Povežite se sa nama

OKO NAS

STUDIJA SLUČAJA VRMAC: Biznis i(li) priroda

Objavljeno prije

na

Potreba i mogućnost da se poluostrvo koje dijeli Kotorski od Tivatskog zaliva zaštiti i sačuva prepoznata je odavno. Samo što nadležni nemaju volje (i motiva?) da realizuju taj projekat. U međuvremenu, svoju priliku vrebaju i građevinski investitori. Planovi za betonizaciju već postoje

 

Poluostrvo Vrmac je jedinstveno mjesto i jedinstven pejzaž ne samo u Crnoj Gori, već i na čitavoj jadranskoj obali. Iza anarhičnog rastinja i kamenih ruševina krije se mali mediteranski raj u kome, i zahvaljujući kome, su mogle živjeti generacije poljoprivrednika, zanatlija, pomoraca i intelektualaca koji su kroz burnu istoriju doprinijeli kvalitetu i kulturnoj raznolikosti Crne Gore.

Ovako je princ Nikola Petrović Njegoš pisao o brdu-poluostrvu koje, u srcu Boke, dijeli Kotorski od Tivatskog zaliva.  U predgovoru Studije ekonomske valorizacije Vrmca, koja je publikovana 2015. godine u sklopu međunarodnog projekta Baština -pokretač razvoja, princ Petrović Njegoš još dodaje: „Nekim čudom sačuvano, uprkos groznici izgradnje koja kvari obalu posljednjih dvadeset godina, ono (brdo Vrmac) zaslužuje da bude predmet svake brige. Takođe, Vrmac zaslužuje ne samo da bude zaštićen, nego i valorizovan, čime bi se istovremeno valorizovali i turistički potencijali tog dijela Crne Gore“.

A u Studiji se kaže kako „mogućnosti Vrmca do sada nijesu valorizovane u praksi, niti su bile dio zajedničkih razvojnih planova dviju opština. Jedini planovi koji su se bavili prostorom Vrmca su urbanistički planovi koji za sada planiraju samo priobalni dio za izgradnju. Širenje gradnje uz padine na višim djelovima, kao i Lokalna studija lokacije Vrmca kojom je planirana izgradnja oko utvrde Vrmac, prijete da devastiraju i ovaj pejzaž izuzetnih vrijednosti.“

Ovim dijelom Bokokotorskog zaliva bavio se i prošlogodišnji izvještaj stručnjaka UNESCO-a i ICOMOS-a o stanju prirodnog i kulturno-istorijskog područja Kotora. U Izvještaju se Vladi i lokalnoj samoupravi vrlo direktno preporučuje da odustanu od spornih građevinskih i infrastrukturnih projekata, poput mosta na Verigama, probijanja i izgradnje novih puteva uz Vrmac ili dalje urbanizacije uz brda koja okružuju Kotorsko-risanski zaliv.

U tom Izvještaju je, pored ostalog, pozdravljena odluka Opštine Kotor, na čijem čelu je tada bio Vladimir Jokić, da se ne krene u projekat izgradnje žičare Kotor – Njeguši prije nego se pribavi tražena Studija uticaja na baštinu, kao i da se ne dozvoli gradnju turističkih objekata oko stare austrougarske tvrđave na Vrmcu. Kao što znamo Jokića je, u međuvremenu, DPS razvlastio izvršivši prevrat unutar lokalne samouprave već uhodanom metodom transfera odbornika. Tako da su, i što se Vrmca tiče, sve opcije i dalje otvorene.

A njih ima. I to vrlo različitih.

Potreba i mogućnost da se Vrmac zaštiti i sačuva, kako bi se taj prostor koristio na kvalitetan način i zadovoljstvo cjelokupne zajednice, prepoznata je odavno. O tome nas informiše i Studija slučaja Vrmac koju je, krajem maja, privela kraju NVO Anima. Tako saznajemo kako je još davne 1986. godine Republički zavod za zaštitu prirode predložio da Vrmac treba proglasiti za regionalni park prirode. „S obzirom na florističke i vegetacijske, te kulturne i rekreacione vrijednosti ovog prostora, a budući da teritorijalno pripada dvjema opštinama (Kotor i Tivat), smatramo da Vrmac treba proglasiti za regionalni park prirode. O tome treba pokrenuti inicijativu kod SO pomenutih opština”, stoji u njihovom Mišljenju o Nacrtu generalnog urbanističkog plana (GUP) Kotor. Uz napomenu da „u nacrtu GUP-a nema direktnog opredjeljenja za način zaštite i korištenja cjelokupnog područja Vrmca“.

Riječ struke tada se slušala, pa je već naredne 1987. Vrmac našao svoje mjesto u GUP-u Tivat, gdje je predloženo da se poluostrvo zaštiti „sa statusom parka prirode“. Smjenjivale su se od tada inicijative, planovi i odluke pa smo, konačno, stigli i do današnjeg stanja: Dio Vrmca koji pripada opštini Kotor ujedno je i dio zaštićenog Prirodnog i kulturno-istorijskog područija Kotora upisanog na UNESCO listi Svjetske baštine. Dio Vrmca koji pripada opštini Tivat definisan je Prostorno-urbanističkim planom Tivta kao (budući) park prirode. Opštine, ipak, nijesu uspjele pronaći zajedničku strategiju za zaštitu i korišćenje tog dijela Boke.

A Vrmac je zapao za oko građevinskim investitorima.

Krajem avgusta 2006. godine kotorske vlasti dobijaju „pismo o namjerama“ preduzeća KMG Corp  iz Herceg Novog, koje ih obavještava o svom naumu da gradi na Vrmcu, na prostoru od (makar) deset hektara koji su prethodno kupili od Jugooceanije, upropašćene pomorske kompanije u državnom vlasništvu.

„Na lokalitetu brdo Vrmac, na visini od 430 do 485 metara iznad nivoa mora, zemljište koje je u vlasništvu kompanije pruža predivan pogled na Jadransko more, Kotor i kotorsko zaleđe na istoku i Tivat i tivatski aerodrom na zapadu. U idejnom projektu koji smo napravili imali smo za cilj stvaranje novog naselja na brdu Vrmac…“, pišu iz KMG Corp obavještavajući Kotorane da njihovu kompaniju čini tim investitora, menadžera i osoblja iz Crne Gore, Srbije, Danske i Švedske.

Krajem iste (2006) godine KMG Corp podnosi zvaničan zahtjev za izmjenu Prostornog plana Kotora za područje Vrmac. U njemu se Marija Ćatović, tadašnja gradonačelnica Kotora, obavještava da je kompanija smanjila obim planirane investicije (po nijma, vrijednosti 150 miliona) „sa 700 ekskluzivnih apartmana“ na 125 vila spratnosti prizemlje, I sprat, potkrovlje, uz gradnju i „manjeg luksuznog hotela sa pratećim sadržajem…“. Investitori, kao olakšavajuću okolnost, obavještavaju gradonačelnicu Kotora kako bi „najveća koncentracija vila bila na tivatskoj strani Vrmca, i do 80 odsto“.

(Ne)očekivano, SO Kotor je, potpomognuta nadlećnim državnim organima, izašla u susret zahtjevima investitora, ne osvrćući se previše na primjedbe koje su, i u pisanoj formi, dostavile mjesne zajednice Muo i Stoliv i NVO Kamelija, Evropski dom Tivat i Expeditio.

„Osnovni cilj Izmjena i dopuna Prostornog plana Kotor je da u skladu sa novonastalim okolnostima, zahtjevima vremena i programskim zahtjevima preispita postojeće planske postavke a s obzirom na bitno izmijenjene razvojne i društvene okolnosti u odnosu na period donošenja važećeg plana i izuzetno interesovanje investitora“, stoji u jednom od materijala SO Kotor koji su pratili izmjene dokumentacije kojom je udovoljeno (skoro svim) željama potencijalnog investitora. „Cilj nove gradnje na Vrmcu sada ima novi karakter, a to je razvoj područja, na način da se ponovo intenzivno živi na njemu, da se koriste svi njegovi prirodni i prostorni potencijali, na način koji će svim građanima Kotora donijeti dobrobit“.

Tako smo 2009. stigli do odluke da se na Vrmcu može izgraditi apartmansko naselje, hotelski kompleks i hotelski kompleks sa zajedničkim sadržajima ukupne bruto građevinske površine 78.542 kvadratna metra. ,,Maksimalni kapaciteti dozvoljeni u turističkom naselju su 2.500 korisnika (kreveta)”, navodi se u Studiji slučaja Vrmci, uz poziv na i danas važeća dokumenta. ,,Važno je napomenuti da među tim dokumentima nema onih koji je na osnovu tada aktuelnog Zakona o planiranju prostora i izgradnji objekata trebalo izdati resorno ministarstvo – Ministarstvo turizma i zaštite životne sredine (mišljenje na Nacrt plana i Saglasnost na Predlog plana)”, naglašavaju autori Studije NVO Anima.,,Ovi dokumenti su traženi od Opštine Kotor na osnovu Zakona o slobodnom pristupu informacjama ali ni nakon isteka svih zakonom propisanih rokova Opština nije odgovorila na zahtjev”.

Dozvoljena gradnja, ipak, nije počela a KMG Corp 2011. odlazi u stečaj. Planovi su, zato, još uvijek tu. Da sačekaju neko novo pismo o namjerama.

Sa druge strane, u sklopu  projekta Baština – pokretač razvoja izrađeno je više studija (Vrmac kako ga vide građani/ke, Prirodne vrijednosti Vrmca, Kulturni pejzaž Vrmca, Kulturna baština Vrmca, Ekonomska valorizacija Vrmca) kroz koje je prikupljeno obilje podataka i prijedloga kako bi se administracija na lokalnom i državnom nivou motivisala (građani su već pokazali svoju  motivaciju) da se uđe u postupak trajne i kvalitetne zaštite ovog područja. Na dobro svih.

Zoran RADULOVIĆ
foto: Martin KMET

Komentari

Izdvojeno

NAKON HAPŠENJA ALEKSANDRA MIJAJLOVIĆA: Ukrivanje imovine

Objavljeno prije

na

Objavio:

Mijaloviću se, ukoliko to bude potreba pravosudnog procesa,  ne može  zamrznuti imovina u „Hidroenergiji Montenegro“, jer više nije vlasnik u toj kompaniji za proizvodnju električne energije

 

Tek poslije nedavnog hapšenja zbog sumnje da je bio na čelu kriminalne organizacije koja se bavila švercom cigareta, možda je jasnije zbog čega se Aleksandar Mijajlović formalno odrekao, odnosno ne tako davno prodao vlasništvo u kompaniji „Hidroenergija Montenegro“ čije sjedište je u Beranama.

U ogromnom broju promjena u Centralnom registru privrednih subjekata, kao vlasnik ove kompanije u jednom trenutku se sa 60 odsto pojavio „Bemaks“, čiji je zastupnik bio Veselin Kovačević, a potom personalno Ranko Ubović i Aleksandar Mijajlović, kao nezvanični vlasnici „Bemaksa“.

Preduzeće „Hidoenergija Montenegro“ osnovano je upravo u Beranama u jesen 2007. godine. Tada je biznismen Oleg Obradović došao u svoj rodni grad i preko kompanije „Hamera Capital“ napravio dogovor sa tri opštine na sjeveroistoku Crne Gore o davanju koncesija za izgradnju malih hidrolektrana na njihovim teritorijama, ponudivši im za uzvrat dio akcija u zajedničkoj firmi.

Odluka o upisu udjela Opštine Berane u doo „Hidroenergija Montenegro“ donijeta je u lokalnom parlamentu krajem oktobra te godine. U njoj je precizno definisano da će ova Opština kao svoj osnivački ulog unijeti „nenovčana sredstva u iznosu od 5.023 eura shodno procjeni ovlašćenog procjenjivača“ i na osnovu ovog uloga postati vlasnik 3,33 procenta kapitala novoosnovane firme.

Tom odlukom je definisano i da sjedište firme bude u Beranama, sa osnovnom djelatnošću „izgradnja objekata za proizvodnju i distribuciju električne energije“.

„Privrednim društvom upravljeće Odbor direktora od sedam članova, u čijem sastavu će biti i predsjednik opštine Berane. Raspodjela dobiti vršiće se po procentualnom učešću u vlasništvu. Opštine će svoj dio od deset procenata od opredijeljene dobiti za fiskalnu godinu za koju se odluka donosi, dijeliti među sobom u zavisnosti od količine proizvedene i prodate električne energije sa teritorije pojedinačne opštine“ – navodi se u ovoj odluci koju je potpisao tadašnji predsjednik SO Berane Samir Agović (DPS).

U njoj je decidno stajalo da se za sprovođenje odluke i potpisivanje potrebne dokumentacije ovlašćuje predsjednik opštine Berane koji je trebalo da bude i jedan od članova Odbora direktora. U to vrijeme tu funkciju je vršio funkcioner DPS Vuka Golubović.

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka prvog marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NASILJE U ŠKOLAMA: Nezaštićeni i učenici i nastavnici

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nakon incidenta u OŠ ,,Savo Pejanović” u Podgorici ponovo je aktualizovano nasilje nad nastavnicima. Podaci govore da je svaki četvrti nastavnik pretrpio neki vid nasilja. Kada škole nijesu sigurne za nastavnike, šta tek učenici da očekuju

 

 

U podgoričkoj Osnovnoj školi ,,Savo Pejanović” u ponedjeljak je došlo do incidenta kada je učenik tokom časa provocirao i fizički nasrnuo na nastavnika na zamjeni. Kako tvrde roditelji đaka odjeljenja devetog razreda te škole, taj učenik je ušao na čas deset minuta pred kraj, provocirao nastavnika, da bi i fizički nasrnuo na njega kada je htio da ga izvede iz učionice.Snimak incidenta ubrzo je postao javno dostupan, a portal RTCG je prenio da se na njemu ne vidi rasprava i dio kada je učenik nastavnika oborio na pod.

Upitanja da prokomentariše ovaj slučaj, direktorica škole Milja Božović je novinarki RTCG kazala da joj prekida popodnevni odmor. Iz Ministarstva prosvjete, nauke i inovacija su saopštili da će učenik koji je nasrnuo na nastavnika biti premješten u drugu školu. Ta mjera mu je još ranije izrečena, ali se čekalo na njeno izvršenje.

U njihovom saopštenju vidi se koliko ta mjera ima efekta: ,,Napominjemo da je učenik pohađao nastavu u JU OŠ „Savo Pejanović“ od 1. do 7. razreda. Krajem 7. razreda je, po dogovoru sa prethodnim direktorom i roditeljima, prešao u JU OŠ „Maksim Gorki“, zatim u JU OŠ „Vojin Popović “ na Drezgi. Iz te škole je početkom 9. razreda prešao ponovo u JU OŠ „Savo Pejanović”.

Iz Ministarstva su istakli i da su se obratili roditeljima učenika koji su odgovorili da ,,nisu saglasni sa vaspitnom mjerom”. Dodali su i da je zakazan sastanak sa predstavnicima Ministarstva rada i socijalnog staranja i Centra za socijalni rad kako bi se što prije obavio razgovor sa učenikom, a na sastanak će biti pozvan i ombudsman.

Iz Osnovnog državnog tužilaštva je saopšteno da će učenik devetog razreda koji je napao nastavnika na času u OŠ ,,Savo Pejanović” odgovarati prekršajno.

Nakon ovog incidenta, predsjednik Sindikata prosvjete Radomir Božović je javno upitao: ,,Dokle će moći pojedinci (roditelji, učenici ili uprave škola) da vrše nasilje nad nama, a da niko ne odgovara?”

Iz Sindikata su podsjetili na ranije javno objavljene slučajeve nasilja nad nastavnicima: na hajku, od strane roditelja, preko društvenih mreža nakon što je učenik škole ,,Vuk Karadžić” iz Berana u junu prošle godine ponavljao razred sa šest jedinica. Vrijeđanje i prijetnje su prijavljene policiji, ali reakcije nije bilo.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka prvog marta ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KADROVSKA POLITIKA U PLANTAŽAMA: Otkazom protiv znanja

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dugogodišnji glavni tehnolog u Plantažama Zoran Miladinović dobio je otkaz. Tereti se da nije bio u kancelariji, iako mu je u opisu posla terenski rad i briga o zaštiti bilja. On tvrdi da je samo jedan u nizu visokokvalifikovanog kadra koji se degradira. S druge strane, postoji sumnja na brojne lažne diplome u ovoj kompaniji

 

Dugogodišnji glavni tehnolog Plantaža 13. jul Zoran Miladinović krajem januara dobio je otkaz.

Miladinović posjeduje doktorat iz oblasti zaštite bilja, objavio je 20 naučnih radova na ovu temu, a od 1991. zaposlen je u Plantažama.

Zbog svoje stručnosti i iskustva u oktobru 2021. imenovan je za vršioca dužnosti izvršnog direktora Plantaža. Na lični zahtjev povukao se sa ove funkcije u novembru 2022. Na njegovo mjesto imenovan je Igor Čađenović, dodatašnji direktor Sektora prodaje i marketinga, kadar Demokratskog fronta.

Početkom novembra prošle godine rektor Univerziteta Crne Gore  Vladimir Božović i direktor kompanije 13. jul – Plantaže Igor Čađenović potpisali su Memorandum o saradnji koji predstavlja temelj za buduće zajedničke aktivnosti u oblasti poljoprivrednih i tehničko-tehnoloških nauka. Kako je Miladinović još prije deset godina Univerzitet Crne Gore izabrao za naučnog saradnika za oblast zaštite bilja, očekivao se njegov doprinos ovoj saradnji. Međutim, njemu je, u decembru, uručen aneks o radu kojim se sa mjesta šefa službe zaštite bilja u vinogradarsko-voćarskoj proizvodnji raspoređuje na mjesto stručnog saradnika za preciznu poljoprivredu.

Degradacija nije bila dovoljna, pa mu Čađenović, sredinom januara, dostavlja ,,Upozorenje o postojanju opravdanih razloga za otkaz ugovora o radu”.  Miladinović je upozoren da, navodno, 10 dana nije dolazio na posao. Prema Zakonu o radu otkaz slijedi ukoliko neopravdano izostajanje sa posla traje tri ili više radnih dana uzastopno,  odnosno pet radnih dana sa prekidima u toku od 12 mjeseci.

Konstatovano je i da je Miladinović pomenutih dana dolazio na posao ali ne u toku propisanog radnog vremena. ,,U pomenutom Izjašnjenju stoji da je zaposleni u spornom periodu, svakog dana, u 6:30 časova evidentirao svoj upis. Međutim, samo evidentiranje prisustva, van utvrđenog radnog vremena (07:00 – 15:00h), bez dolaska na radno mjesto, ne može se smatrati dolaskom na posao. Takođe, u spornom periodu, nema evidentiranog zapisa odlaska sa posla, iako je zaposleni upoznat sa obavezom evidentiranja dolazaka i odlazaka upotrebom elektronske kartice”, odgovorili su iz Plantaža na pitanje Monitora o ovom slučaju.

Miladinoviću je dat rok od pet dana da se izjasni o prijetnji otkazom.  U svom odgovoru on navodi da mu se spočitava da nije dolazio na posao prije 20. decembra do kada nije premješten sa posla i još uvijek je bio šef službe za zaštitu bilja.

U odgovoru Miladinović objašnjava da njegov posao ne podrazumjeva rad u kancelariji već izlazak na teren gdje se biljke uzgajaju, a da je kao šef Službe za zaštitu bilja bio zadužen da obilazi zasade voća površine 2.300 hektara, sa oko 10 miliona čokota vinove loze. Dodaje da je to radno mjesto od posebne važnosti, koje ne poznaje radno vrijeme, i da nikada nije bio upozoren na dolazak i odlazak sa imanja mimo radnog vremena od 7 do 15.

Naglašava da je spornih dana evidentirao svoj dolazak na posao na isti način i u isto vrijeme kao i svih dana ranije, kao i posljednjih 20 godina od kada se vodi elektronska evidencija prisustva zaposlenih. ,,Moj boravak na imanju je od posebne važnosti u vrijeme kada su štetočine najaktivnije, tokom večeri i ranih jutarnjih sati, i svoje prisustvo na imanju u to vrijeme nikada nisam elektronski prijavljivao u upravnoj zgradi. Isto se odnosi i na rad tokom vikenda, vjerskih i državnih praznika, znajući da štetočine ne poznaju ni vikende, ni praznike. Na ovaj način sam ostvario veliki broj prekovremenih sati na terenu, a koji nikada nisu bili elektronski evidentirani, niti je postojalo moje očekivanje i zahtjev da budu plaćeni”.

Krajem januara Miladinoviću je uručeno rješenje kojim mu radni odnos prestaje 20. decembra 2023.

U odgovorima dostavljenim Monitoru iz Plantaža kažu da Miladinović u svom odgovoru nije ,,prezentovao bilo kakve uvjerljive dokaze o postojanju  stvarnih izvinjavajućih  razloga odsustva, koji bi spriječili prestanak radnog odnosa otkazom ugovora o radu”.

,,U spornom periodu nema evidentiranih obaveznih tehnoloških naloga koji bi ukazivali da je zaposleni obavljao  rad na terenu, kako on navodi u svom Izjašnjenu, niti je evidentirana posredna, neposredna, telefonska ili e-mail komunikacija sa njegovim pretpostavljenim, niti je evidentiran njegov boravak u kancelariji”, tvrde u Plantažama.

Iz Plantaža tvrde da imaju adekvatnu zamjenu za stručnjaka sa decenijskim iskustvom, kakav je Miladinović, te da je na njegovom mjestu osoba ,,koja u potpunosti može da odgovori izazovima koje sa sobom nosi odgovornost i složenost tog radnog mjesta“.

Miladinović u izjavi za Monitor tvrdi da je njegov slučaj drastičan, jer je dobio otkaz, ali da je u posljednjih godinu dana desetak visokokvalifikovanih stručnjaka u ovoj kompaniji degradirano na niže radne pozicije.

Na ove tvrdnje iz Plantaža odgovaju: ,,Prilikom izmjena ugovorenih uslova rada, uključujući raspoređivanje zaposlenih na drugi odgovarajući posao zbog potreba procesa ili organizacije rada, Poslodavac se, prevashodno, i uvijek, rukovodi postojanjem objektivne potreba procesa rada za popunjavanjem ponuđenog radnog mjesta, uzimajući u obzir stepen stručne spreme, odnosno nivo obrazovanja i zanimanja svakog zaposlenog, kao i sve druge posebne uslove koji se zahtijevaju za konkretno radno mjesto”.

Upravo nedostatak kvalitetnog kadra kao problem u Plantažama ističu iz Alternative. Ova organizacija je prije dva mjeseca podnijela krivičnu prijavu zbog kupovine vina iz Makedonije i njegove prodaje pod etiketom Plantaža. ,,Poenta je da Plantaže ne mogu da izađu u susret tražnji koju imaju iz razloga što su imali rekordno mali prinos grožđa. Znamo da su čokoti uništeni, bave se njima ljudi sa lažnim diplomama bez ikakvih kvalifikacija za obavljanje tog posla”, kazali su za Monitor iz Alternative.

,,Imamo osnov sumnje da gospodin Čađenović ima kupljenu diplomu. Par puta samo slali zahtjev, na osnovu Zakona o slobodnom pristupu informacijama, da nam daju tu diplomu na uvid ali to se nije desilo. Zatim smo poslali zahtjev za diplome nekih direktora i tehničara, ključnih ljudi Plantaža, nijesu nam odgovorili iako su ti zahtjevi poslati prije mjesec dana”, kaže za Monitor koordinator Alternative Vesko Pejak. Dodaje da su ,,nestrućnost, neznanje i lažne diplome dovele do problema. Tražili smo od države da sprovede istragu, ali zbog političkog mira i balansa to još uvijek nije došlo na red a mi se pitamo kada će doći”.

Dok se čeka tužilaštvo, slučajem otkaza bivšem v.d. izvršnom direktoru pozabaviće se sud. Miladinović je početkom ovog mjeseca, podnio tužbu protiv Plantaža Osnovnom sudu u Podgorici.

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo