Povežite se sa nama

OKO NAS

OPSTANAK BOLNICE U MELJINAMA: Bez lijeka?

Objavljeno prije

na

Jedna od mnogobrojnih katastrofalnih privatizacija na području opštine Herceg Novi, bivša Vojna bolnica Meljine, sada Opšta Bolnica u vlasništvu Atlas grupe, ponovo je u žiži interesovanja. Zbog zabrinjavajućeg stanja u ovoj nekada eminentnoj bolnici na inicijativu predsjednika Opštine Herceg Novi Stevana Katića ove sedmice je održan sastanak sa predstavnicima Atlas grupe.

„Bolnica Meljine nije političko, nego pitanje grada i svi smo u predizbornoj kampanji bili jedinstveni za njen opstanak. Nadam se da ćemo se izboriti za nju, iako se sada urušava. Fali kadrova, nemamo radiologa, imamo jednog ginekologa, jednog anasteziloga. Ne podmlađuje se kadar i sve to govori da se polako gasi”, objasnio je stanje u bolnici hirurg dr Nenad Sekulić, inače, odbornik Demokrata u Skupštini opštine Herceg Novi. Rješenje po njemu je da se u dogovoru sa vlasnikom bolnice Duškom Kneževićem i predstavnicima Ministarstva zdralja napravi nova gradska, efikasna, manja bolnica, gdje će sve biti na jednom mjestu. „Ona treba da bude u sistemu javnog zdravstva, a da Opština stoji iza svoje gradske bolnice”, kazao je i podsjetio da ona sada nije u sistemu javnog zdravstva, već da joj samo Fond plaća račune po ugovoru, što po njemu nije dovoljno da bi funkcionisala.

Bolnica, pored ostalog, prema Opštini ima i poreski dug od skoro pola miliona eura, kao i dug za vodu od 100 hiljada eura. Zaposleni nijesu tri mjeseca dobili plate, a doprinosi nijesu plaćeni od januara 2016. godine.

„Iako lokalna uprava nije direktni učesnik u postupku privatizacije, jeste zainteresovana strana zbog ogromnog značaja koji ova zdravstvena ustanova ima za građane Herceg Novog”, saopšteno je iz kabineta Opštine nakon sastanka na kom se govorilo o opstanku bolnice.

O lošem stanju odavno govore zaposleni u ovoj ustanovi. „Došlo je do crte. Treba hitno da se izjasne Ministarstvo i Atlas grupa. Od vlasnika odavno nema ništa. Vlada je trebalo da pokrene raskid ugovora, zbog neispunjenih obaveza Kneževića, ali trebalo je misliti kakve su posljedice za nas, jer Atlas grupi je stavljena zabrana raspolaganja imovinom, a s druge strane, država nije obezbijedila funkcionisanje bolnice”, ukazuju oni.

Kompleks bivše Vojne bolnice, sa 50 hiljada kvadrata i 19 objekata, je 2008. godine kupio Atlas konzorcijum za 25 miliona eura, a partner projekta je bio arapski Capital, koji je od Kneževića preuzeo Capital plazu u Podgorici. Prema ugovorenim obavezama, kupac je trebalo u 2008. godini da uloži 11,2 miliona, godinu kasnije 22,7 miliona. Potom u 2010. godini 18,5 miliona, pa u 2011. godini 17 miliona, a godinu kasnije 30 miliona eura. Po kupoprodajnom ugovoru u 2013. i 2014. investicije je trebalo da iznose još po deset miliona za svaku godinu. Međutim, zbog činjenice da je od planiranih 119 miliona eura kupac uložio svega tri miliona, 29. jula 2016. godine Vlada je konzorcijumu Atlas grupe dostavila obavještenje o raskidu ugovora.

„Ukoliko prodavac, odnosno, Vlada, bude insistirala na raskidu, postoje dvije mogućnosti. Prva je sporazumno rješavanje svih vrlo složenih pitanja – pravnih, ekonomskih, socijalnih i drugih koja su posljedica raskida ugovora, a druga sudsko utvrđivanje raskida ugovora i njegovih pravnih posljedica”, navedeno je tada iz Atlas grupe. Zbog takve reakcije pokrenut je i sudski spor između njih i Vlade.

„Spor traje već godinu. Mi želimo da se pitanje Bolnice riješi što prije, zato smo i zakazali sastanak u Opštini, a nakon toga i razgovor sa ministrom zdravlja. Kao odgovorna uprava nismo blokirali račun bolnice za veliki poreski dug prema Opštini i zbog duga za vodu. Naša vizija je da Herceg Novi dobije novu optimalnu bolnicu, u jednoj zgradi sa 120 kreveta”, kazao je Katić, najavljujući da će biti u najskorijem roku upriličen sastanak sa predstavnicima Ministarstva zdravlja i Ministarstva finansija, kojem će prisustvovati i predstavnici Opštine i Atlas grupe.

U planu je definisanje sporazumnog rješenja za opstanak Bolnice, kako bi potencijalni investitor i Bolnica imali čistiju pravnu situaciju. Lokalna uprava je spremna na mogućnost usaglašavanja planske dokumentacije za lokaciju kompleksa u saradnji sa Ministarstvom održivog razvoja i turizma, kako bi se lakše realizovao investicioni program i uveo novi strateški partner.

Ipak, još se ne zna hoće li biti lijeka za ovu nekada eminentnu zdravstvenu ustanovu.

Nebojša MANDIĆ

Komentari

Izdvojeno

AZBESTNE CIJEVI I DALJE U VODOVODIMA: Prosipanje vode i vremena

Objavljeno prije

na

Objavio:

Azbestno-cementne cijevi jedan su od razloga što vodovodi u Crnoj Gori u svojim sistemima bilježe prosječne gubitke od blizu 70 odsto. Voda otiče mimo cijevi, kao i vrijeme da se šteta i rizici po zdravlje preduprijede. Projekat zamjene ovih cijevi, za koji je potrebno oko 150 miliona eura zastao je – ne samo zbog para, već i politike

 

Zbog zdravstvene zaštite i ogromnih tehničkih gubitaka u vodovodnim mrežama već godinama se upozorava na neophodnost zamjene azbestno-cementnih cijevi. U Crnoj Gori imamo vodovodnu mrežu od preko 600 kilometara cijevi napravljenih smješom azbesnih vlakana i cementa, materijala koji su izbačeni iz upotrebe u Evropskoj uniji još 2005. godine. U Crnoj Gori zabrana stavljanja u promet i upotrebu azbesta uvedena je Zakonom o životnoj sredini iz 2016.

Privilegiju da ne piju vodu iz azbestno-cementnih cijevi trenutno imaju samo stanovnici Plužina i Petnjice. Drugi mogu jedino da se tješe kako ne postoje pouzdani dokazi o štetnom uticaju unošenja azbestnih vlakana u organizam – ako se piju. Ako se ta vlakna udišu, dokazano su kancerogena. Iz Instituta za javno zdravlje su ranije objasnili da nijesu dovoljno razjašnjeni svi detalji u pogledu zdravstvenih efekata unošenja azbesta putem vode za piće koja prolazi kroz azbestno-cementne cijevi. Ipak se smatra da je ovakav unos daleko manje značajan sa zdravstvenog aspekta od udisanja čestica azbesta. Svjetska zdravstvena organizacija do sada nije utvrdila kancerogenost azbesta unijetog gutanjem tečnosti, pa zbog toga i ne postoje smjernice o dozvoljenoj količini u vodi. Prepoznat je rizik za radnike koji rade na uklanjanju azbestnih cijevi, jer mogu udahnuti čestice ovog materijala.

Ono što se sa sigurnošću zna je da cijevi imaju nedostatak zbog velikog gubitka vode koja protiče kroz njih – do dvije trećine.

U rješavanje ovog problema krenulo se 2019. godine, ali se nije daleko odmaklo. NVO Udruženje za unaprijeđenje vodosnadbijevanja, tretman i odlaganje otpadnih voda Crne Gore uz finansijsku podršku UNDP-a, od 9.050 eura, realizovalo je projekat Zamjena azbestnih cijevi u vodovodnim mrežama Crne Gore. Urađeni su projektni zadaci za 21 opštinu i prikupljeni podaci o ukupnoj dužini azbestnih cijevi u gradskim vodovodima koja iznosi 614,21 kilometar.

Iz Ministarstva ekologije, prostornog planiranja i urbanizma za Monitor objašnjavaju da ,,naredni korak koji je trebao da uslijedi jeste izrada Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi u vodovodnim mrežama i obezbjeđivanje finansijskih sredstava za implementaciju projekta. Izrada Glavnih projekata rekonstrukcije azbestno-cementnih cijevi je aktivnost koja je definisana i Akcionim planom za ispunjavanje završnih mjerila za Poglavlje 27- životna sredina i klimatske promjene. Nosilac aktivnosti je Udruženje za unapređenje vodosnabdijevanja, tretman i odvođenje otpadnih voda Crne Gore”.

NVO Udruženje vodovoda i Zajednica opština obratili su se Eko-fondu sa zahtjevom za uključivanje u projekat i finansijsku podršku. ,,Imajući u vidu da je prema procjenama Udruženja potrebno oko 150 miliona eura za realizaciju projekta i ograničena finansijska sredstva kojima raspolaže Eko-fond, dogovoreno je da Eko-fond može pružiti finansijsku podršku samo za izradu Glavnog projekta zamjene azbestno-cementnih cijevi”, kazao je za Monitor Draško Boljević, izvršni direktor Eko-fonda.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

ČEREČENJE SOLANE I ULCINJSKIH PREDUZEĆA: Grad stečaj

Objavljeno prije

na

Objavio:

Stečaj je jedna od najneomiljenijih riječi u Ulcinju. Stečajem su redovno urnisana sva nekadašnja uspješna ovdašnja  preduzeća, počevši od Agroulcinja preko građevinske firme Primorje i Hotelsko-turističkog preduzeća Ulcinjska rivijera pa sve do Solane. Zato se očekuje da će specijalni tužilac otvoriti istrage i u ovim slučajevima

 

Slučaj ulcinjske Solane pokazuje šta su pohlepa i gramzivost, uz asistenciju države u stanju da devastiraju u kratkom roku. Agonija najstarije ulcinjske kompanije kreće 2004. godine kada Eurofond, koji je kontrolisao biznismen Veselin Barović, postaje većinski vlasnik Solane Bajo Sekulić u stečaju, za oko 800.000 eura. Godinu kasnije pokreće se postupak ,,programiranog stečaja” zbog duga za struju od 13.000 eura, a u međuvremenu, Eurofond podiže kredite zalažući imovinu Solane i emitujući akcije. Banke istovremeno stavljaju pod hipoteku milione kvadratnih metara zemljišta u neposrednom zaleđu Velike plaže.

Nekadašnji rukovodilac finansija u Solani Veselin Saša Mitrović kaže da je najteži udarac ta kompanija doživjela 2010. godine kada je, kako tvrdi, ukradeno 20 hiljada tona soli i milion eura iz blagajne. „Tada je i stavljena tačka na rad Solane, a radnici opljačkani. Kasnije i izbačeni na ulicu, a da niko nije odgovarao za to. I danas kada pitate te ljude iz Privrednog suda oni govore da su radili sve po zakonu!? Zato ih mi radnici i zovemo stečajna mafija“, naglašava Mitrović.

Konačno, 2011. godine uveden je u ovu firmu klasični stečaj rješenjem Privrednog suda. Od tada kontrola nad čitavom Solanom, ostacima ostataka njene pokretne i nepokretne imovine, kao i finansijskim sredstvima, prelazi kompletno u Podgoricu.

U posljednjih deset godina organizovano  je 15 neuspješnih pokušaja prodaje imovine Solane iako je bilo sporno da li Eurofond ima pravo na korišćenje ili svojine nad zemljištem. Ovi javni oglasi služili su da  bi se kupovalo vrijeme dok se ne završi posao definitivnog uništenja Solane.

Već deveta je godina da na Solani nema berbe soli, koja je preduslov da se očuva njen biodiverzitet, te da ona i dalje bude raj za ptice, što je čini staništem koje je važno u svjetskim okvirima. Zato se ona posebno navodi u svim godišnjim izvještajima Evropske komisije za Crnu Goru.

Stečajni postupak još traje, a u toku je procedura kojom se cjelokupna imovina Solane nastoji uknjižiti kao državna svojina, dok bi Vlada Crne Gore bila označena kao nosilac prava raspolaganja. Stečajni upravnik Solane, Žarko Ostojić, najavio je čak da će podnijeti tužbe Upravnom i Privrednom sudu, zbog odluke Savjeta za privatizaciju da ne pretvori pravo korišćenja u pravo svojine, odnosno da je imovina Solane državna svojina.

Mustafa CANKA
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NACIONALNI PARK PROKLETIJE ŽRTVA BESPRAVNE GRADNJE: Uništavanje šume na privatnom posjedu zakon ne prepoznaje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Gusinjanin Đ.V. u potpunosti je uništio planinarsku stazu ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje, kada je odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila

 

Planinarska staza ka Volušnici u zaštićenom području Nacionalnog parka (NP) Prokletije – dolini Grebaje u potpunosti je uništena kada je Gusinjanin Đ.V, uz pomoć građevinskih mašina odlučio da postojeći putić proširi i produži kako bi došao do svog posjeda. Reakcija nadležnih službi je zakasnila. Prilikom probijanja puta dužine kilometar, oko 300 stabala oboreno je, srušeno, polomljeno ili iščupano, a zemljište isprevrtano.

Radovi su trajali dva dana, 6. i 7. maja. Prema riječima direktora NP Prokletije Marinka Bajraktarovića, nadzornik tog terena je drugog dana radova čuo mašine i zaustavio ih. Uprava nacionalnog parka o tome je obavijestila Upravu za inspekcijske poslove i Komunalnu inspekciju Opštine Gusinje dva dana kasnije – 9. maja. Inspekcija je na lice mjesta izašla sjutradan, a nadzoru su prisustvovali direktor i radnik službe zaštite NP Prokletije i Đ.V. Tada je konstatovano da su radovi sprovedeni na zemljištu u vlasništvu Gusinjanina. Oko 400 metara staze, širine tri metra, vlasnik je proširio, i taj se dio nalazi u trećoj zoni zaštite NP Prokletije. Ostalih 600 metara je u potpunosti novoizgrađen put, i to u drugoj zoni zaštite parka.

,,Nijesmo dali saglasnost za izvođenje radova u zaštićenom području Prokletija. U toku je proces u kome su preduzete mjere u saradnji sa Upravom za inspekcijske poslove i lokalnom upravom u Gusinju. Obiđen je teren, sačinjen izvještaj, a radovi su stopirani u istom trenutku kada ih je nadzornik uočio, i ne stoje tvrdnje da su se nelegalne radnje vršile naočigled zaposlenih u NP Prokletije, već su sve radnje učinjene po važećim zakonskim procedurama”, naveli su iz Nacionalnih parkova Crne Gore (NPCG) u saopštenju.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 20. maja ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo