Povežite se sa nama

DRUŠTVO

Cesta duga tri decenije

Objavljeno prije

na

Desetak porodica vlasnika zemljišta i kuća u tivatskom naselju Cacovo, Donja Lastva već trideset godina čekaju izgradnju puta koji je prije tri decenije ucrtan u urbanističke planove. Zbog toga ne mogu da valorizuju svoje vrlo vrijedno zemljište – udaljeno je od mora od pedeset do 130 metara, s izvanrednim pogledom na Bokokotorski zaliv uz to osunčano je od izlaska do zalaska Sunca. Ne mogu da ga prodaju, jer niko ne želi da kupi plac bez puta, niti mogu bez puta da započnu bilo kakvu gradnju.

„Opština konstantno opstruira realizaciju tog puta”, objašnjava Mirko Kovačević, jedan od članova oštećenih porodica. ,,Ljudi koji imaju tri kuće sagrađene prije trideset godina su posebna priča: gradili ih bez puta uz sve dozvole i put ucrtan u urbanističkim planovima, dovozili građu uz pomoć sajli i dovijali se na druge načine, a ni danas ne mogu svojim kućama da priđu kolima. Za to vrijeme iz opštine su ih uvjeravali da će put biti urađen u razumnom roku” kaže Kovačević.

Spisak vlasnika parcela i kuća koji željno čekaju prijeko potrebni put i trpe velike štete zbog odgađanja njegove izgradnje je podugačak – Ljiljana Kovačević, Krsto Tripović, Ljubomir i Ratko Franeta, Ivo Ćetković, Veselin Marković, Biljana Sekulić, Marija Ucović, Bernard Matković, Dragiša i Zlatka Koprivica, Bajo Radulović i Lucija Orlović…

Godinama se neki od njih žale nadležnim opštinskim službama, drugi iz straha ne žele da se konfrontiraju s vlastima da ne bi imali problema na poslu ili neprijatnosti neke druge vrste.

Radi se o parcelama površine preko 5000 metara urbanizovanog zemljišta do kojih je davno ucrtan put i u starim i u novim urbanističkim planovima, ali je opština raznim gimnastikama odugovlačila njegovu gradnju. Od kada su četiri placa preko kojih je išla trasa puta po starim planovima, ali i novom prostornom planu Tivta do 2020. godine, postala vlasništvo Prve banke, sve se još više iskomplikovalo, a nedužni ljudi izgubili nadu da će dobiti ono što im po zakonu pripada. Sada sumnjaju da im se to namjerno radi, jer neko hoće da se „ugradi”, budući da se radi o zemlji koja vrijedi pravo bogatstvo.

Gradnja puta u naselju Cacovo bila je predviđena i po starom generalnom urbanističkom planu Tivta i detaljnom za Donju Lastvu, koji je važio do januara ove godine, a predviđena je i u prostornom planu Tivta do 2020. godine. Od prije osam godina, kada su naglo porasle cijene nekretnina, vlasnici parcela do kojih nema obećanog puta počinju da pišu zahtjeve opštini da se on konačno uradi. Predsjednik opštine Tivat, i tadašnji i sadašnji, Miodrag Kankaraš moli ih da se strpe i sačekaju donošenje prostornog plana. Mještani, računajući da se radi o razumnom roku, prihvataju molbu. No, rad na planu potrajao je više od godinu i po nego što je gradonačelnik obećao.

„Većina nas nije mu mnogo zamjerila, jer takvi poslovi znaju da se iskomplikuju. Međutim, kad je prostorni plan konačno usvojen i kada smo ponovo krenuli sa zahtjevima – gradonačelnik Kankaraš traži da se sačeka donošenje detaljnog urbanističkog plana. Većina ljudi, iz lakovjernosti i straha da se konfrontiraju s vlastima, pristaju i na novo čekanje. Scenario se ponavlja: DUP Donja Lastva, koji je po obećanjima Kankaraša trebalo da bude završen do polovine 2011. godine usvojen je u decembru prošle godine, kaže Kovačević.

I, umjesto da konačno otpočne gradnja – novi detaljni urbanistički plan donosi mještanima novo veliko razočarenje. Pošto je nekoliko parcela preko kojih je trebalo da prođe put postale vlasništvo Prve banke, čiji je većinski vlasnik Aco Đukanović, opštinski urbanisti, da bi zaštitili interese Prve banke, koriguju i stare i nove planove i pomjeraju trasu koja nikome od mještana ne odgovara , a i znatno komplikuje izgradnju puta.

Prva banka je do vlasništva na četiri parcele došla na osnovu hipoteke. Njihov prethodni vlasnik bila je firma Farcom comerc.

Na javnoj raspravi mještani Cacova s negodovanjem odbacuju novopredloženo rješenje, argumentovano obrazlažući njegove manjkavosti. To i u pisanoj formi dostavljaju opštinskom rukovodstvu. Posebno upozoravaju da putem širokim svega tri metra neće moći da prolaze kamioni i da njime treba da se odvija saobraćaj kroz naselje i preko 5000 m2 urbanizovanog zemljišta, na kome može da bude podignuto još najmanje pedesetak stambenih jedinica! Skrenuli su pažnju i na to da bi novom trasom put, nakon što skrene pod uglom od 90 stepeni, prolazio iznad dvije kuće i ispod treće na samo pola metra terenom koji je sklon klizanju.

„Budući da je građanima jasna hijerarhija moći u ovom društvu i da su opštinski funkcioneri poslušnici podgoričkih – iskazali smo razumijevanje za nemoć opštine da se suprotstavi interesu Prve banke i stoga im predložili niz drugih rješenja. Da put ne mora da prelazi po sredini parcela Prve banke, već donjom ili gornjom granicom parcela, ili da se trasira sa potpuno druge strane, kako je bilo u starom planu. Ništa od toga nije prihvaćeno. Da bezobrazluk bude veći, u odgovorima na primjedbe građana nigdje se ne navodi da se one odbijaju, nego na svakoj piše : ‘Primjedba se djelimično usvaja”! A ništa nije usvojeno” kaže Kovačević.

Urbanisti su, tvrdi Kovačević, obrađivaču plana dali lažne podatke o granici između dviju parcela da bi nova trasa djelovala logičnije. Sve se to vidi iz katastarskih podataka i mještani smatraju da je to urađeno namjerno. Upućeni su ih čak upozorili da se grdno varaju ako misle da će bez mita vidjeti put.

Nakon što je Skupština opštine Tivat krajem decembra prošle godine usvojila novi DUP Donja Lastva, mještani su dovedeni pred svršen čin i preostalo im je da traže gradnju puta pa kuda god on prolazio i kakav god bio. Odlazili su u opštinu bar pedeset puta, pisali predsjedniku opštine, upozoravali na štete koje će biti nanesene opštini ovakvim postupcima predsjednika Kankaraša i opštinskih službi, ali osim ispraznih obećanja i gubljenja vremena nisu ništa postigli. Iz opštine su im odgovarali da izgradnja puta nije predviđena budžetom, da nema novca, da procedure traju preko dvije godine…

„Nas nekoliko porodica bili smo spremni da se odreknemo i naknade za eksproprijaciju zemljišta ako bi to ubrzalo radove. Sada, nakon svega što smo pretrpjeli, o tome nema govora, a riječ je o sumi od oko 40 000 eura. Ukoliko se opstrukcija nastavi, pokrenućemo tužbe za naknadu štete”, kaže Kovačević.

Opština mjesecima odbija da započne eksproprijaciju izgovarajući se da to nije predviđeno ovogodišnjim budžetom i da nema novca. Istovremeno u opštini se hvale da imaju stabilnije finansije i da godinama u budžetu prenose sumu od tri miliona eura viška. Prvu banku ne smiju ni da pomenu.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

DRUŠTVO

SVI UHAPŠENI POLICAJCI: Brojka samo raste

Objavljeno prije

na

Objavio:

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora

 

“Nadam se da smo dosadašnjim radom makar malo promijenili percepciju da visoka korupcija prolazi nekaženjeno. Naša misija je da svaki slučaj procesuiramo, kako bi pokazali da niko nije iznad zakona“, rekao je nedavno glavni specijalni tužilac Vladimir Novović.

U prilog njegovim tvrdnjama idu i brojne akcije koje su pripadnici Specijalnog policijskog odjeljenja izvodili od marta 2022.godine kada je imenovan.  Spisak osoba uhapšenih tokom tih akcija je trocifren.

Po nalogu Novovića i njegovih specijalnih tužilaca uhapšeno je više bivših čelnika crnogorskog sudstva, tužilaštva ali najviše osoba iz bezbjednosnog i policijskog sektora.

Prošle sedmice uhapšen je Ilija Vasović, bivši šef kriminalistike u Baru, a nakon što je portal Libertass press objavio prepisku između njega i optuženog šefa kriminalne organizacije koja se bavila švercom cigareta, Aleksandra Mrkića.  Vasoviću tužilaštvo na teret stavlja krivično djelo – stvaranje kriminalne organizacije i produženo krivično djelo zloupotreba službenog položaja.

Poslije hapšenja bivše predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice i predsjednika Privrednog suda Blaža Jovanića prvi na spisku za hapšenje iz bezbjednosnog sektora našao se bivši službenik Agencije za nacionalnu bezbjednost Petar Lazović.

U julu 2022.godine dobio je poziv da se javi službenicima Specijalnog policijskog odjeljenja, što je i uradio i od tada se nalazi u pritvoru. Lazović je u spisima Europola označen kao pripadnik kriminalnog Kavačkog klana, koji se dovodi u vezu sa međunarodnim švercom kokaina. SDT Lazovića sumnjiči za pripadnost kriminalnoj organizaciji, šverc droge, oružja i zloupotrebu položaja.  I pored brojnih optužbi na njegov račun, u podgoričkom Višem sudu mu ni nakon dvije godine nije počelo suđenje niti u jednom slučaju.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 14. juna ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

Rudnika u Mojkovcu neće biti

Objavljeno prije

na

Objavio:

Kompanija Tara resources nije do 25. maja dostavila korigovanu Studiju izvodljivosti, pa se Vlada odlučila za raskid ugovora i naplatu bankarske garancije. Koncesionaru ostaje da se žali Privrednom sudu ili da pokrene arbitražu

 

Vlada će raskinuti ugovor za kompanijom Tara resources, o ekspolataciji rude u rudniku Brskovo kod Mojkovca, saopštio je ministar rudarstva i energetike Saša Mujović. Koncesionar nije u roku koji je istekao 25. maja dostavio Vladi korigovanu Studiju izvodljivosti čime su se stekli uslovi za jednostrani raskid ugovora i naplatu bankarske garancije.

Vlada je zadužila Mujovića da dostavi pisani otkaz koncesionaru, aktivira bankarsku garanciju (500.000 eura) i sprovede sve druge radnje u cilju zaštite prava države. ,,Problem sa kompanijom Tara Resources je bila njihova studija izvodljivosti, koja je u dva navrata dostavljena, ali se oba puta kosila sa zakonima Crne Gore. A znate da je riječ o krovnom dokumentu kojim investitor dokazuje da će rudnik funkcionisati po ekološkim standardima”, naglasio je Mujović.

Tara Resources može se žaliti Privrednom sudu, kao i pokrenuti arbitražu. ,,Na njima je kakva će biti odluka, ali mi smo spremni na sve scenarije i duboko utemeljeni u činjenicama da je pravda na našoj strani i uporedna sudska praksa”, dodao je Mujović.

Projekat otvaranja rudnika je vrijedan 150 miliona eura. Koncesionar je prošle godine saopštio da je uložio 30 miliona, te da od januara 2023. godine plaća koncesionu naknadu koja iznosi blizu 650 hiljada  eura. Nakon osnovnog ugovora iz 2010. godine Vlada je sa Tara Resources potpisala šest aneksa. Posljednjim, u julu 2021. godine, koncesionar je dobio dvije godine da pribavi urbanističko-tehničke uslove. Tumačenja oko toga da li su se stekli razlozi za raskid ugovora, rješila je Međuresorna komisija koja je predložila Vladi da se ugovor raskine.

Premijer Milojko Spajić zatražio je da se pribavi dodatno pravno stručno mišljenje kako bi se otklonio finansijski rizik za državu. Angažovana je advokatska kuća Harrisons. Ministar Saša Mujović je na konferenciji za novinare 21. marta objasnio kako je dobijeno pravno tumačenje da bi jednostranim raskidom ugovora, kakav je bio prijedlog komisije, došli na klizav teren, a postojala bi mogućnost da Tara Resources pokrene međunarodnu arbitražu i ugrozili bi interese Crne Gore. Zato je koncesionaru određen rok 25. maj, da dostavi korigovanu dokumentaciju.

,,Ovo je pobjeda znanja nad neznanjem, istine nad obmanom, dobrom nad lošom namjerom, opštim dobrom nad interesom malog broja osoba”, saopštili su iz Građanske inicijative Zdravi Mojkovac.“Lokalna zajednica je pokazala ogromnu snagu i izrazito visoku svijest. Nisu nasjeli na priče ‘o zlatnim brdima i dolinama’ koje su plasirali kompanija i njihovi pomagači, kako iz prethodne tako i sadašnje vlasti.“ Oni su pozvali obrađivače nacrta prostornog plana Crne Gore do 2030. godine da uklone iz tog dokumenta sve što je vezano za rudarske aktivnosti na Brskovu.

P. NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

DRUŠTVO

SUDSKA PRAKSA IZMEĐU NAVIKA I PRAVA: Klin, ploča i pritvor

Objavljeno prije

na

Objavio:

Osumnjičeni i optuženi u pritvoru, neki i godinama, čekaju da se domaća pravila o određivanju i produženju pritvora usaglase sa preporukama Evropskog suda. Odgovornima se ne žuri pošto njihove greške, po pravilu, plaća neko drugi

 

Ustavni sud Crne Gore je adresa na koju nezadovoljne stranke traže pravni lijek kada smatraju da im je nanijeta nepravda. No o njihovim odlukama i mišljenju, svjedoci smo, u javnosti se govori zavisno od slučaja i toga da li i kome odgovara ono što su oni utvrdili. I ne samo u javnosti. Podjednaka selektivnost, da pročitaju i usvoje mišljenje sudija Ustavnog suda, prisutna je i kod sudija Višeg suda. Opet zavisno od slučaja do slučaja. To je najuočljivije kada se govori o pritvorskim predmetima u kojima sudije Ustavnog i Višeg suda, u većini slučajeva, imaju različita mišljenja. Od kojih ne odustaju.

Tako postoje već tri žalbe koje su na rješenje o pritvoru pisali advokati bivšeg specijalnog tužioca Saše Čađenovića, a koje su sudije Ustavnog suda usvojile. Te odluke, izgleda, ne zanimaju sutkinju specijalnog odjeljenja Višeg suda Nadu Rabrenović. Baš kao što je ne dotiču ni one koje su sudije Ustavnog suda usvojile u slučaju Miloša Medenice, sina bivše predsjednice Vrhovnog suda Vesne Medenice. U njegovom slučaju i sudije Apelacionog suda su, prilikom donošenja odluke o ukidanju rješenja kojim mu se produžava pritvor, ukazale na odluku Ustavnog suda, ali ni to nije uticalo na odluku sutkinje Rabrenović.

Tako je Medenica u pritvoru više od dvije godine, kao jedini član kriminalne grupe, koju je, prema tvrdnjama Specijalnog tužilaštva, lično formirao. A suđenje nije odmaklo dalje od početka, tačnije ni do danas nijesu saslušani svi optuženi. Tako se pritvori, saglasni su brojni pravnici, pretvaraju u kaznu.

To smatra i advokatica Andrijana Razić. Ona kaže kako je u Crnoj Gori pritvor – suprotno zakonu, Ustavu, međunarodnim standardima – postao pravilo, a ne strogi izuzetak, kako bi trebalo i moralo da bude.„Postala je, nažalost, uobičajena praksa da se onoga momenta kad se odredi pritvor bilo kojem uhapšenom ili osumnjičenom licu, već podrazumijeva provizorno osuđujuća presuda, da bi se pokrilo trajanje tog pritvora. To je zastrašujuća praksa koju primjenjuju sudovi odavno“, smatra Razić.

Bivša zastupnica Crne Gore pred Evropskim sudom Valentina Pavličić ukazuje da je neophodno da postoji kvalitetniji dijalog između Ustavnog sudstva i redovnog sudstva. Taj  dijalog ne postoji. „Imamo situaciju da Ustavni sud utvrđuje povrede ljudskih prava, a da se one na identičan način ne verifukuju kod redovnog sudstva. Uvijek kažem da je bolje da se učimo na tuđim greškama i vidimo kako je praksa u regionu ili uopšte regulisala ta pitanja, a da izbjegnemo greške koja će država sjutra morati da ispravlja ili plaća. Međutim, to je nemoguće uraditi dok se ne utvrdi individualna profesionalna odgovornost“, kazala je ona.

Pavličić je pojasnila da se individualna profesionalna odgovornost ne odnosi na izraženo mišljenje sudija u njihovoj odluci. “Ali, ako Ustavni sud kao zadnja brana i zadnji branik prava na nacionalnom nivou, primijeni određene međunarodne standarde ono što je najmanje očekivati ja da se njegovim primjerom povode i ostali sudovi. Tim prije što nemam dilemu da ti predmeti neće, u konačnom, doći pred Evropski sud“, kaže Pavličić. Zato ne krije čuđenje što krivično odjeljenje Vrhovnog suda ne zasjeda i razmatra šta je to Ustavni sud vodilo u pogledu ukidnih razloga odluka o produženju pritvora. I da, ako imaju različite stavove po tim pitanjima, ukrste argumente.

Kada je riječ o dugom trajanju pritvora Pavličić dodaje da nije dobro za Crnu Goru i njen pravosudni sistem da postoji, kako ocjenjuje, ozbiljan zaostatak u rješavanju te vrste predmeta. „Kao neko ko je bio i predsjednik tog odjeljenja, prema onome što ja znam, nema te države koja će moći u realnom periodu da presudi 170 predmeta organizovanog kriminala. I dobijamo sporu pravdu. Onda neko bude tri godine u pritvoru i nakon toga mora biti pušten jer država nije u stanju da izvrši svoje obeveze  i obezbijedi pravo na pravično suđenje u razumnim rokovima, Prema nekim pokazateljima, nama su rokovi po 196 dana trajanja postupaka“, dodaje ona.

Pavličić ukazuje da je neophodno da rukovodioci redovne pravne vlasti i Ustavnog  suda zauzmu jedinstvene stavove. “U nekim predmetima već tri puta se ukidaju redovne odluke sudova. To će biti problematizovano od strane Evropskog suda jer će reći da mi ne poštujemo naš pravni sistem. Čak je Apelacioni sud ukazao Višem na odluku Ustavnog suda i ukinuo neka rješenja o pritvoru vraćajući ih Višem sudu na ponovno odlučivanje. I Viši sud je donio istu odluku. To je taj ping- pong postupak koji je prisutan apsolutno u svim procesima u Crnoj Gori – i krivičnim i parničnim. I to će nam se vratiti kao bumerang. Zato sam, i kao zastupnik pred Evropskim sudom, zagovarala potrebu da se ona sredstva koja se odlivaju iz budžeta na tu vrstu odšteta isplaćuju iz budžeta onih institucija gdje je napravljena ta povreda.”

Pavličić smatra da bi tek tada sudovi vodili računa kada se ukine rješenje Ustavnog suda da to obrazloženje ne bude copy paste već da se dobro razmotri i argumentuje. “Sudovi po tom pitanju moraju biti na visini zadatka. Oni sada to, nažalost, nisu i tu treba uraditi dosta toga kako bi se stanje popravilo”.

Pavličić smatra da koliko god pričali o vetingu, kojem se ne protivi, postavlja se pitanje ko da ga sprovede. “Parlament? Pa to neće prihvatiti nijedan naš međunarodni partner. To jedino mogu biti nezavisne komisija od strane međunarodnih eksperata. I  da se prvo vetinguju tijela koja biraju tužioce i sudije, a ne da tamo sjede lica iz reda uglednih pravnika koji su najmanje ugledni u tom smislu stručnosti ali su predstavnici određenih političih grupacija. I da po tom kriterijumu biraju kandidate…”,  zaključuje ona.

Direktorica Direktorata ljudskih i manjinskih prava, Mirjana Pajković, ukazala je nedavno da se dešava da odluke o lišenju slobode budu zakonite u smislu nacionalnog zakonodavstva, a da sa stanovišta Konvencije budu prilično proizvoljne ili protivne.

„U praksi se nailazi na krovne primjere kršenja zakonitosti odluke o lišenju slobode kao što su samo formalno pokrivenost nacionalnim zakonom, korišćenje stereotipnih formulacija uz odsustvo relevantnih dokaza o odluci za lišenje slobode, nepreispitivanje blažih mjera, ali i nepoštovanje zakonskih rokova o produženju pritvora i nepoštovanje odluke Ustavnog suda“, rekla je Pajković.

Prema njenim riječima, praksa Evropskog suda za ljudska prava daje jasne smjernice ukazujući da postojanje osnova sumnje kao uslova za određenje pritvora, protokom vremena, ne može biti dovoljan razlog da se pritvor produži. „Razlozi da se produži pritvor moraju biti relevantni, dovoljni i moraju biti sadržani u odluci o pritvoru. Odsustvo takvih razloga u obrazloženju odluke nije rijedak primjer u nacionalnim pravnim sistemima. Zbog toga je potrebno navesti šta se u praksi Evropskog suda smatra relevantnim i dovoljnim razlozima“, navela je Pajković.

Osumnjičeni i optuženi u pritvoru, neki i godinama, čekaju da se domaća pravila o određivanju i produženju pritvora standardizuju sa preporukama Evropskog suda. Odgovornima se ne žuri pošto njihove greške, po pravilu, plaća neko drugi.

Svetlana ĐOKIĆ   

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo