Povežite se sa nama

OKO NAS

ANDRIJEVICA, SUDBINA EKO KATUNA ŠTAVNA: Donacija u rukama tajkuna

Objavljeno prije

na

Možda prodaja Eko katuna Štavna pravno nije problematična, ali moralono jeste

 

Vlasti u Andrijevici, gdje neprikosnoveno stoluje Demokartska partija socijalista,  pripremile su teren da   jednom od svojih tajkuna  preprodaju Eko katun Štavna na planini Komovi,  po upola manjoj cijeni nego što je,  međunarodnom donacijom, pravljen. Monitorov sagovornik koji je u to vrijeme radio u Agenciji Sjedinjenih Američkih Država za međunarodni razvoj (USAID) kaže da to možda sa prave strane nije problematično, ali jeste sa moralne.

“ Eko katun Štavna je postao vlasništvo Opštine,  to nije sporno.  Problem je što on nije građen da bude prodat već da bude u funkciji razvoja i turističke valorizacije čitavog kraja” – kaže naš  sagovornik.

On podsjeća da je to bio jedan od najvećih projekata na sjeveru Crne Gore realizovan preko USAID-a, odnosno međunarodne organizacije CHF.

“Preduzeće nije dobro radilo dok je Opština organizovala posao. Međutim, razrađeno je kada je dato u zakup privatnom preduzetniku. Postavlja se pitanje gdje je tu interes Opštine Andrijevica – kaže sagovornik Monitora.

Da se prodaja priprema, osim što se nezvanično čuje u čaršiji, može se zaključiti i po tome što je andrijevički lokalni parlament na nedavno održanom skupštinskom zasijedanju donio odluku o pokretanju stečajnog postupka nad DOO  za turistički smještaj u domaćoj radinosti Eko-katun.

U toj odluci je navedeno da je Opština kao osnivač odlučila da pokrene stečajni postupak “zbog otežanih uslova poslovanja i trajne insolventnosti i nelikvidnosti ovog društva”, odnosno turističko ugostiteljskog preduzeća.

Iz lokalne uprave tvrde da se kompletna imovina Eko katuna na planini Štavna nalazi u vlasništvu Opštine Andrijevica, a da se stečaj uvodi firmi koja je prestala sa radom još prije desetak godina.

“Кada je 2006. godine izgrađen Eko katun na planini Štavna formirano je preduzeće DOO Eko katun koje je u startu raspolagalo sa imovinom.  A 2012. godine napravljen je novi osnivački akt kojim je sva tamošnja imovina izuzeta iz vlasništva Eko katuna i data Opštini Andrijevica. Od tada je ta firma praktično prestala da obavlja svoju djelatnost i postala je nelikvidna, što je sada rezultiralo uvođenjem stečaja” – kažu u Opštini Andrijevica.

Oni smatraju da je stanje u poslovanju Eko katuna neodrživo.   Najavljuju da će se nakon uvođenja stečaja najvjerovatnije pristupiti prodaji ovog turističkog kompleksa na planini Štavna koji se prostire u podnožju Кomova.

“Logično je da se firmi koja je svojevremeno formirana radi upravljanja Eko katunom uvede stečaj, jer se pokazalo da ne može da obavlja planiranu djelatnost na dobar način. Opština je u međuvremenu povratila tamošnju imovinu u svoje vlasništvo dajući ovaj turistički kompleks pod zakup. No ni to nije dalo  očekivane rezultate, pa će se Eko katun najvjerovatnije naći na tenderu za prodaju” – kažu u ovoj Opštini.

Oni odbacuju tvrdnje da se tako pravi ambijent kako bi se Eko katun za male pare prodao nekom od moćniku bliskom  DPS-u.

“Utvrdiće se vrijednost imovine Eko katuna i tako će ići na prodaju. Moći će da ga  kupi svako ko ponudi više. Opština će dobijeni novac od prodaje Eko katuna, najvjerovatnije, upotrijebiti za izgradnju stanova za kadrove koji su prijeko potrebni našoj sredini” – tvrde u Opštini Andrijevica.

Iz lokalne opozicije u ovom gradu, koju čine Demokratski front i Socijalistička narodna partija, tvrde da je i priča oko prodaje Eko katuna potvrda da vladajuća struktura nastoji da sve vrijednosti stavi u funkciju bogaćenja privilegovanih. “Godinama je postojala fantomska firma koja je navodno trebalo da vodi račina o Eko katunu.  Sad se toj firmi uvodi stečaj, da bi neko od moćnika mogao da za male pare kupi turistički biser na vrlo atraktivnoj lokaciji. Nevjerovatno je da Opština ne može da upravlja ovakvim potencijalom, a da  privatnik, odnosno tajkun to može. Neko će se, naočigled turističkih organizacija, ponovo bogatiti na osnovu nečega što je bilo namijenjeno da donosi korist  čitavoj opštini” – kaže odbornik u lokalnom parlamentu i predsjednik OO DF-a Veselin  Raketić.

Iz OO SNP-a ističu da se i na ovom primjeru pokazalo da država ne vodi domaćinsku politiku kada je u pitanju valorizacija turističkih potencijala u opštini Andrijevica.

“Eko katun je napravljen zahvaljujući stranim donacijama od blizu 300.000 eura. Pomoć za realizaciju projekta, dok je sadašnja opozicija vršila lokalnu vlast,  pružila je i Opština Andrijevica koja je kasnije izgradila i asfaltni put do ovog mjesta u dužini od 2,5 kiklometra. Sada se neko usuđuje da sve to proda nekom moćniku koji je navodno sposoban da razvija biznis u našoj opštini na osnovu nečega što je neko drugi napravio. Država je nijemi posmatrač ovakvih dešavanja” – saopštili su i z Socijalističke narodne partije..

Trističko naselje Eko katun Štavna, otvoreno je polovinom jula 2006.  Naselje ima deset kućica sa ukupno pedeset ležaja, restoranom i recepcijom. Ukupna investicija, kako je tada saopšteno, iznosila je 243,5 hiljada eura, od čega je USAID posredstvom razvojne organizacije CHF uložio 135,4 hiljade.

Preostali dio novca obezbijedili su andrijevička lokalna uprava, Ministarstvo poljoprivrede, Direkcija za razvoj malih i srednjih preduzeća, Elektroprivreda, NVO «Komovi» i lokalni partneri. Prilikom otvaranja je najavljivano da će ovo naselje imati veliki značaj za Andrijevicu, biti pokretač i model lokalne ekonomije.

Ministarstvo turizma je,  prema najavama,  trebalo da Eko katun Štavna uvrsti u promociju nacionalne turističke kampanje, a Direkcija za razvoj malih i srednjih preduzeća da pomogne u obuci osoblja.

Projekat izgradnje ovog turističkog naselja bio je pokušaj da se planisnki masivi Komovi i Bjelasica  turistički valorizuju i kroz crogorsko-austrijsko partnerstvo. Austrijanci su ove planine na sjeveru Crne Gore prepoznali takođe kao prirodne bisere. Očekivalo se da će ovo  turističko naselje dobiti pravu vrijednost kada bude izgrađen put od Mateševa do Andrijevice, što je tokom predizbornih kampanja isticano kao prioritetno, ali do sada ostalo nerealizovano.

Od planisnkog prevoja Trešnjevik, na starom putu i trasi Andrijevica – Mateševo, naselje je udaljeno svega 4,5 kilometara. Lokalne vlasti, koje je u vrijeme kada je naselje građeno činila opozicija, odnosno dominantno Socijalistička narodna partija, asfaltirale su taj put i to je bio veliki izdatak za siromašnu andrijevičku opštinu.

Onda je 2011. godine  došlo je do preotimanja lokalne vlasti. Demokratska patija socijalista je preuzela do tada najmanje zaduženu opštinu i lokalnu upravu sa najmanje radnika u odnosu na broj stanovnika u čitavoj Crnoj Gori. Ubrzo je počelo i zapošljavanje i privatizacija prirodnih resursa.

Igor Mašović, brat predsjednika opštine Srđana Mašovića (DPS), tada je preko svog preduzeća Igma enerdži, postao glavni monopolista kada je u pitanju izgradnja malih elektrana na području Andrijevice.

Sada se nezvanično može čuti da će Eko katun Štavna navodno samo promijeniti status, ali ne i vlasnika. Odnosno da će njime nastaviti samostalno, i samo u svoju korist, da upravlja lokalni preduzetnik kome je ranije povjereno ovo malo preduzeće.

                                         Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

NOVI POŽARI I STARE PRIČE: Nemoć pred stihijom

Objavljeno prije

na

Objavio:

Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju  za gašenje požara. Nekada ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji ih gube  jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura

 

Turisti koji posjete Herceg Novi, iznad Njivica,  imaće priliku da vide predio nemoći pred vatrenom stihijom. Požar je iza sebe ostavio crni ožiljak koji će još dugo ,,krasiti” Novi.

Da požari nijesu nehat već da se radi o namjeri javno je izjavio Ratko Radošević iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novi. Požar u Njivicama je pod kontrolom, a Radošević kaže da su vatrogasci branili 15 kuća i da su im životi bili ugroženi.

Ljudska solidarnost u ovakvim situacijama nije upitna. U gašenju požara učestvovali su vatrogasci iz cijele Boke, na terenu je bilo više od 50 vatrogasaca i preko 10 cisterni, u logistiku su se uključili i privatnici.

Ono što nedostaje je oprema, i pomoć iz vazduha. Iz Službe zaštite i spašavanja Herceg Novog zahtjev za pomoć Direktoratu za vanredne situacije uputili su neposredno nakon što je požar izbio u 9:30 ujutru. Iz Direktorata su im odgovorili da su dva aviona prizemljena, jedan je neispravan, a da drugi ne može da poleti zbog vjetra. Pomoć je stigla tek popodne oko 15 sati.

Pomoć je tražena i iz Hrvatske, ali i kod njih je bio aktivan požar u zaleđu Dubrovnika tako da nijesu mogli da pomognu kanaderima. Tokom gašenja poginuo je vatrogasac, a u utorak je zbog toga u Dubrovniku proglašen dan žalosti.

Novljanin Antonije Pušić (Rambo Amadeus) se na Fejsbuku zapitao koliko koštaju ,,nedostižni kanaderi” i ,,odvaja li se na protivpožarnu zaštitu neki dinar od ogromnih profita koje poslovna elita pravi od turizma”.

Naravno da ne. Svake godine isti alarmantni podaci – Crna Gora ima pet aviona na raspolaganju, pojedinih sezona ni oni ne mogu da lete jer nemaju licence, kao ni piloti koji gube licence jer nemaju dovoljan broj letova… Crna Gora još nije nabavila ni specijalizovan helikopter za gašenje požara. Takva letjelica bi državu koštala deset miliona eura, a jedan novi ‘air traktor’ košta tri miliona eura.

,,Biće sve većih požara  dok se funkcioneri voze u limuzinama čak od nekoliko stotina hiljada eura, a sve veći broj vatrogasnih vozila su stara preko 30 godina, u fazi raspada, ugrožavaju živote vatrogasaca od kojih ovih dana najviše zavisi hoćemo li moći slobodno udahnuti vazduh i prespavati jer opet su nam gradovi i sela u plamenu”, napisao je na svom FB profilu biolog Vuk Iković. On je opomenuo da stalno slušamo kako nema para za kanadere i postavio pitanje kako ima novca za  preko 4.000 službenih vozila? ,,Slovenija ima preko 100 puta manje površina koje stradaju u požarima, ali zato njihova Vlada ima samo oko 20 službenih vozila, manje nego pojedina naša ministartva”.

Nemar i nemanje strategije nas više košta. Iz Organizacije KOD izračunali su da je samo tokom prošle godine u Crnoj Gori izgorjelo oko 143 km2 šuma što su uporedili sa površinom od blizu 24.000 fudbalskih terena. Prema evropskom modelu ,,ukupne štete” procjenjuje se da je 2021. godine šteta usljed šumskih požara u Crnoj Gori iznosila oko 280 miliona eura. U prevodu, samo jedne godine izgori nam 28 kanadera, koji bi štetu značajno smanjili.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NEGATIVAN PRIRODNI PRIRAŠTAJ U SJEVERNOM REGIONU: Zabrinjavajuća statistika 

Objavljeno prije

na

Objavio:

Prema podacima Monstata, svi gradovi na sjeveru države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih

 

Prema svim pokazateljima, postoji jasan trend negativnih demografskih kretanja na sjeveru države, odnosno izražene migracije i negativni prirodni priraštaj u gradovima tog siromašnog crnogorskog regiona.

Prema podacima Monstata, svi gradovi na toj teritoriji države, osim Rožaja, bilježe veći broj umrlih od novorođenih.

Na drastičan pad nataliteta na sjeveru Crne Gore ukazuje i sve manji broj đaka u školskim klupama. Tako je prošle godine u tri beranske gradske škole, sa svim područnim odjeljenjima, upisano oko 2.500 đaka, od čega 257 prvaka, što je duplo manje nego u ranijem periodu.

Nastavu u pet seoskih škola u ovoj opštini pohađalo je 296 učenika, dok je taj broj prije nekoliko decenija bio deset puta veći, dok je u svih pet seoskih škola prošle godine bilo samo 28 prvaka.

Stanje nije bolje ni u ostalim opštinama. O tome govore i nesporna činjenica da je Osnovnu školu Bajo Jojić u Andrijevici ove godine pohađalo 338 đaka, od čega svega 38 prvaka. Nekoliko decenija ranije, u ovoj školi je bilo preko hiljadu učenika.

U ovoj opštini, u pojedinim mjestima kao što su Кuti, Cecuni i Jošanica, područna odjeljenja su odavno zatvorena. Tamošnje škole u prosjeku su brojale po 40 učenika.

Alarmantno stanje kada je broj učenika u pitanju nije zaobišlo ni područje Bihora, o čemu svjedoči i podatak da je ove godine na cijeloj teritoriji opštine Petnjica, na kojoj ima pet osnovnih škola, upisano  53 đaka prvaka, što je četiri puta manje u odnosu na period od prije samo pet godina.

Broj učenika u odnosu na period od prije dvije decenije prepolovljen je i na području opština Plav i Gusinje. Osnovna škola u Murini je prošle godine zajedno sa područnim odjeljenjima u Velici i Gornjoj Ržanici brojala svega 12 prvaka, dok je taj broj prije pet decenija bio blizu stotinu.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 5. avgusta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

U PETNJICI ORGANIZOVANA PROJEKCIJA FILMA O OSMANU RASTODERU: Pokušaj rehabilitacije proglašenog ratnog zločinca

Objavljeno prije

na

Objavio:

Projekcija kontroveznog dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava” organizovana je prošle sedmice u Petnjici. Događaj je propraćen negodovanjem dijela javnosti, za sada je izostala reakcija političkih partija i državnih institucija

 

Projekciju dokumentarca, autora Avda Huseinovića, u Petnjici je organizovao Bošnjački kulturni centar Sandžak. Plakate sa likom proglašenog ratnog zločinca iz Drugog svjetskog rata, danima su sa raznih mjesta u varoši pozivale stanovnike na promociju.

Na dan održavanja projekcije oglasili su se boračke organizacije Berana i Petnjice, predstavnici beranske Mjesne zajednice Polica i Opštinski odbor SNP Berane, osuđujući namjeru da se film prikaže, ukazujući da se time čini krivično djelo veličanja ratnih zločina. Naknadno je to učinio i DPS koji je pozvao nadležne organe da utvrde da li je projekcijom filma došlo do kršenja zakona.

Predsjednik beranske Organizacije boraca NOR Berane (OBNOR) Petar Labudović, kazao je da je neprihvatljivo veličanje nekoga ko je proglašen ratnim zločincem i ko je, kako je rekao, „činio zulum po petnjičkom i beranskom kraju”.

„Mi osuđujemo organizovanje projekcije filma o ratnom zločincu i podgrijavanje tenzija i novih podjela oko stvari oko kojih je istorija kazala svoju riječ”, rekao je Labudović. On navodi da su snage kvislinškog pokreta Muslimanske milicije, kojima je u Bihoru komandovao Osman Rastoder, 1944. godine, u zaseoku Krake, kod Vrbice, likvidirale 55 partizana, među kojima i dvadeset pripadnika italijanske partizanske divizije Garibaldi. Oni su, poslije rata, prenešeni i sahranjeni u zajedničkoj grobnici u Beranama.

I predsjednik Udruženja boraca i antifašista opštine Petnjica Faik Adrović, negoduje zbog projekcije spornog filma. Ovaj devedesešestogodišnjak je među rijetkim živim učesnicima Drugog svjetskog rata. Adrović kaže da je lično poznavao Osmana Rastodera, i slaže se da se radi o ratnom zločincu. „On je bio imam u Petnjici prije rata i odmah po formiranju odreda muslimanske milicije postavljen je za komandanta te fomacije koja je sarađivala sa fašističkim okupatorima. Naravno da osuđujem prikazivanje tog filma, kao što isto tako osuđujem i ideju da se u Petnjici podigne spomenik proglašenom ratnom zločincu”, rekao je Adrović.

Predsjednik Savjeta MZ Polica Novak Zekić je apelovao na institucije Crne Gore da preduzmu adekvatne korake kako bi se prekinulo sa praksom promocije, odnosno slavljenja ratnih zločinaca, upozoravajući da se na taj način vrijeđaju žrtve.

Slične stavove iznijeli su i iz Opštinskog odbora Socijalističke narodne partije u Beranama, pozivajući državne organe na raekciju. Ostale partije, pa ni one sa nacionalnim predznakom, Stranka pravde i pomirenja, kao i Bošnjačka stranka, nisu se do danas oglašavale.

Osman Rastoder je rođen krajem devetnaestog vijeka u, za tadašnje prilike, imućnoj porodici. Školovao se na medresama u Novom Pazaru i Đakovici, a kasnije i u Istanbulu. Njegova porodica se poslije povlačenja Turaka sa ovih prostora, odselila za Istanbul, ali se Osman vratio u Novi Pazar, gdje se po drugi put oženio. Sa obje žene i sedmoro djece vratio se u Petnjicu gdje je imenovan za imama u selima Petnjica i Savin Bor, nakon toga i u mjesnoj džamiji u Petnjici.

U junu 1941. godine Osman Rastoder je imenovan za komandanta odreda Muslimanske milicije Sandžaka za Gornji Bihor. Tokom Trinaestojulskog ustanka, njegov odred je napao ustanike oko Berana. Njegove snage su zapalile nekoliko pravoslavnih sela na području Police. Podržana od albanskih neregularnih snaga, kao i njemačkih okupatora, Muslimanska milicija je pobila crnogorske i italijanske partizane u blizini sela Vrbica. Saradnja Osmana Rastodera sa okupatorskim snagamna je nesporna.

Nakon što je pred kraj rata proglašen za ratnog zločinca, Osman Rastoder je ubijen 1946. godine. Istoričar Šerbo Rastoder je jednom prilikom za lokalni radio u Petnjici izjavio da, usljed činjenice da je Osman štitio muslimanski živalj tog kraja od četnika, „pokušava da ga razumije”, kao i da Muslimanska milicija nije pokret niti vojska, već skupina ljudi koji su branili svoj prag. „Gornji Bihor je sačuvan zahvaljujući tome što je postojala neka naoružana organizovana sila koja je branila te ljude. To je bila muslimanska milicija na čelu sa Osmanom” – kazao je tada Rastoder. Šerbo Rastoder nikada nije sporio da je Osman Rastoder proglašen za ratnog zločinca, i da svako treba da odgovara za svoja djela, a da oni koji smatraju da njegovo proglašenje za ratnog zločinca nije utemeljeno na činjenicama, mogu to da pokušaju da ospore samo pred nadležnim sudovima.

Bošnjačka kulturna zajednica Luksemburg, koja njeguje i nastavlja da slijedi djelo nedavno preminulog muftije Muamera Zukorlića, finansirala je snimanje ovog dokumentarnog filma i taj zadatak povjerila bosanskom dokumentaristi Avdu Huseinoviću.

Snimanje je trajalo dvije godine, da bi film premijerno bio prikazan 26. januara u Luksemburgu, na dan pogibije Osmana Rastodera. Toj promociji je prisustvovao i predsjednik Bošnjaškog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Almir Muratović, i njemu je uručena novoustanovljena nagrada koja nosi ime Osmana Rastodera. Sa tog skupa je poručeno da se traži njegova rehabilitacija.

Tada je najavljeno da će uslijediti promocije tog filma, prvo u Petnjici, a potom i u Rožajama i Novom Pazaru. Muratović je, tako, ovih dana organizovao projekciju u Petnjici, kojoj je prisutvovao i autor filma.

Predsjednik Bošnjačkog kulturnog centra Sandžak iz Petnjice Monitoru je kazao da „razumije i jedne i druge”.

„Nemamo namjeru da podgrijavamo tenzije, već upravo da pokrenemo da se ispitaju istorijske činjenice. Treba pogledati taj dokumentarni film i vidjeti da u njemu nema slova mržnje. Želja je samo da se dođe do istine iz Drugog svjetskog rata”, rekao Muratović.

On tvrdi da Stranka pravde i pomirenja (SPP) na čelu čijeg je Opštinskog odbora u Petnjici, nema nikakve veze sa promocijom dokumentarnog filma „Osman ef. Rastoder, oslobađanje od zaborava”.

Još 2015. godine tadašnji predsjednik lokalne skupštine u Petnjici, i u tom trenutku predsjednik Opštinskog odbora Bošnjačke stranke Adnan Muhović, postavio je, navodno samoinicijativno, u jednom sokaku tablu sa imenom Osmana Rastodera i izjavio da se radi o značajnoj ličnosti za Bošnjake. Sve je prošlo u tišini.

Na upit Monitora, iz Višeg državnog tužilaštva u Bijelom Polju saopšteno je da je, nakon informacija u medijima, formiran predmet i od policije zatraženo prikupljanje podataka u vezi sa prošlonedjeljnom projekcijom, kako bi utvrdili da li je u Petnjici počinjeno neko krivično djelo koje se goni po službenoj dužnosti.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo