Povežite se sa nama

OKO NAS

Žrtve i sistem

Objavljeno prije

na

Maloljetnicu udarcima lopatom u glavu usmrtio njen nevjenčani suprug; šestogodišnja Ulcinjanka sa majkom nakon što ih je iz kuće izbacio suprug nedjeljama lutale bez krova nad glavom; granični policajac pretukao majku; pomoćnika ministra unutrašnjih poslova supruga prijavila policiji da je tukao; na šetalištu u Budvi brutalno tukao ženu… Svakodnevno crne hronike crnogorskih medija izvještavaju o nasilju u porodici. Ali tek dio takvih priča dospiju u javnost. Prema podacima podgoričke NVO SOS telefon za žrtve nasilja, pomoć zbog fizičkog i psihičkog nasilja je za godinu dana tražilo 2.037 žena. Ugrožavanje djece, izbacivanje iz stana, prijetnja i napadi u vidu pokušaja ubistva, propratni su dio nasilja u porodici. Statistike govore da žrtve nasilje trpe godinama. Zvanični podaci potvrđuju uticaj patrijarhalnog shvatanja porodičnih odnosa pa su muškarci u 96 odsto slučajeva počinioci nasilja u porodici. Sredinom ove nedjelje, poslanici nijesu izglasali amnestiju za počinioce najtežih krivičnih dijela, među njima i one koji su počinili nasilje u orodici.
O nasilju u porodici zvaničnici govore samo u okviru uopštenih priča o približavanju Evropskoj uniji. Crna Gora je u posljednje tri godine značajno unaprijedila pravni okvir kada je u pitanju nasilje porodici. Tako su se u Zakonu o zaštiti od nasilja našli i pojmovi psiholološkog i ekonomskog nasilja. Imamo i Strategiju zaštite od nasilja u porodici za period 2011-2015. Na međunarodnom planu otišlo se korak dalje, pa smo među prvih pet država koje su ratifikovale Konvenciju Savjeta Evrope o sprečavanju i borbi protiv nasilja nad ženama i nasilja u porodici.
U praksi je sve drugačije.
,,Nivo prava koji žrtve ostvaruju pred institucijama je i dalje nizak. Iako se često tvrdi da u Crnoj Gori nema sistematskog kršenja ljudskih prava, usuđujem se reći da je to ono sa čime se žrtve nasilja suočavaju, kako u porodici, tako nažalost i kad dođe do prijave nasilja”, kaže za Monitor Maja Raičević, direktorica NVO Centar za ženska prava. Iz ove organizacije kažu da nijesu rijetki slučajevi kada se žrtva uvjerava da je pravo nasilnika preče od njenih prava. Upravo zbog toga žrtve često odustaju od daljih postupaka. Maja Raičević objašnjava da se čak dešava da policija ne registruje prijave žena, što kasnije loše utiče na njihov pokušaj da na sudu pronađu spas.
Žrtve se često susreću i sa nedovoljnim pristupom besplatnoj pravnoj pomoći. Iako najčešće u veoma teškoj materijalnoj situciji, žrtve po pravilu ne zadovoljavaju komplikovane kriterijume koje zakon propisuje da i im se dodijelila pravna pomoć. A kada se prijavi nasilje, ako hoće da se ide do kraja, potrebno je najprije naći pravnog zastupnika. ,,Mali broj advokata je spreman da zastupa žene, posebno one sa niskim primanjima i u postupcima koji se tiču porodičnih odnosa”, kaže direktorica Centra za ženska prava. Novim izmjenama i dopunama Krivičnog zakonika Crne Gore, koje su još u skupštinskoj proceduri, predviđena je i nova mjera bezbjednosti – mjera zabrane približavanja koja ne može biti kraća od jedne niti duža od pet godina.
Dosadašnja praksa pokazuje da nasilnici često ,,zaborave” na sudske odluke zabrane. A organi koji bi trebalo da je sprovode Ministarstvo pravde, policija i Centar za socijalni rad, poslovično su neažurni. ,,Zajednički odgovor institucija izostaje, a žrtve su prepuštene same sebi i malobrojnim ženskim nevladinim organizacijama. Prilikom izricanja zaštitnih mjera od strane organa za prekršaje, pojavljuju se nedostaci poput neprecizno izrečene mjere zabrane približavanja, bez navedene razdaljine, što nasilnik često zloupotrebljava i nastavlja sa zastrašivanjem žrtve. Slab je odgovor institucija na kršenje zaštitnih mjera, jer izostaje nadzor nad njihovom primjenom i hitnost u postupanju”, kaže Raičevićeva.
Ona kaže i da često institucije ne prepoznaju oblike nasilja koje propisuje zakon i ne poštuju zakonom propisanu obavezu da prijave sumnju na nasilje. Odgovornosti i sankcija za ovakve propuste u radu nema pa žrtve gube povjerenje u institucije. To pokazuje i prva sveobuhvatna Studija o nasilju u porodici iz 2012. gdje se svaki treći građanin/građanka izjasnio da porodično nasilje ne bi prijavio zbog niskog povjerenja u efikasnost institucija. Kada je u pitanju seksualno zlostavljanje djece od strane jednog od roditelja, primjeri iz tri različite crnogorske opštine pokazuju da su nadležni centri za socijalni rad ignorisali iskaze majki, prepustivši ih da same pokrenu postupak i same se brinu za zaštitu djece.
Najčešća negativna iskustva studenata u djetinjstvu bila su emocionalno i fizičko zlostavljanje i zanemarivanje, pokazalo je prošlomjesečno istraživanje o toj temi Instituta za javno zdravlje (IJZ). U istraživanju o negativnim iskustvima u djetinjstvu u Crnoj Gori učestvovalo je više od 2.000 studenata. Skoro četvrtina njih bila je izložena fizičkom nasilju, dok je svaki peti ispitanik doživio i fizičko zanemarivanje. Iz Ministarstva zdravlja, za sada, samo upozoravaju podacima. Pa kažu da istraživanja pokazuju da porodično nasilje ima razarajuće posljedice po tjelesni, mentalni i socijalni razvoj djeteta. Prema podacima SZO, desetine hiljada smrtnih slučajeva se pripisuju ubistvima među djecom mlađom od 15 godina starosti, a smrtni ishodi predstavljaju tek mali dio problema zlostavljanja djece.
Ministar za ljudska i manjinska prava dr Suad Numanović poručio je tokom ovonedjeljne posjete Danilovgradu da na putu ka Evropskoj uniji slijedi period u kojem se mora posvetiti velika pažnja suzbijanju negativnih pojava u crnogorskom društvu koje se tiču sprečavanju nasilja u porodici, čije su žrtve obično žene i djeca. Ko zna bismo li se mi sjetili da nije EU.
Predrag NIKOLIĆ

Komentari

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAŠTVO I POLICIJSKA TORTURA: Vide mučenje, ali ne i mučitelje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službenici Uprave policije su tokom 2020. godine mučili Jovana Grujičića, Benjamina Mugošu i Marka Boljevića kako bi iznudili priznanja i dokaze za podmetanje bombe u Hotelu Grand i ispred kuće visokog policijskog funkcionera Duška Golubovića. Tužilaštvo u predmetu mučenja Grujičića vidi mučenje, ali ne i mučitelje

 

Crnogorski istražni organi od 2015. godine nijesu otkrili ko je bacio bombu na Hotel Grand i  na kuću tadašnjeg visokog policijskog službenika Duška Golubovića. Međutim, ponovo su otkrili da su službenici sistema skloni da upotrebom brutalne sile fabrikuju dokaze i iznude potrebna priznanja i svjedočenja.

Tužilaštvo je za ova krivična djela izvelo pred sudiju Jovana Grujičića i Benjamina Mugošu, dok je Marko Boljević naveden kao svjedok. Sva trojica su naveli da su pod prisilom dali prvobitne izjave u policiji. Međutim, u sudskom postupku pravosnažno su oslobođeni Grujičić i Mugoša. Njihov pravni zastupnik – advokat Damir Lekić za Monitor kaže da je utvrđeno kako je Grujičić u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio na liječenju u psihijatrijskoj ustanovi u Dobroti.

Lekić i Boljevićev advokat Novica Milošević Osnovnom državnom tužilaštvu podnijeli su krivične prijave za torturu nad njihovim branjenicima. Domaći i strani vještaci medicinske struke utvrdili su da su sva trojica bili mučeni i zlostavljani u policijskoj stanici onako kako su opisivali tokom postupka.

Osnovno tužilaštvo je slučaj torture razdvojilo u tri predmeta. Za svaku žrtvu odvojeni predmet. Dok se u slučajevima Mugoše i Boljevića sumnjiče policajci i očekuju suđenja, u predmetu Grujičića je osnovna tužiteljka Maja Knežević po drugi put odbacila krivičnu prijavu protiv službenika policije.

Akcija za ljudska prava (HRA) izrazila je protest zbog takve odluke. Ističu da je tada medicinskim nalazima ,,potvrđeno da je mučen da bi se od njega iznudio iskaz”.

,,Grujičić je tada primoran da ‘prizna’ izvršenje krivičnog djela koje nije učinio – postavljanje eksplozivnih naprava na kuću Duška Golubovića i lokal Grand – a u međuvremenu ga je i sud pravosnažno oslobodio te optužbe”, saopštili su iz HRA.

U toj nevladinoj organizaciji smatraju da je odluka o odbacivanju krivične prijave donijeta bez sprovođenja djelotvorne istrage, koja bi bila ,,hitna, temeljna i nepristrasna”. Punomoćnik Jovana Grujičića, advokat Damir Lekić, podnio je pritužbu Višem državnom tužilaštvu u Podgorici protiv nove odluke o odbacivanju krivične prijave, a HRA je 9. septembra po drugi put podnijela pritužbu Tužilačkom savjetu zbog nesavjesnog i nezakonitog rada državnih tužilaca u tom predmetu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo