Povežite se sa nama

MONITORING

MIOMIR MUGOŠA POD LUPOM TUŽILAŠTVA: Carine i Bazar stižu na naplatu

Objavljeno prije

na

U sazvježđe bivših gradonačelnika i predsjednika opština čiji minuli rad ispituju državno tužilaštvo i sudovi učlanio se i nekadašnji gradonačelnik Podgorice Miomir Mugoša. Podsjetimo: u tom društvu odranije su bivši gradonačelnici Budve Rajko Kuljača i Lazar Rađenović, Nikšića Nebojša Radojičić, Ulcinja  Gzim Hajdinaga i Nazif Cungu, Bara Žarko Pavićević, kao i predsjednik SO Ulcinj Fatimr Đeka.

Specijalno državno tužilaštvo istraživalo je ovih dana predmete Bazar i Carine, a uskoro treba da otpočne istraga. Kao što je Monitor više puta pisao, Miomir Mugoša, bivši gradonačelnik Podgorice i aktuelni ambasador Crne Gore u Sloveniji, u ime Glavnog grada sklopio je sa vlasnikom Carina Čedom Popovićem i vlasnikom kompanije Čelebić Tomislavom Čelebićem poslove kojima je, kako se sumnja, nanesena milionska šteta gradskom budžetu.

Na nepravilnosti prilikom izgradnje i podjele sadržaja Tržnog centra Bazar prošlog ljeta ukazali su iz Demokratske Crne Gore. Naveli su da je kroz javno-privatno partnerstvo Glavnog grada i kompanije Čelebić, Glavni grad za ulog od 8.107 kvadrata vrijednog zemljišta i naknade za komunalije dobio samo parking mjesta i pijacu, a Tomo Čelebić hiljade kvadratnih metara ekskluzivnog poslovnog prostora.  Sumnja se da je tada kompanija Čelebić oslobođena plaćanja komunalne takse od oko 1,66 miliona eura.

Ugovor između Glavnog grada i kompanije Čelebić o zajedničkoj izgradnji zelene pijace i šoping centra potpisali su Mugoša i Čelebić 2010. Ugovorom je ostavljen prostor za mahinacije kojima je, navodno, privatni investitor doveden u privilegovan položaj na štetu Glavnog grada, tvrdili su tada u Demokratskoj Crnoj Gori.

U prijavi u vezi izgradnje Bazara navodi se da je tek po dobijanju upotrebne dozvole sačinjen aneks ugovora na koji Skupština Glavnog grada nije dala saglasnost, iako je ona odobrila osnovni ugovor. Donesena su potom još dva aneksa ugovora. Prvim je kompaniji Čelebić pripalo blizu šest hiljada metara kvadratnih ekskluzivnog poslovnog prostora, a Glavni grad je dobio 6,9 hiljada kvadrata, od čega 5,67 hiljada u vidu parking mjesta. Sva parking mjesta kasnije su Čelebiću izdata za godišnji zakup od 20.000 eura, iako se, kako se navodi u prijavi, taj iznos zaradi od samo jednog poslovnog prostora. Ako vam se čini da ste sličan poslovni model prepoznali i u slučaju budvanske TQ Plaza – u pravu ste. Različiti su samo akteri i kvadrati.

In­spek­to­ri za su­zbi­ja­nje pri­vred­nog kri­mi­na­la okon­ča­li su ovih dana is­tra­gu i o tzv. aferi Ca­ri­ne, a pred­met je pro­sli­je­đen tu­ži­la­štvu. Is­tra­ga je ob­u­hva­ti­la i Mi­o­mira Mu­go­šu, koji je kao tadašnji gra­do­na­čel­nik Pod­go­ri­ce 2007. godine sklopio ugovor o prodaji zemljišta Če­do­miru Po­po­viću, vla­sniku fir­me Ca­ri­ne.

Pre­ma Za­ko­nu o lo­kal­noj sa­mo­u­pra­vi i Sta­tu­tu Glav­nog gra­da Mu­go­ša ni­je imao za­kon­ski osnov da za­klju­ču­je ugo­vo­re o tom zemljištu sa Po­po­vi­ćem niti da otu­đi op­štin­sko ze­mlji­šte uko­li­ko to ni­je pla­ni­ra­no od­lu­kom o ras­po­la­ga­nju gra­đe­vin­skim ze­mlji­štem.

MANS je te go­di­ne Vr­hov­nom dr­žav­nom tu­ži­la­štvu pod­nio pr­vu kri­vič­nu pri­ja­vu pro­tiv Mu­go­še i di­rek­to­ra Di­rek­ci­je za imo­vi­nu Dra­ga­na Đu­ki­ća zbog sum­nje da su trgovinom sa Ca­ri­nama zlo­u­po­tri­je­bi­li slu­žbe­ni po­lo­žaj i ošte­ti­li bu­džet Glav­nog gra­da za pre­ko 11 mi­li­o­na eura. Go­di­nu kasnije tu­ži­la­štvo je odbacilo prijavu, ali je pro­šle go­di­ne po­no­vo otvo­ri­lo taj pred­met.

Osnovni sud u Podgorici je prije šest godina poništio ugovor između Opštine i kompanije Carine o prodaji opštinskog zemljišta iz 2007. godine. Iako je na javnoj licitaciji za to zemljište ponuđeno više od 13 miliona eura, ono je – naknadnom pogodbom kupca i prodavca – prodato za oko dva i po miliona. Gradonačelnik i njegovi saradnici i nakon toga hvalili su se da je to dobar posao. Vr­hov­ni sud je potom presudio da Ca­ri­ne vra­te ze­mlji­šte po­vr­ši­ne 15.205 kva­drat­nih me­ta­ra, a Glav­ni grad Carinama 2.508.825 eura, ko­li­ko su pla­ti­le spor­no ze­mlji­šte. No, Mugoša naredne godine po­no­vo pro­daje ze­mlji­šte Ca­ri­na­ma i to po ci­je­ni 165 eura za kva­drat­ni me­tar, isto kao i 2007. go­di­ne.

U novembru prošle godine glavni specijalni tužilac Milivoje Katnić izjavio je da je „prema onome što Tužilaštvo ima na raspolaganju moguće da će u predmetima pod radnim nazivima Bazar i Carine doći do podnošenja naredbi za sprovođenje istrage”. Dobro je prognozirao.

Mugošino gazdovanje Podgoricom, pored samovoljne prodaje gradskog građevinskog zemljišta i raznih neimarskih poduhvata, obilježilo je i odsustvo javne kontrole utrošenog novca. Ali, i gradnja kula u oblacima. Mugoša je prije desetak godina najavio investiciju od 220 miliona eura sa kompanijom TriGranit, poslovni centar od 120.000 kvadrata na lokaciji bivše kasarne Morača. Još centru ni temeljac nije postavljen.

Mugoša se kao gradonačelnik vezuje i za aktuelnu aferu Limenka, koja će građane koštati preko deset miliona eura koji će iz državne kase leći na račun premijerovog brata Aleksandra Đukanovića.

Pored svega toga Mugoša je kao gradonačelnik srećno trošio godine i godine prvog čovjeka Podgorice iako je nekoliko puta tokom lokalnih izbora kao DPS-ov kandidat bio u manjini.

Prvi put to se dogodilo ubrzo pošto je 2000. godine izabran za predsjednika Opštine, kao predstavnik koalicije Da živimo bolje (DPS-SDP-NS). Odbornici Liberalnog saveza inicirali su, u junu 2001, njegov opoziv. Ali, dio odbornika Narodne stranke odbio je poslušnost partijskoj centrali i nedolaskom na sjednice opstruirao Mugošinu smjenu.

Slična priča ponovila se i prije sedam godina. Nakon što je gradonačelnik fizički napao urednika i fotoreportera Vijesti Mihaila Jovovića i Borisa Pejovića opozicija je, još jednom, pokrenula postupak za njegovo razrješenje. Inicijativa da se organizuje glasanje o nepovjerenju gradonačelniku odbijena je pošto su odbornici SDP-a ostali uzdržani. ,,Konstatujemo da izjašnjavanje o inicijativi treba obaviti tek nakon donošenja odluke nadležnog suda”, pisalo je u zaključcima koje je SDP predložio gradskom parlamentu. Kad je Mugoša (prekršajno) kažnjen za učinjeno – odbornici su već imali ,,pametnija posla”

Odavno je tinjao na gradskom nivou sukob između prvih ljudi koalicione vlasti: gradonačelnika Miomira Mugoše iz DPS-a i predsjednika gradske Skupštine Đorđa Suhiha. ,,Ako DPS čvrsto stane do svog predstavnika, onda dolazimo u situaciju da mi zbog različitih stavova, raskidamo koaliciju”, prijetio je 2009. godine Đorđe Suhih.

U SDP-u su bili zapeli sredinom 2010. godine da Miomir Mugoša više ne bude gradonačelnik, kada mu krajem naredne godine istekne mandat. ,,SDP ne želi da prihvati da jedan jedini čovjek odlučuje o svemu u ovome gradu…” Na odgovornosti je posebno insistirao Vujica Lazović, potpredsjednik SDP–a. Ali Mugoša je do savršenstva razradio tehnologiju da pridobije za sebe pojedine odbornike iz opozicionih klupa. Tako je više puta obezbijedio većinu.

Tek mu je njegov DPS prekratio višegodišnje gazdovanje Podgoricom. Odbor Demokratske partije socijalista Glavnog grada jednoglasno je odlučio da nosilac liste DPS-a na lokalnim izborima u Podgorici, održanim 25. maja 2014. godine, bude Slavoljub Stijepović. Nakon toga Mugoša je nagrađen ambasadrskim mjestom u Sloveniji. Vidjećemo da li će ga DPS sada pustiti niz vodu. A SDP nakon nedavnog koalicionog razvoda sa DPS-om i na državnom nivou, ima šansu da pomogne Tužilaštvu da se rasvijetle afere Bazar i Carine i Mugoša izvede pred lice pravde. Ukoliko u međuvremenu nisu zaboravili ono što su o Mugoši tvrdili prije pet-šest godina. Zajedno sa Vujicom Lazovićem.

Veseljko KOPRIVICA

Komentari

Izdvojeno

MINISTARSKI POSLOVI MILUTINA SIMOVIĆA I  BIZNISMENA TOMISLAVA ČELEBIĆA: Ja tebi tender – ti meni stan

Objavljeno prije

na

Objavio:

Sumnjiva veza milionskog tendera i kupovine trosobnog stana

 

Odlazeći predsjednik Opštine Nikšić i doskorašnji ministar poljoprivrede i ujedno potpredsjednik Vlade za finansijski sistem Milutin Simović kupio je u septembru 2019. godine imovinu vrijednu 242.000 eura. Međutim, prijavljeni prihodi visokog državnog funkcionera i njegove porodice tada nijesu bili dovoljni da opravdaju toliki trošak. Šta više, nema dokaza da je Simović uopšte isplatio taj novac. Na to ukazuju podaci koje je prikupila Mreža za istraživanje organizovanog kriminala i korupcije – LUPA i Monitor.

Prema podacima Uprave za nekretnine, Simović je 30. septembra 2019. godine kupio trosoban stan (150m2) i parking prostor (32m2) od kompanije Čelebić, koja je u vlasništvu biznismena Tomislava Čelebića, poslovnog partnera i prijatelja predsjednika države Mila Đukanovića.

Istovremeno, dok se pripremala kupovina stana, tekao je i milionski vrijedan tender Ministarstva poljoprivrede koji je Simović dodijelio upravo Čelebićevoj drugoj kompaniji – Čelebić agrar, koja je postala 30-godišnji zakupac preko 156 hektara državne zemlje po cijeni od svega 1,01 cent/ m2 godišnje.

Zemljište se nalazi nedaleko od obale sa pogledom na more i atraktivnu uvalu Bigovo gdje je planirana izgradnja luksuznog turističkog naselja Bigova Bay sa dva hotela, 357 apartmana i 230 vila ukupne investicije od oko 300 miliona eura.

I iza projekta Bigova Bay se nalazi, preko mreže ofšor firmi sa Kipra i Ujedinjenih Arapskih Emirata, još jedan prijatelj predsjednika Đukanovića – bivši palestinski ministar i poslanik Mohamed Dahlan, osuđen na tri godine zatvora u svojoj zemlji zbog korupcije i zloupotrebe položaja. Dahlanovo hapšenje i izručenje palestinske vlasti traže još od 2015. godine a od 2019. godine je, zbog navodnog učešća u ranijem krvavom pokušaju svrgavanja predsjednika Redžepa Erdogana, i na potjernici Turske koja nudi nagradu od 700 hiljada dolara za informaciju koja bi vodila hapšenju Dahlana.

Prema zvaničnim podacima sa portala Agencije za sprječavanje korupcije (ASK), Simović je kao tadašnji potpredsjednik Vlade po osnovu plate ostvario 2019. godine ukupan godišnji prihod od 21.363 eura kao i još 6.420 eura drugih prihoda što je ukupno 27.783 eura. Predstavnicima Agencije dostavio je podatak da je iste godine njegova supruga Ljiljana Simović prihodovala ukupno 31.156 eura (plate i renta). Bračni par Simović nije imao nikakvu prijavljenu ušteđevinu te, kao ni prethodne godine.

Mimo redovnih prihoda, bračni par Simović ima prijavljena sredstva iz tri stambena kredita od kojih su prva dva korištena za kupovinu pomenutog stana prema riječima samog Simovića. Glavni je od 120.000 eura dobijen 21. novembra 2017. godine od Hipotekarne banke koja je upisala teret na kuću u podgoričkom naselju Zlatica od 214 kvadrata, danas u vlasništvu Simovićeve kćerke. Taj kredit Milutin Simović je prijavio ASK-u u martu 2018. godine i otplaćuje ga u mjesečnim ratama od 855 eura. Drugi kredit je od 40.000 eura iz maja 2019. godine koji je njegova supruga podigla i za koji plaća mjesečnu ratu od 40 eura i treći od 3.500 eura iz oktobra 2015. godine.

Vladimir OTAŠEVIĆ
Jovo MARTINOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

MINISTARKA BRATIĆ I NESUĐENA DIREKTORICA  ĐAČIĆ: Slika i prilika

Objavljeno prije

na

Objavio:

Šovinistički ispadi tek postavljene, pa odmah i smijenjene v.d. direktorice Osnovne škole (OŠ) „Ristan Pavlović“ u Pljevljima Bojane Đačić nisu slučajni incidenti u resoru kojim rukovodi Vesna Bratić. Oni upotpunjuju sliku o krugovima iz kojih dolaze kadrovi u kulturi i prosvjeti

 

Šovinistički ispadi nesuđene v.d. direktorice Osnovne škole (OŠ) „Ristan Pavlović“ u Pljevljima Bojane Đačić nisu tek slučajni incidenti u Ministarstvu prosvjete, kulture, nauke i sporta (MPKNS) kojim rukovodi Vesna Bratić. Oni upotpunjuju sliku o krugovima iz kojih dolaze kadrovi u kulturi i prosvjeti. I upozorava na opasnu praksu – nigdje drugačijih.

Đačićeva je smijenjena odlukom ministarke Bratić, nakon što je njena fotografija, na kojoj na glavi nosi šajkaču sa kokardom, simbolom četničkog pokreta, osvanula ove nedjelje na društvenoj mreži Instagram, i izazvala snažnu osudu javnosti. Za vršiteljku dužnosti direktorice OŠ „Ristan Pavlović“ izabrana je u ponedjeljak, 26. aprila, a smijenjena je jedva dva dana poslije.

,,Nepodnošljiva mi je sama pomisao da Srpkinja ode za Hrvata ili Muslimana. Tu pomirenja nema. Nema objašnjenja za tu ljubav. Imam koleginicu koja je izbjegla iz Sarajeva, došla ovdje i udala se za Muslimana, oca joj je to u grob ‘oćeralo. Umjesto da djecu krštava, ona ih suneti“, jedna je od huškačkih i necivilizovanih objava na nalogu @crnogorka__ na društvenoj mreži Tviter, čija je autorka navodno Đačić.

Navodno, jer je ona demantovala povezanost sa tim online profilom, iako su na njemu objavljivane i njene fotografije. Monitor je Đačićevu kontaktirao, ali do zaključenja ovog broja nije odgovorila na pitanja.

Na istom nalogu podijeljena je i fotografija Instagram profila izvjesne Ermine, koja pravi torte, na kojoj se nalazi torta sa likom Svetog Save, iznad kog je ćirilicom napisan tekst Srećna slava. Uz tu objavu, sa naloga koji se pripisuje Bojani Đačić, napisan je i komentar – Ne može protiv svetosavskog genetskog koda… Kako bula ćirilicu veze.

Još je grozomornih objava dijeljeno sa istog profila.

Valja ukazati na to da se ministarka Vesna Bratić nije distancirala od neprihvatljivog ponašanja njene izabranice. Đačićeva je smijenjena u tišini, bez ijednog zvaničnog izjašnjenja MPNKS-a. No, to neće izbrisati činjenicu da ju je odabrala i na funkciju postavila upravo ministarka.

Nije imenovanje Bojane Đačić jedini sporni potez Vesne Bratić, čija je, podsjećanja radi, kandidatura osporavana upravo zbog izjava da se ponosi što je „srpski nacionalista“ ili one da je Boris Dežulović ,,ustaša”.

Za novog člana Upravnog odbora (UO) Univerziteta Crne Gore (UCG) Bratićka je postavila Budimira Aleksića, profesora Cetinjske bogoslovije i poslanika DF-a, poznatog javnosti, između ostalog, i po rijetkom glasu u Skupštini Crne Gore protiv Zakona o istopolnim brakovima ili po uvodnom govoru o „snu o srpskom jedinstvu” na konferenciji Podgorička skupština 1918. i ujedinjenje Crne Gore i Srbije. Osim njega, članice UO UCG-a su i profesorice Milijana Novović Burić i Milena Burić, bliske novim vlastima. Na funkciju vršioca dužnosti rektora Univerziteta postavljen je Vladimir Božović, predsjednik Izvršnog odbora Matice srpske i jedan od osnivača senzacionalističkog portala In4S.

Andrea JELIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

KORUPCIJA PRAVOSUĐA PO METRU KVADRATNOM: Dam ti stan, pa ti sudi i tuži nepristrasno

Objavljeno prije

na

Objavio:

Od bivših vlada stanove je dobilo pet tužilaca Specijalnog državnog tužilaštva i četiri Vrhovnog, kao i po četiri sudije Upravnog, Vrhovnog i četiri Ustavnog suda… Predsjednici komisija za dodjelu bili su Slavoljub Stijepović i Predrag Bošković, a sudije i tužioci su onda trebali da odlučuju po krivičnim prijavama podnesenim protiv njih i njihovih partijskih drugova

 

Skandal oko dodjele stanova i kredita po povoljnim uslovima se nastavlja. Rukovoditeljka stručnog tima Nacionalnog savjeta za borbu protiv korupcije na visokom nivou Vanja Ćalović-Marković ove nedjelje je objavila nove podatke sa dosad nepoznatim detaljima ovog školskog primjera korupcije. Ugovore su bivše vlade proglasile tajnom, a nova je sa njih skinula oznaku tajnosti.

Povoljni stanovi i krediti za 580 državnih funkcionera i javnih službenika, u posljednjih deset godina, koštali su nas 25 miliona eura. Ćalović-Marković je objavila korupcionu šemu. Za izabrane Vlada je u startu kvadrat procjenjivala oko 30 odsto manje od tržišne cijene, pa je na taj diskont, zbog navodih zasluga, cijena snižavana još za 80 odsto, a ako bi funkcioner uzmogao da to plati u kešu čašćavan je i sa dodatnih 15 odsto popusta. Tako je sudija Ustavnog suda Budimir Šćepanović stan od 90 kvadrata u Univerzitetskom centru platio nevjerovatnih 146 eura po kvadratu ili 13.173 eura.

Posebno problematično kod raspodjele je to što je Vlada direktno uticala na ,,nezavisnu” granu vlasti, a po svom nahođenju odlučivala ko će od sudija i tužilaca dobiti stan ili par desetina hiljada eura pomoći. Vladina Komisija za stambena pitanja podijelila je sudijama i tužiocima više od pola miliona eura vrijedne stambene kredite, a neki od njih su metar kvadratni stana plaćali ispod 100 euro.

Sudije i tužioci su dobro znali da tu nisu čista posla. Od januara 2014. godine, Zakonom o stanovanju i održavanju stambenih zgrada propisano je da se ,,postupak, način i kriterijumi za rješavanje stambenih potreba sudija, državnih tužilaca i sudija Ustavnog suda, utvrđuju aktom Sudskog savjeta, Tužilačkog savjeta i Ustavnog suda”. Oni koji su imali veze sa vlašću vješto su izbjegavali ovu odredbu zakona pa su molili direktno Vladu da im dodijeli stan ili kredit. Suprotno citiranom Zakonu stanove je dobilo pet tužilaca Specijalnog državnog tužilaštva i četiri Vrhovnog državnog tužilaštva, kao i po četiri sudije Upravnog i Vrhovnog, i četiri sudije Ustavnog suda od sedam koliko ih ima…

DPS je tako skoro savršeno zaokružio sistem korupcije – predsjednici  Vladine Komisije za stambena pitanja bile su njegove perjanice Slavoljub Stijepović i Predrag Bošković. Oni su maltene poklanjali stanove i kredite izabranim sudijama ili tužiocima, koji su u isto vrijeme ,,samostalno” i ,,nepristrasno” trebali da odlučuju o brojnim krivičnim prijavama protiv njih  i njegovih partijskih drugova na čelu sa liderom Milom Đukanovićem. Sve je trebalo da prevenira Agencija za sprečavanje korupcije, čiji bivši čelnik Sreten Radonjić u maju 2017. godine,  traži 40.000 eura za adaptaciju i proširenje stana. Vlada je svojom Odredbom propisala da se funkcioneru može dodijeliti kredit za poboljšanje uslova stanovanja do maksimalno 15.000 eura. Međutim, u slučaju Radonjića, kao i mnogim drugim, Vlada krši svoju odredbu i dodjeljuje mu traženi iznos uz obavezu da vrati samo 8.000 eura. Ostatak je čašćavala iz naših džepova. Radonjiću je rata 73,5 eura na deset godina, uz,  za obične  građane, nevjerovatnu kamatu od dva odsto.

Predrag NIKOLIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora ili na www.novinarnica.net

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo