Povežite se sa nama

OKO NAS

KLJUČNI PROJEKTI U ULCINJU GODINAMA NA ČEKANJU: Fakture političke destrukcije plaćaju građani

Objavljeno prije

na

Efikasnost ulcinjskih lokalnih uprava najjasnije se vidi na primjeru sudbine realizacije projekta rekonstrukcije vodovodne i kanalizacione infrastrukture. Taj ključni projekat za turizam, životnu sredinu i život građana Ulcinja čeka punih pet godina početak realizacije. Osigurane pare nema ko da potroši

 

Vijest je u ulcinjskoj čaršiji odjeknula kao bomba. ,,Opština bi do kraja ove godine moglaostati bez kredita njemačke razvojne banke (KfW) u visini od 18 miliona eura za rekonstrukciju kanalizacione i vodovodne mreže ili će zbog neažurnosti lokalne uprave građani Ulcinja morati da plaćaju penale od najmanje 2,6 miliona eura”, saopštio je predsjednik lokalnog odbora Građanskog pokreta URA i odbornik u Skupštini opštine Omer Bajraktari. On se za ove navode pozvao na pismo koje je prije godinu dana lokalnoj upravi uputio crnogorski ministar finansija Darko Radunović.

No, iz Opštine Ulcinj nezvanično ističu da su u komunikaciji sa ministrom Radunovićem  nedoumice otklonjene i da, iako usporeno, ipak teče realizacija ovog projekta. Kako navode, u toku je proces odabira izvođača radova na međunarodnom tenderu, u koji su uključeni i predstavnici njemačke banke, a koji bi se trebao okončati do kraja ove godine.

To znači da bi tek nakon pet godina trebalo da krene realizacija tog sudbinski važnog projekta. U decembru 2013. godine potpisan je ugovor o zajmu 20 miliona eura, a dvije godine ugovor o prosljeđivanju novca (18 miliona eura, plus dva miliona granta), na koji je garanciju dala Vlada Crne Gore.

Tim projektom predviđa se rekonstrukcija i izgradnja 65,3 km vodovodne mreže, potom rehabilitacija izvorišta i pumpnih stanica, rekonstrukcija postojećeg rezervoara kapaciteta 1600 m3, te izgradnja dva nova rezervoara kapaciteta 6000 m3 i 300 m3. Planirane mjere obuhvataju i rekonstrukciju kanalizacione mreže u užem gradskom jezgru u dužini od 1,6 km i rehabilitaciju podmorskog ispusta Đerane u dužini od 1,1 km.

Polazeći od važnosti projekta za ovu opštinu, lokalni parlament je u novembru 2015. godine formirao komisiju, koja je morala da dva puta godišnje izvještava to najveće predstavničko tijelo građana o odvijanju projekta i trošenju novca. Komisija ne samo što nikada nije podnijela izvještaj Skupštini, nego se čak nikada nije ni sastala!?

Ta činjenica najbolje pokazuje odnos političkih garnitura prema strateškim problemima i izazovima te opštine. Tim prije što od uvođenja višestranačkog sistema u Ulcinju nije bilo šire strukture u vlasti. Čak 30 od ukupno 33 odbornika u lokalnoj Skupštini čini vladajuću koaliciju. Na tren bi neupućeni posmatrač pomislio da sve puca od snage, kada to dekretom uredi zvanična Podgorica, ali, na terenu, gotovo ništa od zacrtanog plana. Opstrukcije i destrukcije, kao oprobani i omiljeni model ponašanja, ostala je konstanta i u sadašnjem sastavu vladajuće koalicije.  Dok se istovremeno najavljuju milijarde eura ulaganja, nema rješavanja ključnih, pa i civilizacijskih problema, kao što je odvođenje otpadnih voda.

A na taj način bi se značajno poboljšalo stanje u kanalu Port Mileni, koji je već 30 godina prava ekološka bomba. U njega se sliva najveći dio gradske kanalizacije, a preko tog kanala pravo u more.

Zato su još 2015. godine investitori u hotelske objekte na Velikoj plaži (Karisma Hotels Adriatic) dali rok Vladi Crne Gore da se do 2019. taj problem riješi. Obaveze su prihvaćene i potpisane, ali realizacija je izostala.

Tek što je krenula, stala je i izgradnja kanalizacione mreže u dužini od 11,9 km u četiri prigradska naselja (Kodre, Bijela Gora, Totoši i Donja Bratica), koja se finansira iz kredita Evropske investicione banke u visini od pet miliona eura.

Predsjednik ulcinjske Opštine Ljoro Nrekić kaže da će radovi na tom projektu uskoro biti nastavljeni. ,,Potpisao sam odluku da investitor može da radi i tokom ljetnje sezone tamo gdje se ne ugrožava odvijanje saobraćaja ili stvara buka”, ističe on.

Iz Socijaldemokratske partije tvrde da je u pitanju krajnje neodgovoran odnos lokalne vlasti prema najkrupnijem infrastrukturnom problemu opštine, bez čijeg rješavanja nema govora o visokom turizmu u Ulcinju. ,,Dio krivice snosi i državna kompanija ‘Vodacom’ koja je konsultant u projektu vrijednom 20 miliona eura i za svoje usluge godišnje naplaćuje 110.000 eura”, pojašnjavaju iz ulcinjskog odbora te stranke.

Činjenica je, međutim, da je Vodacom još prije tri godine upozorio tadašnje lokalne čelnike da svojom neaktivnošću dovode u pitanje realizaciju tog projekta. „Nepostizanje preduslova odnosno projektnih ciljeva koje je KfW postavio i koji su do sada u većoj mjeri odlagani u potpunosti može blokirati realizaciju investicije u jednom trenutku, najvjerovatnije na proljeće naredne godine, prije objave tendera za izgradnju“, navodi se u pismu koje je ta državna kompanija 2017. godine uputila Opštini Ulcinj.

I iz crnogorske Vlade, koja je veoma zainteresovana za kapitalne investicije u Ulcinju, apelovali su na lokalnu vlast da ubrza aktivnosti, jer, kako procjenjuju, nije riječ samo o ulaganju vrijednom 20, već čitavih 200 miliona eura. Ukoliko konačno krene izgradnja kanalizacione i vodovodne infrastrukture, to će biti snažan impuls za nove investicije na ulcinjskoj rivijeri, koja je najveći razvojni resurs u državi.

Polazeći od te činjenice u Strategiji razvoja turizma u Crnoj Gori iz 2008. godine je isticano  da će „Ulcinj, zbog svojih potencijala na Velikoj plaži, Adi Bojani i u zalivu Valdanos, 2020. godine zauzeti vodeću poziciju“.

Ulcinj je daleko od toga. Trgovačka lakomost i nedozrelost lokalnih uprava u čitavom tom periodu pozicionirala je ovu opštinu na posljednje mjesto po razvoju na Primorju. Cijenu te politike destrukcije, odnosno fakture nesposobnosti i neodgovornosti plaćaju zaostalošću građani Ulcinja.

                                                                                                                      Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

MUTNE RIJEKE: Tara opet pretvorena u kaljugu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Informacije o novom ekološkom zlodjelu na Tari obišle su region, ekološki aktivisti zahtijevali hitnu reakciju i pisali UNESKO-u, rijetki turisti razočarano odustajali od raftinga… Nadležni su za  sudbinu Tare saznali iz medija

 

Inspekcija za vode utvrdila je da je do najnovijeg  zamućenja rijeke Tare, posljednjeg dana jula,  došlo zbog radova na Bjelojevićkoj rijeci – pritoci Tare, i to na izgradnji regionalnog puta, čiji je investitor Direkcija za saobraćaj, a izvođač kompanija Bemaks. Iz Uprave za inspekcijske poslove su pojasnili i da je rijeka  zamućena od zemljanih radova, koji se izvode na dionici puta Mojkovac – Vragodo.

Kažu i da za te radove nije potrebno sprovoditi postupak procjene na životnu sredinu,  jer se radi o putu dužine od nešto preko jedanaest kilometara. Kako objašnjavaju,  „uredbom o projektima za koje se vrši procjena uticaja na životnu sredinu propisano je da se takva procjena može tražiti jedino za magistralne i regionalne puteve u dužini od preko 20 kilometara“.

Najvećim dijelom toka kroz Crnu Goru, od  Mojkovca do Šćepan Polja, rijeka je u petak 31. jula tekla potpuno mutna, a kako tvrde ekološki aktivisti, sedmicama prije toga  prilično zamućena.

Krajem jula mutna Tara, kažu u turističkim agencijama, obesmislila je  reklame kojima se ljubitelji raftinga pozivaju na tu rijeku.  Rijetki turisti nijesu htjeli da se spuste niz „rijeku koju su zatekli u užasnom stanju“. Na primjer,  grupa  turista iz Belgije, kako je novinarima ispričao predsjednik Udruženja raftera i stanovništva NP Durmitor, Veljko Ostojić, otišli su u ubjeđenju da su prevareni.

„Reklamiramo Taru kao rijeku čija se voda može piti. Takođe, turistima kažemo i da je pod dvostrukom zaštitom – kao svjetska kulturna i prirodna baština UNESCO-a i  pod zaštitom programa Man of biosphere (čovjek i biosfera). Na našim reklamnim fotografijama je plavozelena rijeka… Sreća u nesreći je što ovih dana nemamo najavljene grupe za rafting, inače,  ode i obraz i poslovni ugled. Ovo je užasno“, kazali su Monitoru u jednoj od kolašinskih turističkih agencija.

Ispod mojkovačkog starog mosta, umjesto bistre  vode, i 5. avgusta,  tekla je kaljuga. Nadležni su za  mutnu Taru, priznaju, saznali iz medija.

,,Ministarstvo održivog razvoja i turizma je danas odmah  povodom informacija,  koje smo dobili putem medija,  o zamućenju rijeke Tare na potezu od Mojkovca do Šćepan Polja, poslalo pisani zahtjev Upravi za inspekcijske poslove da u najhitnijem roku uputi nadležne inspekcije na teren, u cilju utvrđivanja činjeničnog stanja”, sopštili su iz tog ministarstva 31. jula Radiju Slobodna Evropa (RSE).

Iz civilnog sektora su za  ekocid na Tari, prije inspekcijskog nalaza,  optužvali uglavnom  investitore malih hidroelektrana (mHE). Kažu da  izgradnja pristupnih puteva do mHE dovodi do ispiranja hiljada tona šljunka, zemlje i otpada u samo korito Tare.

O najnovijem ubijanju rijeke  nevladina Koalicija za održivi razvoj (KOR)  obavijestila je i  UNESCO.  Fotografije  i video zapisi uništavanja Tare  biće poslati i   Delegaciji Evropske unije u Crnoj Gori.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO ZORAN ĐIKANOVIĆ TESTIRA OZBILJNOST STRANIH INVESTITORA: Reket kao dobrodošlica

Objavljeno prije

na

Objavio:

Đikanović je svjesno pokušao da zloupotrijebi svoju funkciju predsjednika KTK, kako bi stekao nezakonitu imovinsku korist, navodi se u krivičnoj prijavi, a kako bi s druge strane iskoristio i svoju javnu funkciju i pomogao postupak licenciranja Komisiji ili isti odmogao ako se ipak Gedik Yatirim odluči da ne plati traženi novčani iznos

 

Prošle su dvije nedjelje kako je Zoran Đikanović, predsjednik Komisije za tržište kapitala (KTK), saznao da je protiv njega podnijeta krivična prijava zbog pokušaja iznude mita. Ako ne na drugi način, tu je informaciju dobio od medija koji su zatražili da prokomentariše prijavu koju je podnio Mladen Bojanić, ekonomski konsultant i bivši poslanik.

Đikanović je tada, na upit Vijesti, odgovorio kako on ne zna za prijavu  i da prvi put čuje za  tursku kompaniju Gedik Yatirim i priču o navodnom mitu, odnosno reketiranju. Nema naznaka da je predsjednik Komisije za tržište kapitala i potpredsjednik NVO Društvo ekonomista i menadžera Crne Gore, u međuvremenu, osvježio sjećanje. Baš kao što nema ni informacija da su nadležni iz tužilaštva pokušali da Đikanovića podstaknu (čitaj saslušaju) na taj napor. Kako bi saznali i njegovu interpretaciju priče koja, prema navodima iz krivične prijave, počinje u ljeto prošle godine.

Tada je kompanija Gedik Yetirim objelodanila odluku da svoj posao proširi i na Crnu Goru. U pitanju je privredno društvo koje se blizu tri decenije bavi berzanskim poslovima u Turskoj i na međunarodnom tržištu pa je, iz njihove perspektive, bilo prirodno da slične aktivnosti nastave i „u predivnoj Crnoj Gori“. Slijedeći brojne turske firme koje su to već uradile. Planirani posao je podrazumijevao da Gedik Yetrim, ili njena lokalna ćerka firma, dobiju neophodne licence Komisije u čijoj je nadležnosti „izdavanje i oduzima dozvola, odobrenja, licenci i saglasnosti“ za rad na tržištu kapitala, osnivanje i upravljanje investicionim, penzionim i drugim fondovima.

Zato je, u avgustu 2019,  u prostorijama KTK održan sastanak kome su, u ime Komisije, prisustvovali službenica Ilda Šabović i član Komisije Asmir Pepić, dok su tursku kompaniju predstavljali Anil Abbak, direktor za inostrana ulaganja  i advokat Pavle Tripković. Prema navodima iz krivične prijave, na tom sastanku su razmjenjeni kontakti i osnovne informacije oko postupka licenciranja, a Anil Abbak je najavio da će Gedik Yatirim „u skoroj budućnosti“ preko zavisnog društva Beta-Investments uplatiti osnovni novčani kapital u iznosu od 125.000 eura i pokrenuti sve postupke radi dobijanja licence za osnivanje, odnosno dozvole za rad investicionog društva od Komisije.

Potom se u priču uključuje i predsjednik KTK. Đikanović je 3. avgusta 2019. sa mejl adrese, koju koristi kao predavač na Univerzitetu Donja Gorica, Amilu Abaku, na njegovu službenu mejl adresu, poslao prijedlog da kompanija Gedik Yatirim učestvuje na „istaknutom i važnom regionalnom i međunarodnom događaju“ – Miločerskom razvojnom forumu 2019 u organizaciji NVO Društvo ekonomista i menadžera Crne Gore.

„Interes koji ste iskazali ukazuje na Vašu ozbiljnost. To je razlog zbog kojeg želimo da Vam omogućimo da svoju kompaniju predstavite na Miločerskom razvojnom forumu“, piše Đikanović kompaniji za koju, navodno, nikada nije čuo. A čiji zahtjev za izdavanje licence čeka u njegovom radnom stolu. Slijede detalji ponude: „Prema cjenovniku Miločerskog razvojnog foruma, prezentacija kompanije do 10 minuta iznosi 4.000 eura, a do 15 minuta 5.000 eura koja se plaća Društvu ekonomista, organizatoru Foruma“. Đikanović potom potencijalnog učesnika Foruma obavještava da osim prezentacije „ovo“ (misli na uplatu od četiri, odnosno, pet hiljada eura) uključuje niz drugih aktivnosti, među kojima je i „kratak susret“ sa crnogorskim premijerom.

Zoran RADULOVIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NEIZVJESNA SUDBINA NJEGOŠEVOG PARKA I KASARNE MORAČA: Vapaji podgoričkih pluća

Objavljeno prije

na

Objavio:

Njegoševom parku i kasarni Morača prijeti još jedna „valorizacija” planirana iz Glavnog grada. Još jedan betonski blok. Prema zvaničnim podacima GUP-a, Podgorica u periodu od 2012. do 2025. godine ostaje bez više od milion i po kvadrata zelenih površina

 

Zapuštena trava, oronule zgrade, nezaštićeno drveće. Pivske flaše pored polomljenih klupa koje u zoru dočekaju prve prolaznike… Njegošev park i prostor kasarne Morača, epicentar Podgorice, godinama neprimjetno boluju. Od nebrige.

„Skoro svakodnevno obilazim Njegošev park. Pored obale Morače i kod bivše Kasarne šetam pse. To je moj način izražavanja građanskog prkosa, ali i posjeta bolesnom članu porodice“, kaže za Monitor građanski aktivista Dragan Sošić.

Planove nadležnih iz Glavnog grada da valorizuju ovaj dio Podgorice nedavno su osporili iz Savjeta za reviziju planskih dokumenata. Valorizacija podrazumijeva izgradnju novog betonskog bloka u jednoj od posljednjih podgoričkih zelenih oaza.

U analizi nacrta izmijenjenog Prostorno-urbanističkog plana Podgorice (PUP),  Savjet navodi se da nije jasno zbog kog tržišta i za koje potrebe treba valorizovati lokaciju Kasarne. Precizira se: Nedopustivo je prekrajanje jedne od najstarijih zelenih površina u Podgorici. Nacrtom Urbanističkog projekta Kasarna Morača bila je planirana gradnja skoro 150.000 kvadratnih metara na svega osam hektara zemljišta, rušenje svih 15 zgrada nekadašnje Kasarne, izgradnja dvoetažnih podzemnih garaža duž 80 odsto ovog prostora, zboga čega bi moglo doći do sječe većine čempresa i drugog drveća, starog i do pedeset godina, koje krasi ovaj predio.

„Nehumano je i nepatriotski tako se odnositi prema mjestu gdje možemo odvesti one koji sa strane dođu da osjete dušu Podgorice. Jedina ispravna valorizacija bila bi da se sve postojeće sačuva, očisti od otpada, da se naprave pješačke staze, zaštiti drveće, a ruinirane zgrade pretvore u objekte kulture. Sve drugo je zločin”, kaže Sošić.

U Crnoj Gori upravljanje prostorom jedan je od najvećih izazova, ističe za Monitor inženjer građevinstva i REV – Evropski prepoznati procjenitelj Predrag Nikolić. „Svetlana Kana Radević je projektom hotela Podgorica pokazala kako se stapaju priroda i građevinski objekat. Sada je zelena gradnja apsolutni trend, a nas na nju obavezuje i Ustav jer smo ekološka država. Na dijelu kasarne Morača bi mogli da se izgrade objekti na mjestima trenutnih ruševina koje su i ekonomski i funkcionalno beskorisne. Sve to može da se uradi po standardima zelene gradnje, sa uklanjanjem parkinga i ozeljenjavanjem cijele površine. Svako drugo rješenje bi vodilo ka ruženju grada”, objašnjava Nikolić.

Prema njegovim riječima, ništa ne može da opravda bilo kakvu betonizaciju Njegoševog parka i Kasarne. „Zelene površine pripadaju svim građanima Podgorice i u njima jedino mogu da budu sadržaji od javnog interesa. Dva kiklopa od objekata kod mosta Milenijum, koji arhitektonski vrište koliko se ne uklapaju, primjeri su kako ne treba graditi”, kaže Nikolić.

Andrea JELIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka sedmog avgusta ili na www.novinrnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo