Povežite se sa nama

OKO NAS

REFORMA UCG: Još bolja Bolonja

Objavljeno prije

na

Nakon 12 godina primjene Bolonje na Univerzitetu Crne Gore (UCG) zaključeno je da smo dogurali u čorsokak. Za to, kažu, nije kriv Bolonjski proces koji slične učinke ima u većini ex-Yu država, već njegova nedosljedna primjena.

,,Model studija koji se primjenjuje na Univerzitetu Crne Gore nije ništa drugo do ‘kamuflirani’ sistem koji je bio na snazi prije Bolonje”, ocijenila je rektorka Radmila Vojvodić na skupu Reforma modela studiranja, koji je organizovan u Rektoratu krajem prošlog mjeseca. ,,Univerzitet najzad mora da otvori oči pred tom kamuflažom”, poručila je rektorka.

Na skupu su iznijeti podaci Zavoda za zapošljavanje da je u proteklih pet godina porastao broj nezaposlenih visokoškolaca za 5.600. Na evidenciji Zavoda je ukupno 10.200 visokoškolaca.

Vojvodićeva je istakla da dosadašnje bečelor, magistarske i doktorske diplome nemaju prepoznatljivost na tržištu rada. Podsjetila je da je cilj reforme modela studiranja bolja zapošljenost kadra koji izlazi sa UCG. Da bi se to postiglo dosadašnji model studiranja 3+1+1+3, zamijeniće se novim 3+2+3 (bečelor + magistarske + doktorske studije).

I studenti su protiv ,,kamuflaža” pa su rektorku obavijestili da su nezadovoljni predloženim izmjenama. Na osnovu ankete koja je urađena među studentima u 18 univerzitetskih jedinica, studenti se zalažu za povratak na ,,stari” način studiranja po modelu 4+1+3, prezentovao je predsjednik Studentskog parlamenta UCG Miloš Pavićević.

Rektorka je bila zaprepaštena. Ocijenila je da se radi o opasnom stavu studenata prema reformama: ,,Zatečena sam jer se na izričit način insistira na predlozima koji nijesu argumentovani”, kazala je Vojvodićeva.

Izričitost rektorki nije strana. Ona je nakon što je prije par mjeseci predstavljen dokument Analiza i strateška opredjeljenja za reorganizaciju i integraciju UCG, kazala da sadašnji modeli studija mora biti reorganizovan u tri plus dva!

U pomenutom dokumentu se pored modela koji se mora primijeniti, kao legitiman analizira i model za koji se zalažu studenti 4+1+3. Utvrđeno je da četvorogodišnje studije imaju manje ocjena slabosti, te da model 3+2+3 ima istu slabost kao i dosadašnji, a to je – neprepoznatljivost trogodišnje diplome na tržištu rada u Crnoj Gori.

,,Model 3+2 ili 4+1 se u suštini svodi na isto, sa minimalnom mogućnošću modeliranja”, kaže za Monitor profesor UCG Šerbo Rastoder. ,,Suština ovih modela nije u broju godina studija, već u mogućnosti da država u modelu 3+2, jednu godinu studija ‘prevali’ na leđa studenata. Odnosno da pristaje na finansiranje samo tri godine osnovnih studija, a da preostale dvije godine proglasi za ‘master” i propiše obaveznu, i ne baš malu školarinu”.

Magistarske (master) studije su samofinansirajuće na svim fakultetima koji ih realizuju, a semestar košta od 750 do 1.000 eura.

Rastoder smatra da je zbog toga i najveći broj fakulteta zagovornik čistog modela 4+1, jer to sužava mogućnost manipulacije i smanjivanja prostora za neizvjesnost. ,,Ako je model 3+2 prepoznat kao optimalan, samo je stvar tehnike da se ovaj model usvoji. Prethodno bi Uprava UCG trebala da naglasi da model 3+2 ne isključuje obavezu države da ga u cjelosti finansira. U protivnom, to bi bio novi neoliberalni eksperiment u komercijalizaciji školstva, što bi dugoročno značilo daljnje urušavanje UCG”.

O tome da je po broju samofinansirajućih studenata UCG postao najveći privatni univerzitet, Monitor je više puta pisao. Uz masovno upisivanje ide i smanjenje kvaliteta pa se dešava da jedan profesor drži nastavu za preko 1.000 studenata. Bolonjski standardi su desetak studenata na jednog profesora. No i to je možda bolje od sve učestalije pakse da profesori uopšte ne dolaze na predavanja.

Da u Rektoratu, pored mobilnosti studenata i evropske prakse, i te kako kalkulišu o profitu od većeg upisa na magistarske, ukoliko se prihvati novi model studija, govore i izneseni podaci sa okruglog stola u Rektoratu. Rukovodilac Centra za studije i kontrolu kvaliteta na UCG Aleksandar Vujović ocijenio je da je sistem magistarskih studija teško održiv: ,,Prošle godine smo upisali 510 magistranata, a ove 199 studenata, što je zabrinjavajuće. Efikasnost studiranja je svega 26 odsto”.

Studenti u javnosti sve češće iznose činjenice da po završetku osnovnih studija, zbog nedostatka mentora i ukidanja mjesta za magistrante, magistarske studije upisuju na privatnim univerzitetima.

Od ukupno 1.200 zaposlenih na UCG 484 je doktora nauka i 182 magistra koji su studenti doktorskih studija. Iako im manjka kadra položaj asistenata i saradnika na UCG je svake godine sve lošiji i neizvjesniji.

,,Dok nam čelnici Univerziteta rječnikom fudbalskih trenera nameću dilemu da li je bolji model 3+1+1 ili 3+2+3, mnogo bi bilo bolje da se potrude da zadrže najbolji mladi kadar koji se u dramatičnoj mjeri ‘osipa’, prije svega zbog krajnje neadekvatnog tretmana kojem su izloženi”, kaže za Monitor član skupštinskog Odbora za prosvjetu, nauku i kulturu Srđan Perić.

On smatra da je neophodno osloboditi državni Univerzitet partijskih stega DPS-SDP koalicije. ,,Konačno je potrebno da donosioci odluka razumiju da obrazovanje ne smije biti biznis u kome je najbinije produkovati što više diploma i naplatiti što više školarina. Takav pristup je doveo do toga da se daje mnogo novca za školarine, a da u praksi diplome malo vrijede”, kaže Perić.

O najavljenoj reformi UCG, riječi hvale nema ni profesor Pravnog fakulteta Milan Popović: ,,Smatram da je na UCG uvedeno vanredno stanje. Priča oko reforme je performans, bacanje prašine u oči. To su formalne stvari po redu važnosti, a one se predstavljaju kao najvažnije pitanje, da se ne bi pokretalo pitanje neustavnog uvođenja vanrednog stanja na UCG. Zaglušujuće je ćutanje o Bolonji, već godinama se ne osluškuju sva upozorenja. Tema prvog reda je politička diskriminacija na UCG, partitokratija, uvođenje SCI lista kao borbe protiv političkih neistomišljenika…”.

Iz Rektorata ne osjećaju obavezu da, čak ni studentima, objasne brojne nedoumice koje prate najavljene reformske poduhvate. Po nedavnom istraživanju Centra za demokratsku tranziciju, UCG je proglašen za najmanje transparentnu instituciju što se tiče obaveza koje proističu iz Zakona o slobodnom pristupu informacijama.

Možda je to u duhu autonomije Univerziteta. O autonomiji i duhu reformi najbolje govori nedavno otvaranje Sportske dvorane UCG. Dvoranu je otvorio premijer Milo Đukanović (suvlasnik Univerziteta Donja Gorica), rektorka Vojvodić (zalaže se za reformu 3+2+3) i predsjednik Studentskog parlamenta Miloš Pavićević (zagovornik 4+1+3). Tom svečanom prilikom premijer je istakao: ,,Vjerujem da po pitanju unapređenja studentskog standarda nije bilo značajnijeg događaja u istoriji crnogorskog Univerziteta od 1974. godine (od osnivanja UCG op.a.)”.

Nije da se ne slaže sa premijerom, ali rektorka  je poručila:,,Mora se unaprijediti istraživačka, naučna i umjetnička djelatnost…” No to kad i ako se stigne, od reformi.

ŠERBO RASTODER
Intelektualno nasilje

Glavni problem UCG je nepodnošljiva improvizacija izvedena iz stroge centralizacije. Centralizacija je odraz potrebe političke kontrole, a konačni rezultat je ugrožena autonomnost, sužena sloboda stvaralaštva i istraživanja. Svemu tome treba dodati skorojevićku lakomislenost upravljačke strukture koja umišlja da je kompetentna da bez odgovornosti sudi o svemu. To u konačnom rezultira neobjašnjivo sumnjivom eliminacijom starijeg univerzitetskog kadra. Sada imamo nelagodu da mnogim kolegama iz regiona koji su pomogli u osnivanju pojedinih studijskih programa ,,objasnimo” da su postali ,,nekompetetni ” i da ih takvima uglavnom proglašavaju njihovi bivši studenti. Ne radi se o normalnoj i uobičajenoj smjeni generacija, već o intelektualnom nasilju koje je u značajnom dijelu motivisano potrebom ,,kontrole” akademske zajednice. Brojni ,,Odbori” , ,,Centri” na UCG osnovani su s tom namjerom i oni uglavnom rade i funkcionišu izvan logike onoga što je primarna misija jednog univerziteta.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAŠTVO I POLICIJSKA TORTURA: Vide mučenje, ali ne i mučitelje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službenici Uprave policije su tokom 2020. godine mučili Jovana Grujičića, Benjamina Mugošu i Marka Boljevića kako bi iznudili priznanja i dokaze za podmetanje bombe u Hotelu Grand i ispred kuće visokog policijskog funkcionera Duška Golubovića. Tužilaštvo u predmetu mučenja Grujičića vidi mučenje, ali ne i mučitelje

 

Crnogorski istražni organi od 2015. godine nijesu otkrili ko je bacio bombu na Hotel Grand i  na kuću tadašnjeg visokog policijskog službenika Duška Golubovića. Međutim, ponovo su otkrili da su službenici sistema skloni da upotrebom brutalne sile fabrikuju dokaze i iznude potrebna priznanja i svjedočenja.

Tužilaštvo je za ova krivična djela izvelo pred sudiju Jovana Grujičića i Benjamina Mugošu, dok je Marko Boljević naveden kao svjedok. Sva trojica su naveli da su pod prisilom dali prvobitne izjave u policiji. Međutim, u sudskom postupku pravosnažno su oslobođeni Grujičić i Mugoša. Njihov pravni zastupnik – advokat Damir Lekić za Monitor kaže da je utvrđeno kako je Grujičić u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio na liječenju u psihijatrijskoj ustanovi u Dobroti.

Lekić i Boljevićev advokat Novica Milošević Osnovnom državnom tužilaštvu podnijeli su krivične prijave za torturu nad njihovim branjenicima. Domaći i strani vještaci medicinske struke utvrdili su da su sva trojica bili mučeni i zlostavljani u policijskoj stanici onako kako su opisivali tokom postupka.

Osnovno tužilaštvo je slučaj torture razdvojilo u tri predmeta. Za svaku žrtvu odvojeni predmet. Dok se u slučajevima Mugoše i Boljevića sumnjiče policajci i očekuju suđenja, u predmetu Grujičića je osnovna tužiteljka Maja Knežević po drugi put odbacila krivičnu prijavu protiv službenika policije.

Akcija za ljudska prava (HRA) izrazila je protest zbog takve odluke. Ističu da je tada medicinskim nalazima ,,potvrđeno da je mučen da bi se od njega iznudio iskaz”.

,,Grujičić je tada primoran da ‘prizna’ izvršenje krivičnog djela koje nije učinio – postavljanje eksplozivnih naprava na kuću Duška Golubovića i lokal Grand – a u međuvremenu ga je i sud pravosnažno oslobodio te optužbe”, saopštili su iz HRA.

U toj nevladinoj organizaciji smatraju da je odluka o odbacivanju krivične prijave donijeta bez sprovođenja djelotvorne istrage, koja bi bila ,,hitna, temeljna i nepristrasna”. Punomoćnik Jovana Grujičića, advokat Damir Lekić, podnio je pritužbu Višem državnom tužilaštvu u Podgorici protiv nove odluke o odbacivanju krivične prijave, a HRA je 9. septembra po drugi put podnijela pritužbu Tužilačkom savjetu zbog nesavjesnog i nezakonitog rada državnih tužilaca u tom predmetu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo