Povežite se sa nama

OKO NAS

POLITIČKA SAPUNICA U ULCINJU: Slatke muke DPS-a

Objavljeno prije

na

Kako će se karte posložiti biće jasno u ponedjeljak, 14. decembra, kada će Predsjedništvo DPS-a dati smjernice svom odboru u Ulcinju kako da razriješi krize u funkcinisanju vlasti u toj opštini. Članove tog tijela će o ovonedjeljnim pregovorima sa Novom demokratskom snagom – Forca Nazifa Cungua i koalicijom Zajedno za budućnost Ulcinja, kojoj je na čelu aktuelni gradonačelnik Fatmir Đeka, informisati zamjenik predsjednika DPS-a Duško Marković, koji je bio na čelu pregovaračkog tima. Pored njega u timu su bili član Predsjedništva Branimir Gvozdenović i šef lokalnog odbora DPS-a u Ulcinju Ljoro Nrekić, koji je, inače, najozbiljniji kandidat za novog predsjednika Opštine.

Upravo je funkcija gradonačelnika dovela do čitave ove sapunice. Forca je praktično od konstituisanja sadašnje vlasti, krajem februara 2014. godine, smatrala da njoj pripada to mjesto, i sistematski je otežavala posao Đeki. Koketiranjem sa DPS-om, koji ima devet mandata u Skupštini opštine i pojedinačno je najjača stranka, ona je izvršnu vlast stalno držala u matu.

Preko svojih kontrolisanih medija ređale su se optužbe na Đekin rad i ponašanje, a sve u svrhu pripreme javnosti za njegovu smjenu, a potom se krenulo u direktnu opstrukciju rada izvršne vlasti. ,,Ima li bolje potvrde o tom ponašanju po principu ‘što gore, to bolje’, nego činjenica da preko 80 odluka izvršne vlasti trenutno čeka na usvajanje u opštinskom parlamentu”, kaže Đeka.

Iz, u Ulcinju opozicionog , SDP-a su saopštili da je tokom ove godine održana „samo jedna polu-sjednica Skupštine opštine, a i ona je zaključena a da nijesu iscrpljene sve tačke koje su bile na dnevnom redu”.

Kako navodi odbornik te stranke Ardijan Kasneci, u fioci predsjednika lokalnog parlamenta Fuada Hadžibetija, koji je funkcioner Force, nalaze se akti koji su usko vezani ne samo za ostvarivanje prava i interesa građana nego i za punjenje opštinskog budžeta. „Među tim aktima se nalaze i urbanistički planovi koji su prošli svu propisanu proceduru i posjeduju sve potrebne saglasnosti Ministarstva održivog razvoja i turizma”, kazao je on ocjenjujući da se radi o samoopstrukciji lokalne vlasti u kojoj su oni imali, kako je to rekao odbornik URE Dritan Abazović, čak 60 odsto vlasti!?

Kada ni u tome nijesu uspjeli sredinom prošlog mjeseca su krenuli u posljednju fazu realizacije dugo pripremanog scenarija: smjene gradonačelnika Ulcinja i izbacivanja iz lokalne vlasti njegove koalicije i URE. Dogovoreno je da novu vlast čine uz Forcu, DPS i Demokratska unija Albanaca (DUA). Forci je, po tom planu, određeno da pripadne mjesto predsjednika Opštine, a čelniku DPS-a Nrekiću funkcija predsjednika Skupštine opštine.

Međutim, nakon razgovora Đeke sa visokim funkcionerima DPS-a u Podgorici, taj plan je stopiran. DPS i njezin stari partner, DUA, nijesu pristali da stave potpise na pripremljenu inicijativu Force za održavanje vanredne sjednice lokalnog parlamenta na kojoj je trebalo da se izglasa nepovjerenje aktuelnom predsjedniku Opštine Ulcinj.

Đeka je otišao korak dalje: ponudio je podršku svoje koalicije kandidatu DPS-a za mjesto gradonačelnika. Taj „novi momenat” je raspršio nade Cungua da će ponovo postati predsjednik. Kolo sreće se sasvim zavrtjelo na stranu DPS-a i sada oni vode glavnu riječ oko prekompozicije vlasti u Ulcinju.

Svjesni činjenice da im obje albanske grupacije trebaju ne samo zato što u ovom sazivu imaju po jednog poslanika u crnogorskoj Skupštini, već vjerovatno i za postizborne kombinatorike nakon sljedećih izbora na državnom nivou, Marković i drugovi ponudili su Cunguu i Đeki stvaranje široke koalicije. Takav savez najmanje odgovara Forci, nešto manje Đekinoj partiji. Iz Force, nezvanično, najavljuju da neće pristati na takav aranžman, što je i logično jer su čitav proces rušenja lokalne vlasti pokrenuli samo da bi dobili mjesto predsjednika Opštine. Đeka je zadovoljan što neće „ostati na tribinama”, pa je sve izvjesnije da će novu vlast formirati DPS, koalicija Zajedno za budućnost Ulcinja i DUA. Oni imaju 19 od ukupno 33 mandata u ulcinjskoj skupštini.

Član Glavnog odbora URE i aktuelni potpredsjednik Opštine Safet Beci kaže da je svakom postalo jasno da albanske stranke dobrovoljno -rade na svoju štetu, a u korist DPS-a. „Legitimišući svoju nesposobnost za saradnjom i dobrim upravljanjem, oni, ničim izazvani, nude DPS-u lokalnu vlast na tacni, kao i mjesto predsjednika Opštine. Sve ovo se dešava u momentu u kojem se finalizuje Studija zaštite Solane, izrađuje Prostorno-urbanistički plan Ulcinja koji treba da zaštiti i uvalu Valdanos, kao i da se stvore uslovi za usvajanje strateških dokumenata za ovu opštinu”, rekao je on. I upozorio: „Potenciranje smjene vlasti u ovom trenutku upućuje na logičan zaključak da je na pomolu urnisanje upravo Solane, a naročito Valdanosa”.

Za razliku od Becija koji tvrdi da prekompozicija ne donosi dobro Ulcinju, šef SDP-a Skender Elezagić smatra da je to najefikasnije rješenje u kratkom roku. ,,Ako govorimo o prekompoziciji vlasti mislimo na vlast koja će trajati vrlo kratko, koja će se formirati da se ukloni trenutna blokada u radu lokalne uprave i da se normalizuje rad tih organa. I to bi trebalo da traje najdalje do parlamentarnih izbora. Stabilna vlast se može očekivati samo izlaskom na nove izbore gdje će građani biti u mogućnosti da kažu svoj sud, o ovom ponašanju i neozbiljnosti stranaka koje su izigrali povjerenje koje su im građani dali na prošlim izborima”, kaže Elezagić.

U DPS-u odbijaju taj prijedlog i najavljuju da će naredne sedmice ubrzano raditi na konstituisanju nove vlasti. Ostaje samo pitanje da li će Ulcinj dobiti novu lokalnu upravu prije Nove godine ili početkom januara. I ovdje ,,godine počinju januarom”.

Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo