Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Univerzitet partijski, a ne državni

Objavljeno prije

na

2.4. Najdublji izvor birokratskog voluntarizma u društvu i na univerzitetu: partijski feudalizam i politička diskriminacija. Sistem sveopšteg partijskog feudalizma i političke diskriminacije, u društvu i na univerzitetu, nije od juče, star je najmanje nekoliko decenija, pa ipak, koliko god to nekome izgledalo neočekivano i paradoksalno, on svoju najdestruktivniju kulminaciju, doživljava upravo ovih dana, meseci i godina, u postkomunističkoj, postkonfliktnoj, „proevropskoj” Crnoj Gori. U tom pogledu, stanje na UCG 2010., gore je nego što je bilo i u jednopartijskom etatizmu 1980-ih, i u ratnom nacionalizmu 1990-ih. U nastavku, ukazujem samo na glavne elemente, oblike i aktere, ovog izrazito antidemokratskog i protivustavnog sistema, i to prvenstveno s obzirom na ovaj predlog i obrazloženje. 2.4.1. Partijski kartelizovane uprave. Kao što je dobro poznato, u poslednjih desetak godina, to su pretežno kadrovi jedne, manje članice vladajuće koalicije, koji su u raspodeli koalicione vlasti, pored ostalog, u „feudalni” partijski posed, na upravu dobili i UCG. Destruktivnost ovakve uprave ogleda se pre svega u tome što najveći broj njenih „kadrova” na prvo mesto stavlja svoje uže, lične, političke, ministarske, ambasadorske i slične, a ne opšte, profesionalne, univerzitetske, naučne i nastavne interese. Direktna posledica ovakve izrazito parazitske orijentacije jeste i onaj sveopšti birokratski voluntarizam u sprovođenju „Bolonje”, usled kojeg do današnjeg dana nije učinjen ni jedan jedini iole ozbiljan pokušaj, da se novi evropski standardi u oblasti visokog obrazovanja, makar minimalno približe i prilagode realnim uslovima hiper-masovnih studija. Sastavni deo ove i ovakve anti-univerzitetske orijentacije, jeste i sistem sveopšte političke odnosno partijske klijentelizacije, favorizacije i diskriminacije, koji je takođe dobro poznat. Ilustracije radi, podsećam samo na nekoliko sopstvenih iskustva u poslednjih dve-tri godine, na dva anonimna preteća pisma koja sam, kao javno eksponirani kritičar vladajuće oligarhije, dobio u par navrata, 2008. i 2009., oba puta uz solidarnost i proteste civilnog društva i demokratske javnosti, ali ne i službenih struktura UCG, zatim na onaj zaista nezapamćeni prekid časa od strane Vrhovnog državnog tužilaštva 25. februara 2009., koji je isto tako izazvao solidarnost i proteste civilnog društva i demokratske javnosti, pa i jednog broja kritički orijentisanih nastavnika i studenata, ali, uz izuzetak jednog jedinog dekana, opet, ne i službenih struktura UCG, podsećam, zatim, i na drastičan slučaj političke diskriminacije docenta Filipa Kovačevića od strane dekana(ta) Fakulteta političkih nauka 2009-2010., kao i na mnoge druge slične slučajeve, koji su našoj, posebno kritičkoj javnosti, takođe dobro poznati.

2.4.2. Pro-režimska studentska organizacija. U etabliranju anti-univerzitetskog sistema partijskog feudalizma i voluntarizma, koji razara poslednje ostatke normalnosti i kvaliteta visokog obrazovanja na UCG, svoj deo odgovornosti, ima i ova organizacija. Taj deo odgovornosti jeste relativno (naj)manji, jer je relativno (naj)manja i njena moć u društvu i na univerzitetu, ali on ni u kom slučaju nije i beznačajan. Ova organizacija je deo velike demagogije vladajućeg režima na univerzitetu, koja studente svakodnevno, suštinski i faktički isključuje iz svih najkrupnijih pitanja društva i univerziteta, dok ih istovremeno pro-režimski zavodi, korumpira i instrumentalizuje, u permanentnoj kampanji birokratskog voluntarizma protiv onih poslednjih ostataka, te u isto takvoj kampanji protiv opoziciono orijentisanih nastavnika i studenata. Zahvaljujući tome, UCG je valjda jedini univerzitet u ovom delu sveta, a možda i šire, na kojem, od njegovog osnivanja do danas, nije zabeležen ni jedan jedini značajniji odnosno masovniji univerzitetski, nastavnički i studentski protest, protiv ratova, nasilja, nepravdi, korupcije, organizovanog kriminala, i drugih brojnih krimena vladajućeg režima, ali se zato od notornih predstavnika pro-režimske studentske organizacije, svakodnevno mogu čuti, sa partijskim upravama prethodno pažljivo sinhronizovani zahtevi, za beskonačno voluntarističko srozavanje režima i kvaliteta studija, a povremeno bogami i doživeti, otvoreni akti fizičkog, političkog i svakog drugog nasilja, nad retkim kritički i opoziciono orijentisanim nastavnicima i studentima, kao ono onda kada je onaj istaknuti predstavnik pro-režimske studentske organizacije, fizički napao i povredio onog opozicionog studenta, te odmah potom, onim pasošem, od strane Vlade Njegovog Veličanstva, za ovo delo i nagrađen, ili kao ono onda kada je pro-režimska studentska organizacija odbila da odobri upotrebu amfiteatra jednoj alternativnoj studentskoj inicijativi, samo zbog toga što je ova amfiteatar tražila da bi organizovala studentski protest zbog onog skandaloznog upada Vrhovnog državnog tužilaštva u čas jednog kritički orijentisanog nastavnika.

2.4.3. Premijer-vlasnik, ministar finansija-nastavnik, ministri-nastavnici: neregulisani a razorni konflikt interesa u pozadini. Najdublji i najsnažniji faktor destrukcije univerziteta u poslednjih dvadeset godina, ipak, predstavlja jedan veliki, mega-konflikt interesa. Za razliku od nekih drugih oblasti, koje pate od nedovoljne i nekvalitetne regulacije, u oblasti visokog obrazovanja, ovaj konflikt interesa, uopšte nije regulisan. Zahvaljuću tome, mi danas u Crnoj Gori imamo predsednika vlade koji je istovremeno vlasnik „pola Crne Gore” pa i privatnog univerziteta UDG, ministra finansija koji je istovremeno nastavnik na tom univerzitetu, te ne mali broj ministara ove vlade koji su istovremeno nastavnici na jedinom državnom UCG. Iz ovog zamračenog jezgra nekontrolisane političke odnosno oligarhijske moći, dolaze sva negativna zračenja, koja već godinama osujećuju razvoj visokog obrazovanja u Crnoj Gori, od postupnog ali smrtonosnog debudžetiranja i sveukupnog degradiranja jedinog državnog univerziteta i svih njegovih zaposlenih, preko beskonačnog odlaganja donošenja strategije razvoja visokog obrazovanja koja bi konačno morala da postavi stvari na svoje mesto, do svih onih opasnih anti-univerzitetskih patologija, birokratskog voluntarizma, partijskog feudalizma, te političke i svake druge diskriminacije, koje u najvećoj meri narušavaju i ugrožavaju, osnovni akademski i građanski dignitet, pa i elementarni opstanak univerziteta. A sve to uz pomoć onog istog razrađenog parazitskog i predatorskog mehanizma, pljačkaške privatizacije, tajkunizacije i oligarhizacije, kojeg su naši oligarsi, najpre, 1990-ih, razvili i usavršili u privredi, a sada, evo, sele i u vanprivredu, visoko obrazovanje, medije.

2.5. Kulminacija birokratskog voluntarizma, arbitrernosti i intervencionizma na UCG: akademska 2009-2010. Anti-univerzitetska patologija o kojoj je ovde celo vreme reč, razvija se već godinama, ako ne i decenijama. Pa, ipak, svoju najgoru i najopasniju kulminaciju, makar na Pravnom fakultetu u Podgorici, ona je doživela u dva uzastopna šestomesečja, zimskom i letnjem semestru akademske 2009-2010., kada su delovi uprava fakulteta a posebno Univerziteta, u neskrivenoj sprezi sa pro-režimskom studentskom organizacijom, i na njenu inicijativu, pred sam kraj semestra, počeli da dovode u pitanje, pored ostalih, i pravila studija na predmetu Savremeni politički sistemi na kojem sam ja nastavnik, pravila po kojima je semestar započeo, te koja su na vreme, pre početka semestra, sa nadležnim prodekanom za nastavu, do kraja razvijena, precizirana i verifikovana, a studentima već na prvim časovima distribuirana i objašnjena.

Nedopustivo kršenje minimalne vladavine prava i pravne sigurnosti, koje je na taj način počinjeno, dodatno je pogoršano sa još najmanje tri apsolutno neprihvatljiva ponašanja. Prvo, time što su uprave fakulteta i univerziteta, pred sam kraj letnjeg semestra, u drugoj polovini aprila 2010, prihvatile pa čak i ohrabrile studentske zahteve u pomenutom nedopustivom smeru, uprkos činjenici da je Vijeće Pravnog fakulteta, te iste zahteve, pri kraju prethodnog semestra, u decembru 2009, ne samo odbilo, nego i eksplicitno zaključilo, da se tekuća, akademska 2009-2010., zaključno sa junom 2010., ima završiti po pravilima studija po kojima je započela. Drugo, time što je ovakvim ponašanjem, protiv mene, na ovom univerzitetu i šire, po ko zna koji put, još jednom demonstrirana najotvorenija politička diskriminacija. Drugačije, naime, nije moguće objasniti, kako to da su jedna te ista pravila, bez „obaveznih popravnih provera”, godinama bila u skladu na FPN, kao i na PFP, dok sam predmet Savremeni politički sistemi delio sa jednim nastavnikom, koji je crnogorskoj javnosti poznat kao najintenzivniji podržavalac vladajućeg režima, a da su ta ista pravila odjednom postala sporna, kada sam na tom predmetu i uopšte, ostao sam, „za odstrel”. I treće, povećanu demagogiju i agresivnost pro-režimske studentske organizacije i najlošijih studenata, dva prorektora UCG su, ne znam da li svesno, ali svakako neodgovorno, javno podsticali, jedan tako što je zastupao onaj stav o navodno „obaveznim popravnim proverama” iako na PFP pa ni na UCG taj stav odnosno takvo tumačenje nikada nije unisono prihvaćeno, drugi tako što je, takođe javno, širio apsolutno voluntarističke, polpotovske fantazije, o tome kako „ocenjivanje više nije monopol profesora”, šta god to značilo, na taj način nekompetentno i destruktivno praveći konfuziju između studentske demokratije i podele rada, a sve ovo usred hiper-masovnih provera, u mom slučaju, primera radi, usred druge usmene provere znanja onih hiper-masovnih 669 (slovima: šeststotinašezdesetdevet) studenata. Što je, po prvi put u mojih više od trideset godina rada na UCG, nastavu na predmetu, u njenoj najsloženijoj, najtežoj i najosetljivijoj fazi provera znanja, bez moje i najmanje krivice i odgovornosti, dovelo skoro do raspada, da čitaoca ovde poštedim detaljnijeg opisivanja ovog „skoro raspada”. Ovakvo krajnje neodgovorno i opasno ponašanje uprava fakulteta i univerziteta više nikada ne sme da se ponovi.

2.6. Šta da se radi. A da se ovako nešto više nikada zaista ne bi ponovilo, neophodno je, uz ostalo, da se preciziraju i konsoliduju pravila studija, posebno pravila provera znanja i ocenjivanja, na hiper-masovnim programima. Kulminacija anti-univerziteskih patologija, birokratskog voluntarizma, partijskog feudalizma i političkih diskriminacija, u primeni „Bolonje”, posebno tokom „bilo ne ponovilo se” školske 2009-2010., nastavu i ukupni rad na fakultetu i univerzitetu, već je dovela do same ivice održivosti i smisla. Zbog toga je zaustavljanje ovih patologija pitanje života i smrti univerziteta. Po mom mišljenju, na Pravnom fakultetu u Podgorici, postoji minimalna, kritična masa, posebno mlađih nastavnica i nastavnika i studenata, koji imaju dovoljno volje i znanja, da spreče konačno birokratsko ubijanje univerziteta. Ovaj svoj predlog, kao i svoja pozitivna očekivanja u vezi sa njim, zbog toga upućujem, pre svega i najviše njima.

2.7. Zaključak i upozorenje. Nakon trideset-tri godine odnosno generacije na UCG, ja, ipak, ne mogu biti sto-posto siguran, da će se u zaustavljanju ubijanja univerziteta uspeti. Partijski kartelizovane uprave, na UCG i šire, toliko su moćne, da će u svom rušilačkom radu, na kraju, možda i uspeti. U tom slučaju, najviše što, kao redovni profesor univerziteta, još mogu da učinim, jeste da u tom rušenju, makar ne (sa)učestvujem.

Ja u svom predlogu, zahtevu i očekivanju, nisam fiksiran, zatvoren i isključiv. U ovom tekstu, ja sam, u skladu sa svojim najboljim iskustvima, znanjima i uverenjima, dao jedan sasvim konkretan predlog, ali, istovremeno, ostajem otvoren, i za druge predloge, koji idu u istom pravcu i smeru. Suština je ono prilagođavanje, odnosno preciziranje i konsolidovanje režima studija, posebno provera znanja i ocenjivanja, na hiper-masovnim programima.

Ili da sve prethodno, na samom kraju ovog obraćanja, formulišem i najkonkretnije. Ukoliko se, najdalje do početka naredne akademske 2010-2011., ne izvrši rečeno prilagođavanje, preciziranje i konsolidovanje, i stoga produži onaj nedopustivi birokratski voluntarizam i arbitrernost, plus sve ostalo što sa ovim redovno ide, uključiv i one protivustavne političke diskriminacije, ja u takvim (ne)uslovima, neću ni moći ni hteti, da uđem u nastavu (u takvoj nastavi ne bi ostalo ni „a” od autonomije moje profesije, o autonomiji univerziteta da i ne govorim), ali će zato, u tom slučaju, partijske „policije” odnosno uprave fakulteta i univerziteta, konačno biti u prilici, da nakon svih onih diskriminacija, ignorisanja anonimnih pretećih pisama, upada Vrhovnog državnog tužilaštva, i ostalih, učine još jedan negativni presedan, i tako ispune i najtežu od pretnjih iz jednog od rečenih pisama, onu o otkazu „nepodobnom” profesoru koji kvari „Milovu omladinu”. I u tom slučaju, srećno im bilo. Na kraju krajeva, svako od nas bira. Da bude rob ili slobodan čovek. Pa šta košta da košta.

Milan POPOVIĆ

Komentari

DRUŠTVO

EKSPLOZIJA NA CETINJU: Rat koji nije stao

Objavljeno prije

na

Objavio:

Napad na Cetinju, u kom su stradala dva navodna pripadnika škaljarskog klana,  pokazuje da Crna Gora ima još  puno toga da uradi u borbi protiv organizovanog kriminala. Iako su brojni funkcioneri završili u pritvoru zbog veza sa suprotstavljenim kavačkim klanom, pravosuđe nije reformisano, pa ti procesi traju u nedogled. Paralelno, i uhapšeni članovi kriminalnih grupa izlaze na slobodu, jer presude kasne.  Oni na vrhu, u pritvor  nisu ni ušli

 

 

Dvije osobe su poginule, a tri povrijeđene,   nakon što je aktivirana eksplozivna naprava nedaleko od  Sportskog centra, na Cetinju.  Eksplozija se dogodila u jutarnjim satima, u četvrtak, 20. juna, a prema nezvaničnim saznanjima brojnih ovdašnjih ali i medija u Srbiji, u njoj su stradali  Petar Kaluđerović i Dragan Roganović. Oni su navodno pripadali škaljarskom klanu, jednom od dva kotorska zaraćena kriminalna klana.

Među povrijeđenima su takođe dva navodna pripadnika škaljarskog klana, Taso Jovanović i Mihailo Borozan. Povrede je zadobila i slučajna prolaznica.

Prema pisanju više portala,  eksplozivna naprava bačena je na teretanu Herkul Gym and Fitness, koja posluje u sklopu Sportskog centra Lovćen. Prije tri godine u istoj teretani ranjen je Ivan Vujović, bivši bokser, koji takođe slovi kao bezbjednosno interesantno lice.

Stradali Roganović bio je meta napada i 2017. godine, a navodno je bio u obezbjeđenju Gorana Radomana, koji se smatra prvom žrtvom rata kotorskih klanova, škaljaraca i kavčana. Radoman je ubijen u februaru 2015. godine na Novom Beogradu, nakon nestanka  300 kilograma kokaina  u Valensiji, što je navodno bio razlog za početak rata dva klana, u kom su tokom godina stradale brojne osobe, među kojima i slučajne žrtve.

Nakon događaja na Cetinju, Uprava policije oglasila se  kratkim saopštenjem: “U cilju utvrđivanja svih okolnosti i činjenica, te rasvjetljavanja ovoga događaja, službenici Uprave policije u koordinaciji sa Višim državnim tužilaštvom u Podgorici, preduzimaju intenzivne izviđajne mjere i radnje, a o čijem toku i ishodu će javnost biti blagovremeno obaviještena”. .

Poginuli Petar Kaluđerović, kao i jedan od povrijeđenih, Mihailo Borozan, uhapšeni su u aprilu ove godine, kada je, kako su  saopštili nadležni “Uprava policije Crne Gore pojačala represivne aktivnosti prema kriminalnim grupama na Cetinju”.

Tada su osim Kaluđerovića i Borozana, uhapšeni i procesuirani Vladimir i Milan Kaluđerović,  zbog nedozvoljenog držanja i nošenja oružja, kao i eksplozivnih materija, dok je Marko Mašanović ostao nedostupan policiji. Četvorici Cetinjana tada je određen pritvor. Samo dva mjeseca kasnije, dvojica od njih postali su meta napada.

Prema pisanju medija, policija već neko vrijeme strahuje od ovakvih napada i obračuna.  Veliki broj pripadnika kriminalnih klanova u posljednjih nekoliko mjeseci pušten je na slobodu, jer  im sudovi u zakonskom roku nijesu izrekli prvostepene presude.

Milena PEROVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 21. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SVI UHAPŠENI POLICAJCI: Brojka samo raste

Objavljeno prije

na

Objavio:

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora

 

 

“Nadam se da smo dosadašnjim radom makar malo promijenili percepciju da visoka korupcija prolazi nekaženjeno. Naša misija je da svaki slučaj procesuiramo, kako bi pokazali da niko nije iznad zakona“, rekao je nedavno glavni specijalni tužilac Vladimir Novović.

U prilog njegovim tvrdnjama idu i brojne akcije koje su pripadnici Specijalnog policijskog odjeljenja izvodili od marta 2022.godine kada je imenovan.  Spisak osoba uhapšenih tokom tih akcija je trocifren.

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora.

Prošle sedmice uhapšen je Ilija Vasović, bivši šef kriminalistike u Baru, a nakon što je portal Libertass press objavio prepisku između njega i optuženog šefa kriminalne organizacije koja se bavila švercom cigareta, Aleksandra Mrkića.  Vasoviću tužilaštvo na teret stavlja krivično djelo – stvaranje kriminalne organizacije i produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja.

Poslije hapšenja bivše predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice i predsjednika Privrednog suda Blaža Jovanića prvi na spisku za hapšenje iz bezbjednosnog sektora našao se bivši službenik Agencije za nacionalnu bezbjednost Petar Lazović.

U julu 2022.godine dobio je poziv da se javi službenicima Specijalnog policijskog odjeljenja, što je i uradio i od tada se nalazi u pritvoru. Lazović je u spisima Europola označen kao pripadnik kriminalnog Kavačkog klana, koji se dovodi u vezu sa međunarodnim švercom kokaina. SDT Lazovića sumnjiči za pripadnost kriminalnoj organizaciji, šverc droge, oružja i zloupotrebu položaja.  I pored brojnih optužbi na njegov račun, u podgoričkom Višem sudu mu ni nakon dvije godine nije počelo suđenje niti u jednom slučaju.

Prema spisima Europola i bivši policijski službenik Ljubo Milović je bio dio narko-kartela “kavačkog klana” pod vođstvom Radoja Zvicera. Za njim se bezuspješno traga od jula 2022.godine zbog sumnje da je počinio više teških krivičnih djela – stvaranje kriminalne organizacije, zloupotreba službenog položaja, šverc droge, krijumčarenje cigareta i pa čak i da je dio kriminalne grupe koja je ubila srpskog državljanina Milana Lepoju. 

U međuvremenu i srpsko tužilaštvo formiralo je predmet protiv Milovića. Tako se pred Specijalnim sudom u Beogradu sudi devetočlanoj grupi koju je organizovao, prema njihovim dokazima, odbjegli Milović. U grupi su i pripadnici MUP-a i BIA, optuženi da su krijumčarili velike količine kokaina prekookeanskim brodovima iz Južne Amerike u zemlje Evropske unije.

Godinu nakon što je izabran, Novović izdaje nalog za hapšenje više policijskih službenika ali i za hapšenje Dejana Kneževića tadašnjeg pomoćnika direktora Uprave policije za borbu protiv organizovanog kriminala.  Specijalno tužilaštvo ga tereti za stvaranje kriminalne organizacije i odavanje službene tajne pripadnicima Kavačkog klana. Nakon hapšenja, a kasnije i pred sudom tokom kontrole optužnice Knežević je negirao optužbe.

Nakon višemjesečnog pritvora Knežević je pušten da se brani sa slobode, a osnovanosti o validnosti tvrdnji Specijalnog tužilaštva, nakon što je vraćena prva optužnica i dostavljanje dopunjene verzije, Viši sud tek treba da odlučuje. Na istom tužiočevom spisku našlo se još desetak tada aktivnih i bivših službenika policije koji se terete za niz krivičnih djela među kojima i da su organizovali šverc kokaina iz Ekvadora do država Evropske unije i Turske, novac stečen od kokaina transportovali u Srbiju i Crnu Goru, nabavljali veće količine oružja i eksplozivnih materija…

Spisak osumnjičenih uniformisanih lica njihovim hapšenjem se nije iscrpio. Kada je to malo ko i očekivao lisice su ponovo škljocnule i to 24.jula prošle godine. Tada su stavljene Veselinu Veljoviću, jednom od ključnih ljudi u sektoru bezbjednosti u posljednje tri decenije. Veljovića je 2005. Vlada Mila Đukanovića imenovala na čelo crnogorske policije.

Mjesto šefa policije krajem 2011. godine zamijenio je mjestom savjetnika za bezbjednost i odbranu predsjednika Crne Gore Filipa Vujanovića, a 2014. ga tadašnji premijer Đukanović postavlja za sekretara Vijeća za nacionalnu bezbjednost.  Na čelo crnogorske policije vraća se jula 2018.godine, u Vladi Duška Markovića. Na tom mjestu će ostati do decembra 2020. godine, kada je izabrana Vlada Zdravka Krivokapića.

Specijalno državno tužilaštvo u januaru je predalo optužnicu protiv 15 osoba, uključujući i Veljovića, koji se tereti da je zloupotrijebio službeni položaj u korist kriminalne organizacije, koju je formirao odbjegli Nikšićanin Aleksandar Mrkić.  Viši sud je u maju potvrdio optužnicu protiv Mrkićeve grupe i Veljovića, kojem je u nekoliko navrata produžavan pritvor. Veljović je pred tužilaštvom negirao optužbe.  Veljović se i dalje nalazi u pritvoru.

Nekoliko mjeseci nakon Veljovića, 18. Novembra, po nalogu Specijalnog državnog tužilaštva, uhapšen je još jedan bivši direktor crnogorske policije – Slavko Stojanović i to zbog sumnje da je zloupotrijebio službeni položaj u vezi sa švercom cigareta.  Krajem decembra prošle godine pušten je da se u daljem postupku brani sa slobode a nedavno je Viši sud potvrdio optužnicu koju je protiv Stojanovića podiglo Specijalno državno tužilaštvo. Tim aktom SDT tereti Stojanovića za krivična djela – zloupotreba službenog položaja i nedozvoljeno držanje oružja i eksplozivnih materija.

Sredinom aprila po nalogu Specijalnog državnog tužilaštva uhapšen je i bivši visoki policijski funkcioner Zoran Lazović. Istovremeno su lisice stavljene i njegovom prijatelju bivšem glavnom specijalnom tužiocu Milivoju Katniću.

Terete ih da su kao GST i pomoćnih direktora Uprave policije radili u korist mafijaškog kavačkog klana. SDT sumnjiči Lazovića da je aminovao otvaranje crnogorske granice za ulazak plaćenika te organizovane kriminalne grupe Veljka Belivuka i Marka Miljkovića.

Obojici se na teret stavlja da su teških optužbi spasili visokopozicioniranog člana kavačkog klana Duška Roganovića. Obojica se i dalje nalaze u pritvoru koji im zadnjim donijetim rješnjem može trajati do 14.jula ove godine.

 

Medojević se sa slobode brani od optužbi

Za razliku od akcija koje se izvode pod palicom Novovića, prethodne dvije godine nije bilo hapšenja aktuelnih i bivših policijskih službenika koji su pripadali i odrađivali poslove za drugi kotorski kriminalni klan – Škaljarce. Do takvih dokaza dolazilo se za vrijeme Katnićevog rukovođenja pa je tako samo nekoliko dana prije nego je Novović izabran za GST uhapšen policijski funkcioner Dalibor Medojević. Medojević je, odlukom Višeg suda u Podgorici, pušten iz pritvora 23. septembra uz obrazloženje da ne postoji opasnost od bjekstva. Isti sud je juče potvrdio optužnicu koju je protiv tog policajca podnio SDT zbog sumnje da je odavao policijske podatke škaljarskom kriminalnom klanu. Dalibor Medojević je u Sky komunikaciji sa kriminalcima koristio kodno ime Radonja. On je koristio isto kodno ime od 16. septembra 2019. godine do 8. marta 2021. godine. U dokumentu Europola piše da je on imao samo devet kontakata sa kojima je komunicirao preko Sky aplikacije, od kojih su tri broja nedavno ubijenog šefa kriminalnog klana Jovana Vukotića, jedan broj njegovog brata Igora Vukotića i jedan broj Igora Dedovića. Ostali, navodno, nijesu bili identifikovani. Medojević je sa Jovanom, u dokumentu Europola piše da je on kriminalcima prosleđivao osjetljive i povjerljive podatke, najavljene policijske akcije, podatke o krivičnim istragama, podatke iz policijske baze podataka, naredbe za hapšenja…

Svetlana ĐOKIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

Rudnika u Mojkovcu neće biti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kompanija Tara resources nije do 25. maja dostavila korigovanu Studiju izvodljivosti, pa se Vlada odlučila za raskid ugovora i naplatu bankarske garancije. Koncesionaru ostaje da se žali Privrednom sudu ili da pokrene arbitražu

 

Vlada će raskinuti ugovor za kompanijom Tara resources, o ekspolataciji rude u rudniku Brskovo kod Mojkovca, saopštio je ministar rudarstva i energetike Saša Mujović. Koncesionar nije u roku koji je istekao 25. maja dostavio Vladi korigovanu Studiju izvodljivosti čime su se stekli uslovi za jednostrani raskid ugovora i naplatu bankarske garancije.

Vlada je zadužila Mujovića da dostavi pisani otkaz koncesionaru, aktivira bankarsku garanciju (500.000 eura) i sprovede sve druge radnje u cilju zaštite prava države. ,,Problem sa kompanijom Tara Resources je bila njihova studija izvodljivosti, koja je u dva navrata dostavljena, ali se oba puta kosila sa zakonima Crne Gore. A znate da je riječ o krovnom dokumentu kojim investitor dokazuje da će rudnik funkcionisati po ekološkim standardima”, naglasio je Mujović.

Tara Resources može se žaliti Privrednom sudu, kao i pokrenuti arbitražu. ,,Na njima je kakva će biti odluka, ali mi smo spremni na sve scenarije i duboko utemeljeni u činjenicama da je pravda na našoj strani i uporedna sudska praksa”, dodao je Mujović.

Projekat otvaranja rudnika je vrijedan 150 miliona eura. Koncesionar je prošle godine saopštio da je uložio 30 miliona, te da od januara 2023. godine plaća koncesionu naknadu koja iznosi blizu 650 hiljada  eura. Nakon osnovnog ugovora iz 2010. godine Vlada je sa Tara Resources potpisala šest aneksa. Posljednjim, u julu 2021. godine, koncesionar je dobio dvije godine da pribavi urbanističko-tehničke uslove. Tumačenja oko toga da li su se stekli razlozi za raskid ugovora, rješila je Međuresorna komisija koja je predložila Vladi da se ugovor raskine.

Premijer Milojko Spajić zatražio je da se pribavi dodatno pravno stručno mišljenje kako bi se otklonio finansijski rizik za državu. Angažovana je advokatska kuća Harrisons. Ministar Saša Mujović je na konferenciji za novinare 21. marta objasnio kako je dobijeno pravno tumačenje da bi jednostranim raskidom ugovora, kakav je bio prijedlog komisije, došli na klizav teren, a postojala bi mogućnost da Tara Resources pokrene međunarodnu arbitražu i ugrozili bi interese Crne Gore. Zato je koncesionaru određen rok 25. maj, da dostavi korigovanu dokumentaciju.

,,Ovo je pobjeda znanja nad neznanjem, istine nad obmanom, dobrom nad lošom namjerom, opštim dobrom nad interesom malog broja osoba”, saopštili su iz Građanske inicijative Zdravi Mojkovac.“Lokalna zajednica je pokazala ogromnu snagu i izrazito visoku svijest. Nisu nasjeli na priče ‘o zlatnim brdima i dolinama’ koje su plasirali kompanija i njihovi pomagači, kako iz prethodne tako i sadašnje vlasti.“ Oni su pozvali obrađivače nacrta prostornog plana Crne Gore do 2030. godine da uklone iz tog dokumenta sve što je vezano za rudarske aktivnosti na Brskovu.

P. NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo