Povežite se sa nama

INTERVJU

ŽANA GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ, GLUMICA: Zavjereništvo u stvaranju pozorišne magije

Objavljeno prije

na

Premijerom predstave Ivanov Antona Pavloviča Čehova počela je nova sezona Crnogorskog narodnog pozorišta. Režiju, kostimografiju i dizajn svjetla potpisuje Andrij Žoldak, ukrajinski autor koji živi i radi u Berlinu i jedan je od najznačajnijih savremenih evropskih reditelja

 

MONITOR: Nakon mnogih poznatih reditelja koji su stvarali istoriju CNP-a, ugledni svjetski reditelj Andrij Žoldak je postavio “Ivanova”. Od samog početka rada, pričalo se o zanimljivoj audiciji, izboru glumaca, specifičnom radu … Kakav je bio proces nastanka predstave?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Dolazak Andrija Žoldaka u Crnu Goru izazvao je povišeno interesovanje kako ljudi iz struke, tako i medija. Andrij je čovjek i reditelj koji već načinom komunikacije ostavlja začudan utisak, pozitivan ili negativan u zavisnosti od sopstvene mjere, želje i vještine da odvojite važno od nevažnog, a time uzmete ono što će vas učiniti bogatijim i ponosnijim. Njegov posvećenički duh, predanost u radu, zavjereništvo u stvaranju pozorišne magije čine ga zaista posebnim, anđelom i demonom u isto vrijeme. Sistemi Stanislavskog, Grotovskog, Mejerholjda, estetika filmskih reditelja poput Tarkovskog, Bergmana, simfonijske partiture Čajkovskog, Vagnera, slikarska platna Pikasa, Monea bili su mu inspiracija za stvaranje pozorišne umjetnosti na crnogorskoj sceni. Žoldakove nerealne i nadrealne mizanscenske koordinate glumac svojim umijećem, energijom, duhom i dušom mora prevesti u život lika koji živi na sceni. Njegov bogat nomadski profesionalni život od Finske do Japana činio nam je svaki minut probe uzbudljivim i nenadomjestivim činom. Tri audicije od kojih je jedna od njih trajala 25 dana nisu bile jednostavne i lake. Profesionalna biografija, glumačke vještine i boja naše nutrine bile su mu okosnica stvaranja podjele za predstavu Ivanov. Velika mentalna, duhovna, emotivna i fizička snaga kompletne ekipe koja je radila na predstavi bile su neophodne da se  Ivanov rodi jer kod ovog reditelja nema karike u lancu stvaranja koji ima mogućnost da ne radi u punom kapacitetu, pošteno i sa obaveznim prevazilaženjem sopstvenih granica.

MONITOR: Ovo je prilično novo tumačenje “Ivanova”, najproblematičnijeg Čehovljevog teksta, ali i najuzvišenijeg. Čehov je pjesnik beznađa, a kod Žoldaka je vješto uklopljen u savremeni svijet i njegove tegobe, a bavljenje smislom života u fundamentu je i komično. Volio bih da nam kažete Vaše viđenje ovakvog iščtitavanja ruskog klasika?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Pošten čovjek blagorodne duše, utopističkih uvjerenja osuđen je na neprilagođenost u društvu, a onda i borbu tirana unutar sebe.  Sve malverzacije, predumišljaji, prevare koje vidimo na sceni ili u životu, vrlo često su samo izraz nemoći čovjeka koji se nalazi u sopstvenim kandžama beznađa. Umjesto razumijevanja i pomoći ti ljudi dobiju prekor, osudu a kao što Andrić kaže “nisu svi ljudi tako rđavi kao što to rđav čovjek misli”. I nekada i danas sve je isto. Klasici nas tome opominju, zato su i danas aktuelni i zato se i pronalazimo u djelima nastalim prije više desetina pa i stotina godina. U ljudskom kodu je osuda, a pozorište služi svrsi da nas stavi pod lupu i opomene, a vjerujem i promijeni.

MONITOR: Tumačite mladu Sašu. Sve vrijeme vrlo istrajno pokazujete njenu krkhost, neprilagođenost, emotivnost, specifičnost… Kako ste  gradili ovaj lik i da li ste uopšte razmišljali da ćete tumačiti Sašu?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Saša je jedan od najkomleksnijih ženskih likova u dramskoj literaturi. Čistota duše i vjera u život odnosno ljubav bez uslova je osnovna karakteristika tog lika. Simbol nevinosti i beskompromisnosti, dosljednosti. I kad zna da će izgubiti, ona ide do kraja i to je čini junakinjom onog doba, a jednako i junakinjom ovog doba. U srži svog bića biti Saša danas je izuzetak od pravila. Katarzičan unutrašnji život, idealističko poimanje ljubavi, životna odvažnost  iskri u njenom biću. Ponos i zadovoljstvo ostaje meni u činjenici da je reditelj imao viziju, pronicljivost i hrabrost da prepozna u meni Sašu.

MONITOR: Jasno je da je osim talenta ovakva uloga zahtijevala veliku fizičku i psihičku kondiciju. Uloga u Ivanovu Vam je najvažnija u dosadašnjoj karijeri. Šta vam je  donijela?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Želja i potreba za novim spoznajama i napredovanjima, životnim i profesionalnim, povezala me je sa ovim evropskim rediteljem. A (nad)moć glumačka ogleda se u vatri potrage za istinom unutar sebe. Moja vatra potrage rasplamsala se i kao rezultat, između ostalog, donijela publici “novu” mene. Posebna radost i privilegija svake glumice je da igra najrazličitije uloge u svojoj karijeri. Dezdemona, Hermiona, Ismena, Luceta i mnoge druge junakinje iz savremene drame bile su dio mene, mog senzibiliteta ali Saša je u izboru glumačkih sredstava posve drugačija. Zbog svoje specifičnosti i osjetljivosti ovakva vrsta zadatka se ne događa često u teatru međutim, Žoldakova estetika vapi za ekstremom i ogoljenosću, a očigledno je u meni prepoznao otvorenost, smjelost i kapacitet da se upustim u ovakvu vrstu “hoda po tankoj žici”.

MONITOR: Dajući od sebe sva glumačka sredstva, koliko je svima vama izazovno, ali i naporno da igrate u predstavi koja traje, koliko sam čuo, osam sati, ali je skraćena na četiri za premijeru?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Munjevitom brzinom glumačka ekipa je bila inficirana potrebom da prevaziđe sopstvene mogućnosti i sruši kalupe u koje smo bili smješteni. Na tom putu i ozbiljnog psihološkog testa, potisnutog ega i lišeni samoljublja na lični ponos izgradili smo uloge koje će zasigurno imati posebno mjesto u našim i ličnim i profesionalnim biografijama. Vrlo često su glumci po nekim ustaljenim pravilima podjele uloga “ukalupljeni” u određene glumačke fahove. Međutim, Andrija Žoldaka i to izdvaja od ostalih reditelja. Njegov pristup svakom glumcu pojedinačno je sistematičan, analitičan i bez alternative. Sa njim je svaka proba premijera tako da smo stekli i uigranost i kondiciju i radost izazova za osmočasovnu, a kamo li četvoročasovnu igru.

MONITOR: Da li ste brinuli da li je publika spremna na četvorosatnu predstavu?

GARDAŠEVIĆ BULATOVIĆ: Čovjek i umjetnost su nemjerljive kategorije. Ne postoji vaga koja može izmjeriti kvalitet ni čovjeka ni umjetnosti. Nijedna spoznaja, a ni promjena ne biva bez napora, bez odricanja, bez krize ali i jake unutarnje motivacije i snage. Pregalaštvo, ujedinjenost, beskompromisan rad, isključivi i surovi profesionalizam dali su rezultat onakav kakav smo vjerovali da ćemo dobiti. Naslonjeni na novu viziju i strategiju poslovanja nacionalnog teatra napravili smo magiju ovim pozorišnim maratonom i unijeli duh evropskog teatra kod nas. Vjerujem da će ovaj novi zamajac u istoriji CNP-a pokazati spremnost za promjene, svih onih koji čine pozorište, počevši od nas samih.

Miroslav MINIĆ
PORTRET  FOTO: Nada VOJINOVIĆ
IZ PREDSTAVE  FOTO:Duško MILJANIĆ

Komentari

INTERVJU

SERGEJ SEKULOVIĆ, POLITIČKI ANALITIČAR I ADVOKAT CENTRA ZA GRAĐANSKE SLOBODE: Pred Crnom Gorom su dva puta

Objavljeno prije

na

Objavio:

Ono što nam treba a bez čega nema moderne države je profesionalna i depolitizovana javna uprava i nezavisno sudstvo, kao svetinje u kojima nema mjesta za partijsko-parcijalni politički uticaj. To je nemoguće izgraditi bez jasne svijesti i namjere političke elite

 

MONITOR: Premijer DuškoMarković saopštio je da nije čitao najnoviji izvještaj Evropske komisije o napretku Crne Gore, ali svejedno zna da je pozitivan.  Šta vam govori to što premijer ne čita dokument koji je vrlo važan za zemlju koja se nalazi na putu evropskihi ntegracija?

SEKULOVIĆ: Vjerujem da je čitava situacija u proteklih par nedjelja prilično zatekla vlast i napravila joj problem, u odnosu na koji traže pozicioniranje. Ovdje mislim na blokadu otvaranja pregovora sa Sjevernom Makedonijom i Albanijom, odnosno francusko, ali ne i samo njihovo, preispitivanje procesa proširenja i metodologije pregovaranja. Vlast se pripremala za drugačiji scenario, koji je trebalo iskoristiti za kampanju na narednim izborima. U ovom trenutku je teško predvidjeti buduća dešavanja. Ostaje da se vidi da li će nova metodologija, ako do nje uošte i dodje, obuhvatiti i Crnu Goru, što čitav proces koji je izgledao kao ireverzibilan drma iz temelja. Vaše se pitanje ipak odnosi na prezentovani non-paper, i u kontekstu njegovog tumačenja od strane različitih aktera, možemo izvući zaključak da je prošlo vrijeme optimizma i da istinu treba pogledati u oči. Pokušavanje da se nešto isključivo ili primarno predstavi kao pozitivno više nema nikakvu političku korist za one koji sa takvim ocjenama izlaze. Držim da crnogorski građani imaju procjenu da nešto nije u redu i da ih ne treba podcjenjivati. Nismo dobili završna mjerila za poglavlje 23,i to je činjenica.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 22. NOVEMBRA
ILI NA WWW.NOVINARNICA.NET

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

IGOR KALEZIĆ, DIZAJNER IZ PODGORICE: I dizajn mijenja svijet

Objavljeno prije

na

Objavio:

Na razvoj dizajna najviše utiču čovjek i njegove potrebe u istoj mjeri kao što on utiče na čovjeka. Jedno bez drugog ne mogu ni postojati

 

MONITOR: Dizajn je praktično svuda oko nas bilo da je riječ o dizajnu industrijskih proizvoda, grafičkom dizajnu, WEB dizajnu, modnom dizajnu… Šta je, pored čovjeka, najvažniji segment dizajna?

KALEZIĆ: Najvažniji segment dizajna je to što je dizajn prije svega umjetnička disciplina, koja dovodi do opšteg razvoja društva, a samim tim i čovjeka kao pojedinca u njemu.

MONITOR: Šta najviše utiče na razvoj dizajna?

KALEZIĆ: Dizajn sam po sebi je živa disciplina koja se razvija sa razvojem čovjeka kao jedinke i sa njegovim potrebama. Samim tim prisutan je i neophodan u svim djelatnostima. Na njegov razvoj najviše utiču čovjek i njegove potrebe u istoj mjeri kao što on utiče na čovjeka. Jedno bez drugog ne mogu ni postojati. Tako sve te djelatnosti utiču podjednako, ali najviše potreba čovjeka ka nečemu boljem, ljepšem i praktičnijem. Kao i ideje sposobnosti, kreativnost i strast ljudi koji se bave ovim poslom.

MONITOR: Vi se bavite dizajnom enterijera. Šta je dizajn enterijera?

KALEZIĆ: Dizajn enterijera (arhitektura enterijera) je arhitektonsko-dizajnerska disciplina, koja se realizuje u određenom i konkretnom arhitektonskom prostoru. Pod dizajnom enterijera smatra se uređenje i osmišljavanje unutrašnjih prostora. Neuki često kažu „unutrašnji enterijer“, što je pogrešno, kao što je pogrešno smatrati namještaj za enterijer, koji predstavlja samo dio enterijera. Pod enterijerom se podrazumijeva uređenje kompozicija, funkcionalnost i organizacija kompletnog arhitektonskog prostora. Konstruktivno, dimenziono, estetsko oblikovanje svake prostorije i svakog njenog dijela posebno i kao cjeline ukupnog prostora. Dizajn enterijera obuhvata uređenje unutrašnjosti prostorija korišćenjem boja, materijala, namještaja, izvora svjetlosti, pri tom poštujući osnovne činioce dizajna: proporcije, kompoziciju, materijalizaciju…

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 22. NOVEMBRA
ILI NA WWW.NOVINARNICA.NET

Komentari

nastavi čitati

INTERVJU

CVIJETIN MILIVOJEVIĆ, POLITIČKI ANALITIČAR IZ BEOGRADA: Univerzalni Vrhovnik Srbije

Objavljeno prije

na

Objavio:

Aleksandar Vučić je istovremeno i predsjednik Vlade, i ministar unutrašnjih i spoljnih poslova, i popečitelj finansija, i guverner  Narodne banke, i predsjednik Ustavnog suda, i gradnonačelnik svih 200 gradova i opština u Srbiji, i prvi policajac Srbije i prvi kadija i prvi tužilac…

 

 

MONITOR: Koji su događaji u Srbiji proteklih dana privukli najveću pažnju javnosti?

MILIVOJEVIĆ: Afera, spin, “afera” za natkrivanje afere, otkrivanje “zavere”, kontraspin, najava atentata jedna afera, najava atentata druga, afera, “atentat, al’ zamalo”, pa opet afera, pa spin… Investicije, rekordi, rezultati i podvizi nezabeleženi u istoriji… pa, senzacionalna otkrića stotina i stotina primera “povampirenog fašizma i neviđenog kriminala” u opoziciji… pa, 16 puta se video s Putinom, 14 puta sa Angelom, dvared-trired sa Si Đing Pingom, pa nekoliko minuta (ukupno) u nekoliko navrata sa Trampom, te s ovim, te s onim… te, u samo 12 meseci izgrađeno više kilometara auto-puteva nego, u dvovekovnoj istoriji, pod Karađorđevićima, Obrenovićima, Titom, Slobom, Koštunicom, Đinđićem i Tadićem zajedno!  Pa, hajde vi proberite među tolikom količinom i kakvoćom!

MONITOR: U Srbiji se, kažu  analitičari, živi epoha zamrznutog sukoba ili doba neodrživog primirja. Pri tom navode da su samo 2016. i 2017. godine provladini tabloidi najavili 265 ratova, a tokom 2018. u dvije trećine naslova o Srbima i Albancima sugerisali neophodnost policijskih, vojnih ili paravojnih intervencija.

MILIVOJEVIĆ: Izvinite, ali zar baš taj naprednjački režim nije objavio javni rat upravo svima nama, “pristalicama zamrznutog sukoba”, tj. protivnicima tzv. razgraničenja, ma šta Vrhovnik (tako ja razumem funkciju formalnog predsednika Republike Srbije!) pod tim podrazumevao? Paradoksalno je da su na tu temu u Srbiji, kao oni koji “ruše državu”, javno diskvalifikovani i prokuženi svi oni koji ne podržavaju idiotski stav predsednice Vlade Ane Brnabić (a po Ustavu Srbije, Vlada je ta koja bi trebalo da vlada) da ona “ne zna šta je politika Vlade Srbije o Kosovu, ali zna da predsednik Vučić najbolje zna šta je najbolje”! I to, u najširem dijapazonu, od vladika Atanasija i mitropolita Amfilohija preko Rade Trajković, Boška Obradovića, Sergeja Trifunovića, do Đilasa, Jeremića, Matije Bećkovića i Aljbina Kurtija!

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 22. NOVEMBRA
ILI NA WWW.NOVINARNICA.NET

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo