javnosti otvorenim pismom u kome navodi kako su razlozi njegove spriječenosti principijelne prirode. On je javno problematizovao uslove pod kojima se odvija život umjetničke muzike i ukupne kulturne produkcije u Crnoj Gori i govorio, između ostalog i o KotorArtu:

„Odvija se tako da ministar kulture mjesec dana prije početka državnog festivala KotrArt za koji je spreman kompletan program za 50 dana njegovog trajanja, ne zna kojim budžetom raspolaže za isti..”

Martinović je jedan od osnivača KotorArta, koordinator je programa Festivala i umjetnički direktor muzičkog programa pod nazivom Don Brankovi dani muzike, koji samostalno i u okviru KotorArta uspješno traje punih 16 godina. Osnovni problem daljeg funkcionisanja KotorArta koji ulazi u devetu godinu od osnivanja, je način organizovanja na koji prigovaraju i predsjednik Jokić i ministar Ljumović.

KotorArt posluje kao nevladina organizacija sa ciljem afirmacije umjetničkog stvaralaštva iz oblasti muzičke umjetnosti. Iako je to festival sa više različitih segmenata, od muzike, preko pozorišta za djecu i odrasle pa sve do arhitekture. Zapravo svi programski segmenti Festivala pojedinačno su registrovani kao NVO ili kao fondacije, što je slučaj sa Kotorskim festivalom pozorišta za djecu, Međunarodnim festivalom klapa Perast, dok je u Registru nevladinih fondacija upisana Fondacija Don Branko Sbutega- DBS, čiji je osnivač i ovlašćeno lice pijanista Martinović.

Finansijska sredstva iz budžeta Ministarstva kulture uplaćuju se Opštini Kotor koja sa svakim umjetničkim direktorom festivalskih programa zaključuje poseban ugovor.

Izgleda da je takvoj praksi došao kraj i da će ideja o transformaciji KotorArta u javnu ustanovu ovoga puta zaživjeti. Takva preporuka postojala je 2012. godine, ali je tadašnja predsjednica Marija Ćatović propustila da je realizuje. Međutim na novom modelu organizacije KotorArta radiće odvojeno ili zajedno i lokalna uprava i Ministarstvo kulture.

Nezvanično iz Ministarstva ocjenjuju kako je KotorArt izgubio prvobitnu koncepciju, kako je zaživjela neka vrsta privatizacije KotorArta koji je u osnovi dobra ideja ali da sistem NVO i plaćanja preko Opštine mora da se mijenja u vidu javne ustanove sa odgvornom upravljačkom strukturom.

Ministar Ljumović je godinama bio dio KotorArta, na funkciji izvršnog producenta Festivala, u vrijeme kada je pokrivao funkciju poslovnog direktora Crnogorskog narodnog pozorišta. Bio je i umjetnički direktor programa pod nazivom Pisanje grada u ime Fakulteta dramskih umjetnosti sa Cetinja, na kome je predavač. Kao član Nacionalnog komiteta za UNESCO pomogao je u pribavljanju pokroviteljstva za KotorArt, pa je za očekivati da sa pozicije ministra za kulturu na jedan novi i učinkovitiji način, pruži punu podršku Festivalu koji predstavlja važnu stavku u njegovoj radnoj biografiji.

Bivši ministar za kulturu i aktuelni ambasador Crne Gore u Beogradu Branislav Mićunović utemeljivač je KotorArta i počasni predsjednik kotorskih ljetnih igara. KotorArt je od početka bio osuđen na uspjeh, na kome su radile mnogobrojne državne institucije. Već na startu dobio je epitet međunarodnog, evropskog, mediteranskog i državnog festivala. Osnovan je tako što je preuzeo već afirmisani Kotorski pozorišni festival za djecu i Don Brankove dane muzike. Na inicijativu Mićunovića kao ministra i predsjednika Nacionalnog komiteta za saradnju sa UNESCO, KotorArt dobija pokroviteljstvo ove međunarodne organizacije.

Kakva je njegova uloga u nastanku kotorskog multimedijalnoig festivala najbolje je objasnio prvi umjetnički direktor Festivala, poznati zagrebački reditelj Paolo Mađeli. U uvodnom tekstu programa za ljeto 2012, pod nazivom Ipak se okreće, napisao je: „Međutim, ne bi se pokrenulo ni za milimetar bez podrške Ministarstva kulture… Dakle bez ministra Branislava Mićunovića koji je uspio da nam u teškim vremenima za kulturu pronađe, osim finansijskih sredstava, koja u poslednje vrijeme fale širom Evrope i jedan adekvatan prostor za potrebe Festivala u Kotoru. Okreće se znači i zahvaljujući Vladi Crne Gore, zahvaljujući njenom Ministarstvu kulture”.

Zlobnici su tada komentarisali da je za meteorski uspon KotorArta zapravo zaslužna supruga tadašnjeg ministra, rediteljka Radmila Vojvodić, koja je u Kotoru dobila vrhunske uslove i najljepšu scenu na moru za izvođenje svojih rediteljskih ostvarenja, pozorišnih predstava čije su premijere obilježavale svaku festivalsku sezonu.

Umjetnički par Mićunović-Vojvodić nagrađen je novim visokim državnim funkcijama. To ne znači da posle njih sve treba da propadne. Naprotiv. KotorArta će biti, samo pod novim, mnogo realnijim okolnostima.

Revizija poslovanja

„Mi smo opredijelili naše učešće u finansiranju KotorArta za ovu godinu u iznosu od 205.000 eura”, kazao je predsjednik Opštine Vladimir Jokić. Festival će ove godine ići prema programu koji smo zatekli, a za dogodine ćemo vidjeti. Svaka od manifestacija u okviru KotorArta zaslužuje reviziju poslovanja”, poručio je Jokić. On je kazao da je neodrživo da KotorArt radi kao fondacija i da će se u tom pogledu napraviti neka nova organizacija ove kutlurne manifestacije od značaja za Kotor.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

KAMENOLOM VELJA GORANA U BARSKOM SELU MRKOJEVIĆI: Nova vlast, stari scenario

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mještani Velje Gorane muku muče da zaustave preduzeće Trojan d.o.o da u njihovom selu izgradi kamenolom i naruši njihovu životnu sredinu, Vlada tvrdi da je projekat dobrobit cijele zajednice

 

Protest očajnih mještana protiv moćnog investitora koji pokušava da naruši životnu sredinu njihovog kraja. Vlada nas ubjeđuje da je riječ o projektu od velike važnosti za Crnu Goru, dobrobiti za građane koji protestuju i da je sve po zakonu. Investitor mještanima obećava brda i planine samo da ga puste da radi. Organi bezbjednosti privode građane kako bi investitor mirno mogao da gradi. Poznat scenario. Navikli smo na slične priče tokom vlasti Demokratske partije socijalista (DPS) i njihovih partnera.

Međutim, ovdje nije riječ o prethodnoj vlasti, niti o nekom od ranijih slučajeva. Jedina veza između tih scenarija je što je ovdje investitoru odobrila koncesiju upravo Vlada Duška Markovića, sadašnjeg poslanika opozicionog DPS-a u Skupštini. Štaviše, koncesija je dodijeljena u tranzicionom periodu između parlamentarnih izbora i formiranja nove Vlade. Kasnije smo od aktuelnih ministara slušali da su mnoge sporne odluke donijete upravo u tom periodu.

Riječ o barskom selu Mrkojevići, odnosno zaseoku Velja Gorana gdje barsko preduzeće Trojan d.o.o  želi da eksploatiše kamen. Koncesiju je 8. oktobra 2020. godine potpisao tada odlazeći premijer Duško Marković, dok mu je urbanističko-tehničke uslove par mjeseci kasnije izdala Opština Bar, gdje vlast i dalje vrši Demokratska partija socijalista. Trojan d.o.o dobio je koncesiju na tenderu gdje je bio jedini prijavljeni. Zakonska procedura je ispoštovana, kao i ranije za male hidroelektrane.

Jedino što koči ostvarenje ove investicije trenutno su mještani Velje Gorane koji ne žele kamenolom blizu svojih domova. Dio mještana je privela policija jer su nedavno pokušali da blokiraju mašine investitora.

,,Tužno je da smo ponovo ostavljeni da se sami borimo protiv kamenoloma i da nam je ugrožena cijela lokalna zajednica, a da niko od nadležnih ne reaguje, već nam privode mještane koji su civilizovano i mirno izašli da čekaju komunalnu policiju i da brane prag svoje kuće od razaranja. Sramotno je da svi zatvaraju oči i gledaju političku ili neku drugu korist pred koncesijom koja je štetna po lokalnu zajednicu”, tako je to opisala stanovnica sela Edina Osmanović.

Priču je otvorio Građanski pokret URA, odakle je traženo da ministar kapitalnih investicija Mladen Bojanić učini sve što je u njegovoj nadležnosti da stopira projekat kamenoloma. U kritiku kamenoloma su se potom uključile opozicione partije koje trenutno vrše vlast u Baru. I predsjednik Opštine Bar Dušan Raičević obišao je Velju Goranu da podrži mještane ističući da nije znao da je tamo planiran kamenolom. Međutim, upravo je njegova uprava preduzeću Trajan d.o.o izdala urbanističko-tehničke uslove za izradu tehničke dokumentacije 2. decembra 2020. godine.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VLADIN SVEŠTENIK U UO UNIVERZITETA: Vesna Bratić – dosljedno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Imenovanje sveštenika Nikole Marojevića za člana UO Univerziteta CG samo je nastavak dosljednog podgrijavanja podjela u javnosti od početka mandata trostruke ministarke, Vesne Bratić

 

Pored drame oko Vlade, glavna rasprava u javnosti vodi se oko Vladinog izbora paroha nikšićkog Nikole Marojevića za člana Upravnog odbora Univerziteta Crne Gore.

Partije i njima naklonjeni mediji izvještavaju o puču na državni univerzitet, koji je preko Vlade izvela Srpska pravoslavna crkva. Druga strana naglašava da komitama smeta paroh i sve što je srpsko.

Naslušali smo se proteklih dana o znamenitim katoličkim univerzitetima i svećenicima kojima crkvena odora nije smetala da budu dekani i rektori, o miješanju, ionako previše pristune crkve, u rad najznačajnije obrazovne institucije u državi, kao i argumenata o diskriminaciji sveštenika i njihovim građanskim pravima.

Na Univerzitetu su prekršili uobičajeni zavjet ćutanja kada se radi o stvarima koje se njih tiču, pa su neki zauzeli stav. Prva se oglasila profesorica Fakulteta političkih nauka Univerziteta Crne Gore Olivera Komar koja je na Tviteru napisala da u sekularnoj državi sveštenom licu nijedne vjerske zajednice nije mjesto u Upravnom odboru državnog univerziteta, posebno ne kao predstavniku Vlade. ,,U aktuelnim crnogorskim prilikama u kojima je uplitanje SPC-a u rukovođenje državom čak i javno priznato ovakav potez ne doprinosi smirivanju tenzija i jačanju Univerziteta kao autonomne institucije, a šalju poruku neravnopravnosti nastavnicima i studentima drugih vjerskih zajednica”.  Njen primjer je slijedilo još par profesora. Reagovali su čak i studenti: ,,Stava su da imenovanje paroha nikšićkog i šefa izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšićke Nikole Marojevića za člana UO UCG-a neće doprinijeti smirivanju tenzija i podjela”, saopštili su iz Studenskog parlamenta.

Ove sedmice Vijeće Pravnog fakulteta iznijelo je svoj stav da je ,,imenovanje paroha Srpske pravoslavne crkve ili vjerskog službenika bilo koje druge vjerske zajednice za člana UO UCG neprimjeren, a u aktuelnom društvenom trenutku i kontraproduktivan akt klerikalizacije jedinog državnog univerziteta u Crnoj Gori”. Pravni fakultet pozvao je Vladu da stavi van snage odluku o imenovanju Marojevića.

Da tema nije značajna samo na domaćem, već i međunarodnom nivou potvrdilo je saopštenje Ambasade SAD-a. ,,SAD su zabrinute zbog nedavnog imenovanja u Upravni odbor Univerziteta Crne Gore. Za napredak građanskog društva u Crnoj Gori, nezavisne institucije koje služe interesu javnosti, kao što je državni univerzitet, ne treba da budu pod neprimjerenim uticajem bilo koje religijske zajednice”, napisali su iz ove ambasade na Tviteru.

U biografiji Nikole Marojevića, dostupnoj na sajtu Matice srpske u Crnoj Gori, navodi se da je đakon Saborne crkve u Nikšiću, doktor bogoslovskih nauka i šef izdavačke službe Eparhije budimljansko-nikšičke. Jedan je od osmorice sveštenika koji su zajedno sa tadašnjim episkopom budimljansko-nikšićkim, a sadašnjim mitropolitom crnogorsko-primorskim Joanikijem, bili pritvoreni zbog učešća u, zbog epidemije zabranjenoj,  litiji u Nikšiću u maju 2020. povodom praznika Svetog Vasilija Ostroškog. Bio je i član političkog savjeta Nove srpske demokratije.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štempanom izdanju Monitora od 21. januara ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ULOGA MILA ĐUKANOVIĆA U PROPASTI PRIMORKE: Potpisao bankarske garancije još neosnovanoj firmi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu SDT u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije ali zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno 15 osoba

 

Pred kraj 2021. godine javnost je zapanjila sedmosatna drama i prijetnja Edina Begzića da će aktivirati eksploziv ispred poslovnice Nove ljubljanske banke (NLB) u Baru zbog tvrdnji da je banka ukrala novac radnicima nekadašnje Primorke DOO Bar, među kojima su bili i njegovi roditelji. Drama je okončana nakon što je Begzić u telefonskom razgovoru sa potpredsjednikom Vlade Dritanom Abazovićem iznio slučaj svojih roditelja i ostalih zaposlenih u nekadašnjoh barskoj firmi. Ispostavilo se da Begzić nije imao pravi eksploziv i oružje kojim je prijetio u ranije snimljenoj video poruci gdje je optužio „lopovsku banku da je uz pomoć države i njenih institucija (za vrijeme DPS-a) ukrala pare od poštenog i jadnog naroda i radnika firme Primorka iz Bara davne 2010. godine.“

Abazović je nakon tri dana, kao što je obećao Begziću, primio u svoj kabinet delegaciju bivših radnika i izjavio da su zahtjevi radnika „maksimalno opravdani i da imaju realne zahtjeve“. Obećao je i da će urgirati da tužilaštvo djeluje uz nadu da „neko novo Tužilaštvo neće čekati da zastari predmet i da će procesuirati sve one koji su učestvovali u očiglednim koruptivnim radnjama u slučaju privatizacije Primorke“.

Još u martu 2019. godine Viši sud u Podgorici je potvrdio znatno reduciranu optužnicu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT) u predmetu Primorka Bar protiv šestočlane grupe koja se tereti za „zloupotrebu poslovanja u privredi, čime su oštetili budžet za 6,6 miliona eura“. Optuženi su vlasnik firme Krisma Nebojša Bošković, koji je privatizovao Primorku, bivši direktor NLB Črtomir Mesarič, Biljana Bošković, predsjednik odbora direktora Primorke Svetozar Marković, direktor Melgonia-Primorke Vinko Marović i direktor Krisma motorsa Milenko Marković. Suđenje je počelo skoro godinu kasnije a zbog pandemije nije održano gotovo nijedno ročište. U Naredbi za sprovođenje istrage je prvobitno bilo osumnjičeno čak 15 osoba da su direktno oštetile budžet za 4 miliona i da su nezakonito prisvojile državnu imovinu vrijednu 15 miliona eura.

Mnogi optužuju Specijalno tužilaštvo da je tokom izviđaja i istrage pažljivo zaobišlo sve one koji su direktno povezani sa tadašnjim premijerom Milom Đukanovićem.

Još je 2014. godine opozicioni poslanik Mladen Bojanić (sadašnji ministar kapitalnih investicija) optužio  je Đukanovića u Skupštini da stoji iza davanja propalih državnih garancija sumnjivoj firmi sa Kipra, iza koje stoje sumnjive osobe od ranije poznate po uvođenju drugih firmi u stečaj.

Bojanić je pokazao dokumenta da je Melgonia-Primorka DOO Bar dobila bankarsku garanciju 1. aprila 2010. godine Vlade Crne Gore u iznosu od 4 miliona eura za ukupni kredit od 14,4 miliona eura koji je odobrila NLB Montenegro banka AD Podgorica. Garancija Vlade koja je iznosila 27,8 odsto ukupnog kredita odobrenog od NLB je bila naplativa na prvi poziv i bez prava protesta. Vlada nije obezbijedila nikakve kontragarancije od „investitora“ da zaštiti novac poreskih obveznika u slučaju nepovoljnog razvoja događaja.

Kako po riječima samog Đukanovića u Skupštini „preduzeće nije izmirivalo obaveze po kreditnom zaduženju, banka je 28. februara 2014, na osnovu izdate garancije, uputila Ministrastvu finansija zahtjev za plaćanje cjelokupnog iznosa garancije. Ministarstvo finansija je 31. marta 2014. izvršilo plaćanje cjelokupnog duga“. Rješenjem Privrednog suda u Podgorici 356/13 od 14. aprila 2014. je otvoren stečajni postupak i Đukanović je naglasio da „očekuje da ćemo imati jasniju sliku o realnosti ovog potraživanja u narednim fazama, nadajmo se, efikasne realizacije stečajnog postupka“.

Nakon naplate garancije Vlade, Melgonia-Primorka je ostala dužna državi i 573.000 eura poreza kao i svih 14,4 miliona kredita koji je trebao biti korišten za restrukturiranje ove nekad državne firme i ponovno pokretanje proizvodnje. Od 63 radnika njih 50 je odmah završilo na Birou za nezaposlene dok je 13 još neko vrijeme radilo na popisivanju imovine uzaludno se nadajući da će se naplatiti iz stečajne mase.

Najkontroverznije je to što je vlada Mila Đukanovića dala garancije za kredit firmi koja je osnovana tek 5 mjeseci kasnije. Bojanić je izjavio da firma nije bila registrovana u Privrednom sudu u doba davanja garancija i da „po Zakonu o privrednom društvu, član 70 – društvo stiče svojstvo pravnog lica danom registracije u Centralnom registru Privrednog suda. Je li Vlada bila vidovita pa je pet mjeseci prije nego što je ovo društvo steklo status pravnog lica odobrilo garanciju za njega u iznosu od 4 miliona“?  Bojanić je upozorio i da je po Zakonu o kontroli državne pomoći davalac državne pomoći dužan da prije dodjele državne pomoći podnose prijavu državnoj komisiji.

To nije bilo jedino plaćanje duga novcem građana. Istog dana kada je Vlada dala garancije za Melgoniu-Primorku date su i garancije za nekoliko drugih firmi –  Kombinat aluminijuma za 85 miliona, Željezaru u Nikšiću za 27 miliona, Brodogradilište u Bijeloj za 5.88 miliona, Željeznicu za 7 miliona… Ukupno 140 miliona eura od kojih je većina aktivirana i za koje niko nije odgovarao.

Melgonia-Primorku je osnovao Melgonia Holdings Limited iz Limasola sa Kipra 7. septembra 2009. godine kako pokazuje i Centralni registar privrednih subjekata čijim izvodom je tada uzaludno mahao i poslanik Bojanić u Skupštini pozivajući Đukanovića da saopšti ko su vlasnici firme. „Vi svakako znate jer ne mogu da vjerujem da ste odobrili 4 miliona garancija a da ne znate ko stoji iza toga“, rekao je Bojanić pitajući premijera koje su to reference vlasnika i program restruktuiranja koji su ubijedili Vladu da stane iza projekta.

Vlada je nakon dvije godine napravila aneks kojim se produžava ista garancija, sa S-Company DOO Tivat. Bojanić je ustvrdio da pomenute firme nema u centralnom registru Privrednog suda, i da nije jasno kakva je njena uloga između države, NLB Montenegro banke i Melgonie. „Nje nema, to je fantom firma“!

Đukanović je u Skupštini 2014. izjavio da je bila potrebna „pravovremena reakcija da se zaštiti ekonomski i nacionalni interes Crne Gore zbog eskalacije svjetske ekonomske krize kao i da su tada pored pomenutih date i garancije od 100 miliona za bankarski sektor dok je „za one koji su kršili zakone ove države nadležni državni organi time odgovorno bave“.

U odnosu na „mnoštvo detalja“ koje je Bojanić iznio „ne vjerujem da ni vi sami ne očekujete da bi vam to mogao odgovoriti predsjednik Vlade“. Na optužbe i dokumenta o garancijama firmi koja je tek trebala biti osnovana, Đukanović je rekao da „nema govora o tome da je Vlada unaprijed nekom nepoznatom privrednom subjektu dala garanciju 5 mjeseci prije nego što je formiran. Vlada se bavila problemom Primorke, to je vrlo jasno, nikakve Melgonie, problemom Primorke koji traje već 10 godina, prije svega socijalnim problemom Primorke. Neke poslovne poteze vrijeme potvrdi a neke ne“.

Na kraju će se ispostaviti  da je novac koji je bio garant da se riješe socijalni problemi radnika i koji je trebao biti isplaćen njima završio negdje drugo.

Primorka je otkupljena za 1,6 miliona eura (51 odsto akcija) od tadašnjeg Atlas fonda  Duška Kneževića i naknadno je dobila 14,4 miliona kredita od NLB Montenegro banke.

Jedan od optuženih u procesu (koji je zaobišao ljude iz Vlade) Nebojša Bošković je na sudu izjavio da je on jedini izgubio novac u slučaju Primorka i da ga je to koštalo 1.6 miliona njegove kiparske firme. Rekao je da nije kriv i da je SDT uradio smišljeni i tendeciozni nalaz i da „od 14,4 miliona eura dobijenih kredita za pokretanje proizvodnje Primorke, na račun je ‘leglo’ svega 223.000 eura. Novac od kredita je dolazio na račun banke i odatle je dalje usmjeravan po nalogu Vlade Crne Gore, a bez naših naloga. Nismo mogli plaćati ni jednog eura nikome, a da to ne odobri banka i Vlada“. On je optužio Duška Kneževića da je njegova ekipa sakrila ranije dugove i povjerioce a da je država stajala iza čitavog projekta. To je potvrdio i drugooptuženi Mesarič izjavom da je garancije za kredite odobrila Vlada i da njegova banka ne bi odobravala zajam da ona nije stala iza projekta.

Đukanović je  2014.  sumirao priču oko Primorke u parlamentu: „Ono što je važno je da je ova garancija izdata u skladu sa zakonskom procedurom… Ko je vlasnik Melgonia-Primorka, vjerujte mi, to mi uopšte nije važno, to mi ime ne znači ništa kao ni mnoga druga imena… ovdje nije bilo nikakvih zakulisnih radnji, nikakvih posebnih privatnih interesa, nekakvog prelivanja novca poreskih obveznika u privatni džep, ništa od toga nije bilo po mome saznanju“.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo