Povežite se sa nama

OKO NAS

ANDRIJEVICA, SUDBINA EKO KATUNA ŠTAVNA: Donacija u rukama tajkuna

Objavljeno prije

na

Možda prodaja Eko katuna Štavna pravno nije problematična, ali moralono jeste

 

Vlasti u Andrijevici, gdje neprikosnoveno stoluje Demokartska partija socijalista,  pripremile su teren da   jednom od svojih tajkuna  preprodaju Eko katun Štavna na planini Komovi,  po upola manjoj cijeni nego što je,  međunarodnom donacijom, pravljen. Monitorov sagovornik koji je u to vrijeme radio u Agenciji Sjedinjenih Američkih Država za međunarodni razvoj (USAID) kaže da to možda sa prave strane nije problematično, ali jeste sa moralne.

“ Eko katun Štavna je postao vlasništvo Opštine,  to nije sporno.  Problem je što on nije građen da bude prodat već da bude u funkciji razvoja i turističke valorizacije čitavog kraja” – kaže naš  sagovornik.

On podsjeća da je to bio jedan od najvećih projekata na sjeveru Crne Gore realizovan preko USAID-a, odnosno međunarodne organizacije CHF.

“Preduzeće nije dobro radilo dok je Opština organizovala posao. Međutim, razrađeno je kada je dato u zakup privatnom preduzetniku. Postavlja se pitanje gdje je tu interes Opštine Andrijevica – kaže sagovornik Monitora.

Da se prodaja priprema, osim što se nezvanično čuje u čaršiji, može se zaključiti i po tome što je andrijevički lokalni parlament na nedavno održanom skupštinskom zasijedanju donio odluku o pokretanju stečajnog postupka nad DOO  za turistički smještaj u domaćoj radinosti Eko-katun.

U toj odluci je navedeno da je Opština kao osnivač odlučila da pokrene stečajni postupak “zbog otežanih uslova poslovanja i trajne insolventnosti i nelikvidnosti ovog društva”, odnosno turističko ugostiteljskog preduzeća.

Iz lokalne uprave tvrde da se kompletna imovina Eko katuna na planini Štavna nalazi u vlasništvu Opštine Andrijevica, a da se stečaj uvodi firmi koja je prestala sa radom još prije desetak godina.

“Кada je 2006. godine izgrađen Eko katun na planini Štavna formirano je preduzeće DOO Eko katun koje je u startu raspolagalo sa imovinom.  A 2012. godine napravljen je novi osnivački akt kojim je sva tamošnja imovina izuzeta iz vlasništva Eko katuna i data Opštini Andrijevica. Od tada je ta firma praktično prestala da obavlja svoju djelatnost i postala je nelikvidna, što je sada rezultiralo uvođenjem stečaja” – kažu u Opštini Andrijevica.

Oni smatraju da je stanje u poslovanju Eko katuna neodrživo.   Najavljuju da će se nakon uvođenja stečaja najvjerovatnije pristupiti prodaji ovog turističkog kompleksa na planini Štavna koji se prostire u podnožju Кomova.

“Logično je da se firmi koja je svojevremeno formirana radi upravljanja Eko katunom uvede stečaj, jer se pokazalo da ne može da obavlja planiranu djelatnost na dobar način. Opština je u međuvremenu povratila tamošnju imovinu u svoje vlasništvo dajući ovaj turistički kompleks pod zakup. No ni to nije dalo  očekivane rezultate, pa će se Eko katun najvjerovatnije naći na tenderu za prodaju” – kažu u ovoj Opštini.

Oni odbacuju tvrdnje da se tako pravi ambijent kako bi se Eko katun za male pare prodao nekom od moćniku bliskom  DPS-u.

“Utvrdiće se vrijednost imovine Eko katuna i tako će ići na prodaju. Moći će da ga  kupi svako ko ponudi više. Opština će dobijeni novac od prodaje Eko katuna, najvjerovatnije, upotrijebiti za izgradnju stanova za kadrove koji su prijeko potrebni našoj sredini” – tvrde u Opštini Andrijevica.

Iz lokalne opozicije u ovom gradu, koju čine Demokratski front i Socijalistička narodna partija, tvrde da je i priča oko prodaje Eko katuna potvrda da vladajuća struktura nastoji da sve vrijednosti stavi u funkciju bogaćenja privilegovanih. “Godinama je postojala fantomska firma koja je navodno trebalo da vodi račina o Eko katunu.  Sad se toj firmi uvodi stečaj, da bi neko od moćnika mogao da za male pare kupi turistički biser na vrlo atraktivnoj lokaciji. Nevjerovatno je da Opština ne može da upravlja ovakvim potencijalom, a da  privatnik, odnosno tajkun to može. Neko će se, naočigled turističkih organizacija, ponovo bogatiti na osnovu nečega što je bilo namijenjeno da donosi korist  čitavoj opštini” – kaže odbornik u lokalnom parlamentu i predsjednik OO DF-a Veselin  Raketić.

Iz OO SNP-a ističu da se i na ovom primjeru pokazalo da država ne vodi domaćinsku politiku kada je u pitanju valorizacija turističkih potencijala u opštini Andrijevica.

“Eko katun je napravljen zahvaljujući stranim donacijama od blizu 300.000 eura. Pomoć za realizaciju projekta, dok je sadašnja opozicija vršila lokalnu vlast,  pružila je i Opština Andrijevica koja je kasnije izgradila i asfaltni put do ovog mjesta u dužini od 2,5 kiklometra. Sada se neko usuđuje da sve to proda nekom moćniku koji je navodno sposoban da razvija biznis u našoj opštini na osnovu nečega što je neko drugi napravio. Država je nijemi posmatrač ovakvih dešavanja” – saopštili su i z Socijalističke narodne partije..

Trističko naselje Eko katun Štavna, otvoreno je polovinom jula 2006.  Naselje ima deset kućica sa ukupno pedeset ležaja, restoranom i recepcijom. Ukupna investicija, kako je tada saopšteno, iznosila je 243,5 hiljada eura, od čega je USAID posredstvom razvojne organizacije CHF uložio 135,4 hiljade.

Preostali dio novca obezbijedili su andrijevička lokalna uprava, Ministarstvo poljoprivrede, Direkcija za razvoj malih i srednjih preduzeća, Elektroprivreda, NVO «Komovi» i lokalni partneri. Prilikom otvaranja je najavljivano da će ovo naselje imati veliki značaj za Andrijevicu, biti pokretač i model lokalne ekonomije.

Ministarstvo turizma je,  prema najavama,  trebalo da Eko katun Štavna uvrsti u promociju nacionalne turističke kampanje, a Direkcija za razvoj malih i srednjih preduzeća da pomogne u obuci osoblja.

Projekat izgradnje ovog turističkog naselja bio je pokušaj da se planisnki masivi Komovi i Bjelasica  turistički valorizuju i kroz crogorsko-austrijsko partnerstvo. Austrijanci su ove planine na sjeveru Crne Gore prepoznali takođe kao prirodne bisere. Očekivalo se da će ovo  turističko naselje dobiti pravu vrijednost kada bude izgrađen put od Mateševa do Andrijevice, što je tokom predizbornih kampanja isticano kao prioritetno, ali do sada ostalo nerealizovano.

Od planisnkog prevoja Trešnjevik, na starom putu i trasi Andrijevica – Mateševo, naselje je udaljeno svega 4,5 kilometara. Lokalne vlasti, koje je u vrijeme kada je naselje građeno činila opozicija, odnosno dominantno Socijalistička narodna partija, asfaltirale su taj put i to je bio veliki izdatak za siromašnu andrijevičku opštinu.

Onda je 2011. godine  došlo je do preotimanja lokalne vlasti. Demokratska patija socijalista je preuzela do tada najmanje zaduženu opštinu i lokalnu upravu sa najmanje radnika u odnosu na broj stanovnika u čitavoj Crnoj Gori. Ubrzo je počelo i zapošljavanje i privatizacija prirodnih resursa.

Igor Mašović, brat predsjednika opštine Srđana Mašovića (DPS), tada je preko svog preduzeća Igma enerdži, postao glavni monopolista kada je u pitanju izgradnja malih elektrana na području Andrijevice.

Sada se nezvanično može čuti da će Eko katun Štavna navodno samo promijeniti status, ali ne i vlasnika. Odnosno da će njime nastaviti samostalno, i samo u svoju korist, da upravlja lokalni preduzetnik kome je ranije povjereno ovo malo preduzeće.

                                         Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo