Monitor

Taman je premijer-namesnik, povodom onih garancija, najavio glasanje o poverenju, kada je veliko nevreme omogućilo vladi da odigra još jedan prevarni performans. Najpre, vanredno stanje, sa kamerama, ministrima i lopatama, a onda, je li, povratak u redovno stanje. U EU integracije, ustavne promene i identitete. (O kako su dobri i zahvalni ti identiteti.) I u stari, dobri DPSDP, koji, je li, to i oni sami znaju, ima brojne nedostatke, ali koji je, kao, manje zlo od opozicije i alternative, jer je ova, kao, protiv svoje države. I tako beskonačno. Ali to ovoga puta neće proći. Zbog toga što su se u poslednje tri-četiri godine dogodile najmanje tri velike promene. Prvo, izbijanje svetske ekonomske krize 2008. koja je skinula maske čak i sa lica najvećih globalnih kapitalističkih oligarha, a ne samo sa lica ove naše domaće, trećerazredne kapitalističke oligarhije. Drugo, pod pritiskom ove krize, i opozicija i alternativa u Crnoj Gori bile su prinuđene da se uozbilje. Da shvate svu pogubnost izmanipulisanih identiteta i značajno se pomere ka glavnim ekonomskim i socijalnim pitanjima koja ujedinjuju najveći broj građana Crne Gore. Obratite pažnju, upravo to je ona nevidljiva crvena nit koja suštinski povezuje i tako različite građanske inicijative kao što su partija u osnivanju Pozitivna Crna Gora Darka Pajovića, nadstranačka koordinacija ili unija za demokratizaciju Filipa Kovačevića i Marka Milačića, i veliki građanski protest pod vođstvom Vanje Ćalović, Srđe Kekovića, Ognjena Jovovića i Demira Hodžića.

Treća krupna promena je možda i najveća. To je sve veći broj najkrupnijih afera koje u poslednjih nekoliko godina pa i u poslednjih nekoliko meseci nezadrživo kuljaju sa svih strana. Koje najteže kompromituju i optužuju sam vrh vlasti a posebno vrhovnog oligarha. I njegovu porodicu. Biološku i onu drugu. Telekom, KAP, Željezara. Nasilje nad kritički orijentisanim medijima, novinarima, intelektualcima i građanima. I tako bez konca i kraja. Kao veliki usov.

Tako da se sada već jasno vidi i ona matematika koja uverljivo obesnažuje onu staru mantru vlasti o opoziciji koja je navodno lošija čak i od loše vlasti. Naravno, opozicija i alternativa imaju još puno toga da otklone, savladaju, izgrade, unaprede i poboljšaju. Ali, matematika o kojoj je reč, krajnje je jednostavna i nesporna: svakodnevna, velika i rastuća šteta, od svakog daljeg produžavanja aktuelne, kriminogene i oligarhijske DPSDP vlasti, već danas je neuporedivo veća od svih preostalih nedostataka, problema i nedovršenosti opozicije i alternative. Tako da je sada stvar elementarnog razuma i morala da se aktuelnoj DPSDP vlasti konačno kaže Dosta. I nastavi i dovrši izgradnja bolje i uverljivije alternative.

Milan POPOVIĆ