Povežite se sa nama

MONITORING

FESTIVAL KOTORART POD UPITNIKOM: Kako podnijeti opozicioni Kotor

Objavljeno prije

na

Da li će se i pod kakvim uslovima održati ovogodišnji festival KotorArt u Kotoru, biće poznato nakon sastanka ugovorenog za 26. maj između ministra za kulturu Janka Ljumovića i predstavnika Opštine Kotor. Opstanak poznatog festivala koji uživa status kulturne manifestacije od državnog značaja, uveliko zavisi od politike i spremnosti državnih organa da sarađuju sa lokalnom upravom u Kotoru, u kome je vlast preuzela opozicija.

KotorArt je pravi ispit te vrste. U ovom trenutku, nešto više od tridesetak dana do početka Festivala, ne zna se da li će ga i u kojoj formi biti, odnosno da li će Ministarstvo kulture ispoštovati svoj dio obaveza, kao što je to činilo tokom duge vladavine DPS-a u ovom drevnom gradu.

Dešavanja oko održavanja KotorArta još jednom pokazuju kako mnoge kulturne manifestacije zavise od afiniteta i političke volje onih koji su u prilici da o tome odlučuju. U slučaju KotorArta problemi oko utvrđivanja programa i raspodjele sredstava nastali su zbog zategnutih odnosa na relaciji između Ministarstva kulture i nove lokalne uprave u Kotoru, na čelu sa predsjednikom Opštine Vladimirom Jokićem.

Međutim, glavni problem odjednom je postao način finansiranja Festivala za koji Ministarstvo izdvaja trećinu potrebnih sredstava dugih osam godina.

Ukupan budžet festivala prošlog ljeta iznosio je 628.766 hiljada eura, od čega je Ministarstvo uplatilo 230.000 eura, Opština 204.000 hiljade eura, dok ostatak čine sredstva pribavljena od sponzora. Kotorani su svoj dio sredstava već opredijelili a pregovori sa Ministarstvom su zapeli zbog pogoršanih međusobnih odnosa.

Da će politika uveliko odlučiti dalju sudbinu KotorArta sasvim je izvjesno. Dogovoreni sastanak ministra sa Kotoranima unaprijed je time opterećen. Na zahtjev Ministarstva da se sastanak na kome se očekuje potpisivanje sporazuma o organizovanju Međunarodnog festivala KotorArt za 2017. godinu, održi na nivou ministar – predsjednik, iz Opštine je upućen dopis u kome se ministar obavještava da će delegaciju Kotora predvoditi jedan od potpredsjednika Opštine. Diplomatski rečeno, niži nivo od traženog.

Predsjednik Jokić istrajan je u odluci da ne želi susret sa ministrom Ljumovićem sve dok se ne ispuni njegov zahtjev upućen Ministarstvu za razrješenje Anastazije Miranović sa funkcije direktorice Uprave za zaštitu kulturnih dobara.

Jokić je više puta pozvao ministra Ljumovića da kao nadležni, drugostpeni organ, reaguje na podnijetu prijavu u vezi sa postupanjem Uprave i direktorice Miranović u slučaju izgradnje ugostiteljskog objekta na lokaciji Turski rt na Verigama, koji je nedavno svečano otvoren u prisustvu bivšeg premijera Mila Đukanovića.

U tako zaoštrenim odnosima Opština i Ministarstvo treba da zaključe sporazum o zajedničkom finansiranju KotorArta koji će se ovog ljeta održati u posve drugačijoj atmosferi i novom poltičkom okruženju.

Kako se nezvanično saznaje u Ministarstvu kulture spremaju novi koncept organizacije KotorArta u kome će pozicija Ministarstva biti posve drugačija, koju će ministar Ljumović javno prezentirati na konferenciji za novinare zakazanoj za 29. maj.

Da u KotorArtu stvari ne funkcionišu kako bi trebalo uoči početka nove festivalske sezone, pokazalo je i reagovanje proslavljenog pijaniste Ratimira Martinovića, povodom njegovog otkazivanja učešća na svečanom koncertu u dvorani Kolarčeve zadužbine u Beogradu, priređenom povodom proslave Dana nezavisnosti Crne Gore. Martinović se obratio javnosti otvorenim pismom u kome navodi kako su razlozi njegove spriječenosti principijelne prirode. On je javno problematizovao uslove pod kojima se odvija život umjetničke muzike i ukupne kulturne produkcije u Crnoj Gori i govorio, između ostalog i o KotorArtu:

„Odvija se tako da ministar kulture mjesec dana prije početka državnog festivala KotrArt za koji je spreman kompletan program za 50 dana njegovog trajanja, ne zna kojim budžetom raspolaže za isti..”

Martinović je jedan od osnivača KotorArta, koordinator je programa Festivala i umjetnički direktor muzičkog programa pod nazivom Don Brankovi dani muzike, koji samostalno i u okviru KotorArta uspješno traje punih 16 godina. Osnovni problem daljeg funkcionisanja KotorArta koji ulazi u devetu godinu od osnivanja, je način organizovanja na koji prigovaraju i predsjednik Jokić i ministar Ljumović.

KotorArt posluje kao nevladina organizacija sa ciljem afirmacije umjetničkog stvaralaštva iz oblasti muzičke umjetnosti. Iako je to festival sa više različitih segmenata, od muzike, preko pozorišta za djecu i odrasle pa sve do arhitekture. Zapravo svi programski segmenti Festivala pojedinačno su registrovani kao NVO ili kao fondacije, što je slučaj sa Kotorskim festivalom pozorišta za djecu, Međunarodnim festivalom klapa Perast, dok je u Registru nevladinih fondacija upisana Fondacija Don Branko Sbutega- DBS, čiji je osnivač i ovlašćeno lice pijanista Martinović.

Finansijska sredstva iz budžeta Ministarstva kulture uplaćuju se Opštini Kotor koja sa svakim umjetničkim direktorom festivalskih programa zaključuje poseban ugovor.

Izgleda da je takvoj praksi došao kraj i da će ideja o transformaciji KotorArta u javnu ustanovu ovoga puta zaživjeti. Takva preporuka postojala je 2012. godine, ali je tadašnja predsjednica Marija Ćatović propustila da je realizuje. Međutim na novom modelu organizacije KotorArta radiće odvojeno ili zajedno i lokalna uprava i Ministarstvo kulture.

Nezvanično iz Ministarstva ocjenjuju kako je KotorArt izgubio prvobitnu koncepciju, kako je zaživjela neka vrsta privatizacije KotorArta koji je u osnovi dobra ideja ali da sistem NVO i plaćanja preko Opštine mora da se mijenja u vidu javne ustanove sa odgvornom upravljačkom strukturom.

Ministar Ljumović je godinama bio dio KotorArta, na funkciji izvršnog producenta Festivala, u vrijeme kada je pokrivao funkciju poslovnog direktora Crnogorskog narodnog pozorišta. Bio je i umjetnički direktor programa pod nazivom Pisanje grada u ime Fakulteta dramskih umjetnosti sa Cetinja, na kome je predavač. Kao član Nacionalnog komiteta za UNESCO pomogao je u pribavljanju pokroviteljstva za KotorArt, pa je za očekivati da sa pozicije ministra za kulturu na jedan novi i učinkovitiji način, pruži punu podršku Festivalu koji predstavlja važnu stavku u njegovoj radnoj biografiji.

Bivši ministar za kulturu i aktuelni ambasador Crne Gore u Beogradu Branislav Mićunović utemeljivač je KotorArta i počasni predsjednik kotorskih ljetnih igara. KotorArt je od početka bio osuđen na uspjeh, na kome su radile mnogobrojne državne institucije. Već na startu dobio je epitet međunarodnog, evropskog, mediteranskog i državnog festivala. Osnovan je tako što je preuzeo već afirmisani Kotorski pozorišni festival za djecu i Don Brankove dane muzike. Na inicijativu Mićunovića kao ministra i predsjednika Nacionalnog komiteta za saradnju sa UNESCO, KotorArt dobija pokroviteljstvo ove međunarodne organizacije.

Kakva je njegova uloga u nastanku kotorskog multimedijalnoig festivala najbolje je objasnio prvi umjetnički direktor Festivala, poznati zagrebački reditelj Paolo Mađeli. U uvodnom tekstu programa za ljeto 2012, pod nazivom Ipak se okreće, napisao je: „Međutim, ne bi se pokrenulo ni za milimetar bez podrške Ministarstva kulture… Dakle bez ministra Branislava Mićunovića koji je uspio da nam u teškim vremenima za kulturu pronađe, osim finansijskih sredstava, koja u poslednje vrijeme fale širom Evrope i jedan adekvatan prostor za potrebe Festivala u Kotoru. Okreće se znači i zahvaljujući Vladi Crne Gore, zahvaljujući njenom Ministarstvu kulture”.

Zlobnici su tada komentarisali da je za meteorski uspon KotorArta zapravo zaslužna supruga tadašnjeg ministra, rediteljka Radmila Vojvodić, koja je u Kotoru dobila vrhunske uslove i najljepšu scenu na moru za izvođenje svojih rediteljskih ostvarenja, pozorišnih predstava čije su premijere obilježavale svaku festivalsku sezonu.

Umjetnički par Mićunović-Vojvodić nagrađen je novim visokim državnim funkcijama. To ne znači da posle njih sve treba da propadne. Naprotiv. KotorArta će biti, samo pod novim, mnogo realnijim okolnostima.

Revizija poslovanja

„Mi smo opredijelili naše učešće u finansiranju KotorArta za ovu godinu u iznosu od 205.000 eura”, kazao je predsjednik Opštine Vladimir Jokić. Festival će ove godine ići prema programu koji smo zatekli, a za dogodine ćemo vidjeti. Svaka od manifestacija u okviru KotorArta zaslužuje reviziju poslovanja”, poručio je Jokić. On je kazao da je neodrživo da KotorArt radi kao fondacija i da će se u tom pogledu napraviti neka nova organizacija ove kutlurne manifestacije od značaja za Kotor.

Branka PLAMENAC

Komentari

Izdvojeno

REFORMSKI KURS MANDIĆEVE NOVE: Slavljenje komšijskih praznika i kriminala

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Daria Vraneša, gradonačelnika multietničkih i viševjerskih Pljevalja,  Pljevlja su  „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod.“    Ove misli izrekao je na proslavi Dana državnosti Republike Srbije , koji je organizovala pljevaljska opština

 

 

U srijedu veče je u Pljevljima, u organizaciji Opštine Pljevlja, u sali Centra za kulturu održana Svečana akademija povodom 220 godina od Prvog srpskog ustanka i 189 godina od donošenja Sretenjskog ustava Knjaževine Srbije. Pozivnice za  događaj je potpisao gradonačelnik Dario Vraneš. Skup je počeo intoniranjem srbijanske himne Bože pravde, a onda je mileševski episkop  Atanasije Rakita, u čijoj jurisdikciji su Pljevlja, blagoslovio prisutne. Gradonačelnik Vraneš je podsjetio na značaj ustanka u Srbiji 1804. i da je u četvrtak „i praznik pljevaljskih Srba, nas koje od naše etničke matice dijeli prevoj koji se zove Jabuka (na granici sa Srbijom)“.

Na praznik Sretenja 15. februara Karađorđe Petrović je u Orašcu podigao ustanak protiv otomanske vlasti. Na isti dan je 1835. proglašen ustav tadašnje Srbije a od 2002. godine se slavi i kao Dan državnosti Republike Srbije.

„U čast tog dana i mi smo se ovdje večeras okupili da kažemo i pokažemo da je ovaj praznik zajednički praznik, a himna Bože pravde zajednička himna svih Srba ma gdje živjeli“ istakao je prvi čovjek Pljevalja. Za njega su  multetnička i viševjerska Pljevlja „srpska zemlja i rasadnik srpskog naroda kroz vjekove“. Ta srpska zemlja „još uvijek ima mnogo neprijatelja …i nije slučajno što je srce srpskih zemalja odvajkada podijeljeno granicama koje su utvrđivali dušmani… a sa svake strane te tromeđe živi od iskona isti narod“.

Četiri dana ranije Vraneš je na TV Vijesti rekao da se nada da će se taj srbijanski praznik „u Pljevljima proslavljati vječno“ i da se time ne podriva ustavni poredak Crne Gore. Dan nakon toga Vraneš je odćutao pitanje Vijesti koliko će novca građane koštati proslava srbijanskog državnog praznika. Umjesto toga pitao je novinara „zašto se bruka“ i da treba da „radi neki časni posao“ – očigledno smatrajući  novinarstvo nečasnim zanimanjem kad nije u službi njegovih političkih mentora iz Beograda.

Vraneš je doktor medicine po struci i specijalizirani hirurg opšte prakse, što je plemenito zanimanje.  No istovremeno se opredijelio i za politiku i  služenje  srbijanskoj autokratiji. Izabran je za gradonačelnika Pljevalja krajem aprila 2023. godine na listi Nove srpske demokratije (NSD) čiji predsjednik je Andrija Mandić  aktuelni šef Skupštine Crne Gore. Vranešov izbor je podržao i Pokret Evropa Sad (PES) i Demokrate sa kojima je u koaliciji u lokalnoj skupštini.

Vraneš se nakon izbora brzo bacio na identitetska pitanja. Najavio je podizanje spomenika i pravljenje trga Patrijarhu Varnavi na istoimenoj ulici jer se radi o „jednom od najvećih pravoslavnih duhovnika“ i „najslavnijem Pljevljaku svih vremena“. Patrijarh Varnava Rosić je bio drugi patrijarh Srpske crkve (SPC) od njenog osnivanja 1921. godine i stolovao je od 1930. do 1937.  Umro je pod nerazjašnjenim okolnostima (i optužbama da je otrovan) kao srpski ultranacionalista i oponent Vlade Milana Stojadinovića.  Vlada je nastojala stvoriti političku stabilnost u višenacionalnoj Kraljevini Jugoslaviji tako što bi dala jednaka prava Katoličkoj crkvi kroz potpisivanje posebnog ugovora sa Vatikanom (konkordat). Varnava Rosić je nesporno  (na osnovu njegovih intervjua štampi tog vremena) bio antisemita i vatreni podržavalac Adolfa Hitlera i njegove nacističke stranke.

Vraneš je kasnije položio vijenac na mjesto gdje su partizani strijeljali 25 četnika i nacističkih kolaboracionista 1944.godine rekavši prošlog ljeta da je opština odala poštu i da su se „pomolili Bogu i zapalili svijeću za sve heroje koji su bili u četničkom pokretu i koji su život dali za slobodu“. Četnici su, služeći fašistima, u pljevaljskom kraju tokom rata počinili brojne zločine protiv civilnog stanovništva, pogotovo protiv muslimana.

Vraneš je pokušao promijeniti i Dan opštine sa 20.novembra (kada je 1944. oslobođen od nacista) na vjerski praznik Svete Petke (27. oktobar) kada je u 1918. u grad ušla srbijanska vojska. Na dan srbijanskih (vrlo vjerovatno pokradenih) izbora 17. decembra „brat Dario Vraneš, predsednik opštine Pljevlja, (je) dao snažnu podršku listi Aleksandar Vučić-Prijepolje ne sme da stane“ stoji u objavi Opštinskog odbora Srpske napredne stranke (SNS) u Prijepolju uz objavljene fotografije. Njegov partijski šef Andrija Mandić je  skoknuo do Beograda da lično čestita izbornu „pobedu“ srbijanskom vođi Aleksandru Vučiću.

Mandić je rekao da je pozvan od Vučića i za Dan državnosti i da će se „naravno odazvati“ pozivu ne odgovorivši da li tamo ide u državnom ili partijskom svojstvu. I Mandićev koalicioni partner, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je najavio prisustvo nakon poziva Vučića. DNP je u saopštenju objavila da je „savremena Srbija dostojna svojih slavnih predaka (i) nastavlja slobodarsku politiku odbrane nacionalnih interesa i teritorijalnog suvereniteta“.

Na posljednje izlive srpstva Vraneša pljevaljska podružnica PES-a je odgovorila da „opština Pljevlja nema nadležnosti da slavi praznike drugih država pa ni naše komšijske i drage Srbije“ te da Vraneš „kao gradonačelnik Pljevalja, ima obavezu da se fokusira na rješavanje nagomilanih lokalnih problema u našem gradu, i prestane da stvara nepotrebne krize i tenzije, sa svrhom da sitno politički poentira“.

I PES i Demokrate su rekle da ih niko nije konsultirao oko proslave srbijanskog  praznika. Demokrate su naglasile da „obilježavanje datuma iz istorije i kulturnog nasljeđa svih naroda koji žive u opštini mora biti isključivo uz poštovanje Ustava Crne Gore“, uz obazrivo „trošenju javnog novca u dijelu kulturnih događaja“. Premijer Milojko Spajić, koji je rodom iz ovog grada, se do sada nije oglasio, kao ni Mandić kao predsjednik parlamenta.

Pljevlja grcaju u nevoljama. Enormno zagađenje vazduha – među najvećim u Evropi, raseljavanje osiromašenog stanovništva i njegovo korištenje  kao regrutni centar za narko kartele čiji neki od glavnih operativaca su iz ovog grada  predstavljaju ogromni izazov kojim se Mandićeva stranka ne bavi, makar na vidljiv način.

Posebno je zabrinjavajući i indikativan  njihov odnos prema prirodi režima u Srbiji. Vučićeva vlast je istog (i sada vjerovatno goreg) karaktera nego doskorašnja vlast njegovog prijatelja i saveznika – Mila Đukanovića. Đukanovićev režim je  proganjao NSD i Demokratski front (DF) nekad uz Vučićevu  pomoć. Montirana afera Državni udar protiv Mandića i Kneževića je dobila na legitimitetu nakon što su policijski doušnici i saradnici vlasti u Srbiji svjedočili protiv njih, a u korist režima Đukanovića. Prvi sporazumi o „priznanju krivice“ su sklopljeni sa srbijanskim molerima, nadničarima, i šoferima koji su dovučeni iz Srbije, da navodno zauzmu Skupštinu.  Priznanja su uslijedila nakon što je srpska ambasada pritisnula svoje građane u pritvoru da potpišu lažna priznanja krivice kao jedini način izlaska na slobodu. Rukovodstvo bivšeg DF-a dobro zna da su stradali upravo etnički Srbi čije osude su dogovorile i sredile vlasti „dva oka u glavi“.

Slučaj osuđenog vođe kriminalne organizacije i ranijeg vladara Budve Svetozara Marovića je svima poznat. Ni Mandić niti bilo ko iz prosrpskog bloka se nisu nikada usudili uputiti poziv Vučiču da prestane štititi kriminalca i da ga pošalje na izdržavanje zatvorske kazne. Nedavna objava prepiske sa SKY aplikacije koje je Crnoj Gori poslao Europol o poslovima Andreja Vučića, brata srbijanskog predsjednika, i narko bosa Zvonka Veselinovića (po procurjelim izvještajima same srpske policije) i proslava njihove prve zarađene milijarde je izazvala osude Milana Kneževića i ad hominem napade na Vijesti jer su se usudili tako nešto objaviti.

Odlasci DF-ovih političara u Beograd na skupove SNS političara i ministara koji otvoreno sarađuju sa narko bosovima i koji su upleteni u veliki broj korupcionaških afera u najmanju ruku izaziva sumnju da njihova borba protiv kriminalne Đukanovićeve vladavine nije vjerodostojna. Prozivanje Đukanovića za Pandora papire a istovremeno ćutanje na iste takve  kada su u pitanju Vučićevi ljudi je simptomatično.

Ponašanje NSD-a i manjih srpskih partija u slučaju uhapšenog gradonačelnika Budve Mila Božovića zbog članstva u kriminalnoj organizaciji i trgovine narkoticima još više problematizira njihovu deklarativnu borbu za pravnu državu. Poslanik NSD-a Jovan Vučurović je ne nedavnoj sjednici skupštinskog Odbora za odbranu i bezbjednost ponovo probao preseliti slučaj iz sudnice (čiji glavni pretres tek treba početi) u medije i skrenuti pažnju sa gorućih problema. Vučurović je optužio tužilaštvo, koje slučaj bazira na istim prepiskama sa SKY aplikacije kao i protiv osoba bliskih DPS-u, da je hapšenje Božovića „politički motivisano“ i da „iza toga svega stoje strane adrese koje su tu odigrale najvažniju ulogu“. Vučurevićeva „poruka Vladimiru Novoviću je da se prestane sa progonom Mila Božovića, kao da je okorjeli kriminalac“.

Na kraju će mnogi zaključiti  da bivši DF i nema problem sa kriminalom koliko ima problem sa crnogorskim prefiksom. Srpski kriminal i jednopartijska država koja krade izbore, štiti OKG bosove i oslobađa ubice novinara je prihvatljiva alternativa DPS-u.

Jovo MARTINOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

LAŽNE DIPLOME U ZDRAVSTVU: Tužilaštvu trebale dvije godine da počne ispitivanje prijava

Objavljeno prije

na

Objavio:

Alternativa je aprila 2022. Specijalnom državnom tužilaštvu podnijela prijavu protiv 53 medicinara iz Pljevalja. Tužilaštvo je tek sada počelo sa ispitivanjima. Iz Alternative najavljuju nove krivične prijave.  Nije samo zdravstvo  preplavljeno lažnim diplomama. Procjene govore da ih je u javnom sektoru preko 20.000. Pored zdravstva, najčešće su u policiji i prosvjeti

 

Nakon skoro dvije godine tužilaštvo je počelo da ispituje medicinare u Pljevljima koji se sumnjiče da su zasnovali radni odnos na osnovu kupljenih diploma.

Iz Udruženja Aternativa kazali su da su saznali da je određeni broj zaposlenih u Opštoj bolnici i Domu zdravlja u Pljevljima pozvan na saslušanje. Ovo udruženje je početkom aprila 2022. Specijalnom državnom tužilaštvu podnijelo prijavu protiv 53 medicinara – 35 zaposlenih u pljevaljskoj Opštoj bolnici i Domu zdravlja, protiv 11 zaposlenih u Domu starih Pljevlja  i  šestoro zaposlenih JPU Eko bajka. Krivična prijava podnesena je zbog sumnje da su zaposleni počinili više krivičnih djela :  falsifikovanje javne isprave – nabavka lažne diplome, nesavjesno pružanje medicinske pomoći, nadriljekarstvo i davanje mita.

Iz Alternative se nadaju da će tužilaštvo konačno odraditi svoj dio posla kako treba i da će u narednom koraku svi ti ljudi krivično odgovarati. Zarija Pavićević iz Alternative za Monitor kaže da problem nije samo u Pljevljima: ,,Ozbiljne probleme te prirode imamo u Opštoj bolnici Bar, u  Nikšiću, Budvi, Beranama. Lažnih diploma ima i u KCCG koji će u narednom periodu biti fokus djelovanja”

Pavićević  otkriva da su spremili prijave za još 18 osoba iz Opšte bolnice u Pljevljima. Radi se o srednjem medicinskom kadru. Za sada u njihovim prijavama nema ljekara: ,,Kad  su ljekari u pitanju  imamo slučajeva gdje oni  rade bez specijalizacija, subspecijalizacija.  Ipak, smatramo da  ti ljekari raspolažu pristojnim znanjem, te da te finese mogu proći manje bolno u odnosu na kadar sa totalno kupljenim diplomama. Nismo imali slučaj koji bi mogli čvrsto da potkrijepimo dokazima za trgovinu diploma ljekara. Za sada se sve svelo na sumnje koje nisu rezultirale potvrdom”, navodi Pavićević.

Prema Alternativinim istraživanjima najviše lažnih diploma u  crnogorskom zdravstvu su iz Tutina. Monitor je već pisao o tome da su pojedine medicinske sestre diplomirale i prije nego što je tamošnja privatna Medicinska srednja škola počela sa radom. Srednja škola Tutin sa radom je zvanično počela krajem avgusta 2016.   Ministarstvo prosvete, nauke i tehnološkog razvoja Srbije, nakon vanrednog inspekcijskog nadzora, u julu 2019. zabranilo je rad ove škole.

Otkriveno je da su jednom broju medicinskih radnika diplome izdate u junu 2016. godine, dva mjeseca prije zvaničnog početka rada škole, a većina diploma izdata na dan početka rada škole – 25.8.2016.  Žurba. Štancovane diplome iz ove škole prvo su otkrili poslodavci u Njemačkoj pa su stopirali zapošljavanje medicinara iz Srbije sa ispravama iz Tutina. Ministarstvo prosvjete Crne Gore je za tri godine, koliko je tutinska škola radila, nostrifikovalo preko 100  njihovih diploma medicinskog smjera.

Na Alternativinom spisku su sumnjive i diplome koje su stečene u srednjim školama – Hipokrat, Dositej Obradović, Isidora, Sveti Sava, Perfect

Nije samo zdravstvo  preplavljeno lažnim diplomama. Procjene govore da ih je u javnom sektoru preko 20.000. Pored zdravstva, najčešće su u policiji i prosvjeti. Iz Alternative napominju da lažne diplome u bezbjednosnom sektoru najčešće potiču iz Travnika, Brčkog, Banja Luke, Širokog Brijega, kao i sa fakulteta Univerziteta Union Nikola TeslaKonstantin Veliki  Niš, Sremski Karlovci…

U prosvjeti su pod lupom diplome iz Kragujevaca, Prištine, Kosovske Mitrovice, Novog Sada, Blaca, Zvečana, Peći, kao i pojedinih privatnih fakulteta u Beogradu.

Pavićević ističe da su što se tiče lažnih diploma veoma ozbiljni problemi i u najvećoj zdravstvenoj ustanovi u Crnoj Gori – Kliničkom centru Crne Gore. ,,Raspolažemo sa podatkom da su organizovano autobusima njih 130-150 išli na jednodnevni izlet ka Tutinu i Novom Pazaru u cilju krivotvorenja obrazovnih isprava”, tvrdi Pavićević.

On ističe da su u  Sindikalnoj organizaciji KCCG nedavno ustvrdili da će stati u zaštitu svojih kolega sa lažnim diplomama. ,,Smatramo da je krajnje zabrinjavajuća izjava u kojoj sindikat daje podršku svojim članovima sa sumnjivim diplomama da nastave da liječe građane i direktno, dugoročno ugrožavaju zdravlje i dovode često i do smrtnih ishoda prouzrokovanih neznanjem. Vjerujemo da bi se u nekim uređenijim sistemima ovo kategorisalo kao saučesništvo u izvršavanju zločina nad nacijom. KCCG ima uz diplome mnoge velike probleme, i želim da vjerujem da će ministar zdravlja Vojislav Šimun uz podršku Alternativa Crna Gora uspjeti da se izbori sa tim  nedaćama, i vrati vjeru ljudima u ekstremno poljuljani medicinski sistem”.

Jedan od do sada najžešćih udara desio se krajem prošle godine kada je otkriveno da je pomoćnica direktora Instituta za javno zdravlje (IJZ) Miljana Pavličić 12 godina radila i napredovala u poslu  sa lažnom diplomom. Njen slučaj posvjedočio je o haosu i nekoordinaciji između državnih službi. Niko u njenoj ustanovi ali ni u nadležnim ministarstvima nije znao  ili nije htio da zna da je ona početkom 2014. od strane Osnovnog suda u Podgorici proglašena krivom zbog krivičnog djela falsifikovanja isprave.

Dosadašnje istrage kupljenih diploma bile su kratkog daha. Tokom referendumske 2006. godine  u Elektroprivredi je provjeravano 2.000 diploma. Ispostavilo se da je svaka deseta falsifikat. Ranije je u Kombinatu aluminijuma utvrđeno da lažne diplome ima oko 200 zaposlenih. Pored regionalnih, falsifikovane diplome su tada kupovane u Pljevljima i na Cetinju. Po potrebi, kada je trebalo smanjiti brojno stanje, falsifikovane diplome su otkrivane u vojsci i policiji.

Bilo je  iskoraka sa otkrivanjem lažnih diploma. Kada se 2016. godine  u Opštini Bijelo Polje počelo sa provjerom diploma, jedan zaposleni je priznao da je radio sa falsifikovanom diplomom. Osuđen je uslovno na šest mjeseci zatvora. Godinu ranije mediji su pisali da je činovnik ove opštine zahvaljujući lažnoj diplomi postao namještenik za vođenje biračkog spiska.

U novembru prošle godine Osnovni sud u Podgorici kaznio je N.M. uslovno uz 30 eura sudskih troškova. Presuda je donijeta nakon što je Osnovno tužilaštvo sklopilo sporazum o priznanju krivice sa N.M., koji je priznao da je imao lažnu diplomu profesora fizičkog vaspitanja.

Za ovo djelo Zakonom o krivičnom postupku zaprijećena kazna do tri godine zatvora: ,,Ko napravi lažnu ili izda neistinitu ispravu ili preinači pravu ispravu u namjeri da se takva isprava upotrijebi kao prava ili ko takvu lažnu ili neistinitu ispravu upotrijebi kao pravu ili je nabavi radi upotrebe, kazniće se zatvorom do tri godine”.

Nakon sve češćih afera sa javnim diplomama iz MUP-a su saopštili da vrše provjeru diploma svojih službenika. Spektakularnih rezultata još nema.

Znatno prilježnije je Ministarstvo prosvjete koje svako malo podnosi krivičnu prijavu protiv nekog od osumnjičenih za kupovinu znanja. Iz Ministarstva prosvjete su upozorili da su posljednjih godina podnijeli desetine krivičnih prijava protiv osoba za koje je dobijena potvrda da su njihove diplome nevalidne.  Nijedan slučaj nije procesuiran.

Prema ranijim podacima Studentskog parlamenta, samo u posljednjih deset godina u Crnu Goru je stiglo 20.000 diploma sa fakulteta iz regiona. Na  crnogorskim fakultetima, za deceniju,  izdato je  oko 30.000 diploma.

Iz  Ministarstva prosvjete odavno upozoravaju da su potrebne izmjene zakona, te da je po sadašnjem, nostrifikacija diploma iz inostranstva formalnost. Njihovi podaci pokazuju da više od 51 odsto inostranih diploma dolazi iz nerenomiranih privatnih obrazovnih institucija.

Pavićević najavljuje da su izmjene postojećih zakona pri kraju, te da će se formirati Vladin tim koji će se pozabaviti ovim problemom. ,,U ime Alternativa Crna Gora imao sam sastanak sa ministarkom prosvjete Anđelom Jakšić-  Stojanović. Na tom sastanku oboje smo predložili smjernice i planove u daljoj borbi protiv ove nemani. Vjerujem da će ministarka uz našu i pomoć ostalih ministarstava uspjeti sve da realizuje i da skupa iznesemo do kraja ovaj gorući problem društva”.

Još samo da bude političke volje da se stvari istjeraju na čistac. ,,Zato imamo ministre i predsjednike opština bez fakultetskog obrazovanja, ljude na pozicijama koji ne umiju ni napisani im tekst da pročitaju kako treba, zato su nam bordovi direktora i upravni odbori puni dojučerašnjih šofera, ljudi iz obezbjeđenja, kafe kuvarica, konduktera… Javna uprava je postala prepuna uhljebljenih bahatih neznalica. Nije ovo od juče, radio je to i bivši DPS režim, ali sa mnogo više stila, senzitivnije, neupadljivije… Ovo sada je postalo brutalno, bestidno i ogoljeno do kraja”, kazala je Branka Bošnjak, univerzitetska profesorica i političarka, u nedavnom intervjuu za Monitor.

I Zarija Pavićević smatra da je politička volja uvijek najveća prepreka. ,,Ne postoji politički subjekt da u svojim visoko pozicioniranim redovima nema članova sa kupljenom diplomom. Ovo je jedan dugoročan posao,  uz lažne diplome treba mijenjati i svijest ljudi. Znamo da će ovo biti Sizifov posao. Spremni smo da istrajemo. Imamo i podršku određenih ambasada kao i inostranih partnera iskreno zabrinutih zbog ovoga što nam se dešava. “

Vrijeme je da se i mi zabrinemo.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

VRHOVNI SUD: ČEKAJUĆI PREDSJEDNIKA/CU: Iza kulisa

Objavljeno prije

na

Objavio:

Popunjene su tri pozicije u Vrhovnom sudu, no i dalje se čeka predsjednik ili predsjednica tog suda, a na tu obavezu podsjeća i EK. Neke “istorijske šanse” da ovu poziciju nakon Vesne Medenice dobiju ljudi koji je mogu reformisati, su već propuštene, a ima naznaka da bi se to moglo desiti – opet

 

 

Odlukom Sudskog savjeta, ove sedmice Vrhovni sud dobio je tri nove sutkinje:  Senku Danilović, dosadašnja sutkinju Višeg suda u Podgorici, Anu Vuković, sutkinju Apelacionog suda i Jelenu Ružičić, koja dolazi iz Upravnog suda.  Sada su u Vrhovnom sudu ostala još dva upražnjena mjesta.

Senka Danilović, je osim što je bila sutkinja Višeg suda, od 2015. godine obavljala poziciju predsjednice Upravnog odbora Centra za edukaciju nosilaca pravosudne funkcije. Ime joj se pojavilo i na spisku sudija koji su dobijali stanove, odnosno stambene kredite od Vlade Duška Markovića 2018. godine, kada je na čelu Komisije za rešavanje stambenih pitanja bio nekadašnji ministar Predrag Bošković, a što je nakon pada DPS-a problematizovala nova vlast te civilni sektor. Prema podacima koje je objavila Vanja Ćalović Marković, izvršna direktorica MANS-a, tadašnja članica Nacionalnog savjeta za borbu protiv korupcije, Danilović je dobila 40 hiljada eura stambenog kredita, a vraća oko 8.000. U zahtjevu sutkinje Danilović upućenom Vladi navodi se da ona i njena porodica žive kao podstanari.

Dodjela stanova problematizovana je jer se dešavala na tajan način, bez rang lista, te zbog toga što sudijama i tužiocima nije po zakonu stanove mogla dijeliti vlada. Specijalno državno tužilaštvo je formiralo tim povodom predmet.

Sutkinja Jelena Ružičić, bila je sutkinja Osnovnog suda u Nikšiću, pa potom sutkinja Upravnog suda. Krajem 2022. bila je kandidatkinja za sudiju Ustavnog suda, no nije izabrana na tu poziciju. To je, kako su smatrali u Akciji za ljudska prava, bilo iznenađenje, jer je „izazvala najveću pažnju poslanika, njen intervju bio je među najdužim, dobila je najviše pitanja od najvećeg broja poslanika različitih partija, hvaljena je i od poslanika pozicije i opozicije, pa je očekivano u medijima viđena kao neko s velikim šansama”. Postavgustovska vlast optuživana je tada za poltičku trgovinu tokom procesa popunjavanja mjesta u pravosuđu.

Sutkinja Ana Vuković bila je sutkinja Osnovnog, Višeg suda u Podgorici, pa potom i Apelacionog suda Crne Gore, odakle je sada izabrana za sutkinju Vrhovnog suda. Bila je kandidatkinja za predsjednicu tog suda, a ta pozicija upražnjena je od kraja 2020. godine, nakon odlaska dugogodišnje predsjednice te instance Vesne Medenice.  Ana Vuković je , odnedavno, skupa sa sudijom Vrhovnog suda Rankom Vukićem, kandidatkinja za tu poziciju.

Kada se prvi put kandidovala za predsjednicu Vrhovnog suda, u junu 2021, skupa sa sutkinjom Milenkom Žižić, civilni sektor smatrao je da bi njen izbor bio „istorijska šansa za nezavisno sudstvo“.

“Generacije mladih pravnika često porede sutkinju Vuković sa čuvenom sutkinjom američkog Vrhovnog suda Rut Bejder Ginsburg, koja je bila neumorna i odlučna borkinja za pravdu i koja je ostavila impresivno pravno naslijeđe”, naveli su tada iz 11 NVO – Evropska asocijacija za pravo i finansije (EALF), ADAMAS, ANIMA – Centar za žensko i mirovno obrazovanje, Akcija za ljudska prava (HRA), Centar za ženska prava (CŽP), Centar za istraživačko novinarstvo (CIN), Komitet mladih pravnika UPCG, Prima, Sigurna ženska kuća, Spektra i Alijansa omladinskih radnika.

Organizacije su tada podsjetile na istragu  koju je Vuković vodila u slučaju Moldavke S.Č, oštećene u slučaju trgovine ljudima i posredovanja u vršenju prostitucije u Crnoj Gori, koja je, “prema procjeni eksperata, vođena pod izuzetno teškim uslovima, kako praktične, tako i pravne prirode”, a koju je pozitivno ocijenila ekspertska misija Savjeta Evrope i OEBS, u izvještaju objavljenom 23. septembra 2003. godine.  Podsjetili su  i na presudu sutkinje Vuković u slučaju Ramada 2017. godine, kojom je “tužilaštvu ukazala kako je trebalo da se do kraja založe za utvrđivanje odgovornosti za kršenje zakona u tom slučaju”.

No, „istorijska šansa“, tada nije iskorišćena. Pozicija predsjednika/ce Vrhovnog suda ostala je upražnjena do danas, na što se ukazuje i u Izvještaju EK za Crnu Goru za ovu godinu.

U izvještaju EK se navodi da država, osim vrhovnog tužioca, sudija Ustavnog suda i članova Sudskog savjeta, treba da izabere i stalnog predsjednika Vrhovnog suda, “kako bi se obezbijedilo pravilno funkcionisanje pravosuđa s nezavisnošću, nepristrasnošću i integritetom nosilaca funkcija na ključnim pravosudnim pozicijama”. Ostale pozicije u međuvremenu su popunjene, no ova još čeka.

EK u Izvještaju podsjeća da je do sada propalo pet pokušaja izbora.  Podsjeća se i  da je ministar pravde u oktobru 2022. kritikovao odluku Sudskog savjeta o raspisivanju novog poziva za izbor čelnika Vrhovnog suda jer je smatrao da to nije primjereno, te da u januaru 2023. jedini kandidat koji se prijavio, vršiteljka dužnosti predsjednika suda (Vesna Vučković) , nije dobila potrebnu većinu zbog tumačenja zakona na Generalnoj sjednici Vrhovnog suda.

Posljednji oglas za tu poziciju raspisan je 19. januara ove godine. Sutkinja Ana Vuković i sudija Ranko Vukić  prijavili su se za te pozicije, saopšteno je  iz Vrhovnog suda. Mediji, međutim,  pišu, da bi „istorijska šansa“  mogla biti propuštena i ovoga puta.  Kako navode Vijesti, pozivajući se na izvore upućene u rad pravosuđa, dvoje kandidata  teško će na Opštoj sjednici Vrhovnog suda obezbijediti dvotrećinsku podršku, potrebnu da Sudski savjet odlučuje o njihovom izboru. Navodno u pravosuđu,  odnosno Sudskom savjetu, postoje dvije struje koje na čelu Vrhovnog suda žele dvoje sudija koji se u ovom postupku nijesu prijavili na oglas.

Građanska aktivistkinja Dina Bajramspahić ocijenila je  da je, imajući u vidu da su na Opštoj sjednici kandidatima potrebni glasovi 13 od 14 sudija, dovoljno da dvoje sudija iz bilo kog razloga ne glasa da se ne utvrdi predlog koji bi bio upućen Sudskom savjetu. „To, znači da prijavljeni kandidat praktično mora da ima skoro apsolutnu podršku svih sudija, što je izuzetno visok kriterijum”.

Ona navodi da, nakon što je Skupština uspjela da s izrazitom većinama popuni pravosudne funkcije (vrhovni državni tužilac, sudije Ustavnog suda i članovi Sudskog savjeta), nema razloga da Opšta sjednica i Sudski savjet takođe ne pokažu društvenu odgovornost.  Ističe da je urgentno da sudije Vrhovnog suda ispune dužnost i dođu do dvotrećinske većine i okončaju v. d. stanje u Vrhovnom sudu koje traje od decembra 2020.

Vrhovni sud je, podsjeća ona, između ostalog  koordinator za sudstvo u pregovaračkom procesu i nosilac aktivnosti u poglavljima 23 i 24, a od sudstva se očekuje da pruži konkretne rezultate, naročito kad su u pitanju bilansi primjene usvojenog zakonodavstvo.

Ozbiljni rezultati kada je u pitanju pravosuđe, i dalje izostaju. Od suštinske je važnosti da na rukovodeće pozicije u sudstvu dođu pravi ljudi.

Milena PEROVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo