Povežite se sa nama

Izdvojeno

BJEKSTVO DIREKTORA UPRAVE ZA IMOVINU CRNE GORE: Nemar ili namjera nadležnih organa

Objavljeno prije

na

Dragan Kovačević se sumnjiči da je organizovao kriminalnu grupu koja je nezakonito upisivala državno zemljište u zoni morskog dobra na fizička i pravna lica, a od 24. februara nedostupan je pravosudnim organima

 

U Crnoj Gori je gotovo postalo pravilo da se osumnjičeni za visoku korupciju, najčešće i visoki državni funkcioneri, nekako nađu van dosega pravde. Većina njih bude lišeno slobode i procesuirano prema pravosudnim organima, ali nakon što „na povjerenje“ ne završe iza rešetaka dok traje postupak, oni više nijesu dostupni organima gonjenja ili sudu.

Najpoznatiji slučaj te vrste je onaj Svetozara Marovića i njegovoog sina Miloša, koju su zatvorsku kaznu izbjegli (izbjegavaju) zbog liječenja u Srbiji. Marovići se i danas nalaze u ovoj susjednoj zemlji, koja godinama, prema tvrdnjama crnogorskih organa bezbjednosti, odbija da ih izruči. Miloš može slobodno da se vrati u Crnu Goru jer mu je kazna istekla, dok slična sudbina, po svemu sudeći, očekuje i njegovog oca.

Događali su se i brojni slučajevi da se osumnjičenima zabrani napuštanje države oduzimanjem pasoša, a da oni ipak pređu u susjedne zemlje na osnovu lične karte. Za prelazak granice sa susjednom zemljom dovoljna je ta isprava.Većina njih je   izručena Crnoj Gori različitim mehanizmima međudržavne bilateralne saradnje. Ta  sudbina, često je zaobilazila „krupne ribe“.

Najsvježiji je slučaj bivšeg direktora Uprave za imovinu Dragana Kovačevića kojeg Specijalno državno tužilaštvo sumnjiči za zloupotrebu službenog položaja. Kovačević je krajem februara pobjegao iz Crne Gore i trenutno je nedostupan crnogorskim pravosudnim organima. Za njim je, prema pisanju medija, policija raspisala potragu.

Iz Uprave policije i Specijalnog državnog tužilaštva od ponedjeljka odbijaju da komentarišu ovaj slučaj. Oni nijesu potvrdili niti demantovali ovu informaciju, a nijesu ni odgovorili na pitanja Monitora kada je Kovačević napustio državu i da li je raspisana međunarodna potjernica.

Kovačević se sumnjiči da je organizovao kriminalnu grupu koja je nezakonito upisivala državno zemljište u zoni morskog dobra na fizička i pravna lica. Specijalna tužiteljka Lidija Mitrović, nedavno je na konferenciji za medije saopštila da Kovačevića sumnjiče da je u istu organizaciju infiltrirao neke od podređenih i bliske srodnike. Ona je istakla da je u predmetu Međa, u decembru prošle godine, donijeta naredba o sprovođenju istrage protiv 10 fizičkih i jednog pravnog lica zbog postojanja osnovane sumnje da su izvršil krivična djela – zloupotreba službenog položaja, zloupotreba položaja u privrednom poslovanju, protivpravnog zauzimanja zemljišta, navođenje na ovjeravanje neistinitog sadržaja, falsifikovanje isprave, utaje poreza i doprinosa, te krivičnih djela zloupotreba položaja u privrednom poslovanju.

Prema podacima Interpola, najviše osoba koje potažuje Crna Gora nalazi se u Srbiji, a i najviše izručenih u Crnu Goru takođe  je iz te susjedne države. Kada su poslanici Milan Knežević i Andrija Mandić, pod zabranom napuštanja zemlje zbog suđenja za „državni udar“ i drugih procesa, slobodno putovali do Beograda i nazad, objašnjenje nadležnih bilo je da mogu da „oduzmu pasoš“, ali da građani određene granične prelaze mogu da pređu i sa ličnom kartom. Kneževiću je u jednom periodu bila stavljena i nanogica i određen kućni pritvor, ali u drugom slučaju koji se vodio pred Osnovnim sudom.

Advokat i bivši ministar pravde Dragan Šoć smatra da ovdje nije riječ o sistemskom problemu, već o nemaru nadležnih organa. On za Monitor kaže da su se sve dosadašnje reforme pravosuđa uvijek svodile „na šminkanje normi“, što je za posljedicu imalo istu poruku „sa zapada“ – „nije dovoljno usvojiti zakon treba ga i primijeniti“.

„Po mom sudu ovakve stvari su se mogle preduprijediti. Ne želim da griješim dušu, stavljam rezervu, ali mislim da ovdje nijesu problem norme nego jedan prilično komotan odnos prema preduzimanju mjera kada su u pitanju ovakvi slučajevi“, ocijenio je Šoć.

On pojašnjava da prvo treba utvrditi da li je bilo propusta u primjeni odredbi koje regulišu ova pitanja. Ako bi se, kaže, utvrdilo da je bilo propusta kod onih koji primjenjuju norme, njih treba kazniti, dok bi eventualno promjeni normi pribjegao tek ako bi se utvrdilo da je riječ o sistemskom problemu.

Šoć smatra da je riječ o nemaru ljudi na funkcijama, jer su na druge načine morali obezbijediti prisustvo osumnjičenog. Pojašnjava da oduzimanje pasoša i lične karte nije jedini način.

„Da li se može zabraniti napuštanje džave, pa se poslati graničnoj policiji obavijest da je tim ljudima zabranjeno da napuštaju državu bilo sa pasošem, bilo sa ličnom kartom; da li je mogla da se donese odluka da se neko pusti na slobodu pa da mu se odredi obezbjeđenje u smislu nanogice, ako se sjećate, bilo je to određeno i poslaniku. Postoji niz mehanizama i mjera koje se mogu preduzeti, oduzimanje lične karte i pasoša nije jedina. Ne govorimo ovdje o tome da li će neko da prelazi granice na ilegalnim prelazima, planinskim putevima i slično, već o prelasku na legalnim graničnim prelazima“, rekao je on.

Direktor istraživačkog centra u Mreži za afirmaciju nevladinog sektora (MANS) Dejan Milovac smatra da slučaj Dragana Kovačevića ponovo otvara pitanje odgovornosti u pravosuđu Crne Gore, koje mogu izgledati kao administrativne i slučajne, ali koje imaju opipljive posljedice na postizanje rezultata u borbi protiv korupcije. Ovdje se, kaže on, postavlja i pitanje efikasnosti tužilaštva u procesuiranju krivičnih djela koja se odnose na katastar i duboko ukorijenjenu korupciju u toj instituciji na koju MANS upozorava već godinama, dostavljajući tužilaštvu veoma konkretne dokaze.

„Još je nezahvalno polemisati o tome da li je Kovačević namjerno pušten da pobjegne ili se radi o nedostatku komunikacije između sudstva i tužilaštva. No  sigurno je da još nemamo ni naznake pokretanja bilo čije odgovornosti za činjenicu da Kovačević danas nije dostupan pravosudnim organima Crne Gore. U tom smislu, može se očekivati da će se slični namjerni ili slučajni propusti dešavati i ubuduće jer u crnogorskim pravosudnim institucijama i dalje dominira kadar zbog kojeg se Svetozar Marović nalazi u Beogradu“, pojašnjava Milovac.

On ocjenjuje da sve pomenuto, ali i mnogo drugih, ozbiljnijih propusta ukazuju na potrebu da se konkretne promjene u pravosuđu dese što prije, jer način na koji se ono nosi sa korupcijom i organizovanim kriminalom može biti jedna od ključnih prepreka u evropskim integracijama Crne Gore. Međutim, sigurno će biti prepreka ostvarenju pravde prema visokim državnim funkcionerima, koji joj prečesto izmiču preko državnih granica.

 

Izašao iz zatvora, presvukao se i otišao

Kako nezvanično saznaju Vijesti, Kovačević je pobjegao 24. februara nakon što je izašao iz Istražnog zatvora”, rekao je taj sagovornik. Osumnjičeni funkcioner za zloupotrebu službenog položaja tog dana je pušten na slobodu, nakon što mu je istekao pritvor koji mu je ranije odredio sudija za istragu podgoričkog Višeg suda. Po žalbi Specijalnog državnog tužilaštva, istog dana vijeće sudija preinačilo je tu odluku zbog čega su policajci pokušali da vrate Kovačevića u istražni zatvor. Međutim, njega nijesu našli na adresi poznatoj nadleženim organima, niti ga od tog dana mogu naći.

Izvor Vijesti je ispričao da je Kovačevića ispred zatvorske kapije sačekao „džip” u kojem se i presvukao. To je bio drugi put da Kovačeviću ukidaju i ponovo određuju pritvor od 23. decembra 2020. godine, kad je prvobitno uhapšen.

 Ivan ČAĐENOVIĆ

Komentari

FOKUS

POLITIČKE IGRE – KUSURANJE SA PRIJESTONICOM: Cetinjske magle

Objavljeno prije

na

Objavio:

Predsjednik DPS-a nije i ne može biti predvodnik pokreta koji se, istinski, bori za slobodnu, demokratsku i evropsku Crnu Goru. To nas uči trodecenijsko iskustvo. A sadašnje vlasti ne zaslužuju  ni djelić tog vremena. Cetinje je to pokazalo i jednima i drugima

 

Cetinje je ponovo u žiži sukoba vlasti i opozicije. Međusobnih i onih unutar koalicionih. Očekivano, obnovljena sporenja prelila su se i na ulicu, pa je pred Skupštinom Crne Gore održan novi protest.

Povod za okupljanje nezadovoljnih  bila je odluka Uprave za katastar i državnu imovinu, od 15. oktobra, kojom je vlasništvo nad Cetinjskim manastirom prenijeto sa Prijestonice na Mitropoliju crnogorsko primorsku SPC. O toj odluci medije su obavijestili v.d. direktora Uprave za katastar Koča Đurišić i koordinator pravnog savjeta Mitropolije Igor Balaban. Oni su objasnili kako je Područna jedinica Cetinje ,,samo ispravila grešku”, pošto je prethodno u kompjutersku bazu Uprave upisano da MCP ima pravo korišćenja Cetinjskog manastira, iako u pisanom dokumentu iz 1996. piše da je manastir sa pratećim objektima u njihovom vlasništvu. I da nezadovoljni imaju pravo žalbe na tu odluku.

Uvid u dokumenta pokazuje da je istina malo komplikovanija. Naime, „ispravka greške“ u Upravi za katastar nigdje ne pominje ni Mitropoliju ni SPC.

U tom Rješenju piše: „Vrši se ispravka greške nastale unosom podataka iz rješenja br. UP I 05-915 od 11. 04. 1996. godine u kompjutersku bazu podataka, u katastru nepokretnosti za KO Cetinje I, na način što će se umjesto upisanog prava ‘korišćenje’ upisati pravo ‘svojina’ Manastir Sveti Petar na objektima evidentiranim na katastarskim parcelama broj…“.

Dakle, Manastir Sveti Petar ima pravo svojine nad objektima Cetinjskog manastira. Prvi naziv je zvanično (crkveno) a drugi narodno ime istog objekta. Koji je, kako vidimo, postao vlasnik samoga sebe, iako ga zakon ne prepoznaje ni kao fizičko ni kao pravno lice. I to samo produbljuje konfuziju i zaoštrava  jednovjekovna sporenja o statusu SPC-a i njenoj imovini u Crnoj Gori, „preuzetoj“ nakon, od tada do današnjeg dana,  spornih odluka o  bezuslovnom prisajedinjenju  crnogorske države i crkve Srbiji i, nedugo zatim formiranoj, Srpskoj pravoslavnoj crkvi.

,,Na osnovu Rješenja nije Mitropolija crnogorsko primorska upisana kao vlasnik, već Manastir Sv. Petar, i ne može se ni po kojem osnovu poistovjetiti MPC sa imenom Manastira Sv. Petra kako se potencira u medijima”, saopštio je zamjenik gradonačelnika Prijestonice Cetinje Petar Marković, uz napomenu da je Cetinje ostalo upisano kao vlasnik manastirskog zemljišta. ,,Dva postupka po ovom zahtjevu su u toku, pri čemu je u jednom donijeto Rješenje kojim je odbijen zahtjev Mitropolije kao neosnovan”, naglašava Marković, ,,Prijestonica Cetinje će iskoristiti sve pravne ljekove u ovim postupcima i boriti se da Manastir Sv. Petra ostane cetinjski kao što je to bilo i vjekovima unazad”.

Sa druge strane, drugačiji stavovi. ,,S obzirom na to da MCP upravlja, koristi i održava ova dobra, njena svojina na objektima i zemljištu je nesumnjiva – pod uslovom nepostojanja pravnog osnova za svojinu nekog drugog fizičkog ili pravnog lica”, tvrdi advokatica Darka Kisjelica, insistirajući da su nedoumice tipa Manastir Sveti Petar nije isto što i Mitropolija posljedica površnog korišćenja nesavršenosti ranije evidencije nepokretnosti. ,,I taj, uslovno rečeno, pogrešni naziv Manastir Sv. Petar, ne ukazuje ni na bilo kog drugog vlasnika, drugo pravno ili fizičko lice – pogotovo ne na Prijestonicu ili ranije Opštinu Cetinje – osim na MCP. Ona kao pravno lice jedini je vlasnik crkvenih objekata u kojima obavlja svoju vjersku djelatnost i vlasnik crkvenog zemljišta koje joj služi za to”, rekla je Kisjelica Vijestima.

Zoran RADULOVIĆ

Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAPUŠTENI HOTELI I TURISTIČKA NASELJA NA BUDVANSKOJ RIVIJERI: Simboli megalomanije, korupcije i bespravne gradnje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Među oronulim, napuštenim objektima, primjerima pogrešne privatizacije i nelegalne gradnje ubjedljivo vodi hotel As u Perazića Dolu. Ukleti hotel, poput Titanika leži nasukan na obali male pješčane uvale

 

Investiciona groznica koja je zahvatila Crnogorsko primorje, posebno područje budvanske rivijere, nakon proglašenja nezavisnosti Crne Gore, ostavila je neizbrisiv trag u vidu brojnih građevina koje su svojim gabaritima i izgledom trajno narušile atraktivan priobalni prostor turističke prijestonice. Grozničavu kupoprodaju zemljišta i gradnju neprimjerenih objekata uz morsku obalu, pratilo je enormno zaduživanje kod crnogorskih banaka, bespravna gradnja, kriminal i korupcija, te nevjerovatne povlastice koje su pripadnici građevinskog lobija dobijali od tadašnje vlade i pojedinih ministarstava.

Iza investicione euforije ostali su brojni nedovršeni objekti, napušteni betonski skeleti razasuti duž morske obale, ponegdje i čitava stambena naselja, kao svojevrsni spomenici megalomanije i alavosti investitora.

Među oronulim, napuštenim objektima, primjerima pogrešne privatizacije i nelegalne gradnje ubjedljivo vodi hotel As u Perazića Dolu. Ukleti hotel, koji poput Titanika leži nasukan na obali male pješčane uvale, prešao je put od elitnog hotela izgrađenog za potrebe njemačkog auto-moto kluba, preko blokade rada u jednoj od privrednih afera u SFRJ, do strateške privatizacije koja je završila optužnicom protiv vlasnika za privredni kriminal i korupciju. Prošlo je 18 godina od neuspjele privatizacije hotela As koju je obilježila blamaža sa izdavanjem bezvrijednih garancija Vladi, tadašnjem ministru Branimiru Gvozdenoviću, u iznosu od 3 miliona eura. Hotel je nelegalno rekonstruisan i dograđivan dok nije dostigao nevjerovatnih 17 spratova. Sablasna betonska građevina hotela As izgleda kao kadar iz horor filmova

U selu Blizikuće iznad Svetog Stefana, na uzvišenju lokaliteta Česminovo, tik uz seosko groblje i crkvu Sv. Neđelja, sagrađeno je stambeno naselje Carsko selo, sa 36 tipskih kuća namijenjenih prodaji. Investitor projekta prvobitno nazvanog Rusko selo, bio je poznati crnogorski tajkun Zoran Ćoćo Bećirović, dok je radove izvodila kompanija Trejdjunik iz Budve, vlasnika Mirka Latinovića. Luksuzne vile podijeljene su među partnerima. One u posjedu Latinovića već su u funkciji, dok  kuće Bećirovića, deset godina kasnije, zvrje napuštene i prazne.

Bećirovićeva investicija na brdu Česminovo, odakle se pruža predivan pogled na morsku pučinu i budvansku rivijeru, svjedoči prije svega o korupciji, kriminalu i povlasticama koje su Opština Budva i Vlada udjeljivale pojedincima tokom proteklog investicionog buma. Carsko selo izgrađeno je na opštinskoj zemlji koju je tadašnji predsjednik Opštine, bez saglasnosti Skupštine i bez javnog poziva, ustupio Bećiroviću. Radi se o parceli površine 6.000 kvadrata procijenjenih na 600.000 eura. Bećirović zemljište nije platio Opštini. Zbog nezakonitog prenosa opštinske imovine na fizičko lice, Specijalno državno tužilaštvo otvorilo je 2016. istragu protiv tadašnjih budvanskih funkcionera Rajka Kuljače, Aleksandra Tičića i biznismena Mirka Latinovića, koja pored ostalih leži u nekoj fijoci.

Bećirović je stambeno naselje sagradio nelegalno, na lokaciji koja nije bila urbanizovana. Prodaja kuća u Carskom selu ne ide željenim tokom jer investitori nisu uzeli u obzir veoma prisutno sujevjerje kod potencijalnih kupaca, koji su odustajali od kupovine čim bi ugledali seosko groblje i crkvu. Trejdjunik je uspio prodati tek 5-6 kuća, dok ostale koristi za izdavanje tokom turističke sezone. Vile površine 180 m2 sa 400m2 placa prodaju se po cijeni od 400.000–500.000 eura.

Branka PLAMENAC
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

SVETLANA BROZ, DIREKTORICA NVO GARIWO U SARAJEVU: U RS se dijeli oružje grđanima kao ’91

Objavljeno prije

na

Objavio:

I Ideje Velike Srbije i Velike Hrvatske, bazirane na teritorijalnim pretenzijama prema BiH, življe su nego ikada ranije. Evropa i svijet gledali su na krvavi raspad Jugoslavije bez komentara, osim svijetlih likova poput Alexandra Langera, pisca i člana Parlamenta Evrope koji se ubio u znak protesta protiv beskrupuloznog ćutanja Evrope i njenih institucija. Pitanje je samo hoće li ponovo ćutati

 

MONITOR: Na nedavno održanom sastanku ministara inostranih poslova zemalja članica EU, u izvještaju koji je podnio Žozep Borelj, posebno je naglašena zabrinutost u vezi sa situacijom na Zapadnom Balkanu. Poznajete različite sredine tog prostora – kako Vama izgleda Zapadni Balkan danas?

BROZ: Izgleda mi, kao i više od poslednje tri decenije, kao bure baruta – što uopšte ne čudi. Zamislite Nemačku da su njoj posle Drugog svetskog rata saveznici ostavili na vlasti nacional-socijalističku partiju i sve Hitlerove saradnike. Ta partija je i danas zakonom zabranjena, a dvadeset tri od dvadeset četiri u Nirnbergu suđena ratna zločinca osuđena su na smrt nakon suđenja koja su trajala tri i po godine. Ovde se dogodilo upravo suprotno: nakon ratova od 1995. do 1999. sve nacionalne (čitaj: nacional-socijalističke) partije koje su organizovale ratove i vodile ih, ostale su na vlasti do danas. A suđenja za ratne zločine u ICTY trajala su gotovo trideset godina. Sve u ime ljudskih prava okrivljenih, koji su ubili više od 100.000 građana i raselili samo u BiH 2,5 miliona. Ideolozi tih zločina u najvećem broju i danas vladaju prostorima Zapadnog Balkana, kao članovi najjače mafije organizovanog kriminala u Evropi, birani od strane preplašenih građana, s blagoslovom iste te EU.

MONITOR: Mogu li se stvari na Zapadnom Balkanu uopšte poboljšati za „obične ljude“, bez pritisaka i uslovljavanja od stane međunarodnih civilnih i vojnih organizacija, EU, SAD?

BROZ: Goloruki građani ne mogu izaći na kraj sa onima koji imaju svu vlast, novac, trenirane i plaćene ubice za ratove koje su vodili i koje ponovo žele voditi. Dovoljno bi bilo kada bi sve te međunarodne institucije skupile sav dokazni materijal koji imaju, jer ovde se nalaze više od trideset godina, a prate i registruju pomno sve kriminalne radnje, i omogućile tužiocima i sudijama da pravedno sude, odnosno da imamo nezavisno sudstvo. Ali, kako to nisu uradili za ove tri decenije, izgleda da im permanentna nestabilnost Zapadnog Balkana odgovara. Dokle će im odgovarati, ne znam.

Sećam se davnašnjeg razgovora sa generalnim sekretarom OSCE-a, koji mi je na apel da ta organizacija pomogne regiji Zapadnog Balkana da se oslobodi organizovanog kriminala, rekao da će svaka država morati to sama da uradi. Od tada do danas ništa se nije promenilo. Kriminalci vladaju, a narod opljačkan ćuti u strahu da može biti i gore.

Nastasja RADOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od 22. oktobra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo