Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Monopol na plaže

Objavljeno prije

na

Plaže na Crnogorskom primorju ustupaju se na korišćenje fizičkim i pravnim licima najčešće po principu čija je zemlja u neposrednom zaleđu morske obale, toga je i plaža. Pripadnici crnogorske ekonomske elite već su zauzeli najatraktivnije dijelove obale, pokupovali najbolje pozicionirane hotele, vile i odmarališta, sada preuzimaju najljepše plaže. Uprkos zvaničnim stavovima da je područje morske obale opšte narodno dobro, na usluzi svima pod jednakim uslovima, u praksi stvari izgledaju drugačije. Neki su, ipak, jednakiji od drugih.

Gotovo sve primorske države morsko dobro kao neprocjenjivo nacionalno bogatstvo tretiraju kao opšte dobro. „U Rimskom pravu Justinijanove Institutionis navode da zrak (aer), tekuća voda (aqua profluens), more (mare), morska obala (litus maris) su stvari koje nisu mogle biti predmetima individualnog vlasništva, već su one bile na upotrebi sviju, „res communes omnium”, navodi se u hrvatskom zakonodavstvu koje tretira pojam pomorskog dobra.

Odgovornost za zaštitu, upravljanje i gospodarsko korišćenje obale kod naših susjeda leži na državi, jedinicama regionalne i lokalne uprave, odnosno županijama i opštinama, kojima na ravne časti podijeljen, pripada i ostvareni prihod.

U Crnoj Gori taj posao obavlja vladina, partijska firma JP Morsko dobro.

Najznačajnijim ekonomskim potencijalom Crne Gore, sa 18,5 odsto njene teritorije samostalno upravlja Socijaldemokratska partija, članica vladajuće koalicije DPSDP.

Zakonom o morskom dobru nije izričito naglašeno da je morsko dobro dobro u opštoj upotrebi i da je bez razlike dostupno svima. Umjesto jasne zakonske odredbe, tu je opredjeljenje uprave Morskog dobra da će se prilikom ustupanja na korišćenje dijelova morske obale voditi principima po kojima je „prostor morskog dobra jedinstven, veoma ograničen i kao takav mora biti dostupan svima pod istim uslovima”.

Uprkos ovakvom stavu, crnogorske plaže postaju sve manje dostupne građanima i turistima. One najljepše i najatraktivnije zauzele su hotelske kuće, tajkuni, djeca državnih funkcionera, sami funkcioneri, ministri i ostali, koji na njima sprovode svoja pravila koja su najčešće u suprotnosti sa onima koja pred svaku turističku sezonu promovišu iz Morskog dobra.

GRCIMA NAJBOLJE: Četiri najljepše plaže Crnogorskog primorja suvereno drži zakupac hotela Sveti Stefan i Miločer, grčka finansijska grupa Restis. To su Kraljičina plaža dužine 130 metara, velika Miločerska plaža od 280 metara, hotelska svetostefanska sa 250m i dio istočne od 155m. Što znači da gosti elitnog ljetovališta na raspolaganju imaju preko 800 metara morskog žala ili oko 18.000 kvadrata.

Mještanima naselja Sveti Stefan i njihovim gostima u privatnom smještaju, malim hotelima i pansionima preostaje da se naguraju na oko 300 metara pijeska i kamenjara istočne plaže.

Slična je situacija u nekadašnjem ribarskom naselju Pržno. Tamo jedinu plažu, u dužini od 100 metara, drži slovenački HIT Montenegro, odnosno hotel Maestral.

Oko 100 metara kamenjara u produžetku proglašeno je gradskom plažom i galantno ostavljeno ostalima, stanovnicima naselja i okolnih sela i brojnim turistima na besplatno krišćenje.

Sve pomenute plaže imaju tretman hotelskih, što prema novom programu organizacije plaža znači, da zakupac nema obavezu da polovinu plaže oslobodi od ležaljki i suncobrana i dozvoli pristup bez obaveze iznajmljivanja. Problemi oko neravnopravne podjele ograničenog prostora za kupanje i sunčanje u elitnoj turističkoj regiji Sveti Stefan-Miločer-Pržno između dva hotelijera i stanovnika, na ivici su sukoba pred početak turističke sezone.

POLA BUDVE BEPLERU: Vlasnik hotela Avala, firma Bepler i Džejkobson kontroliše zavidan dio obale na teritoriji opštine Budva. Kompanija koja je, nezvanično, u vlasništvu članova porodice premijera Mila Đukanovića, uzela je pod zakup čak pet pješčanih plaža ukupne dužine oko 700 metara. U zaleđu svake od tih plaža ova firma posjeduje nekretnine, zemlju ili hotele.

Morsko dobro je Bepleru i povezanim firmama ćerkama ustupila kompleks plaža Mogren 1, Mogren 2 i Ričardova glava, koje predstavljaju ekskluzivni dio turističke ponude metropole crnogorskog turizma. U pitanju su glavne gradske plaže u Budvi. Sve tri su kategorizovane kao hotelske plaže, pa će za mnoge vjerne posjetioce Mogren ovoga ljeta biti nedostupan.

Poređenja radi, na dugoj Slovenskoj plaži u Budvi, u čijem je zaleđu istoimeno turističko naselje i niz manjih hotela, nema ni jednog hotelskog kupališta.

Na nedavno održanom tenderu za zakup plaže Mogren 1, po početnoj cijeni od 33.300 eura, pristigla je samo jedna ponuda, ona koju je dostavila firma Nikky Beach MNE iz Budve.

Prethodni dugogodišnji zakupac, Radenko Marović, odustao je, ali je zadržao poslovni angažman u novoj firmi.

Za zakup dijela plaže Ričardova glava u dužini od 80m po cijeni od 28.600, stigla je samo ponuda firme Club 88 Doo. Obje pomenute firme dio su poslovne mreže koju na primorju plete misteriozni Bepler i Džejkobson.

Bepler je zauzeo i dvije plaže u Paštrovićima, prirodnu plažu izuzetne ljepote, Drobni pijesak i plažu Trinčića zalaz, nadomak Svetog Stefana.

Plaža neobičnog imena dužine oko 60m, oteta je praktično od mještana. Trinčića zalaz je kupalište koje je na nepristupačnom stjenovitom dijelu obale izgradio mještanin Milan Gregović. Atraktivno mjesto na obali na kome su mnoge budvanske turističke agencije organizovale izlete za strane turiste, takozvani fiš-piknik.

Udruženje turističkih agencija uputilo je dopis Morskom dobru sa zahtjevom da ta plaža zadrži svoju namjenu. U agencijama naglašavaju da će turistička ponuda Budve biti osiromašena za jedan autentičan izlet. U pitanju je novostvoreno javno dobro, a Morsko dobro se nije postaralo da zaštiti i eventualno obešteti onoga ko je plažu napravio.

HAVAJI U PROMETU: Budvani su ozbiljno ugroženi. Monopol na korišćenje najvrednijeg ekonomskog prostora grada uspostavili su biznismeni bliski vladajućoj partiji. Sve pjeskovite plaže koje okružuju Stari grad, od Mogrena preko Ričardove glave, male Pizane pa do ostrva Sv. Nikola, kontrolišu tajkuni i političari sa strane. Rasporede svoje barove, restorane i preskupe mobilijare po plažama, kao dopunu svojim hotelima. Grad je ostao bez slobodne gradske plaže za desetine hiljada turista u hotelskom i privatnom smještaju kojim Budva raspolaže.

Pomenutu plažu Pizana uz posebno visoke cijene usluga, koristi vlasnik restorana Maša, koga povezuju sa ministrom Branimirom Gvozdenovićem.

Poslije duže izolacije plaže ostrva Sv.Nikola biće otvorene za javnost.

Firma San Investment iz Podgorice, koja prema izvještaju tenderske komisije posjeduje zemlju na ostrvu, dobila je u zakup dvije plaže u dužini od 500 metara po cijeni od 1.500 eura.

Dio ostrvske plaže od 100 metara zakupio je Budvanin Lazar Vuksanović, uz nadoknadu od 5.600 eura. Plaže su javne, pa je za očekivati da će malo morskog žala ostati i za obične ljude.

Da li su u Morskom dobru dobili zeleno svjetlo vlasnika dijela budvanskih Havaja Stanka Subotića Caneta da se plaže na ostrvu otvore za posjetioce nije poznato. Kao ni to šta je do sada sprečavalo ovo izuzetno profitabilno i moćno državno preduzeće da iste u skladu sa zakonom stavi u promet.

Zakonom je utvrđena državna svojina nad morskim dobrom Crne Gore, privatna svojina je isključena i ono je bar deklarativno u javnoj upotrebi. Sve dotle dok Đorđević, Cane ili Šinavatra ne odluče drugačije!

 

Branka PLAMENAC

Komentari

DRUŠTVO

EUROPOL  IDENTIFIKOVAO NAJOPASNIJE KRIMINALNE MREŽE NA KONTINENTU: Mapa evropskog podzemlja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da kriminalno savezništvo ne poznaje jezičke, nacionalne, rasne ili vjerske barijere možda najbolje potvrđuje podatak da je među članovima 821 registrovane kriminalne mreže zastupljeno ukupno 112 nacionalnosti, pri čemu je dvije trećine kriminalnih mreža sastavljeno od pripadnika više nacionalnosti

 

Europol je prošle nedjelje objavio analizu kojom su objedinjenji podaci svih država članica Evropske Unije i 17 partnerskih zemalja Europola van EU o najopasnijim kriminalnim mrežama u Evropi. Rezultat je popis najopasnijih i najorganizovanijih kriminalnih grupa i njihovih članova. „Napravljen je jedinstven skup podataka o 821 kriminalnoj mreži najvećeg rizika, s opsežnim informacijama o svim aspektima koji ih opisuju i pomažu u procjeni njihove prijetnje. Ove kriminalne mreže, čije članstvo premašuje 25 .000 pojedinaca, odabrane su na temelju kriterijuma prijetnje koju predstavljaju. Te su mreže aktivne u nizu područja kriminala, od trgovine drogom do krijumčarenja migranata, imovinskog kriminala i drugih“, piše u izvještaju objavljenom na sajtu EUROPOL-a. Da bi lakše razumjeli pomenuti broj pripadnika kriminalnih organizacija „najvećeg rizika“, pomenimo da je on veći od broja zimus popisanih stanovnika Kotora, Danilovgrada, Ulcinja, Tivta, Pljevalja… Takođe, podaci nedavno predstavljeni u Briselu pokazuju kako kriminalne organizacije usko sarađuju sa svojim kolegama iz regiona, drugih djelova Evropa ali i onima sa drugih kontinenata. Tako je u izvještaju pod nazivom “Dekodiranje najopasnijih kriminalnih mreža EU“ navedeno da je nekoliko različitih kriminalnih grupa, sastavljenih od članova porijeklom iz bivših jugoslovenskih republika – Crne Gore, Slovenije, Hrvatske, Bosne i Hercegovine i Srbije „u velikom obimu“ uključeno u krijumčarenje kokaina iz Južne Amerike do različitih evropskih odredišta. Analizom pobrojanih kriminalnih mreža identifikovane su njihove osnovne karakteristike i „snažno prisustvo“ širom EU i regiona Zapadnog Balkana. „Oni su, takođe, uspostavili veoma snažno prisustvo u Latinskoj Americi, iskorišćavajući mogućnosti za korupciju u ključnim lukama i u brodarskim kompanijama. Oni na taj način vrše sveobuhvatnu kontrolu nad snabdijevanjem kokainom. Neke od ovih grupa su specijalizovane i, u velikoj mjeri, uključene u razne oblike nasilja, profesionalne otmice i pogubljenja, korupciju, pranje novca, trgovinu oružjem i eksplozivom i falsifikovanim dokumentima. Nasilje se, uglavnom, koristi kao odmazda za izgubljene ili propale pošiljke droge, ali i za sticanje dominacije nad teritorijom ili lancem snabdijevanja”, navodi se u izvještaju.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 12. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PONOVNO PODIZANJE OPTUŽNICE U SLUČAJU PREDSJEDNIKA OPŠTINE BUDVA I JOŠ 20 OSUMNJIČENIH: Jesu li ispravljeni nedostaci optužnice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da dopuni optužnicu, na koju je sutkinja Vesna Kovčević imala dosta primjedbi,  Specijalno tužilaštvo je imalo rok od dva mjeseca.  Optužnica je dopunjena, a odgovor na to koliko kvalitetno,  će dati ročište za njenu kontrolu

 

 

Specijalno državno tužilaštvo ponovo je podiglo optužnicu protiv predsjednika Opštine Budva Mila Božovića i još 20 osumnjičenih, koju im je, prethodno, Viši sud u Podgorici vratio na doradu. To je zvanično objavljeno na sajtu Specijalnog državnog tužilaštva, ali u saopštenju osim inicijala osumnjičenih i krivičnih djela za koje se terete, nije bilo ni riječi o tome na koji način i kojim dokazima su dopunili optužnicu.

Da li će njihova dopuna biti dovoljna da vijeće sutkinje specijalnog odjeljenja Vesne Kovačević uvjeri da treba da se potvrdi tužilački akt biće poznato nakon kontrole optužnice, koja tek treba da bude zakazana.

Malo je poznato javnosti i zbog čega je sutkinja Kovačević presavila tabak i rekla da po prvoj optužnici ne treba da se sudi.

Prema rješenju koje je Monitor imao na uvid sutkinja Kovačević navela je da optužnica ne sadrži jasne i valjane razloge u pogledu postojanja osnovane sumnje u odnosu na okrivljene, odnosno ne sadrži razloge koji bi zadovoljili nezavisnog posmatrača da vjeruje da su okrivljeni osnovano sumnjivi da su izvršili svako krivično djelo koje je predmet optužbe.

Obrazlažući svoj stav, ona je kao jedan od razloga da vrati optužnicu navela  da Specijalno državno tužilaštvo nije pružilo konkretne dokaze da su Božović i suspendovani pomoćnik direktora Uprave policije Dejan Knežević odavali povjerljive bezbjednosne informacije ljudima iz kriminalnog miljea.

Tokom analize dokaza koji su joj predočeni, pravnu zamjerku našla je i kada je riječ o komunikaciji koju su prema tvrdnjama SDT-a, putem SKY aplikacije imali pripadnici ove kriminalne grupe

Naime, u aktu SDT-a koji se poziva na Skaj prepisku Ljuba Milovića, Radoja Zvicera, Ivana Stamatovća, Petra Lazovića i Milete Ojdanića, prema onome što je utvrdila sutkinja Kovačević, nema tačnih i preciznih podataka, odnosno poruka koje je uputio okrivljeni Dejan Knežević iz kojih bi se moglo utvrditi postojanje osnovane sumnje kada je tačno odao ili saopštio neki podatak, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbijednost Crne Gore.

To je samo jedna pravna primjedba u nizu. Sitnih i krupnih. Među sitnijim je primjedba sutkinje da je kod ličnih podataka okrivljenog Milete Ojdanića navedeno  da je bivši službenik policije što je suprotno odredbama člana 100 i člana 192 ZKP-a koji tačno taksativno navodi koje podatke treba da sadrži optužnica „ a što se tiče ličnih podataka okrivljenih lica pa je u ovom dijelu neophodno izvršiti ispravku optužnice“.

Jedna od krupnih je i to što  je sutkinja Kovačević od SDT-a tražila  da precizira kada je Milo Božović prikupljao informacije i koristio ih za potrebe kriminalne organizacije, jer nijesu navedeni konkretni dokazi, ni sadržaj komunikacija ostvarenih preko SKY ECC aplikacije iz kojih to proizilazi.

“Nije navedeno ni kojim konkretno informacijama je okrivljeni Milo Božović, kao poslanik u Skupšini Crne Gore i član Odbora za bezbjednost i odbranu Skupštine CG, imao pristup i koje je to informacije isti odavao kao poslanik u Skupšini CG i član Odbora za bezbjednost i odbranu Skupštine CG kriminalnoj organizaciji, što optužnicu u tom dijelu čini nejasnom i nepreciznom”, piše u odluci suda.

Od SDT-a je zatraženo i da navede kada je Božović postao poslanik obzirom da je ovaj optuženi prilikom kontrole optužnice predočio sudu da u vrijeme kada je navodno odavao podatke sa Odbora za bezbjednost nije ni bio poslanik.

U dokumentu suda se navodi da u optužnici nijesu precizirane uloge Ljuba Milovića i Milete Ojdanića koje je SDT označio kao organizatore, kao ni to na koga su oni to uticali da postavlja njima bliska lica na rukovodeća mjesta u Upravi policije, radi dobijanja podataka označenih stepenom tajnosti i da novcem stečenim kriminalnom djelatnošću na parlamentarnim izborima u avgustu 2020. godine utiču da glasači ne ostvare svoje biračko pravo.

Osim toga, u činjeničnom opisu i obrazloženju predmetne optužnice, smatra sutkinja Kovačević,  treba konkretizovati na osnovu kojih dokaza se utvrđuje da su okrivljeni kojima se stavlja na teret optužnicom radnja mučenja lica koji su pripadnici suprostavljenih kriminalnih organizacija, to i činili, te gdje, kada i koga su tačno mučili. Takođe, zahtijeva se od tužilaštva da precizira koje su podatke okrivljeni Ivan Stamatović, Nebojiša Bugarin, Petar Lazović, Marko Novakovič, Milan Popović i Goran Stojanović, kao policijski službenici, odavali kriminalnoj organizaciji.

Kod dijela optužnice koji se odnosi na opis na koji način su optuženi krijumčarili drogu sutkinja je uočila i da u obrazloženju nema nikakvog bližeg navođenja iz kojih to tačno komunikacija, ostvarenih preko SKY ECC aplikacije, proizilazi ono što se navodi u činjeničnom opisu.

„Tačnije, koje to konkretne komunikacije, između koga i od kada potvrđuju da su okrivljeni kojima se navedeno krivično djelo stavlja na teret učestvovali u neovlašćenom prenosu radi prodaje opojne droge kokain. Naprotiv, u tom dijelu predmetne optužnice SDT samo uopšteno navodi da su pojedini okrivljeni komunicirali u vezi sa predmetnom zaplijenom, iz čega izvodi zaključak da su okrivljeni neovlašćeno prenosili istu, piše u rješenju.

Pored toga, u predmetnoj optužnici za sud je bilo nejasno i iz kojih dokaza proizilazi osnovana sumnja kako je vršena raspodjela opojne droge i način na koji se to radilo.

Dio njenog rješenja odnosi se i na bivšeg pomoćnika direktora Uprave policije Dejana Kneževića, koji se tereti da je odavao tajne podatke, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbjednost Crne Gore.

„Ali je ostalo nejasno koja je to sadržina telefonskih razgovora prikupljenih sprovođenjem mjera tajnog nadzora određenih po naredbama sudije za istragu Višeg suda u Podgorici, a koje bi ukazivale zaista da ih je odavao okrivljeni Dejan Knežević, osim što SDT navodi da isto proizilazi iz SKY ECC prepiske Ljuba Milovića, Radoja Zvicera, Ivana Stamatovća, Petra Lazovića i Milete Ojdanića, bez navođenja tačnih i preciznih podataka odnosno poruka koje je uputio okrivljeni Dejan Knežević iz kojih bi se moglo utvrditi postojanje osnovane sumnje kada je imenovani okrivljeni tačno odao, ili posljedice za bezbjednost Crne Gore. saopštio neki podatak, a čije odavanje je prouzrokovalo ili bi moglo da prouzrokuje štetne posljedice za bezbjednost Crne Gore, navodi se u rješenju.

Da dopuni optužnicu Specijalno tužilaštvo je imalo rok od dva mjeseca. Šta su za taj period uspjeli da urade pitanje je na koje će odgovor dati ročište za kontrolu optužnice.

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

KONTROLA DRŽAVNIH PREDUZEĆA: Prepuštena sama sebi i partijama

Objavljeno prije

na

Objavio:

U nekim preduzećima pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta mijenjani su više puta tokom jednog mjeseca. ,,Kada čitate uslove za obavljanje pojedinih poslova, bude jasno fingiranje i način zapošljavanja, kaže Marija Popović-Kalezić, izvršna direktorica CEGAS-a

 

 

Državna preduzeća prepuštena su samima sebi i država ni zakonski ni suštinski ne kontroliše ono što je državni udio, tj. vlasništvo, zaključak je istraživanja 177 državnih i opštinskih preduzeća koju je uradio Centar za građanske slobode (CEGAS).

CEGAS je u februaru uputio na adrese 177 državnih i opštinskih preduzeća zahtjeve za slobodan pristup informacijama, kojim su tražili da im se dostave podaci o broju zaposlenih, zaključno sa 31. decembrom 2023. godine. Pored toga, traženi su i pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji, uslovima i načinu korišćenja službenih vozila, o uslovima i načinu zapošljavanja.

Sva ova pitanja odnose se na preko 20 hiljada zaposlenih koji rade u državnim i opštinskim preduzećima.

Od ukupnog broja preduzeća, 52 odsto njih nije odgovorilo na zahtjev za slobodan pristup informacijama. Ispostavilo se da javna preduzeća različito tumače i odnose se prema Zakonu o SPI, pa su neki objašnjavali da nijesu u zakonskoj obavezi da to urade, dok drugi uopšte nijesu odgovarali na zahtjev.

,,Ukidanjem Zakona o javnim preduzećima, i njihova ‘zavisnost’ od Zakona o privrednim društvima, pravno dozvoljava potpune praznine, kada je odgovornost javnih preduzeća u pitanju. Naše istraživanje je pokazalo koliki je broj onih koji su u zakonskom roku odgovorili na Zahtjev o slobodnom pristupu informacijama, gdje brojka svakako nije pohvalna, ali ne čudi u odnosu na zakonska rješenja. Neki su tražili ‘pravni interes CEGAS-a’, dok su drugi tajnim proglašavali i interna akta, koja bi očekivali na sajtu tih preduzeća (Rudnik uglja, Pljevlja)”, kaže za Monitor  Marija Popović-Kalezić, izvršna direktorica CEGAS-a.

Bilo je i presedana, pa su dokumenta lično dostavljana u kancelarije ove nevladine organizacije. Odgovor na  SPI za kompaniju Zeta Energy nepoznato lice bacilo je na sto zaposlene u organizaciji uz pitanja: ,,Čime se vi bavite, ko vam je direktor?”, pa još ,,Ne treba da se bavite ovim stvarima i ovim poslom, batalite ta posla, to je vaš način da iznuđujete novac”.

Zeta Energy je preduzeće čiji je 51 odsto vlasnik Elektroprivreda Crne Gore (EPCG). CEGAS je zbog ovog incidenta podnio prijavu protiv NN lica zbog zastrašivanja.

A i odgovora je bilo raznih, tako je jednima javni podatak ugovor o djelu sa higijeničarom, dok tajnim smatraju ugovor sa direktorom i menadžmentom. Pomenuti Rudnik uglja Pljevlja pod tajnim podacima smatra i sama interna akta preduzeća, a ima i preduzeća koja u svojoj arhivi ne posjeduju nijedan od traženih podataka.

,,Nacionalna strategija za borbu protiv korupcije bi u svom radu morala dati konkretna rješenja i za javna preduzeća (državna i opštinska), čiji se način funkcionisanja, zapošljavanje, poštovanje i izrada internih akata, kao i način ustanovljavanja zarada ne prati od strane države. Zato i imamo ogromne disbalanse u zaradama direktora i menadžmenta u javnim preduzećima u odnosu na visoko rukovodni državni kadar, da ne govorimo o brojnim poslovima u pravosuđu, zdravstvu i prosvjeti”, ističe Popović-Kalezić.

Iz CEGAS-a su utvrdili i da interna akta nijesu usaglašena u odnosu na vrstu akata koja javna preduzeća moraju posjedovati. I u pravilnicima o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji postoje brojne manjkavosti, pogotovu u opisima radnih mjesta i potrebnih uslova za ispunjenje. Smatraju da je otuda jasno na koji način i kako dolazi do zloupotreba, kada su brojna zapošljavanja u pitanju, bilo partijska ili interesna.

Prema podacima koji su dostavljeni CEGAS-u, većina, 71 odsto javnih preduzeća, nema pravilnik o uslovima i načinu zapošljavanja, 92 odsto ima pravilnik o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji, a 54 odsto ima pravilnik o uslovima i načinu korišćenja službenih vozila. Kolektivni ugovor nema preko polovine (51 odsto) javnih preduzeća…

,,Uočen je i vrlo mali broj kolektivnih ugovora, zaključen između preduzeća i sindikata, što čudi ako uzmemo u obzir pozamašnu brojku sindikalnih organizacija”, kaže Popović-Kalezić.

Od dostavljenih odgovora, samo pola državnih preduzeća posjeduje kolektivne ugovore, zaključene između sindikalaca i poslodavca, što govori o nedovoljnoj uređenosti prava i obaveza zaposlenih i poslodavaca.

Zanimljivo je da su u nekim preduzećima pravilnici o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji radnih mjesta mijenjani više puta tokom jednog mjeseca. ,,Kada čitate uslove za obavljanje pojedinih poslova, bude jasno fingiranje i način zapošljavanja, navodi Popović-Kalezić .

,,Ako je Pravilnik o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji označen stepenom tajnosti, kako možemo znati za koje smo radno mjesto pretendenti i za koje poslove se možemo prijaviti? Potreba za otvaranjem novih radnih mjesta, sačinjavanje Pravilnika o unutrašnjoj organizaciji i sistematizaciji koji će odgovarati realnim potrebama, način zapošljavanja, visina zarada, i obavezno posjedovanje nužnih internih akata, moraju biti kontrolisani i javni”, kaže Popović-Kalezić.

Iz CEGAS-a iznose svoje iznenađenje činjenicom da mali broj javnih preduzeća vodi računa o zaštiti svojih zaposlenih, u dijelu zaštite ličnih podataka, poštujuči Zakon o zaštiti podataka o ličnosti. Umjesto poštovanja zakona i svojih radnika, preduzeća prilikom davanja podataka iz ugovora o radu i ugovora o djelu, često ne anonimiziraju lične podatke. Ističu i da se to pravo najčešće zloupotrebljava onda kada se želi izbjeći cjelokupan odgovor, bez želje za anonimizacijom. Da ponovimo da je tako javni podatak ugovor o djelu sa higijeničarom, dok je tajna ugovor sa direktorom i menadžmentom.

Istraživanje je pokazalo da država ne kontroliše svoja preduzeća, ali i ukazalo da ona nijesu bez kontrole – partijske ili neke druge interesne grupacije.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo