Povežite se sa nama

OKO NAS

IMENOVANJE ULICA U GLAVNOM GRADU: Serdari preči od akademika

Objavljeno prije

na

Kada prođemo kroz podgoričke ulice i bulevare lako ćemo se uvjeriti da nema racionalnog koncepta po kojem se imenuju ulice. Više je to slika vremena. Politička prije svega. Tako, šetajući podgoričkim ulicama može se proći kroz različite epohe – komunističku, nacionalističku, tranzicionu…

,,U komunističkom sistemu glavne ulice su bile rezervisane za Lenjina, narodne heroje i revoluciju. Onda je Lenjinov bulevar preimenovan u Sv. Petar Cetinjski, a zaboravljena Nemanjina obala proglašena za tursku tvrđavu. Nakon komunizma dođe vrijeme ‘nacionalnog preporoda’ te nas eto u kosovskom ciklusu. Kada je ‘elita’ promijenila nacionalnu pripadnost danas imamo i Džordža Vašingtona i Vilija Branta”, kaže za Monitor Predrag Nikolić, diplomirani inženjer građevinarstva.

Značajne pozicije u gradu rezervisane su za internacionalne i nacionale odličnike, uglavnom hroje, dok oni koji slavu nijesu stekli sabljom ili puškom dobijaju skromnije kutke grada. Arhitetektica Kana Radević je tako dobila krivudavu uličicu prema Hotelu Podgorica. Sada baš u toj ulici niče kiklop od objekta koji upravo ruši njen doprinos ovoj zemlji.

U Podgorici ne postoji ulica Ksenije Cicvarić ili Anta Gvozdenovića. ,,Mi kao da nemamo ni pjesnike, ni muzičare, mi nemamo ni naučnike, ni doktore. Mi imamo samo tuđe junake koje mala sredina vidi velikima, a svoje velike koji su postali veliki negdje drugo ni dalje neće da prihvati. Bulevar Mihaila Lalića je od skoro nastao, prije je postojala neka mala uličica pod tim nazivom”, ističe Nikolić. Ističe da je imenovanje ulica postalo – samo dnevna politika – dnevni nacionalni identitet.

Neki trgovi i ulice su samo u desetak godina više puta promijenili nazive.

Centralni trg u Podgorici decenijama je nosio naziv Ivana Milutinovića. Trg je 2004. godine preimenovan u Trg Republike, sve do ovogodišnje proslave 10. godina nezavisnosti, kada su na trgu osvanule table sa novim imenom – Trg nezavisnosti.

Zbog imenovanja ulica svojevremeno je došlo do mini rata između MZ Zagorič i opštinskih službi Podgorice, prije svega Savjeta za davanje predloga naziva naselja, ulica i trgova.

Slobodan Radošević, bivši predsjednik Mjesne zajednice Zagorič, u razgovoru za Monitor, prisjeća se da je odbio da da saglasnost za imenovanje ulice kralja Bodina. Ističe da ulica koja još nije asfaltirana i širine da jedva pješak prolazi ne može da nosi ime kralja Bodina. Takvu inicijativu smatra ismijavanjem crnogorske istorije. ,,Kralj Bodin zaslužuje bulevar, a ne neku straćaru od ulice”, kaže Radošević.

Svaka partija želi da ima svog predstavnika u Savjetu za davanje predloga naziva ulica i tako utiče na donošenje odluka. ,,Tada je bilo oko 13 članova i teško su se mogli usaglasiti, sve je bilo stvar kompromisa”, kaže Radošević. On smatra da ukoliko se ulica jednom imenuje tako treba da ostane zato što taj naziv na neki način predstavlja spomenik čovjeku, kao i spomenik vremenu u kom je nastala.

,,Sva ova preimenovanja ulica stvaraju konfuziju kod građana koji otvoreno iskazuju nezadovoljstvo”, kaže Radošević.

Nekada i građani preuzmu inicijativu. Radošević se prisjeća kako je MZ Zagorič dostavio Savjetu 48 potpisa stanovnika tada neimenovane ulice, koju mahom naseljavaju porodice iz Komana, sa predlogom da se ta ulica nazove Komanska. U obrazloženju su naveli da pojedine ulice u Podgorici nose naziv po plemenima, nahijama… ,,Komisija je kazala da je taj predlog dobar. I onda je jednog dana samo osvanuo natpis Alfred Tenison”. Zašto Tenison, niko ne zna.

Nerijetko se dešava da pojedini predlože svoje pretke za nosioce ulica. Kada ustanove da im predlog nije prošao, bude ljutnje.

Jednom su građani preko čijeg imanja prolazi ulica tražili da se ta ulica imenuje po njihovom pretku Janku Vučiniću, piscu čija su djela zastupljena u crnogorskim udžbenicima. Savjet je ulici dao naziv slikara Nika Đurovića. Kada su stigle table, stanovnici su potjerali radnike koji su ih postavljali, tako da je ta ulica i dan danas neobilježena.

Nadležni su stare ulice u centru grada pripodobljavali novom vremenu – tako je ulica Marksa i Engelsa preimenovana u Moskovsku ulicu, dok su nekadašnje Moše Pijade i Jola Piletića dobile naziv Bulevar Ivana Crnojevića, nekadašnji put JNA postao je Ulica Vojislavljevića…

Spomenik Kralja Nikole nalazi se preko puta Skupštine Crne Gore u ulici Svetog Petra Cetinjskog, dok se ulica Kralja Nikole nalazi na relaciji od centra ka Zabjelu.

Nedavno su slavni crnogorski komiti i heroji Petar Zvicer i Savo Čelebić, shodno odluci o spomen-obilježjima Glavnog grada, dobili ulice u Podgorici. Ulicu je, konačno, dobila i Jaglika Adžić zaboravljena heroina Drugog svjetskog rata iz Plužina.

Kako se imenuju i preimenuju ulice pitanje je vremena i političke klime kada će ta ulica ,,pripasti” nekome drugom.

Bojana DRAGAŠ

Komentari

Izdvojeno

KOLAŠIN U SURET LOKALNIM IZBORIMA: Doskorašnji protivnici pod istim političkim kišobranom

Objavljeno prije

na

Objavio:

U Kolašinu su se odlučili da izborne liste ispune, uglavnom, novim licima. Takav pristup učesnika lokalnih izbora mogao bi  donijeti novi kvalitet, ali može biti i riskantan kada je riječ o rezultatima

 

Sastav izbornih lista učesnika lokalnih izbora u Kolašinu  svojevrsna je kombinacija  partijskog podmlađivanja i  političkih  transfera,  koji su,  u nekoliko slučajeva,  spojili čak i  doskora ljute političke  oponente. Uz to, neuobičajeno za kolašinske prillike, na listama gotovo svih partija, koalicija i pokreta dominiraju nova lica.

U izbornoj trci u Kolašinu učestvovaće  SNP, Grupa birača ,,Za naš Kolašin – dr Momčilo Vukčević”,  pokret „Zajedno gradimo Kolašin“ (DPS, SDP, SD i nestranačke ličnosti), Evropa sad,  koalicija ,,Idemo ljudi” (Demokrate i Ujedninjena), DF i URA.

Željka Vuksanović, koja je bila dugogodišnja predsjednica OO SPD i bivša predsjednica Opštine našla se na listi URA, na čijem je čelu  Miodrag Vlahović,  koji do sada nije bio aktivan u političkom životu garada. Vuksanović će tako ubuduće u Opštinskom odboru URA sarađivati sa Milanom Đukićem, aktuelnim predsjednikom Skupštine opštine (SO). I Đukić je, bez zvaničnog saopštenja, iz Grupe birača (GB), koja je u tom gradu dugogodišnji vjerni saveznik Demokratske partije socijalista (DPS), prešo u URA. Međutim za njega nije bilo mjesta na izbornoj listi te stranke.

Vuksanović  je, tokom minule skoro dvije decenije, najoštriji kritičar kako DPS-a, tako i GB-a, čije je lokalne lidere Mila Šukovića i pokojnog Miletu Bulatovića  optuživala za zloupotrebu, pa čak i podnosila krivične prijave protiv njih.

Kritički se osvrtala, tokom minule četiri godine, i na rad koalicije  čiji je kadar bio Đukić, kao i na način na koji je on obavljao funkciju predsjendika SO. Đukić je, pak, u drugoj polovini mandata aktuelne kolašinske vlasti (DPS, GB i Socijledmokrate)  oštro kritikovao rad nekih svojih koalicionih partnera iz izvršne vlasti. Kamen spoticanja u vladajućoj kolašinskoj koaliciji bilo je i neuspjelo osnivanje RTV-a, kao i infrastrukturni projekti za potrebe MOSI igara.

Razlaz sa GB-om u kojoj je započeo političku karijeru Đukić nikad nije objasnio, ali konflikti između njega a i lidera GB-a Šukovića traju, navodno, već više od godinu. Šuković se , međutim, odlučio da naziv, pa i vrh  izborne liste prepusti dr Momčilu Vukčeviću, koji je u lokalni parlament ušao kao odbornik DPS-a.  Odmah nakon parlamentarnih izbora 2020. godine, Vukčević je napustio tu stranku i do sada djelovao kao nezavisni odbornik, mada je svojim glasom davao podršku svim predlozima izvršne vlasti.

Dragana ŠĆEPANOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

NAKON LIKVIDACIJE JOVANA VUKOTIĆA – NAZIRE LI SE KRAJ RATU KLANOVA:  Krvavi niz

Objavljeno prije

na

Objavio:

Broj uniformisanih policajaca  i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju. Više je razloga zbog kojih se vjeruje da rat klanova nije stao

 

Da li će likvidacijom Kotoranina Jovana Vukotića biti okončan osmogodišnji krvavi rat između škaljarskog klana čiji je bio apsolutni vođa i kavačkog, čije vođe su većinom u zatvoru, pitanje je na koje ni bezbjednosne strukture nemaju odgovor.

Broj uniformisanih policajaca ali i inspektora u civilu koji su u utorak obezbjeđivali sahranu Vukotića u selu Čevo nadomak Cetinja, jasno upućuje  da službe nijesu željele da ovaj čin prepuste slučaju već se strogo vodilo računa da se i ovom prilikom očuva bezbjednost stotinak onih koji su došli da se oproste sa ubijenim.

U spisima  predmeta koji su formirani protiv pripadnika obje kriminalne grupe navedeni su njihovi planovi da određene članove suprostavljenog klana likvidiraju upravo u vrijeme sahrane Vukotića.  Do realizacije takvog plana ipak nije došlo.

S druge strane, broj oproštajnih poruka u vidu čitulja ali i sadržaj pojedinih, razlog je više da se vjeruje da će uslijediti nastavak krvavog rata. Tako se u nizu oproštajnih čitulja izdvojila i jedna kojom se poručuje da će  se nastaviti tamo gdje je Vukotić stao.

,,Škaljarski kriminalni klan jeste obezglavljen, ali to ne znači da je došao kraj likvidacijama. Ubistvom Vukotića škaljarci jesu zadobili težak udarac, ali upravo zato vjerujemo da će njegovi podanici krenuti osvetničkim putem”,  smatra sagovornik iz bezbjednosnog sektora.

Vukotić je ubijen 8. septembra u Istanbulu, a tamošnji istražitelji su za samo 8 dana uspjeli da sklope mozaik zločina i uhapse čak 14 osoba za koje se vjeruje da imaju veze sa njegovom likvidacijom. Tako su 16. septembra u opsežnoj akciji uhapšeni Radoje Živković, zvani Žuti i Zdravko Perunović, koji su, prema optužbama,  organizovali egzekuciju. Kako je zvanično saopšteno, pronađeno je i oružje iz kojeg je za milion i po eura ubijen Vukotić.

Tamošnji istražitelji su utvrdili da je, navodno, Radoje Živković platio milion i po eura lideru turske kriminalne grupe Binaliju Džamgozu za organizaciju ubistva, koji je u julu uhapšen u Crnoj Gori i nalazi se u Istražnom zatvoru.

Svetlana ĐOKIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

TUŽILAŠTVO I POLICIJSKA TORTURA: Vide mučenje, ali ne i mučitelje

Objavljeno prije

na

Objavio:

Službenici Uprave policije su tokom 2020. godine mučili Jovana Grujičića, Benjamina Mugošu i Marka Boljevića kako bi iznudili priznanja i dokaze za podmetanje bombe u Hotelu Grand i ispred kuće visokog policijskog funkcionera Duška Golubovića. Tužilaštvo u predmetu mučenja Grujičića vidi mučenje, ali ne i mučitelje

 

Crnogorski istražni organi od 2015. godine nijesu otkrili ko je bacio bombu na Hotel Grand i  na kuću tadašnjeg visokog policijskog službenika Duška Golubovića. Međutim, ponovo su otkrili da su službenici sistema skloni da upotrebom brutalne sile fabrikuju dokaze i iznude potrebna priznanja i svjedočenja.

Tužilaštvo je za ova krivična djela izvelo pred sudiju Jovana Grujičića i Benjamina Mugošu, dok je Marko Boljević naveden kao svjedok. Sva trojica su naveli da su pod prisilom dali prvobitne izjave u policiji. Međutim, u sudskom postupku pravosnažno su oslobođeni Grujičić i Mugoša. Njihov pravni zastupnik – advokat Damir Lekić za Monitor kaže da je utvrđeno kako je Grujičić u vrijeme izvršenja krivičnih djela bio na liječenju u psihijatrijskoj ustanovi u Dobroti.

Lekić i Boljevićev advokat Novica Milošević Osnovnom državnom tužilaštvu podnijeli su krivične prijave za torturu nad njihovim branjenicima. Domaći i strani vještaci medicinske struke utvrdili su da su sva trojica bili mučeni i zlostavljani u policijskoj stanici onako kako su opisivali tokom postupka.

Osnovno tužilaštvo je slučaj torture razdvojilo u tri predmeta. Za svaku žrtvu odvojeni predmet. Dok se u slučajevima Mugoše i Boljevića sumnjiče policajci i očekuju suđenja, u predmetu Grujičića je osnovna tužiteljka Maja Knežević po drugi put odbacila krivičnu prijavu protiv službenika policije.

Akcija za ljudska prava (HRA) izrazila je protest zbog takve odluke. Ističu da je tada medicinskim nalazima ,,potvrđeno da je mučen da bi se od njega iznudio iskaz”.

,,Grujičić je tada primoran da ‘prizna’ izvršenje krivičnog djela koje nije učinio – postavljanje eksplozivnih naprava na kuću Duška Golubovića i lokal Grand – a u međuvremenu ga je i sud pravosnažno oslobodio te optužbe”, saopštili su iz HRA.

U toj nevladinoj organizaciji smatraju da je odluka o odbacivanju krivične prijave donijeta bez sprovođenja djelotvorne istrage, koja bi bila ,,hitna, temeljna i nepristrasna”. Punomoćnik Jovana Grujičića, advokat Damir Lekić, podnio je pritužbu Višem državnom tužilaštvu u Podgorici protiv nove odluke o odbacivanju krivične prijave, a HRA je 9. septembra po drugi put podnijela pritužbu Tužilačkom savjetu zbog nesavjesnog i nezakonitog rada državnih tužilaca u tom predmetu.

Ivan ČAĐENOVIĆ
Pročitajte više u štampanom izdanju Monitora od petka 30. septembra ili na www.novinarnica.net

 

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo