Povežite se sa nama

OKO NAS

FINANSIJSKA NEDISCIPLINA U ULCINJU: Samo četvrtina objekata posluje legalno

Objavljeno prije

na

Tri četvrtine prihoda u Ulcinju se ostvari u sezoni, ali većina novca ostaje u „sivoj zoni“

 

„ Samo četvrtina objekata u privatnom smještaju u Ulcinju posluje u skladu sa propisima. Zato je  naš prioritet u ovoj godini, da u saradnji sa državnim organima to stanje promijenimo“, kaže za Monitor sekretar Sekretarijata za ekonomiju i ekonomski razvoj u toj opštini dr Agron Ibrahimi.

On navodi da na teritoriji ove lokalne samouprave ima ukupno 25.000 registrovanih ležaja, od čega u hotelskom smještaju oko 7.000, te napominje da je u prošloj godini izdato 1.750 odobrenja za vršenje djelatnosti smještaja.

,,Naravno, to je daleko od situacije koju imamo na terenu“, ističe Ibrahimi.

Nezvanične procjene govore da u Ulcinju ima preko 120.000 kreveta u svim vidovima smještaja, što potvrđuju i podaci državnih organa i institucija. U Upravi za nekretnine procjenjuju da je u toj opštini oko pet hiljada objekata bespravno sagrađeno, ali je stvarni broj za bar dvije hiljade veći. Tek polovina nelegalnih graditelja prijavila se za proces legalizacije, dok lokalni parlament još nije usvojio odluku o iznosu naknada za komunalije na te objekte.

Većina novaca koja se prihoduje tokom sezone ostaje u sivoj zoni.  Ulcinj je siromašna opština bogatih građana!?

,,Samo tokom jula i avgusta, dakle tokom tih sedam-osam nedjelja, u Ulcinju bude između tri i 3,5 miliona turista. A naplati se boravišna taksa od tek 570.000 eura ili 15-20 odsto od stvarnog broja onih koji odmaraju na ulcinjskoj rivijeri”, kaže direktor Poreske uprave Crne Gore (PUCG) Miomir M. Mugoša.

Prema riječima  ministra turizma Pavla Goranovića, Ulcinj je prošle sezone gubio pola miliona nedjeljno zbog nenaplaćivanja boravišne takse.

PUCG povremeno blokira žiro-račun Opštine, a najavila je da će otvoriti stečajne postupke u najvažnijim javnim preduzećima čiji je osnivač lokalna samouprava: „Vodovod i kanalizacija“ i „Komunalne djelatnosti“. Ove mjere se, kako tvrde u PUCG, preduzimaju zato što se uz zarade zapošljenima ne plaćaju porezi i doprinosi, odnosno ne poštuju odredbe Sporazuma o reprogramu poreskog duga iz sredine 2015. godine.

O posljedicama koje bi nastupile za Ulcinj i njegove građane ako bi se stečaj doista otvorio u preduzećima koja brinu o snabdijevanju vodom i održavanju čistoće i u kojima je ukupno zapošljeno oko 300 osoba, niko se od lokalnih zvaničnika ne usuđuje javno govoriti. A turistička sezona, u kojoj građani ostvare tri četvrtine prihoda, se ubrzano približava.

Primjetna je takođe želja centralnih vlasti da se pomogne lokalnoj upravi, koju čine DPS i albanske nacionalne stranke. Ove godine će iz Egalizacionog fonda Ulcinj dobiti gotovo tri puta više sredstava nego godinu ranije, odnosno oko 2,5 miliona eura. Ako se zna da se posljednjih godina opštinski budžet realizuje u visini od oko šest miliona eura, onda je to velika svota. Odnosno dovoljna za godišnju platu radnika u opštinskoj upravi. Za jedan mjesec njihovih zarada, sa porezima i doprinosima, treba obezbijediti oko 200.000 eura.

Činjenica je da je prosječna zarada u toj opštini ubjedljivo najmanja na Primorju, odnosno da je za oko 20 odsto manja nego na nivou države. Prema podacima Državnog zavoda za statistiku, ona je u decembru iznosila 432 eura.

Mugoša je uvjeren da naplata poreskih prihoda u toj opštini može da bude pet do sedam puta veća nego što je to sada slučaj. ,,Nakon Budve, najveći fiskalni potencijal na Primorju ima Ulcinj. A taj grad ima najveći stepen poreske nediscipline“, ističe Mugoša.

Poreski inspektori su tokom posljednjih sezona najviše nepravilnosti bilježili upravo u tom gradu, uz konstataciju da je uz Budvu u Ulcinju bilo najviše „povratnika“, odnosno firmi i preduzetnika koji ponavljaju prekršaje.

Ali, budžeti ,,prijestonice crnogorskog turizma”, kao i tamošnje Turističke organizacije su čak šest puta veći nego u Ulcinju!

Poseban je problem naplata poreza na nepokretnosti, pa su iz ulcinjske opštine najavili niz mjera kako bi se više sredstava slilo u gradski budžet. Istovremeno je krenula kampanja čiji je cilj regularnost rada građana koji se bave rentiranjem smještajnih kapaciteta. Oni se pozivaju da pribave neophodne dozvole za obavljanje djelatnosti koju izdaju organi lokalne samouprave, kao i da budu u opštoj poreskoj registraciji. Najavljeno je da će se u slučaju utvrđivanja nepravilnosti primjenjivati mjera zabrane obavljanja djelatnosti zatvaranjem objekata, u skladu sa zakonima o poreskoj administraciji i sprječavanju nelegalnog poslovanja.

Kako saznajemo, kontrolisaće se i iznajmljivači smještaja na internetskim platformama, poput Booking-a i Airbnb-a. Za određeni dio iznajmljivača će se tražiti podaci o ostvarenom broju noćenja i prosječnim cijenama najma apartmana, dok će se kontrola turista da li su platili boravišnu taksu u objektima gdje su odsjeli vršiti kada budu napuštali državu na graničnim prijelazima i na aerodromima.

,,Porezna opterećenja za iznajmljivače su zaista neznatna u odnosu na opterećenja i parafiskalne namete koje plaćaju firme. Nema više opravdanja da se ne plaća ni boravišna taksa. Imamo čak slučajeve da to ne rade neki veliki hoteli“, kažu u lokalnoj Turističkoj organizaciji.

Predložili su da se istovremeno obavi popis nekretnina stranih državljana na ulcinjskoj rivijeri. “Potrebno je da u svojoj bazi podataka lokalna uprava ima sve objekte koji se izdaju. Oni objekti koji se ne izdaju javno, odnosno koji nijesu prijavljeni, a u njima se pronađu gosti, moraju biti propisno sankcionisani”, smatraju u toj instituciji.

U ovu kampanju su, osim lokalne samouprave i Poreske uprave, uključeni Ministarstvo održivog razvoja i turizma, Uprava za inspekcijske poslove, odnosno Turistička inspekcija, te udruženja privrednika. Prvi mjerljivi rezultati svih ovih aktivnosti biće poznati krajem juna.

                                                                                                    

                                                                                                     Mustafa CANKA

Komentari

Izdvojeno

SJEVER, GRADOVI BEZ BANAKA:  Tamno pa se ne vidi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Od pet opština na sjeveroistoku Crne Gore, njih tri nema ni jednu bankarsku filijalu, a zaposleni, penzioneri i privatni preduzetnici iz tih opština prinuđeni su da skoro svakodnevno idu u susjedne gradove zbog bankarskih usluga. Banke nemaju  Andrijevica, Gusinje, i  Petnjica

 

Stomatolog dr Rusmin Laličić ima ordinaciju u Gusinju, ali zbog nepostojanja ni jedne bankarske filijale u tom mjestu, on je prinuđen da skoro svakodnevno ide u Berane da predaje pazare.

„Kreditno sam vezan za jednu banku koja nema svoju filijalu u Plavu. Zato moram ići u Berane i tamo predajem pazare. Morao bih to raditi svaki dan, ali eto, činim to svaki drugi, jer je i to vrlo naporno i finansijski neisplativo“ – kaže Laličić.

On objašnjava da se sa istim problemom suočavaju svi privatni preduzetnici u Gusinju, kojih, kako kaže, nije malo.

„Gusinje ima oko hiljadu penzionera i zaposlenih. Većina njih za lična primanja ide u Plav, pod uslovom da tamo postoji njihova bankarska filijala. Znam da ja nijesam jedini koji putuje u Berane“ – kaže Laličić.

Laličić je predsjendik Partije za Gusinje i odbornik u lokalnom parlamentu. On smatra da su lokalne vlasti morale nešto da učine i da se založe da se što hitnije u Gusinju otvori makar jedna banka.

„To je neophodno, posebno u toku ljeta, kada se u ovu varoš slije dijaspora iz čitavog svijeta. Pitajte bilo koga od njih i vidjećete šta će vam reći da je gradu najneohodnije nakon što je povraćen status opštine prije nekoliko godina. Grad bez banke, to je prosto nezamislivo“ – kaže Laličić.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 19. JULA

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

DIVLJE DEPONIJE: Ne zna im se broj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Crna Gora ima zakone o upravljanju otpadom. Ima propisane kazne za nepoštovanje ovog zakona, ima reciklažna dvorišta, ima odlagališta. Ima ogroman broj divljih smetlišta

 

Stari namještaj, brdašca od šuta, betona, zemlje i šljunka, elektronski i plastični otpad, ostatke od hrane i iskorišćene gume, zatiču oni koji kroče na Stari aerodrom, Vrela Ribnička ili na djelove Ćemovskog polja. Nesavjesni građani ne koriste mjesta predviđena za skladištenje otpada, a akcije nadležnih službi tim povodom često su neefikasne.

Da je Ćemovsko polje jedinstven ekološki i ornitološki lokalitet, djeca uče još u osnovnim školama. Ovdje žive brojne biljne i životinjske vrste koje se ne mogu nigdje drugo vidjeti.  Istovremeno, ovdje je na sve strane razbacano sve što vam je potrebno za opremanje doma. Za onoga ko zna da popravlja stvari, Ćemovsko polje je raj. „Namještaj i kućni aparati nestaju prvi sa ovih ilegalnih deponija“, kaže za Monitor Podgoričanin koji tu često dolazi na trim stazu da trči.

Na Ćemovskom polju panjevi su vidljiviji od drveća. Ovdje ljudi besplatno nabavljaju i drva za ogrijev ili druge potrebe. Samo krajem juna 2019. godine aktivisti NVO Green Home otkrili su, na području između ograde Cijevna komerc i želježničke pruge, više od 30 posječenih i isčupanih stabala borova. Neki od ovih borova bili su stari i preko 50 godina. Ovakvi slučajevi nisu rijetki.

Tu se nalazi i aktivna divlja deponija sa koje se šire nesnosni mirisi. Osim komunalnog i plastičnog otpada i leševa uginulih životinja, tu se odlaže građevinski materijal – šljunak, šut, beton. Na ovom nelegalnom smetlištu završila su i stabla nekih od stradalih borova.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 19. JULA

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

ZAROBLJENI POTENCIJALI: Voća na pretek, fale fabrike

Objavljeno prije

na

Objavio:

Bilo da je riječ o šumskom, ostalom voću ili pečurkama, osnovni problem sjevera je  nedostatak pogona za finalnu proizvodnju,  U tek nekoliko preduzeća obavlja se primarna proizvodnja, a zatim se “blago sjevera”  plasira na inostrana tržišta. U tom lancu najmanje  koristi imaju uzgajivači i berači

 

Uprkos  neospornom bogatstvu sjevera Crne Gore šumskim voćem i biljem, samo mali broj preduzeća se u našoj državi bavi njihovom preradom. Taj problem je prepoznat i u  Strategiji razvoja poljoprivrednih i rurarrnih područja   2015-2020 resornog ministarstva.

“Nekoliko kompanija bavi se preradom voća i povrća, ali su one relativno malog kapaciteta. Svega pet  prerađivačkih postrojenja imaju značajan udio i ulogu na tržištu, a ostali uglavnom manjeg kapaciteta i nijesu u značajnoj mjeri prisutni na tržištu.” piše u tom dokumentu.

Ti podaci se odnose i na pogone za preradu, pored šumskog, i  drugih vrsta voća, kao i na preradu povrća.

Zbog takve situacije na stotine tona šumskih plodova svake godine,  nakon primarne prerade završavaju na stranom tržištu.  Tek nekoliko firmi koje su registrovane za otkup, bavi se i nekom vrstom prerade.

Jedna od njih je i pljevaljska firma  Mivex, koja postoji 16 godina. U tom preduzeći tvrde da  prosječno godišnje prerade 120 tona pečurki i po 40 tona ljekovitog bilja i šumskog voća.

Firma  ima kapacitete za više koraka prerade, a svoje proizvode plasiraju kako na domaće, tako i na evropsko tržište. Pečurku, u savisnosti od vrste, kuvaju, suše ili zamrzavaju. Svi proizvodi bjelopoljskog preduzeća ForestFood-M , takođe završavaju na evropskom tržištu. Predstavnici te firma kažu da godišnje sa sjevera otkupe prosječno po 100 tona šumskog voća i pečurki. To je kapacitete i Ekoprometa, još jedne firma sa sjevera, koja je ima mogućnosti za djelimičnu preradu.

Cjelokupan otkup  pečurke i šumskog voća, uglavnom, borovnica, rožajska firme Sloga  već godinama plasira  na njemačko, italijansko i  francuskom tržištu.

“U tim preduzećima, kao i u našem, , uglavnom se radi primarna prerada pečurki, a šumsko voće zamrzava. Kad je riječ o vrgnju, jednoj od vrsti gljiva, pored zamrznutog i kuvanog, on se priprema i u salamuri. Prodaje se po 15 eura za kilogram na evropskom tržištu. Beračima ove godine za kilogram svježeg vrgnja prve klase plaćamo dva eura. Mada, zbog kišnog vremena, a za razliku od lani, ovog proljeća kvalitet pečurke je bio vrlo loš. “ – kaže Radosav Puletić vlasnik kolašinske firme ,,Otkup i prerada šumskih plodova”.

Lošeg kvaliteta bile su i šumske jagode, a koligram je dostižao cijenu od pet eura. To voće se plasira na inostrana tržišta, objašnjava  Puletić , uglavnom zamrznuto, kao i maline, borovnice i kupine, čija berba počinje kasnije.

Puletić  ističe kako je Crnoj Gori potrebno još prerađivačkih pogona, kako bi se, objašnjava, iskoritili ogromni potencijali sjevera kada je je riječ o proizovodima cijenjenim na evropskom tržištu.

“Osim za šumsko, potrebne su fabrike i za preradu ostalih vrta voća i povrća. Mislim, naravno, na finalne proizivode, za koje mi sada nemamo kapaciteta. Mnogo voća propadne, a voćari nemaju motova da ulažu u imanja i time se bave. Uz to, otvorila bi se mogućnost za veliki broj radnih mjesta. “- kaže on.

Ukoliko se ostavare obećanja, koje su tokom minule godine davali voćarima sjevera iz resornog ministasrtva, situacija bi značajno uskoro mogla da se promijeni. Na sjeveru mnogo očekuju od   buduće fabrike  Kuće voća.u Andrijevici.  To je “jedan od kapitalnih projekata Vlade,  čijom se realizacijom stvara ambijent za razvoj preduzetništva i lokalne ekonomije na području te opštine i  sjevera Crne Gore. “.

Radovi na tom pogonu u poodmakloj su vazi, a država je u tu fabriku uložila oko 1, 5 miona eura.  U Kući voća, kako je planirano, obavljaće se otkup, prerada i pakovanje voća i proizvoda od voća. Prije godinu ministar poljoprivrede I ruralnog razvoja Milutuin Simović je obećao da će  kad fabrika počene da radi biti stvoreni uslovi iza dodatni razvoj voćarstva u tom kraju, koji je poznat po užgoju  jagodastog voće (malina, aronija, borovnica), šljiva i jabuka.

“Voćari će dobiti mogućnost boljeg plasmana, ostvarivanja dodate vrijednosti kroz preradu, a time i mogućnosti za širenje proizvodnje i ostvarivanje većih prihoda. Ujedno, kroz poslovanje Kuće voća, biće dostignuti potrebni standardi kvaliteta i bezbjednosti hrane, potrebni za bolju poziciju naših voćara na tržištu.” – kazao je Simović tada.

Lijepe vijesti stigle su, početkom godine, i Bjelopljcima od kompanije “Franca” iz koje su  najavili izgradnju velike hladnjače koja će moći da prihvati sav višak voća koji se proizvede na teritoriji te opštine. Kako je saopšteno “formirana je kooperativa koju čine pet preduzeća sa kojom će se u narednom periodu povezati preko stotinu proizvođača voća.”

Iz bjelopoljeske kompanije su saopštili da će posebna pažnja biti posvećena  jagodičastom voću, prvenstveno malinama. Hladnjača bi trebalo da ima kapacitet da primi sav rod maline, ali i da duplira broj malinara.

Prema nekim procjenama bjelopljski voćari mogu godišnje da ponude oko 1.000 tona voća, a iz France tvrde da finalni proizvodi mogu da nađu mjesto na tržištu. Početkom ove godine bjelopoljski malinari osnovali su prvi takav klaster u Crnoj Gori. Okuplja uzgajivače malina, ali i vlasnike hladnjača.  Iako ne mogu da zaborave drugu polovinu juna lani, , kada su  u znak protesta zbog  niske cijene, kao i “selektivnog otkupa i bahatog odnosa hladnjačara” više stotina kilograma tog voća prosuli ispred Opštine, nadaju se kvalitetnijoj pomoći iz lokalne uprave.

Skoro dvije i po decenije Kolašincima je obaćavana fabrika za preradu voća. Još 2014. godine tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković, tvrdio je da će fabrika biti podignuta za, najduže, dvije godine. Nažalost, još nema nagovještaja da bi se takav pogon skoro mogao i otvoriti u tom kraju. Potrebe za takvim pogonom su, naročito, ako se uzmu u obzir količine voća uzgajanog  u Morači, više nego očigledne.

Da podizanje manjih pogona za preradu voća nije pretežak izazov  čak ni za pojedinca pokazao je početkom prošlog mjeseca Rožajac Mersad Šutković. On je prepozano potrebu tržišta da ponudi finalni proizvod, pa otvorio fabriku za proizvodnju sokova od bobičastog voća. Pored prihoda koje očekuje, cilj mu je bio  i da pokaže poljoprivrednicima da je sličan posao  moguć, isplativ i održiv.

                                                                                               Dragana ŠĆEPANOVIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo