Povežite se sa nama

MONITORING

Osvajanje Triglava

Objavljeno prije

na

Vest da će jedanaest miliona eura na nekada uspešnoj kompaniji Slovenijales zaraditi ,,srpski narkobos Darko Šarić” kao i da se Šarićevo potraživanje našlo na radnom stolu ministra spoljnih poslova Slovenije Samuela Žbogara, šokirala je slovenačku javnost. Ljubljanske Finance komentarišu da šef slovenačke diplomatije ,,nije slutio da će ikada na dnevnom redu imati poravnanje duga prema preduzeću vodećeg kriminalca u regionu”.

Agonija Slovenijalesa počela je kada je Šarić preko ,,firme – poštanskog sandučeta” iz Lihtenštajna Okružnom sudu u Ljubljani podneo zahtev za isplatu tešku 9,7 miliona dolara odnosno 7,8 miliona eura, a toj svoti treba dodati i trošak kamata, o čemu je ljubljanski sud odlučivao 23. septembra.

DUGOVI NADŽIVJELI DRŽAVU: Pre više od dvadeset godina, tri Slovenijalesove firme-ćerke, osnovane u SAD, Australiji i Kanadi, zadužile su se u ekspozituri tadašnje Jugobanke u Njujorku za šest miliona dolara na ime kredita za koji je žirant bilo matično preduzeće u Ljubljani. Firme-ćerke nisu vratile dugovanja, pa teret potraživanja pada na Slovenijales. Kada su buknuli ratovi na području SFRJ, Slovenijales prestaje da otplaćuje kredit pod izgovorom da je Jugobanka u vlasništvu Srbije, a Slovenijales ima brojna potraživanja prema srpskim preduzećima. Slovenijalesov advokat Andrej Toš pomoću američke advokatske kancelarije uspeo je da isposluje zamrzavanje sudskog procesa do okončanja sukcesije nekadašnje Jugoslavije.

Dug je tokom proteklih decenija rastao a menice, izdate prilikom podizanja kredita, došle su na kraju u posed firme Municipium S. Slovenački mediji tvrde da je osnivač i vlasnik Municipium S izvesni Nebojša Jestrović, školski drug Darka Šarića iz osnovne škole u Pljevljima. Ukratko, Municipium S na javnoj licitaciji srpske agencije za osiguranje depozita pre dve godine uspeva da otkupi potraživanja poverioca prema Slovenijalesu.

Preko ljubljanskog advokata Brane Goršea, u zamenu za povlačenje menične tužbe, Municipium S od vođstva Slovenijalesa zahteva 40 miliona eura, a prema nekim izvorima početkom ove godine čak i 53 miliona evra. Nekadašnji div slovenačke drvne i industrije nameštaja, ponudu odbija. Uprkos tome pregovori između Municipium S i Slovenijalesa nisu prestali, a slovenačka ,,sedma sila” uzaludno nagađa da li je Municipium S potraživanja naplatio bar delimično ili nije, ili je deo prodao trećim licima pre nego što su ,,vlasti u Srbiji u okviru istrage protiv Šarića zaplenile njegovu imovinu”.

Onda je slovenačku javnost kao grom iz vedra neba udarila vest da je Srbija preuzela, pored 100 miliona dolara imovine zaplenjene Šariću, i imovinu preduzeća Minicipium S. Dakle, i Slovenijalesov dug.

PREDUZEĆE, POŠTANSKO SANDUČE: Menica na osnovu koje je Okružni sud u Ljubljani dozvolio 23. septembra ove godine izvršenje, izdata je 13. maja 1991. Prema slovenačkim bankarskim izvorima, Slovenijales je u sudskom nadmetanju sa dosadašnjim vlasnikom glavnice potraživanja – srpskim preduzećem iza koga stoji Darko Šarić, izvukao kraći kraj. To dokazuje odluka suda kojom je Slovenijalesu blokiran transakcijski račun sa 10 miliona eura kao i upis hipoteke na nekretninu (poslovnu zgradu) u centru Ljubljane gde se nalazi sedište Slovenijalesa.

Ukoliko bi uspeo manevar da domaći poverioci dobiju prednost pred ,,konkurencijom” iz Lihtenštajna odnosno Srbije (s obzirom da vlasti u Beogradu tvrde da je Municipium S, a posledično i njegova potraživanja, sad u rukama države Srbije), to bi sprečilo odlivanje Slovenijalesovog novca na račune izvan Slovenije. Ali ako plan propadne, Slovenijales će lihtenštajnskoj firmi, za koju se spekuliše da prikriva Šarića, odnosno Srbiji – pored glavnice teške gotovo osam miliona eura, biti dužan da isplati i zatezne kamate. Slovenijales je potvrdio da od 23. septembra dalje teku zatezne kamate koje je dužan da plati, u visini od osam odsto. Odluka o zapleni još nije pravosnažna jer je Slovenijales protiv nje podneo žalbu.

,,SLOVENIJALESOV” DUG PRIJETI ,,TRIGLAVU”:

Dugovanje Slovenijalesa kokainskom bosu, žestoko je uznemirilo i vrh slovenačkog osiguravajućeg društva Triglav koje je najveći vlasnik Slovenijalesa. Predsednik nadzornog odbora Triglava Damjan Mihevc nije krio da bi isplata duga značila “veoma težak udarac, kako za Slovenijales tako i za investiciju Triglava u Slovenijales, a to je priznao i Mitja Pleterski, prethodni predsednik uprave Slovenijalesa. On je odbacio svaku varijantu vraćanja tog duga.

Pleterskog je nadzorni odbor Slovenijalesa ubrzo smenio, bukvalno preko noći i to ,,zbog nespodobnosti”. Pravi razlog je bio dug Jugobanci. Pleterski je zbog nezakonitog opoziva tužio Slovenijales i izjavio da je otkaz posledica činjenice ,,da neka mafija hoće da istera neki dug od Slovenijalesa” što ,,njegova uprava nije dozvolila”.

U Ministarstvu spoljnih poslova (MSP) u Ljubljani saznajemo da na nivou ,,dve vlade” (slovenačke i srpske) teku intenzivni pregovori u vezi ,,slučaja Slovenijales-Jugobanka”, kao i da ,,predstavnici ministarstva imaju sva potrebna ovlašćenja (oba) slovenačka preduzeća”, dakle Slovenijalesa i Triglava, za dalje pregovore u Beogradu. MSP Slovenije ne precizira hoće li slovenačka država finansijski pomoći Triglavu i Slovenijalesu da se izvuku iz dubioze, uz obrazloženje da ,,sudski procesi nisu završeni”. Jasno je da će o tom sporu, posle preuzimanja Šarićevih preduzeća, uključujući Municipium S od strane Srbije, biti vođeni ozbiljni pregovori između diplomatija Slovenije i Srbije. Srpska strana upozorava partnere u Ljubljani da bi blagovremen dogovor o poravnanju duga, sprečio da Šarić preko nekog svog ,,satelitskog” preduzeća dođe do kapitala Slovenijalesa.

Ako dogovor propadne, Slovenijales bi u najgorem slučaju bankrotirao, a njegova zgrada u centru Ljubljane prešla u vlasništvo Srbije. Za javno mnenje u Sloveniji, već naviknuto da većinu velikih dućana drže austrijska preduzeća, da je Savu svojevremeno kupio američki Goodyear, a nekadašnji domaći paradni brendovi poput Elana i Kolinske u rukama hrvatskih preduzeća, preuzimanje Slovenijalesa od strane Srbije bilo bi prihvatljivije nego isplata desetina miliona eura najvećem narko-gazdi u regionu.

Šarićevi ljudi u Sloveniji

Prema dostupnim podacima, Jestrović je 2007. godine Municipium S prodao preduzeću Financial Angels koje ima sedište u američkoj poreskoj oazi Delaware. Isto preduzeće je vlasništvo nedavno prenelo na novoosnovanu Šarićevu firmu Mateniko. Mateniko i Financial Angels u Americi ,,dele” isto poštansko sanduče i zvanično imaju istog nadzornika. Sve to, upozorava ljubljanski Dnevnik, opovrgava tvrdnje Snežane Markulin, nezvanične vlasnice Financial Angels koji je 2007. godine preuzeo vlasništvo i nad Litostroj Holding-om. Markulinova tvrdi da svoje preduzeće nije prodala Šariću, ali onda je otkriveno da ona u Sloveniji deli adresu i suvlasništvo najmanje u jednom preduzeću sa Slobodanom Resimićem koji je prema pisanju srpskih medija ključan Šarićev čovek za poslove u Sloveniji. Resimić, istovremeno direktor još jednog preduzeća iz Delawara (Top Experience, koje u poslovima na slovenačkom tlu zastupa isti advokat – Gorše), tvrdi da Šarića nikada nije sreo niti sa njim poslovao. U Sloveniji je tokom akcije Balkanski ratnik, a povodom hapšenja Šarićevih ljudi u Srbiji, zatvoreno 14 lica. Tada su plombirani i neki lokali u elitnom delu grada. Na primer Le Petit Caffe i Randevu u centru Ljubljane, oba u vlasništvu Dragana Tošića, navodne Šarićeve ,,slovenačke veze” za vođenje ,,biznisa” ispod Alpa.

Igor MEKINA

Komentari

Izdvojeno

EKONOMSKE TEME U SJENCI VISOKE POLITIKE: Život na čekanju

Objavljeno prije

na

Objavio:

Elektroprivreda, Željezara, Aerodromi, nastavak auto-puta… Ljetnja sezona, javni dug, platni promet… Partijsko zapošljavanje i egzodus radne snage… Teme o kojima se ne govori

 

Aerodromi Crne Gore dočekali su, u srijedu, milionitog putnika u 2022. Dok je Petar Radulović, zamjenik izvršnog direktora Aerodroma, skupa sa vršiteljkom dužnosti izvršne direktorice Air Montenegro, putnici iz Istambula uručivao prigodan poklon (besplatnu avio kartu) Odbor direktora kompanije koja gazduje aerodormima u Podgorici i Tivtu donio je odluku o smjeni izvršnog direktora Gorana Jendreoskog. I imenovanju jednog od njegovih pomoćnika za v.d. direktora.

Tako je prestižni klub državnih institucija i preduzeća sa upravom u v.d. stanju dobio još jednog člana.

Da li zbog neočekivanog razrješenja direktora za koga je prije nepunih četrnaest mjeseci rečeno kako ga krasi ,,bogato radno iskustvo u vazduhoplovstvu” (obrazloženje za smjenu nijesmo čuli), tek i u Vladi su se sjetili da tender za izbor koncesionara koji bi trebalo da gazduje aerodromima u Tivtu i Podgorici nekoliko narednih decenija, još nije završen. Taj je posao započela, i trebala da ga privede kraju, još Vlada Duška Markovića, odnosno, resorno Ministarstvo saobraćaja kojim je tada upravljao Osman Nurković. Prije dvije godine, ili još ranije.

Postoje tri rješenja za nastalu situaciju, prosvijetlio nas je premijer Dritan Abazović objašnjavajući kako Vlada može prihvatiti ponudu i potpisati ugovor sa nekim od tadašnjih kandidata (iako su se uslovi u međuvremenu dramatično   promijenili), raspisati novi tender ili odustati od traženja koncesionara i Aerodrome zadržati pod državnom upravom. Premijer nije pomenuo ali ima i četvrto rješenje, čini se najvjerovatnije: da aktuelna Vlada taj posao, kao i mnoga druga proljetošnja obećanja, ostavi u amanet svojim nasljednicima.

Do tada će Aerodromi i država kao njihov vlasnik, očekivati od manadžmenta u v.d. stanju ,,ubrzanje započetih procesa modernizacije”. Iskustvo uči da bi se narečeni proces mogao svesti na nova zapošljavanja. U Aerodromima je od prethodnih izbora do početka ljeta zapošljeno 140 novih radnika.

Približno, to je nekih pet posto od ukupnog broja onih koji su posao u državnim preduzećima našli nakon posljednjih parlamentarnih izbora. Riječ je, računaju u medijima i Ministarstvu kapitalnih investicija, o nekih 2,6 hiljada novozapošljenih. Skoro četvrtina njih uhljebljena je u pljevaljskom Rudniku uglja (posljednji podaci govore o 646 novih radnika na određeno, neodređeno vrijeme i sa ugovorima o djelu). Negdje na pola tog posla, iz Pljevalja smo saznali da među novozaposlenima nema nijedan pripadnik manjina. Do danas, nema naznaka da je politika jednonacionalnog zapošljavanja bitnije promijenjena. Kao što se ne vidi da aktuelna Vlada pokušava uraditi išta drugačije oko partijske raspodjele plijena.

Da se vratimo Aerodromima i njihovom milionitom putniku. Poređenja radi, u ljeto 2019. oba su crnogorska aerodroma dočekala i darovala svog milionitog putnika. Tivat nešto ranije od Podgorice – 31. avgusta u odnosu na drugu polovinu septembra.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

PREDSJEDNIK PRELOMIO O NEUSTAVNOM ZAKONU O OPŠTINAMA: Na izbore – pa ko šta odnese

Objavljeno prije

na

Objavio:

I Ustavni sud je ocijenio neustavnim dopune Zakona o lokalnoj samoupravi, na osnovu kojih su odloženi izbori u 14 opština, ali nije obustavio radnje u vezi sa izborima i one koje su već završene. Zbog izazova koje ostavlja odluka suda, kojom se samo konstatuje da zakon nije u skladu sa Ustavom, izdvojili su mišljenje sudija Miodraga Iličkovića i Milorada Gogića

 

Dopune Zakona o lokalnoj samoupravi, kojima su redovni izbori u 14 opština odloženi za 23. oktobar (umjesto u maju), proglašene su neustavnim. Nova parlamentarna većina, sastavljena od Demokratske partije socijalista (DPS, Socijalističke narodne partije (SNP), Koalicije Crno na bijelo, Socijal-demokratske partije i manjinskih partija izglasala je odlaganje izbora na Dan Evrope (9. maja). Međutim, iako je postupak zahtijevao hitnost, Ustavni sud je odluku o neustavnosti zakonskih odredbi donio tek 28. jula – gotovo tri mjeseca nakon donošenja spornog zakona.

Pravno dejstvo i šteta od neustavnog zakona nastupili su odmah nakon što je predsjednik Crne Gore Milo Đukanović potpisao izmijenjeni zakon. On je akt jednom vratio Skupštini na ponovno izglasavanje, što mu omogućava Ustav, ali morao ga je potpisati nakon što je ponovo usvojen. Premijer Dritan Abazović pravdao je odlaganje izbora time što nemamo izglasan Ustavni sud i Sudski savjet, dok su opozicione stranke i civilno društvo upozoravali da se time krši Ustav i pravo građana da vlast biraju svakih četiri godine.

U opštinama koje su izbjegle izbore na proljeće, lokalnim parlamentima produženi su mandati. Aktuelne većine odbornika kasnije su ponovo izabrale predsjednike opština na drugi mandat, bez izbora. Do sada su ponovo izabrani predsjednik Opštine Žabljak Veselin Vukićević, Glavnog grada – Ivan Vuković, Bara – Dušan Raičević i Opštine Golubovci Tanja Stajović. Svi su iz Demokratske partije socijalista. Pravnici tvrde da su sva imenovanja sporna, jer proizilaze iz neustavnog zakona.

I Ustavni sud je ocijenio neustavnim dopune Zakona o lokalnoj samoupravi, na osnovu kojih su odloženi izbori u 14 opština, ali nije obustavio radnje u vezi sa izborima i one koje su već završene. Zbog izazova koje ostavlja odluka suda, kojom se samo konstatuje da zakon nije u skladu sa Ustavom, na sjednici ustavnosudske instance izdvojili su mišljenje sudije Miodraga Iličkovića i Milorada Gogića.

Iličković kaže da je dao i izdvojeno mišljenje jer je odluka nepotpuna i necjelovita, donijeta sa zakašnjenjem, zbog čega su nastupile mnoge štetne posljedice koje će biti vrlo teško otkloniti. Odluka, tvrdi, ostavlja brojne dileme.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

POSLODAVCI NA MUKAMA: Radnika nema, a neće ih ni biti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Za Crnu Goru, budućnost je izvjesna. Domaće radne snage, i one iz regiona, biće sve manje, pa će se morati zapošljavati radnici iz dalekih zemalja

 

„Potrebne radnice“, „Traži se konobar“, „Zapošljavamo“ – skoro da nema ulice u Podgorici u kojoj na malim prodavnicama, radnjama ili kafićima ne vidite oglas za posao. Vlasnik kafića kaže za Monitor da je oglas za konobara objavio prije skoro dva mjeseca: „Da se bar ko javio da se interesuje. Niko. Ni jedan poziv nisam imao“. Njegov kolega odložio je otvaranje novog kafića za septembar jer su mu dvije ekipe radnika otišle da rade na primorje.

Iste nevolje i na primorju. „Radna snaga nas napušta. Digli smo plate da bi ih zadržali, da ne bi pošli u Hrvatsku i mi smo u velikom minusu, ne možemo da podmirimo troškove. Jedino što imamo su inspekcije koje su za nam za vratom“, žalio se medijima na početku sezone ugostitelj iz Petrovca.

Nevolje sa radnom snagom ponavljaju se tokom svake ljetnje turističke sezone. Ugostitelji kažu da se od pandemije samo pojačao. Ljudi su iz ugostiteljstva otišli u druge, sigurnije branše ili na druga mjesta gdje imaju bolje uslove.

Samo Budvi tokom sezone nedostaje oko 3.000 radnika, uglavnom  kuvara, konobara, čistačica, sobarica… Da bi privukli radnike neki od ugostitelja su ove sezone bili prinuđeni da povećaju plate – konobarima i sobaricama od 500 do 800 eura, kuvarima od 800 do 2.500… Aleksandar Jovanović iz Udruženja ugostitelja Budve izjavio je: „Ugostitelji su bili primorani da izdvajaju više za plate zaposlenima. Uz povećanje zarada na nivou države, došlo se u apsurdnu situaciju da kuvar ima zaradu kao ministar ili premijer“.

Iz Unije slobodnih sindikata upozoravaju da  problem nedostatka radne snage nije slučajan. „On ima utemeljenje i u činjenici da u određenim sektorima (turizam, građevinarstvo, trgovina…) poslodavci godinama ne stvaraju ambijent za dostojanstvene uslove rada što odvlači domaću radnu snagu od ovih poslova. Niske zarade, nesigurni (prekarni) ugovori o radu, prekovremeni rad koji je pravilo, a ne izuzetak, nemogućnost korišćenja godišnjeg odmora i druge povrede prava iz radnog odnosa, doprinosili su i dalje doprinose tome da naši građani i građanke ne žele da budu radno angažovani u tim sektorima“, kaže za Monitor Ivana Mihajlović, zamjenica generalnog sekretara Unije.

Ne nedostaje radnika samo u turizmu. Prema podacima Unije poslodavaca deficitarna zanimanja su ona trećeg i četrtog nivoa kvalifikacije iz sektora turizma i ugostiteljstva, saobraćaja, trgovine, građevinarstva, najčešće zanatska zanimanja i usluga:  konobari, kuvari, recepcioneri, točilaci pića, prodavci, higijeničari, sobarice, serviri, pomoćni građevinski radnici i druga srodna i pomoćna zanimanja iz navedenih oblasti. Među visokoškolskim zanimanjima kao deficitarna od strane privatnog sektora izdvajaju zanimanja iz oblasti informacionih tehnologija (IT).

Iz Privredne komore za Monitor su kazali da zbog sezonskog karaktera crnogorske privrede poslodavci u pojedinim oblastima imaju velike poteškoće da nađu odgovarajuću radnu snagu. Naglašavaju da je to posebno izraženo u sferi turizma, ugostiteljstva i građevinarstva, i rezultira većim zapošljavanjem strane radne snage, u odnosu na domaće radnike. Prema podacima Ministarstva rada, u utrošenim kvotama za zapošljavanje stranaca u 2021. godini, pretežno učešće (79,65 posto), imaju četiri grupe zanimanja: građevinarstvo, usluge smještaja i ishrane, ostale uslužne djelatnosti i trgovina. Takođe je stalna potražnja za stručnjacima iz oblasti informacionih tehnologija, gdje dolazi do izražaja ne samo pitanje ponude radne snage na tržištu rada iz ove oblasti odnosno kvantiteta, već i njenog kvaliteta. Deficitarni kadrovi u pojedinim opštinama su takođe doktori medicine, a u oblasti saobraćaja vozači teretnjaka, vozači autobusa, vozovođe…

„Uzroci navedene deficitarnosti odnosno neusklađenosti ponude i tražnje u Crnoj Gori su višestruki: obrazovna politika i kvalitet obrazovanja, politika zapošljavanja, migracije stanovništva ali i sistem vrijednosti i mentalitet crnogorskih građana pri čemu vrlo često, prema riječima poslodavaca, domaća radna snaga nije zainteresovana za rad u pojedinim sektorima odnosno na pojedinim od navedenih pozicija. Naročito posljednje rezultira zapošljavanjem strane radne snage, pa se u Crnoj Gori svake godine izda preko 20.000 radnih dozvola za strance“, kaže za Monitor Ana Marković, šefica sektora za obrazovanje i rad sa članstvom Unije poslodavaca.

Mladi nijesu spremni da rade slabo plaćene poslove. Godinama ankete govore da sve više njih razmišlja da napusti Crnu Goru – 33,4 odsto mladih želi da napusti Crnu Goru (istraživanje rađeno maja 2022), a 92 odsto mladih bi privremeno ili trajno napustilo Crnu Goru radi boljih poslovnih prilika (decembar 2021).

Posljednje istraživanje Instituta za strateške studije i projekcije koje je sprovedeno u 15 crnogorskih opština na uzorku od 1.818 mladih govori da je najveći broj mladih koji rade zaposlen u sektoru trgovine i usluga. Trećina ispitanih, odnosno 30,5 odsto, radi na poslu koji ne odgovara nivou stečenih kvalifikacija ni oblasti školovanja, odnosno studiranja. Najčešće prepreke koje su identifikovali su opšti nedostatak poslova, loši radni uslovi, potrebna partijska knjižica kao i potrebna veza, dok se 31,9 odsto mladih nije registrovalo u Zavodu za zapošljavanje, najčešće jer ne vide korist od registracije.

Mihajlović upozorava da se Crna Gora već suočava i da će se tek suočiti sa egzodusom radne snage. Iz Sindikata ističu da poslodavci ne preduzimaju ništa kako bi stvorili dostojanstvene uslove rada i zadržali radnu snagu.

Istraživanje koje je USSCG sprovela tokom 2021. godine uz podršku Međunarodne organizacije rada, pokazalo je da 38,2 odsto ispitanika razmišlja o odlasku iz Crne Gore u potrazi za boljim poslom, ali još uvijek nije preduzelo konkretne aktivnosti na tom planu. Dodatnih 11,1 odsto ispitanika je već preduzelo konkretne korake u vezi sa odlaskom.

„Kao najfrekventniji odgovor na pitanje koji je dominantan razlog za odlazak iz Crne Gore, 57,7 odsto ispitanika navelo je adekvatnu zaradu, a odmah nakon toga bolje uslove rada. Ovakvi i slični podaci iz drugih istraživanja trebalo bi da budu alarm kako za poslodavce, tako i za samu državu jer ćemo u suprotnom izgubiti najznačajniji resusr – ljude“.

Procjenjuje se da je Zapadni Balkan za nepunih 20 godina napustilo 4,4 miliona ljudi, što je jasan signal da moramo raditi u pravcu mobilizacije svih kreativnih potencijala, reformi obrazovnog sistema, podsticanju privatnog sektora i inovativnosti kako bi od naše zemlje i regiona napravili perspektivno mjesto za život i rad, ističu iz Privredne komore.

Preciznih podataka koliko je stanovnika posljednjih decenija napustilo Crnu Goru nema. I dok naši idu na Zapad, svake godine se uvećava broj onih koji posao traže u Crnoj Gori. Posljednji podaci Zavoda za zapošljavanje o deficitarnim kadrovima su iz 2019. Navodi se da je te godine najviše dozvola za strance se izdato u sektoru Usluge smještaja i ishrane – preko 6.000, zarim Građevinarstvo – 5.500, Ostale uslužne djelatnosti – 2.150 i Trgovina na veliko imalo preko hiljadu. Zapošljeni dolaze iz Srbije, Turske, BiH, Kine, Albanije, Rusije, Kosova, Makedonije.

I u komšiluku slične muke. U posljednje dvije decenije stanovništvo Srbije smanjeno je za 625.000 ljudi i radna snaga postala je oskudan resurs. Srbija već godinama na ovaj ili onaj način uvozi radnike, prije svega iz okolnih zemalja: Albanije, Makedonije, BiH, ali sve više se nalazi na mapi stanovnika udaljenih, egzotičnih i siromašnih država. Mediji su objavili da je tamošnja Vlada u procesu zaključivanja sporazuma sa Bangladešom, Vijetnamom i Gvatemalom kojim bi se olakšao dolazak radnika iz ovih zemalja u Srbiju.

Hrvatska, iz koje se masovno odlazi na rad u Njemačku i Irsku, se godinama suočava sa hroničnim nedostatkom radne snage. Procjenjuje se da Hrvatskoj kontinuirano nedostaje 60.000 radnika.

Krešimir Sever, predsjednik Nezavisnih hrvatskih sindikata, za DW je izjavio da se procjenjuje da je Hrvatsku napustilo do deset posto stanovnika: „Iako u Hrvatsku dolaze raditi ljudi iz Srbije, BiH, Sjeverne Makedonije i Kosova, i njih je sve manje s obzirom na to da je i njima, kao i Hrvatima, isplativije otići u razvijenije zapadnoeuropske zemlje. Sve više stranih radnika dolazi u Hrvatsku putem posredničkih agencija iz Nepala, Filipina, Bangladeša, Kine, Indije, Rusije, Koreje, čak i Tajlanda, Meksika…“.

U BiH, egzodus koji je započeo tokom rata, nikada nije ni prestao.

Problem nedostatka odgovarajuće radne snage karakteriše i privredu EU, pa je tako u ekonomskom istraživanju Evropske asocijacije komora – EUROCHAMBRES-a, 40 odsto poslodavaca u Evropi prijavilo poteškoće u pronalaženju zaposlenih sa potrebnim vještinama. Nedostatak kvalifikovanih radnika smatra se drugim glavnim izazovom za preduzetnike.

U Evropskoj uniji stopa nezaposlenosti je dostigla istorijski minimum i iznosila je u martu 2022. 6,2 odsto, a u eurozoni na 6,8 odsto aktivnog stanovništva prema podacima Eurostata. Među članicama EU, najviše stope nezaposlenosti u martu su imale Španija (13,5 odsto), Grčka (12,9 odsto) i Italija (8,3 odsto), dok su najnižu stopu nezaposlenosti imale Češka (2,3 odsto), Njemačka (2,9 odsto), Malta i Poljska (po tri odsto).

Iz Privredne komore kažu da se očekivanim padom društvenog bruto proizvoda i inflacije izazvane krizom zbog pandemije, ratom u Ukrajini i privrednom recesijom, očekuje pogoršanje stanja i u ovoj sferi.

Za Crnu Goru, budućnost je izvjesna. Poslodavci neće moći da ispraćaju radnike sa onom čuvenom – „Ako nećeš ti, ima ko će da radi“ (podrazumjeva se za male pare i nikakve uslove rada). Domaće radne snage, i one iz regiona, će biti sve manje, pa će se morati zapošljavati radnici iz dalekih zemalja.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo