Povežite se sa nama

OKO NAS

BERANE: ZAŠTO KASNE KAPITALNI PROJEKTI: Duboko u rovovima

Objavljeno prije

na

Mnogo je razloga zbog kojih u lokalnoj upravi u Beranama, gradu u kojem će se za mjesec i po održati lokalni izbori, tvrde da državne vlasti namjerno odugovlače realizaciju značajnih kapitalnih projekata na području ove opštine, s ciljem da se te investicije stave u funkciju predizborne kampanje vladajućih partija sa državnog nivoa.

To, kako kažu u Opštini Berane, potvrđuje podatak da su probijeni svi rokovi za završetak milionskih kapitalnih projekta, od kojih zavisi dalji razvoj grada.

U Opštini tvrde da se na taj način javnosti smišljeno želi predstaviti pogrešna slika kako je lokalna vlast u proteklih četiri godine imala slab učinak kada su u pitanju kapitalne investicije.

„Dobija se utisak da se namjerno odugovlači završetak radova na važnim projektim, sa ciljem da se prikaže kako Berane ima lošu i neodgovornu lokalnu vlast. Oni očigledno tempiraju da se završetak tih projekata ozvaniči uoči lokalnih izbora, najvjerovatnije u izbornoj kampanji, kako bi stavili do znanja da je to njihova zasluga”, kažu u beranskoj lokalnoj upravi.

Vlast u Beranama u protekle četiri godine činili se koalicioni partneri Zdravo Berane SNP – DF. U ovoj rijetkoj opozicionoj opštini smatraju da se sada uoči izbora radi o providnoj igri režima koji na neprihvatljiv način manipuliše sa novcem poreskih obveznika.

„Ali, mi smo sigurni da građani Berana to najbolje uočavaju i da građani dobro znaju da je opštinska vlast u poslednjih četiri godine radila odgovorno i da će to prepoznati”, vjeruju u Opštini Berane.

Oni objašnjavaju kako njihove tvrdnje najbolje odslikavaju dešavanja koja se tiču realizacije višemilionskog projekta pod nazivom ,,Izgradnja postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda i kanalizacione mreže i unapređenje vodosnabdijevanja u opštini Berane”, kao i da lokalna uprava u ovom gradu ni na koji način nije kriva za propuste koji su se dešavali prilikom izvođenja radova.

„Poznato je da je na međunarodnom tenderu, raspisanom od strane Direkcije javnih radova Crne Gore, za izvođača radova na prva dva segmenta projekta izabrana španska firma Aqualia Infraestructuras i da Opština Berane nije bila u mogućnosti da utiče na izbor podizvođača. Mi smo proteklih mjeseci u svakodnevnoj komunikaciji sa predstavnicima Direkcije javnih radova Crne Gore i firme za nadzor izvođenja radova tražili da se ubrza dinamika sprovođenja projekta. Međutim, do sada je završen samo dio tih poslova, tako da građani s pravom negoduju jer se suočavaju sa brojnim saobraćajnim problemima”, ističu u Opštini Berane.

Kažu i da je dugačak spisak ovakvih i sličnih primjera kad su u pitanju kapitalne investicije i ističu da je posebno uočljiva opstrukcija u slučaju sanacije Ulice Todora Đeda Vojvodića i izgradnje zgrade takozvanog Univerzitetskog centra.

„Direkcija javnih radova je još prije dvije godine krenula sa rekonstrukcijom gradske Ulice Todora Đeda Vojvodića. Iako se ne radi o nekom velikom obimu poslova rekonstrukcija još nije do kraja završena. Takođe, gradnja zgrade Univerzitetskog centra u Beranama započeta je još 2011. godine i to u trenutku kad je u ovom gradu postojalo nekoliko fakultetskih jedinica. Obećano je bilo da će taj objekat biti useljiv već naredne godine, ali ni on još uvijek nije stavljen u funkciju. Sada možemo očekivati da se, poslije svega, uoči predstojećih lokalnih izbora pojave crnogorski zvaničnici i označe završetak tih radova. To jasno ukazuje o kakvim se predizbornim manipulacijama radi”, tvrde u Opštini Berane,

Posebna priča je, objašnjavaju, i izgradnja sportske dvorane u Beranama , čiji je kamen temeljac postavaljen u martu 2009. godine. To znači da se nova hala sportova gradi više od osam godina iako je u startu bilo obećano da će radovi na tom objektu biti završeni za nepunih dvije godine.

„Za sve to vrijeme crnogoski zvaničnici su, uoči svih izbora, obećavali da će Berane ubrzo dobiti moderno sportsko zdanje, dok su se građani suočavali sa obmanama investitora i izvođača radova. Tako smo od aktuelnog premijera prilikom njegove posljednje posjete Beranama imali posljednje obećanje da će dvorana biti završena do 15. septembra. I to je prolongirano, i očekujemo da će otvaranje biti tempirano negdje u januaru, u jeku kampanje za lokalne izbore”, vjeruju u Opštini Berane.

Slična priča o opstrukciji državnih organa je ona koja pokrenuta ovih dana, kada opštinskoj firmi Benergo, koja je formirana za izgradnju malih elektrana za potrebe grada, nijesu odobrena sredstva iz Investiciono razvojnog fonda (IRF) za realizaciju tih projekata.

„Prije godinu i po DOO Benergo je dobilo energetsku dozvolu za izgradnju mini hidroelektrane Miolje Polje, a javila se i ideja o iskorišćavanju ržaničko-kaludarskog vodovoda. Na ovaj način grad i prigradska naselja dobijaju neiscrpne količine pijaće vode, i istovremeno se taj hidropotencijal koristi za proizvodnju električne energije”, objašnjava izvršni direktor Benerga Radomir Mihajlović.

Prema njegovim riječima radi se o sistemu potpuno bezbjednom za vodu za piće, kao i u pogledu zaštite životne sredine.

„Izgradnjom planiranih mini hidroelektrana, godišnji prihod Benergo iznosio bi oko 600 hiljada eura, i dobar dio novca bi otišao u Opštinsku kasu za razvoj gradske infrastrukture. Obratili smo se IRF, kao državnoj kreditnoj instituciji, računajući da će nam izaći u suret, imajući u vidu činjenicu da se radi o strateški važnom projektu za naš grad. Ostalo je samo na riječima i praznim obećanjima. Već tada je bilo jasno da je politika umiješala prste”, tvrdi izvršni dirtektor Benerga.

On dodaje da iznešena konstatacija može da zvuči prejako i pregrubo, ali da se drugačije ne može tumačiti.

„Poslije ovakvog odnosa IRF-a , Benergo se obratio komercijalnim bankama, iako su njihovi uslovi nepovoljniji. Vodili smo se zdravom logikom i vjerovali u apolitičnost banaka. Poslije početnih ponuda, dobili su dokumentaciju o finansijama Opštine, Benerga, idejna rješenja, studije, mišljenja, odluke. Nakon našeg insistiranja da se koliko je moguće ubrza procedura, čekali su nas odgovori o pregledanju dokumentacije, formiranju kreditnog odbora, upoznavanja sa navodnim rizicima i slično. Konačan odgovor se sveo na neukusna odbijanja čak i naših telefonskih poziva”, kaže Mihajlović.

Izvršni direktor ove lokalne firme u Beranama dodaje da je krajnje neprihvatljivo što se nadležne institucije odnose maćehinski prema opozicionim opštinama po pitanju realizacije razvojnih projekata.

„Da li je moguće da nekome u ovoj državi nije stalo da sve opštine budu samoodržive i bogate i da se razvijaju. Da li je moguće da politika toliko oslijepi i kristalno jasne i održive projekte, korisne i za Berane i našu državu”, pita Mihajlović.

Iz lokalne uprave obećavaju da će naći način da realizuju projekte izgrdnje gradskih elektrana i da će spriječiti ovu, kako kažu, očiglednu opstrukciju.

„Nećemo dozvoliti da ovaj projekat bude nečija privatno tajkunska priča, bez obzira što nadležne državne institucije otvoreno opstruiraju rad Benergo. Očigledno da se sve čini da se zaustavi razvoj preduzeća koja nijesu isključivo pod kontrolom državnih vlasti”, kažu u Opštini Berane.

Opstrukcija sa nivoa države sve je jača kako se približavaju lokalni izbori. Rovovi se iskopavaju. DPS će učiniti sve da pokuša da povrati vlast koju je izgubio prije četiri godine u gradu na Limu.

Berane i Ulcinj DPS-u su važni kao generalna vježba ili proba pred predsjedničke i masovnije lokalne izbore u prvoj polovini naredne godine. Koja kao i uvijek počinje januarom.

Tufik SOFTIĆ

Komentari

Izdvojeno

TRI DECENIJE OD PROGLAŠENJA EKOLOŠKE DRŽAVA: Građani prinuđeni da protestima brane prirodu

Objavljeno prije

na

Objavio:

Dan uoči obilježavanja 30. godina od proglašenja ekološke države, ekolozi su najavili protest. Smatraju da se nema što slaviti. I pored silnih obećanja nove vlasti, mještani su i dalje prinuđeni da protestima brane svoju životnu sredinu

 

U ponedjeljak 20. septembra obilježiće se 30 godina od proglašenja Crne Gore za ekološku državu. Biće svečano. A na terenu i nema mjesta za pretjerano slavlje. Veliki zagađivači Termoelektrana Pljevlja, Kombinat aluminijuma, Željezara, i dalje nesmetano truju vazduh i prirodu. A kao i prije promjene vlasti građani su prinuđeni da protestima brane životnu sredinu u kojoj žive.

Desetak mještana potkomovskih sela u Andrijevici su prošlog četvrtka uhapšeni nakon što su blokirali prolaz kamiona preduzeća Bojkomerc. Mještani su poručili da je dosta bilo pljačke njihovog bogatstva i traže od Vlade da što hitnije preispitaju koncesione ugovore i da zaustave svaku dalju sječu šume na tom prostoru.

,,Posebno tražimo da se zaustavi izvođenje bilo kakvih radnji u dijelu Bradavca gdje se nalaze izvori pitke vode s kojih se nekoliko sela napaja vodom. To je naš ultimatum, jer ako dozvolimo da se nastavi dalja sječa šume, onda će naša sela zbog pokretanja strmog terena nestati s lica zemlje”, poručio je mještanin Strado Babović.

I prije i poslije hapšenja, mještani zahtijevaju da se što prije, u cilju sprečavanja daljeg uništavanja šuma, vodoizvorišta i putne infraksture od strane koncesionara, iniciraju izmjene zakona o upravljanju državnim resursima.

Vladi se ne žuri, a važeći zakon je na strani koncesionara. Nakaradni zakoni i ugovori iselili su narod sa ovih prostora, kazao je na protestnom skupu održanom u nedjelju u Konjuhu Rašid Marković, koji je govorio u ime drvoprerađivača. ,,Evidentno je da je šumaska mafija potpomognuta svim institucijama i kapacitetima države. S prirodnim resursima nestaje narod sa sjevera i to je državni udar”, istakao je Marković.

Na protestu je drvoprerađivač iz Plava Edin Šarkinović objasnio: ,,Jedan kamion koncesionara preveze u prosjeku oko 40 kubika balvana. Ta drvena masa se prodaje za oko 4.000 eura i ta sirovina ide preko granice. Kada bi taj jedan kamion građe lokalni drvoprerađivači pretvorili u neku uglačanu dasku, imali bi prihod od 12.000 eura, a ako bi od tog drveta uradili patos imali bi 20.000 eura. Takođe, država bi preradom tog drveta uzela četiri puta veći prihod po osnovu PDV-a, u odnosu na ono što daje koncesionar. Uz to, određenim vidom poluprerade zaposlio bi se značajan broj radnika. Sve zajedno ukazuje da je po srijedi velika pljačka naroda i države”.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KAKO SE FABRIKA PEŠKIRA NAŠLA U STEČAJNOJ MASI AUTOPREVOZNOG PREDUZEĆA SIMON VOJAŽ: Gume, kočnice, peškiri, dizalice

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ispostavilo se da  fabriku peškira u bihorskom selu Savin bor nije gradio ni  turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

 

Kada je nedavno objavljen oglas za prodaju beranske autoprevozne kompanije “Simon vojaž” kroz stečaj, saznalo se da je u stečajnu masu ušla, i da je zajedno sa cjelokupnom imovinom , na prodaju data i imovina u selu Savin Bor. Tada se i otkrilo da se radi o nesuđenoj fabrici peškira u tom bihorskom selu.

Tako se ispostavilo da ovu fabriku niti je gradio turski bisnismen Ismail Arslan, kako se mislilo, niti predsjednik Opštinskog odbora DPS u Petnjici Mehmed Adrović, koji je bio suvlasnik “Simon vojaža”, prije uvođenja stečaja.

Kada su stupili u štrajk polovinom 2020. godine, radnici “Simon vojaža” su javno pitali zašto je Adrović njihovim novcem pravio fabriku u svom rodnom selu. Tada to niko nije demantovao, a sada se ispostavilo da fabrikazaista  jeste građena novcem “Simon vojaža” i ušla je u stečajnu masu koja će se polovinom oktobra naći na javnoj licitaciji.

Kakvi su samo hvalospjevi ispjevani Ismailu Arslaniju, kome sada nama ni traga, i Mehmedu Adroviću te 2017. godine, neposredno pred lokalne izbore u Petnjici. Četrdesetdvogodišnji Arslani je predstavljen kao suvlasnik kompanije “Euro Bor” u okviru koje je trebalo da radi fabrika peškira i partner Mehmeda Adrovića.

Navodno je tih dana dopremio iz Turske prve metre sirovine za izradu bihorskog peškira koji će, kako je tvrdio „pokoriti“ region.

Arslanov partner u poslu, Mehmed Adrović tada je govorio da je optimizam turskog tekstilca opravdan, a da je njegov portfolio više nego impresivan.

Lokalni mediji pod kontrolom DPS-a potrudili su se i da objave po nešto iz njegove biografije, kao na primjer, da je rođen u Denizliju, turskom gradu poznatom po razvijenoj tekstilnoj industriji. Da je dvadeset godina u poslu sa tekstilom, kao i da je oženjen i da ima troje djece, “koja ga gledaju samo tokom praznika”.

“Moj put je manje-više sličan mnogim biznismenima. Počeo sam kao običan radnik, pekao sam zanat i znao sam svoje sposobnosti. Vrlo brzo sam otvorio fabriku u Denizliju gdje sam zapošljavao 200 radnika” – pričao je Arslani za portal Radio Petnjica.

Ostalo je zapisano i da su njegovi počeci vezani za ogromno tursko tržiše ali je, kako je ispričao, brzo uvidio mogućnosti internacionalnog poslovanja, pa je počeo da osvaja tržišta Francuske, Njemačke, Austrije, SAD, Balkana.

“Već dvije godine radim i za UN. Ne mogu reći o kojim konkretno instituciojama se radi jer je ugovorima to zabranjeno ali mogu reći da je riječ o veoma ozbiljnim poslovima” – tvrdio je Arslani.

Ovaj turski biznismen je ispričao da je sa prijateljem iz Izmira obišao Balkan. Rekao je da zna za Balkan sa istorijskog aspekta kao bitan “ali i to da je sada bitan i kao poželjno tržište”.

“Obišli smo sjever Crne Gore, imali smo puno sastanaka, od kojih su neki bili potpuni promašaji, a neki pun pogodak. Tako sam otkrio i Petnjicu kroz lik i djelo ozbiljnog privrednika Mehmeda Adrovića” – kazao je tada Arslani.

Mehmed mu je navodno u tri sata ujutru, kada su se sastali, rekao da “želi da učini nešto za ovaj narod i da vjeruje u uspjeh”.

“Njegove potrebe i ozbiljnost su se poklopile sa mojim razmišljanjem. Tako je sve krenulo” – pričao je Arslan.

 

Tufik SOFTIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NOVO OBEĆANJE O BOLJEM GAZDOVANJU SPORTSKOM INFRASTRUKUROM KOLAŠINA: Država opet najavljuje pomoć  

Objavljeno prije

na

Objavio:

Najvažniji  objekti kolašinske sportske  infrastrukture  primjer su nebrige i neuspješnih pokušaja Opštine da brine o njima. Ovih dana iz Vlade opet stižu  obećanja o drugačijem  gazdovanju Domom mladih i sportskom halom

 

Sportska hala i Dom mladih u Kolašinu izgrađeni su prije 20 godina, a nijedan od ta dva objekta nije potpuno stavljen u funkciju. Štaviše,  Dom mladih je već deceniju bez ikave namjene i skoro je ruina.  Prema onome što je nedavno, prilikom posjete Kolašinu,  izjavio ministar ekonomskog razvoja Jakov Milatović, slijedi obiman posao rješavanja i pravnih i infrastrukturnih problema.

Oba objekta se nalaze u tzv. Sportskoj zoni i oba su dio premabicioznih višedecenijskih planova o Kolašinu kao centru za pripreme vrhunskih sportista. Zajedničko im je i to što ni posle dvije decenije od kako su izgrađeni,  nemaju upotrebne dozvole. Dom mladih, prema podacima,  Uprave za katastar i državnu imovinu Crne Gore,   ni građevinsku.

Taj turistički objekat radio je  svega nekoliko godina i bio je dat na upravljanje privatniku, odnosno Košarkaškom klubu (KK) Gorštak.  Nakon toga, Opština,  čije tada bio vlasništvo, prepustila ga je vandalima i zubu vremena.  Iz objekta je   ukraden namještaj, električni aprati,  polomljena vrata i prozori, fasada uništena…

Gradnja sportske hale u neposrednoj blizini, počela je u  maju 1996. godine. Bio je to  kapitalni projekat podrške  ekonomskom i turističkom razvoju Kolašina. Stavljena je u funkciju 13. jula 2001. godine, a već deceniju kasnije započela je njena kompletna rekonstrukcija. Izgradnju tog objekta, preko tadašnje Direkcije javnih radova, finansirala je Vlada.  Opština je samo ustupila zemljište.   Iz državnog budžeta izdvojen je novac i za rekonstrukciju, koja je podrazumijevala zamjenu  parketa, grijanje na plin i modernizovane svlačionice. Međutim, sve do sada nije završena fasada. Za rekonstrukciju je potrošeno  više od million eura.

Oba objekta su sada vlasništvo države. Dio  imovine u Sportskoj zoni,  prije nekoliko godina,   Opština  je ustupila državi i tako kompenzovala dio pozamašnog poreskog duga.

U više navrata propali su pokušaji kolašinske lokalne vlasti da halom i Domom mladih  gazduje domaćinski.  Formirano je bilo i preduzeće koje je trebalo da  upravlja tiim objektima i ostalom sportskom infrastrukturom.  Međutim, jedinu korist od njega je imao direktor Srećko Medenica.  On je, tokom 2011.  godine bio direktor JP Sportski centar i za to primao zaradu, a u preduzeću niti je bilo više  zaposlenih niti je poznata čime se bavilo.

Hala je Opštini postala prevelik teret i zbog tuga za utrošenu struju od skoro 200.000 eura.   Nekoliko godina  tom objektu je bila isključena električna energija. Sportisti trenirali uz svjetlost šterika, a prostorije su zagrijavali ložeći peći na drva.

U međuvremenu je država navila formiranje novog preduzeća Centar  za pripreme sportista. Te planove sugrađanima je 2014. godine prenio tadašnji predsjednik Opštine Darko Brajušković.

„Imam uvjeravanja sa državnih adresa i da će smještajni kapaciteti u Domu mladih biti preuređeni i podignuti na veći nivo, daleko uslovniji za boravak. Sve to, računajući i nadavno završeni fudbalski teren i još neke infrastrukturne investicije, omogućiće Kolašinu da postane konkurentno mjesto za pripreme sportista, za šta je klimatski idealan”, saopštio je tada  Brajušković.

Projektom, kako je najvaljivano, trebalo je da bude  biće obuhvaćena pored dva objekta i zemljište od 30.000 matara kvadratnih.  Planovi se nikad nijesu obistinili, pa su i Opština i država još jednom pokazale da nijesu imale  volje da brine o vrijednom dijelu sportske infrastrukture.  U Kolašinu sada opet imaju velika očekivanja od države.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 17. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo