Povežite se sa nama

Izdvojeno

STRATEŠKI PLANOVI RAZVOJA SJEVERNIH OPŠTINA: Samo želje na papiru

Objavljeno prije

na

Analiza strateških planova razvoja sjevernih opština pokazuje da je to nerijetko bio tek preambiciozan „spisak želja“. Na desetine planiranih projekata postoji samo na papiru, iako su rokovi za njihovu realizaciju odavno prošli

 

ormalnu obavezu da donesu četvorogodišnje ili petogodišnje strateške planove razvoja u minulom periodu ispunile su gotovo sve opštine na sjeveru. Međutim, analiza tih dokumenta pokazuje da su nerijetko bili tek preambiciozan „spisak želja“. Na desetine planiranih projekata postoji samo na papiru, iako su rokovi za njihovu realizaciju odavno prošli.14

Kreirajući nove strateške planove razvoja (SPR) mnoge opštine su „zaboravile“ da se osvrnu na uspješnost prethodnih. Oni koji su to uradili, suočili su se sa činjenicom su nerealno planirali ili imali neumjerenu ambiciju. Mnogi projekti, čija je realizacija oročena na četiri ili pet godina, nazavršeni su ili, čak, nezapočeti.

Dugoročni plan razvoja opštine, kojim se bliže definiše razvojna politika, služi kao osnov kreiranje budžeta, ili kandidovanje projekata kod donatora. Donošenje tog dokumenta je zakonska obaveza.

U Pljevljima, prošlim petogodišnjim SPR bio je zacrtan završetek 77 projekata. Kada je u oktobru prošle godine, sa značajnim zakašnjenjem, donošen novi plan, analiza je pokazala da je od 2013. do 2018, završeno svega – 11. Ukupna vrijednost ralizacije je 16,5 milona eura, a SPR je predviđao ulaganja vrednija od milijardu.

„Djelimično je realizovano, ili je realizacija u toku, 25 projekata, a čak 31 nije realizovan. Posmatrano prema prioritetnim oblastima, najviše je projekata sprovedeno u okviru unapređenje ambijenta za zadovoljenje potreba lokalnog stanovništva. To se odnosi na oblasti kulture, obrazovanja, socijalne i zdravstvene zaštite i sporta. Broj nerealizovanih projekata obuhvata i projekte od kojih se u toku realizacije, na neki način, odustalo, iz razloga njihove ekonomske opravdanosti“, zaključak je iz novog SPR te opštine, koji će važiti do 2025. godine.

U prethodnom periodu nije realizovan projekat rekonstrukcije postrojenja za preradu pitke vode na Pliješi, te distributivne mreže i dovodnog cjevovoda od Odžaka do Pljevalja.

Mješani pljevaljskih sela još nijesu dočekali izgradnju puta Kosanica – Glibaći – Bobovo, vrijednog 14 miliona eura. Nije urađena ni zapadna obilaznica oko grada, duga oko četiri kilometra, kao ni cementara, i projekat rekultivacije deponije Maljevac . Dugo najavljivana toplifikacija grada takođe je  još „pusta želja“, kao i izgradnje druge faze Osnovne škole na Gukama. Pljevljaci nemaju ni davno planirano gradsko klizalište.

Gradska pijaca još je neuređena, iako je još prije tri godine trebalo da bude  završena rekonstrukcija vrijedna četiri milona eura. Opština Pljevlja nije završila ni „jeftinije“ planove, kako što je studija o zdravstvenom stanju građana, za što je trebalo samo oko 10.000 eura. Neki od nerealizovanih planova samo su prepisanhi u novi SPR. Tako je sa izgradnjom otvorenog bazena. I dalje je među prioritetnim projektima i izgradnja cementare. Rekonstrukcije zgrada Gimnazije i Opštine, takođe.

Pravadajući što nijesu relizovali dio planiranih projekata iz prethodnog SPR u Opštini Andrijevica su konstatovali da su „potrebe građana velike, određene intervencije jako skupe, a da je budžet lokalne samouprave jako limitiran“.

„Pregledom izvora finansiranja može se vidjeti da su sredstva iz budžeta opštine korištena za svega 11 odsto za finansiranja prioriteta iz strateškog plana. Oko 38 odsto su sredstva iz kredita. Država, EU i međunarodne organizacija finansirale su preko 50 odsto prioritetnih projekata…“, konstatovano je u novom andrijevačkom SPR.

Iako aktuelni SPR opštine Kolašin važi do naredne godine, većina planiranih projekata iz tog dokumenta,  donesenog 2018, nije ni započeta. Plan je rađen za vrijeme prethodne lokalne vlasti. Njime su planirani projekti sadržani u višedecenijskim obećanjima političara. Međutim, pokazalo se su i dalje krupan zalogaj za lokalnu vlast.

Među projektima, koji je trebalo da se realizuju do naredne godine je i izgradnja gradske toplane i uspostavljanje daljinskog grijanja na gradskom području.

Još nije ni započeto uspostavljanje i promocija sistema selektivnog sakupljanja otpada, kao ni izgradnja reciklažnog centra.

U odnosu na prije tri godine, nije se odmaklo ni u izgradnji infrastrukture u biznis zoni „Bakovići”. Na tom prostoru bila je planirana izgradnja vodovodne, komunalne, putne i električne infrastrukture. Očekivalo se da se poveća broj investitora u biznis zoni, ali i značajno smanji nezaposlenost u opštini.

Rekonstrukcija gradske pijace, takođe, još je samo ideja. Do naredne godine,  prema Planu, trebalo je da bude završena i rekonstrukcija Doma učenika i davanje u zakup kroz privatno-javno partnerstvo. Taj objekat u Sportskoj zoni je i dalje ruina i trenutno nema nikavu namjenu. Bila je planirana i rekonstrukcija Spomen doma, zgrade u kojoj su smještene kancelarije lokalne uprave, Uprave za imovinu, te nekih političkih stranaka…

Tokom prve tri godine, perioda na koji se plan odnosi, ništa nije rađeno ni na zaštiti i promociji kulturnog i arhitektonskog identiteta grada. Usklađivanje  obrazovnog sistema sa potrebama tržišta rada još je veliki problem.

I predhodni SRP Kolašina, kako se ispostavilo, bio je podjednako nerealan.  Relizovano je svega 13 projekata, što je tek trećina planiranih.

Među rijetkim opštinama, koje su se pohvalile stepenom relalizacije starih SPR, su Žabljak i Bijelo Polje. Kako tvrde u bjelopoljskoj lokalnoj upravi do 2017. godine relizaovali su 292 projekta ukupne vrijednosti 149 milona eura.

„Neki projekti su realizovani iako nijesu planirani. To se dešavalo kada su se ukazivale  mogućnosti korišćenja za to raspoloživih izvora na koje se za te namjene prilikom usvajanja plana nije računalo“, tvrde u Opštini. Sumiranje rezultata aktuelnog dokumenta slijedi na kraju ove godine, pa kažu da očekuje da će biti podjednako zadovoljni kao i prije četiri godine.

Na Žabljaku je iz prethodnog dokumenta ralizovano tri četvrtine planiranog.

                                      Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

FOKUS

HAPŠENJE ZORANA LAZOVIĆA I MILIVOJA KATNIĆA: Odoše drugovi, samo njega nema

Objavljeno prije

na

Objavio:

Afera Belivuk, koja se, između ostalog,  stavlja na teret Lazoviću i Katniću  nije samo, kako je svojevremeno o njoj pisao Njujork tajms – „priča o sječenju glava i kokainu“.  To je priča, kako ju je  prezentovao ovaj ugledni amerčki list –  priča o vezama vrha vlasti sa kriminalnim grupama. Suštinsko pitanje danas je, otuda,  po čijem je nalogu i za čije potrebe u Crnoj Gori prljave poslove obavljao kavački klan. Za Lazovića, Katnića, ili nekog iznad njih?

 

 

U nedjelju, 14 aprila, uhapšeni su bivši visoki funkcioner bezbjednosnog sektora Zoran Lazović i bivši specijalni tužilac Milivoje Katnić.  Oni su uhapšeni po nalogu Specijalnog državnog tužilaštva (SDT),  nakon višemjesečne akcije koju su SDT i Specijalno policijsko odeljenje vodili uz saradnju sa Europolom.

Zoran Lazović je bio u ANB, a od 2019. do marta 2021. šef Sektora za borbu protiv organizovanog kriminala pri Upravi policije. Milivoje Katnić bio je specijalni državni tužilac od 2015. do februara 2022. kada je, godinu i po nakon smjene Demokratske partije socijalista –  penzionisan. Katnić je u prijateljskim i kumovskim vezama sa Lazovićem.

Specijalno tužilaštvo tereti Lazovića i Katnića za stvaranje kriminalne organizacije i zlupotrebu službenog položaja. Prema SDT,  Lazović je formirao kriminalnu organizaciju, čiji su članovi Katnić, bivši zamjenik tužioca Saša Čađenović i Zoranov sin, Petar Lazović, bivši agent Agencije za nacionalnu bezbjednost (ANB). Čađenović i Petar Lazović od ranije su u pritvoru. Čađenović, koji je bio zamjenik Milivoja Katnića, uhapšen je u decembru 2022. zbog veza sa kavačkim klanom. Petar Lazović je uhapšen u julu 2022. pod optužbama za  stvaranje kriminalne organizacije i šverc droge.

Iako SDT nije precizirao šta se Zoranu Lazoviću i Milivoju Katniću tačno stavlja na teret, na osnovu izjava njihovih branioca, te napisa medija, tužilaštvo ih, između ostalog, tereti  za slučaj skidanja zabrana ulaska u Crnu Goru pripadnicima kriminalne grupe iz Srbije, Veljku Belivuku i Marku Miljkoviću, iz 2021. godine. Ono što povezuje ovu, kako je tužilaštvo vidi, organizovanu kriminalnu grupu je – kavački klan. I Lazoviću i Katniću određen je pritvor od 30 dana „zbog opasnosti od bjekstva i uticaja na svjedoke“. Odluku o pritvoru donio je sudija Goran Šćepanović. Kako nezvanično  saznaju Vijesti, u odluci o pritvoru Zorana Lazovića navodi se da bi mogao da utiče na vođe kavačkog klana Radoja Zvicera i Milana Vujotića.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

KRIMINAL U SLUŽBI DRŽAVE I OBRNUTO: Belivuk i Miljković – državni vojnici oba oka u glavi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Veljko BelivukMarko Miljkovići njihova kriminalna grupa se pred Specijalnim sudom u Beogradu terete , za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje. Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana, koji je  kasnije likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu

 

 

Skidanje zabrane ulaska u Crnu Goru dvojici elitnih beogradskih kriminalaca 28. decembra 2020. godine je nedavno koštalo slobode dvojicu možda najvažnijih menadžera bivšeg režima Demokratske partije socijalista (DPS). Veljko BelivukMarko Miljković i njihova kriminalna grupa se suočavaju sa ozbiljnim optužbama pred Specijalnim sudom u Beogradu. Terete se, za sada, za sedam teških ubistava, silovanje, posjedovanje oružja, dilovanje droge i zločinačko udruživanje.

Crnogorsko Specijalno državno tužilaštvo (SDT) ih tereti da su ilegalno ušli u Crnu Goru u drugoj polovini 2020. gdje su izvršili ubistvo Damira Hodžića, Adisa Spahića i otmicu Mila Radulovića zvanog Kapetan iz Škaljarskog klana. Radulović je kasnije takođe likvidiran i tajno zakopan na Lovćenu. Ova ubistva su dotični komentirali preko SKY aplikacije. Belivuk i Miljković su na ove okolnosti prvi put saslušani u Beogradu krajem 2021. godine od strane tadašnjeg Glavnog specijalnog tužioca (GST) Milivoja Katnića i njegovog zamjenika Saše Čađenovića. Obojica su sada u pritvoru. I Belivuk i Miljković su negirali djela tvrdeći da tada nisu bili u Crnoj Gori jer su imali zabranu ulaska u zemlju.

Međutim, oni su godinama imali podršku osoba iz vrha dva bratska režima – vučićevskog i đukanovićevskog. Suđenje Belivuku i Miljkoviću za ubistvo bivšeg karate reprezentativca Vlastimira Miloševića (upucanog i “overenog u glavu” 30. januara 2017. u centru Beograda) je ogolilo zarobljenost srpskog pravosuđa i države. Maskirani ubica se lagodno ponašao ne obazirući se ni na svjedoke ni na ulični video-nadzor. Terenski operativci srbijanske policije su prikupili obilje dokaza među kojima i tri uzorka DNK Belivuka – jedan na vratima zgrade gdje je živio pokojni Milošević, drugi na vozilu korišćenom za bjekstvo (po policijskoj pretpostavci), dok je navodno treći uzorak nađen na tijelu ubijenog. Zahvaljujući kamerama policija je rekonstruirala rutu kojom su se kretali likvidatori dok je snimak  bio dovoljnog kvaliteta da se odradi i antropološko vještačenje. Policija je Belivuku i Miljkoviću oduzela mobilne telefone prilikom hapšenja pet dana nakon ubistva.

Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

PREMIJER OBEĆAVA JOŠ VEĆE PLATE: EU da nam zavidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

U premijerovom obećanju o “mogućoj” plati većoj od EU prosjeka nema preciznijih rokova pa bi se moglo pokazati da smo mi, a ne Milojko Spajić nepopravljivi optimisti. Dok on to samo vješto koristi

 

Premijer Milojko Spajić ostaje nepopravljivi optimista. Ili je čovjek sa rijetko viđenim talentom da relativizuje činjenice. Uglavnom, umjesto ispunjenja prošlogodišnjih, predizbornih, obećanja dobili smo nova. Ljepša, bolja, veća. “Do vremena kad Crna Gora bude bila predložena za članicu Evropske unije, mogla bi da ima prosječnu zaradu veću od prosjeka EU”, prenijeli su mediji premijerovu izjavu datu pred Odborom za spoljne poslove Evropskog parlamenta.

Spajić je ovo rekao odgovarajući na pitanja evropskih poslanika. To mu, začudo, nije bilo “gubljenje vremena”. Dolazak u parlament u kome je izabran i gdje je dužan da, makar s vremena na vrijeme, podnosi račune – jeste. Ali, da se vratimo ljepšim temama: kako ćemo trošiti tih skoro 2.200 eura, koliko danas iznosi prosječna neto zarada u Evropskoj uniji? Čim ih zaradimo (uzajmimo) – mi ili država.

Jedni su na ove najave veselo trljali ruke, drugi zbunjeno slijegali ramenima, a traći pokušali racionalizovati premijerovo obećanje. Tražeći odgovor na pitanja kad i kako. I ko će to da plati. A ko da vrati (kredit).

Pomalo bajati podaci s kraja 2022. pokazuju da je prosječna zarada u privatnom sektoru bila za skoro 160 eura manja od prosječne (555 naspram 712 eura, koliko je tada iznosila prosječna neto zarada).  Pa kako smo onda dobacili do prosjeka?

Da je broj zaposlenih u javnom i privatnom sektoru jednak, a nije, to bi značilo da je zaposleni koji je platu primao iz državnog ili nekog od lokalnih budžeta, ili je zarađivao u nekom državnom (javnom) preduzeću, prije dvije godine, u prosjeku, primao zaradu za 300 eura veću od zaposlenog u privatnom sektoru. Pošto je odnos broja zaposlenih u javnom i privatnom sektoru ipak nešto drugačiji (više je zapošljenih u privatnim firmama), to znači da je razlika u zaradama jednih i drugih bila još veća. U korist tzv. budžetskih korisnika.

Zoran RADULOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 19. aprila ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo