Povežite se sa nama

MONITORING

KAKO EPCG TROŠI NAŠE PARE: Prečica do dna

Objavljeno prije

na

Cijeni se  da je prosječna plata u EPCG oko 850 eura. „Ne računajući menadžerska primanja“. A šta je sa njima – e, to je majka svih tajni u crnogorskoj Elektroprivredi

 

Dobra vijest glasi: struja neće, shodno najavama i obećanjima, biti skuplja od početka naredne godine. Zapravo, izgleda da će poskupljenje biti – za ovdašnje uslove – praktično neprimjetno, tek nekih 0,2 odsto.  Zato je, javljaju (para)državni mediji, zaslužna uprava Elektroprivrede Crne Gore  (EPCG) koja ulaže „ozbiljan napor“ pokušavajući da pronađe balans između „tržišnih činjenica i socio-ekonomske situacije“.

Po pravilu štapa i šargarepe, uz one dobre uvijek idu i neke loše vijesti.  To što neće platiti na mostu (preko uvećanih računa za struju) građani i privreda Crne Gore izmiriće na ćupriji  (kroz budžet za narednu godinu). Na popisu kompanija koje će dobiti državne garancije za nova zaduženja nalazi se i Elektroprivreda. Vlada će sa nekih 33 miliona eura garantovati kredit EPCG kod Njemačke razvojne banke (KfV) koji će biti korišćen za modernizaciju HE Perućica.

Da li je moguće da je EPCG, do juče najvrjednije crnogorsko preduzeće, u poziciji da ne može da se zaduži za 30-ak miliona bez državnih garancija, pitali su u parlamentu ministra finansija Darka Radunovića. Podsjećajući da je, samo tokom ove godine, država sa računa Elektroprivrede pokupila 10 miliona na ime prodaje  akcija Rudnika uglja Pljevlja, RUP, i  više od 30 miliona na ime dividende za prethodnu godinu (nakon što je osnovni kapital EPCG umanjen za skoro petinu, na račun pokrivanja dugova nagomilanih pod komandom A2A).

Na račun tih 40 miliona eura koji su završili u državnoj kasi, sa računa EPCG otišlo je mnogo više novca.

Preuzimanje akcija pljevaljskog Rudnika koštalo je EPCG ukupno 32 miliona, koja su isplaćena i pored spora koji se vodi u Privrednom sudu. Dok je na ime dividende isplaćeno još 55,2 miliona. Pride,  Vlada je kao većinski vlasnik donijela odluku da EPCG otkupi vlastite akcije od italijanske A2A za 120 miliona eura. Elektroprivreda je, prema tom planu, već potrošila 52 miliona, dok će ostatak (skoro 70 miliona) Italijanima otići naredne godine.

Uz Vladu, od ovih aranžmana koristi je imala i A2A (13 miliona za akcije Rudnika i 22 miliona dividende) te poznati i priznati biznismen Aco Đukanović, koji je za vlasništvo u preduzeću na granici bankrota (RUP) prihodovao skoro četiri miliona eura. Od svog omiljenog „suvlasnika“ iz Prve banke.   Tako smo od kompanije koja je na računima imala 200 – 250  miliona spremnih za investicije, dobili firmu koja ne može da investira bez stranih kredita i državnih garancija. Dok pozajmljeni novac neće biti uložen u nove objekte već u održavanje i minimalno unaprjeđenje već postojećih proizvodnih postrojenja.

Umjesto izvinjenja, ministar Radunović  je kritičarima u parlamentu (riječ je bilo o predstavnici NVO MANS Ines Mrdović) spočitao odsustvo ekonomskog partriotizma: „Vi vašim nastupom želite da snizite cijenu EPCG, a mi želimo da je valorizujemo na međunarodnom tržištu“!?

Ministrov „napad patriotizma“ dolazi u godini u kojoj je, konačno, ozvaničena propast aranžmana sa A2A , vođenog pod radnim nazivom djelimična privatizacija i dokapitalizacija EPCG. Umjesto obećanog profita od 240 do 300 miliona eura (do kraja 2015. godine), povećanja proizvodnih kapaciteta HE Perućica i pljevaljske Termoelektrane za 90 megavata, smanji gubitaka na elektromreži sa 22 na 11 odsto… dobili smo otpis dugova, umanjenje akcijskog kapitala, krivične prijave zbog izvlačenja novca iz kompanije na račun fiktivnih konsultantskih usluga.  I milione koji idu u džepove privilegovanog  menadžmenta.

Kao kompanija koja, zahvaljujući i monopolskoj poziciji na ovdašnjem tržištu električne energije, godišnje prihoduje stotine miliona eura, EPCG važi za firmu u kojoj se jako dobro zarađuje. Potvrđuju to i dostupni podaci. Prosječne zarade u EPCG iznose oko 905 eura „ne računajući menadžerska primanja“, objavljeno je prije dvije godine u kompanijskom listu Elektroprivreda, uz najavu smanjenja zarada za desetak eura. Do koga je trebalo da dođe  „i zbog Vladinog zahtjeva za redukcijom ogromne razlike između prosječne zarade u EPCG i prosječne zarade na nivou Crne Gore koja jedva premašuje 500 eura, jer ne treba zaboraviti da je EPCG i dalje u većinskom državnom vlasništvu“.

Danas se cijeni da je prosječna plata u EPCG oko 850 eura. „Ne računajući menadžerska primanja“. A šta je sa njima – e, to je majka svih tajni u crnogorskoj Elektroprivredi.  Kolektivni ugovor EPCG odavno je postao tijesan povlašćenom menadžmentu, spremnom da se iz zajedničke kase počasti kad god se ukaže kakva prilika: ako zahvaljujući obilnim kišama,elektrane proizvedu više struje; ako zahvaljujući skoku cijene aluminijuma na barzi (nekadašnji) KAP za struju plati više od planiranog; ako gubici budu manji od (njihovog) plana, ili naplata bude bolja… Zato je, još sredinom 2009, usvojen dokument Politika naknada EPCG u kome stoji da se naknade „organa i menadžmenta“ EPCG  ne utvrđuju u skladu sa Zakonom i kolektivnim  ugovorom, već se određuju „posebnim ugovorima i odlukama nadležnih organa“. Odnosno njih samih.

Još tada je projektovano da se zarade menadžmentu, koji je u međuvremenu preimenovan u ključno rukovodstvo, ne obračunavaju prema sistematizaciji radnih mjesta i utvrđenim koeficijentima (od 2,2 do 9,5) već množenjem proječne plate u EPCG sa koeficijentima koji se (danas) kreću od 1,25 do četiri. Plus nagrade koje sljeduju na kraju godine ukoliko „EPCG po završnom računu ostvari projektovane ili bolje rezultate poslovanja“. I te se jednokratne naknade kreću (prepis iz Politike naknada EPCG)  od 12 prosječnih zarada u kompaniji za predsjednika Odbora direktora, do dvije, odnosno, četiri, prosječne zarade za najniže rangirane pripadnike ključnog rukovodstva. „Izuzetno“, stoji u poslednjem stavu Politike, „članu menadžmenta koji je bitan za realizaciju poslovne politike… može se utvrditi zarada, naknada i nagrada i mimo odredbi ove Politike naknada“. Nebo je granica, znači.

Nijesmo pomenuli: ključno rukovodstvo EPCG čine izvršni direktor, glavni finansijski direktor, direktor Direkcije za ljudske resurse, direktori funkcionalnih i organizacionih cjelina i članovi Odbora direktora. Sve u svemu, oko 25 osoba. Po istom principu ključno rukovodstvo ima i Crnogorski elektrodistributivni sistem. Sa približno istim brojem izuzetnika. Koji kući nose i do 4.000 (četiri hiljade) eura mjesečno. Bez naknada i nagrada.

Zna li ministar Radunović išta o ovome? Vrhovni državni tužilac, Uprava policije i Agnecija za nacionalnu bezbjednost znaju makar dvije godine. Toliko ima otkako ih je zaposlena i manjinski akcionar EPCG Nataša Backović  obavijestila o „problemu“. Uz pregršt prateće dokumentacije.

Bez zvaničnog odgovora. Baš kao što su nadležni iz izvršne vlasti i pravosuđa svojevremeno prećutali činjenicu da je EPCG od svojih potrošača nezakonito prisvojila 39 miliona eura (utvrđeno pravosnažnom presudom) a od vlasnika (države i manjinskih akcionara) prikrije profit od 10,81 milion (revizorski izvještaj za 2009. godinu). Zapravo, te stvari nijesu u potpunosti ignorisane. Najodgovorniji za takvo ponašanje, nekadašnji izvršni direktor i predsjednik borda EPCG Srđan Kovačević nagrađen je, u proljeće 2011. Nagradom za društvenu odgovornost,  koju mu je u ime Privredne komore predao tadašnji predsjednik Filip Vujanović. Dok su iz Komore objasnili kako nagradom promovišu praksu koja polako ide „od društveno dogovorenog ka društveno odgovornom poslovanju”.

Detalji su službena tajna. I ko za njih pita izdajnik je. Tako nam Politike naknada.

 

Ko je ko – ključno rukovodstvo EPCG

Prema podacima sa sajta EPCG, ključno rukovodstvo kompanije čine:

Đoko Krivokapić, predsjednik Odbora direktora
Dr Ranko Milović, član Odbora direktora
Ljubo Knežević, član Odbora direktora
Samir Hodžić, član Odbora direktora
Prof. dr Vladan Radulović, član Odbora direktora
Massimo Tiberga, član Odbora direktora
Oreste Bramanti, član Odbora direktora
Igor Noveljić, izvršni direktor EPCG
Branislav Pejović, glavni finansijski direktor
Danica Vuković-Krivokapić, menadžerka integriteta
Predrag Krivokapić, izvršni rukovodilac Direkcije za pravne poslove
Darko Krivokapić,  izvršni rukovodilac Direkcije za upravljanje energijom
Vojka Ćalasan, izvršni rukovodilac za računovodstvo
Luka Jovanović, direktor FC Proizvodnja
Dragan Čizmović, direktor HE Perućica
Dragan Blagojević, direktor HE Piva
Vladimir Šestović,  direktor TE Pljevlja
Nikola Bezmarević, direktor FC Snabdijevanje
Venka Janjušević,  izvršni rukovodilac za finansije i platni promet
Marija Janjušević, izvršni rukovodilac Direkcije za plan, kontrolu i izvještavanje
Radovan Radojević, izvršni rukovodilac za nabavku i logistiku
Mihailo Gluščević,  izvršni rukovodilac Direkcije za ICT
Olga Radović, izvršni rukovodilac za IMS i opšte usluge
Željko Ćorić, Izvršni rukovodilac Direkcije za pravne poslove
Ivan Mrvaljević,  Izvršni rukovodilac za razvoj i inženjering

Izvinjavamo se članovima ključnog rukovodstva koje možda nijesmo pomenuli, u  nadi da to neće uticati na njihova primanja.


Zoran RADULOVIĆ

Komentari

MONITORING

BERANE, BORBA SA KRIMINALOM: Ćerajte ih sami

Objavljeno prije

na

Objavio:

Da li je država radnike u upravi beranske opštine, jedine opozicione opštine na sjeveru države, prepustila na nemilost kriminalcima

 

fleš:  Ni dvije sedmice nakon što je zapaljen automobil beranskog načelnika komunalne policije, zapaljen je i automobil  gradske arhitektice Sonje Vuković i njenog supruga Miljana. Počinioci još nijesu pronađeni. Opština Berane je ovaj čin dovela u vezu sa aktuelnim pospremanjem grada i rušenjem bespravno sagrađenih objekata

 

Uprava policije se pohvalila da je u Beranama rasvijetlila krivično djelo iz oblasti požara, eksplozija i havarija, odnosno da su pronašli lice koje je krajem jula zapalilo privatni automobil načelnika Komunalne policije u ovom gradu Aleksandra Ojdanića.

„Službenici Centra bezbjednosti Berane i Forenzičkog centra su u koordinaciji sa nadležnim tužilaštvom rasvijetlili krivično djelo uništenje i oštećenje tuđe stvari koje je počinjeno na štetu načelnika Komunalne policije u Beranama i tom prilikom identifikovali počinioca. Krivično djelo je počinjeno 25. jula 2019. godine na način što je osumnjičeni, kako se sumnja, podmetnuo požar na vozilu u vlasništvu A.O. Gonjenje za navedeno krivično djelo u ovom slučaju se preduzima po privatnoj tužbi, a oštećenom su ustupljeni podaci osumnjičenog lica“ – saopštili su iz Uprave policije.

Upućivanje na privatno gonjenje počinioca, upravu Opštine Berane, jedine opozicione na sjeveru države, čiji je Ojdanić visoki funkcioner, nije ostavilo ravnodušnom. Oni, smatraju da je tužilaštvo ovim činom radnike Opštine Berane, čija se imovina u više navrata našla na meti kriminalaca, stavili među građane drugog reda.  “Nevjerovatno je da čin paljenja auta prvom čovjeku Komunalne policije ne predstavlja djelo koje se goni po službenoj dužnosti, već isključivo, kako kažu u tužilaštvu, privatnim putem”, kažu u Opštni Brane. .

“Šta je trebalo da uradi počinilac ovog djela da bi tužilaštvo taj nerazumni čin okarakterisalo na pravi način. Ne želimo, niti imamo pravo da se miješamo u rad državnih organa, ali koristimo i ovu priliku da ukažemo na značaj borbe protiv ovakvih i sličnih dešavanja, kako u Beranama, tako i u Crnoj Gori. Na ovaj način očigledno se nastavlja praksa po kojoj su počinioci krivičnih djela jači od države i zakona, a tužilaštvo u ovom slučaju, bojimo se, štiti iste, ili pak donosi odluke u pravcu njihove zaštite” – ocjenjuju u Opštini Berane.

Oni postavljaju pitanje da li se tužilaštvo u ovom slučaju zapitalo je li ko mogao da strada u ovom terorističkom aktu, i koja je razlika između bacanja eksplozivne naprave i paljenja auta, imajući u vidu eksploziju, vatru, i sve ono što je pratilo ovaj čin.

“Jesu li se u ovoj instituciji ijednom zapitali kakav je bio osjećaj u porodici te noći, kao i kod svih koji su u tim trenucima bili u neposrednom okruženju? Da li ovakvim tumačenjem tužilaštvo direktno motiviše kriminal i kriminalce? Je li ovo pokušaj klasične prijetnje i zastrašivanja? Otvoreno pitamo gospodu iz tužilaštva jesu li službenici Opštine Berane građani drugog reda i je li ovo poruka da će se i ubuduće svaki ovakav kriminalni čin uperen protiv radnika lokalne uprave u Beranama rješavati isključivo privatnim putem i na ličnoj osnovi? Ovakvim i sličnim odlukama prikazujete naš grad nesigurnim za život i šaljete poruke opšte nesigurnosti, straha i uznemirenosti” – kažu u Opštini Berane.

Iz Opštine pitaju da li tužilaštvo na ovaj način, svjesno ili nesvjesno štite kriminal i počinioce krivičnih djela?

“Ne možemo da ne primijetimo da nije prvi put da tužilaštvo, čast izuzecima, ovako postupa kada je riječ o radnicima i imovini beranske Opštine. Da li na ovaj način pojedini tužioci, iz njima znanih razloga direktno stavljaju na stranu počinioca ovakvih nedjela?

Ovim se, nažalost pokazuje da aktuelna državna vlast ne namjerava da prekine nasilje niti da kazni one koji ga sprovode” – tvrde u Opštini Berane.

Oni, i mimo svega,  pozdravljaju činjenicu da su službenici Centra bezbjednosti Berane pronašli počinioce, profesionalno odradili svoj posao  uz vjeru da će i ubuduće preduzimati mjere da se počinioci ovakvih nedjela privedu pravdi.

U Opštini Berane ističu da ne žele da prećutkuju neshvatljive odluke tužilaštva. Ukazuju da ovo nije način da se uspostavi povjerenje u državi u kojoj je politička kriza na vrhuncu i da je poslije ovoga jasno zašto je povjerenje građana u državne institucije na minimumu.

“Opština Berane poziva predsjednika Crne Gore, predsjednika Vlade kao i državnog tužioca da se direktno pozabave ovakvim odnosom tužilaštva. Mi smo svoji na svome, u svom gradu i svojoj državi. Nećemo da trpimo teror ili bilo koju vrstu nasilja. Opština Berane poziva sugrađane da ne odustaju od borbe za normalnu i pravednu Crnu Goru bez nasilja, i državu u kojoj zakoni jednako važe za sve, uz osjećaj bezbjednosti za sve građane naše države” – kategorični su u Opštini Berane.

Nečelniku Komunalne policije u Beranama Aleksandru Ojdaniću automobile je zapaljen krajem jula ispred porodične kuće u ulici Miljana Tomičića i u potpunosti je havarisan, a od siline požara oštećena su još dva automobile koja su bila parkirana pored Ojdanićevog pežoa 407.

Ojdanić je tada ispričao da ga je probudila snažna eksplozija i da je, kada je izašao, automobil već bio u plamenu. On je kazao  da nema nikakvih privatnih nesporazuma sa sugrađanima i da ovaj čin ima isključivo veze sa poslom kojim se bavi i funkcijom koju obavlja.

“Mene ovo neće pokolebati da još strožije sprovodimo zakonske mjere iz oblasti komunalne policije. Znam da mnogima smeta to što zavodimo red i ne vidim drugi razlog za paljenje automobila” – rekao je Ojdanić.

Nije prošlo ni petnaest dana, a zapaljen je automobile glavne gradske arhitektice Sonje Vuković i njenog supruga Miljana.

Oni su ispričali da je automobil bio parkiran u garaži, u ulici 29. novembra.

“Nekoliko noći ranije, dok smo bili na odmoru i izvan Berana, garaža je obijena, i tada se sve završilo na tome. Kada smo se vratili sa odmora, garaža je ponovo obijena a automobil pežo 308 zapaljen. Havarisan je toliko da je odmah završio u starom gvožđu” – ispričali su supružnici Vuković.

Samo je brzom vatrogasnom akcijom spriječeno da se vatra proširi na susjedne garaže i da stradaju i automobili od komšija. Vukovići su, takođe, vrlo mirni ljudi i rade profesionalno svoje poslove.

Opština Berane je ovaj čin dovela u vezu sa aktuelnim pospremanjem grada i rušenjem bespravno sagrađenih objekata.

Policija i tužilaštvo nijesu otkrili identitet počinilaca požara u slučaju načelnika komulane policije, dok u slučaju glavne gradske arhitektice počinioci još nijesu pronađeni.

Ranije je jedan od kriminalaca nasrnuo na predsjednika opštine Dragoslava Šćekića, ili preciznije pogodio ga mobilnim telefonom u glavu. Nije se baš tužilaštvo previše trudilo da izgrednik bude kažnjen kako treba, odnosno da kvalifikacija krivičnog djela bude odgovarajuća.

Nikada nije otkriveno ko je zapalio automobile direktora Tutističke organizacije Ivana Radevića.

Zbog svega toga je reakcija Opštine Berane razumljiva. Upućivati načelnika Komunalne policije da se sam preganja sa kriminalcem po sudovima, djeluje  uvrjedljivo.  U opštini  Berane  pitaju da li bi tako bilo da se nešto slično događa u gradu koji nije opozicioni i da su na meti kriminalaca funkcioneri Demokratske partije socijalista. Da li bi oni morali sami da gone kriminalce, ili bi kvalifikacije krivičnih djela bile takve da se država podigne na noge i zaštiti ih.. Da li bi tada “preorali” Berane, što bi rekao premijer.

 

                                             Tufik SOFTIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NADLEŽNI POMOGLI UBICAMA I NAPADAČIMA NA NOVINARE: Priznali krivicu sakrili krivce

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ubice Duška Jovanovića i oni koji su pokušali da ubiju Tufika Softića neće biti pronađeni u skorije vrijeme, potvrdili su ministar pravde i direktor UP, zbog propusta napravljenih u istrazi. Odgovorne, međutim, nijesu imenovali. A o kakvoj kazni ne smiju ni da pomisle

 

Ubistvo glavnog urednika Dana Duška Jovanovića i pokušaj ubistva novinara  Monitora i Vijesti Tufika Softića ostaće nerazriješeni „u nekoj izglednoj budućnosti“. Ono što smo odavno slutili, na osnovu čvrstih indicija, potvrdili su početkom nedjelje ministar pravde Zoran Pažin i direktor Uprave policije Veselin Veljović.

Nadležni, potom, nijesu „ni potvrdili ni demantovali“ pretpostavku da bi istovjetan epilog moglo imati i prošlogodišnje ranjavanje (pokušaj ubistva)  novinarke Olivere Lakić.

„U pojedinim slučajevima, bez obzira što su strateški važni i značajni za ovu državu, bojim se da u ovom trenutku, a i nekoj izglednoj budućnosti, nećemo imati progres“, saopštio je Veljović u Skupštini Crne Gore. Progresa neće biti, precizirao je direktor UP, „zato što je u prethodnim procedurama došlo do problema i propusta, subjektivne odgovornosti određenih nosilaca aktivnosti“.

Veljović je objašnjavao kako „pojedine osobe i nadležni nijesu taj posao obavili na način kako je to trebalo, u skladu sa zakonom“. Krivci, ipak, neće biti sankcionisani, saopštio je prvi čovjek crnogorske policije naglašavajući kako oni nijesu bili pripadnici policije: „Da li ćemo i šta preduzeti, to je pitanje koje ostavljam za neki naredni period…“. On, zapravo, nije htio da kaže ni koji su to, za državu značajni predmeti, u kojima počinioci neće biti pronađeni i kažnjeni.

To smo saznali od ministra pravde. On je precizirao da se radi o ubistvu Duška Jovanovića (2004. godine)  i pokušaju ubistva Tufika Softića (2007.). Potvrdio je kako je „evidentno da su postojali nedostaci u istragama“. Krivci za (ne)namjerne propuste će, po svoj prilici, ostati bez kazne pošto je i ministar Pažin „sa žaljenjem“ zaključio da lica „koja bi mogla da daju odgovore zbog propusta ili da odgovaraju zbog toga više nisu na ranijim pozicijama“.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 13. SEPTEMBRA

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVE IDEJE ZA SPREČAVANJE ODLASKA LJEKARA: Ostajte ovdje, al’ na silu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ministarstvo zdravlja se ogradilo od ideje Vesne Miranović, pomoćnice ministra, da se studenti medicine uslove da šest godina ostanu u Crnoj Gori nakon završetka studija. Problem je što njihova predstava o stanju u zdravstvu liči na bajku a ne na našu stvarnost

 

Konačno se neko, iz institucija, odvažio da digne glas protiv odlaska ljekara. Pomoćnica ministra zdravlja i direktorica Direktorata za kontrolu kvaliteta zdravstvene zaštite i unapređenje ljudskih resursa u zdravstvu dr Vesna Miranović saopštila je da Ministarstvo zdravlja pokušava da uspostavi model da se studenti medicine, nakon završenih studija, ugovorom obavežu da narednih šest godina rade u zdravstvenom sistemu Crne Gore.

,,Izmijenićemo politike, ponudićemo komercijalne uslove za studiranje medicine kako ne bismo izgubili vrijeme i novac na one studente koji ne žele da rade u Crnoj Gori i studenti će morati da odluče, kada počnu sa studijama, kojim će putem da krenu”, kazala je Miranović i sugerisala ispravni put, pomenuvši ,,moralnu odgovornosti prema zemlji koja ti je pružila da se besplatno školuješ”.

Ideja je lansirana na prošlonedjeljnoj 34. godišnjoj konferenciji Evropskog foruma medicinskih asocijacija (EFMA), koju je organizovala Ljekarske komore Crne Gore (LJKCG).

Pomoćnica ministra zdravlja je nakon elaboracije, napustila konferenciju. Pojedini su odmah reagovali na ovu najavu, pa je ljekar Vladimir Dobričanin naglasio da je ta deja sporna sa mnogih apsektata, a prije svega aspekta ljudskih prava.

Zamisao pomoćnice ministra  je odmah izazvala veliku pažnju javnosti.  Ona je je dodatno objasnila da je Ministarstvo ovu ideju testiralo sa Organizacijom za ekonomsku saradnju i ravoj (OECD), a da slijedi testiranje sa Ministarstvom prosvjete, sa Univerzitetom Crne Gore, sa Medicinskim fakultetom, sa strukovnim udruženjima, sa Ljekarskom komorom, sa sindikatima…

Prvi su se izjasnili sindikati. Različito. Predsjednik Sindikata zdravstva u Uniji slobodnih sindikata dr Vladimir Pavićević je izjavio da je mjera o kojoj je Miranović govorila neophodna za crnogorski zdravstveni sistem. Predsjednica Samostalnog sindikata zdravstva dr Ljiljana Krivokapić je  kazala da je ta ideja neprihvatljiva.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 6. SEPTEMBRA

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo