Povežite se sa nama

OKO NAS

LJUDI I ULICE: KO JE ĐE U PODGORICI: Češće mijenjamo adresu nego vlast

Objavljeno prije

na

Dok je vladajuća partija promijenila samo ime (SK postao DPS) strogi centar glavnog grada zvao se Trg Ujedinjenja, Trg Ivana Milutinovića, Trg Republike, do današnjeg Trga nezavisnosti. Pa čik da neko tvrdi da  mu je i to konačno ime

 

U Podgorici je za Dan oslobođenja otkriven spomenik Josipu Brozu Titu. Gradonačelnik Ivan Vuković je izjavio da je ,,antifašizam u Crnoj Gori živ i država nema nameru da skrene sa tog puta”.

Da je bilo skretanja i to desnih znamo, ali eto pohvalno je što se i na državnom nivou opet vraćamo na tekovine antifašizma. Tito u Podgorici ima i bulevar između Željezničke stanice i Starog Aerodroma. Spomenikom se nekadašnji doživotni predsjednik SFRJ ponovo vratio u srce grada, koji je 47 godina nosio njegovo ime.

Njegovi saborci i ideološki preci uglavnom su tokom ’90-ih proćerani iz centra grada. Ostale su rijetke ulice kao što je Svetozara Markovića, 13. jula, V proleterske, Jovana Tomaševića, Oktobarske revolucije, Bratstva i jedinstva… Ostale koje su podsjećale na antifašizam i NOB premještene su na periferiju. Tako se na Koniku ređaju ulice: Braće Ribar, Ivana Gorana Kovačića, 1. maja, Georgi Dimitrova, Španskih boraca, Bora i Ramiza, Žikice Jovanovića Španca, II sandžačke  brigade, VIII crnogorske udarne brigade, II proleterske dalmatinske brigade, X hercegovačke brigade, Igmanska, Kadinjača, Proleterska, Husinjskih rudara, Koste Racina, Žrtava fašizma… Na njih se nastavljaju još neimenovane Vrela 4, Vrela 6…

Tokom devedesetih od strane ove iste vlasti antifašizam je zamijenjen nacionalizmom pa je na primjer Trg Edvarda Kardelja preimenovan u Vijenac kosovskih junaka. Tada je i ulica ispred Skupštine i Predsjedništva preimenovana u Nemanjinu obalu. Posljednjih godina otišlo se u drugu krajnost pa je Liberalna partija predlagala da se imena ulica Karađorđeve, Cara Lazara, Miloša Obilića i Kosovskih junaka brišu. Tada se to nije desilo ali sada Radoš Zečević, šef kluba odbornika Nove i član Savjeta za davanje naziva ulica, trgova i naselja tvrdi da gradonačelnik Podgorice  Vuković vodi antisrpsku kampanju time što najavljuje da će preimenovati Karađorđevu ulicu i preispitati tekst na postamentu biste Božidara Vukovića Podgoričanina gdje piše da je on bio Srbin.

Mladim DPS-ovcima se ne sviđa što se nova zgrada Vlade nalazi baš u Karađorđevoj ulici, iako je ovo jedna od rijetkih ulica koja tokom burne istorije nije mjenjala ime koje je dato između dva rata. Navodno, ideja je da se ova ulica preimenuje u Knjaza Danila, čiji naziv sada nosi ulica na samom kraju Tološa.

Ne zna se koliko će Zečeviću, u odbrani Krađorđeve ulice od DPS junoša, pomoći ili odmoći u novembru izabrani potpredsjednik Savjeta za davanje naziva ulica, trgova i naselja novinar Darko Šuković.  No kako god bilo imenovanje ulica i njihovo preimenovanje ne ide baš tako lako ni brzo. Savjet je, zbog nefunkcionisanja mjesnih zajednica, u blokadi evo već nekoliko godina, budući da Skupština grada bez njihove saglasnosti ne može da usvoji prijedloge. Pa oko 70 ulica čeka na ime.

Tako imamo još dosta ulica sa ,,radnim” nazivima – Dalmatinska 1, 2, 3… ili Nova 1, 2, 3…, iako je Savjet usvojio nazive Cvetka Lainovića, Milovana Đilasa, Stevana Matovića, Bora Begovića, Kraljice Milene, Veljka Mandića, Boška Pušonjića…

Savjet se posljednjih godina trudio da ublaži prevagu imenovanja ulica po ratnicima i junacima, te da usvoji što više predloga za istaknute pregaoce i u drugim djelatnostima. Međutim problem je što strukovna udruženja, pojedinci i ostali rijetko predlažu umjetnike i naučnike.

Prije par godina zabilježeno je da su mještani Vranića tražili da se Ulica Miloša Vuškovića preimenuje u ulicu poginulih ratnika iz Lješkopolja na Kalinoviku 1914. godine. Savjet je odbio ovaj predlog, uz obrazloženje da je Vušković pored Petra Lubarde i Mila Milunovića jedan od najuticajnih slikara, osnovao list Ošišani jež, a bio je jedan od osnivača Likovne akademije u Herceg Novom. Bilo je slučajeva kada mještani nijesu dali da se table sa nazivom postave – građani preko čijeg imanja prolazi ulica tražili su da se ona imenuje po njihovom pretku piscu Janku Vučiniću. Komisija je ulici dala naziv slikara Nika Đurovića, pa kada su stigle table, stanovnici su potjerali službenike.

Iako preovladavaju junaci, neke ulice nose nazive i po književnicima: Njegoš, Andrić, Lalić, Selimović, Miodrag Bulatović, Radičević, Jakšić, Leso Ivanović, Ratković, Zogović, Domanović, Ćopić, Zmaj, Puškin, Čehov, Jesenjin, Zola, Ujević, Cankar, Prešern. Ima i naučnika Tesla, Kopernik, Erdeljanović, Bošković, Pavle Mijović…

Građani su prije par godina pokrenuli i uspjeli da preko društvenih mreža izdejstvuju da se jedna ulica nazove po najznačajnijem crnogorskom piscu za djecu Draganu Raduloviću, čije ime nosi skromna ulica iza nekadašnje zgrade Pobjede.

Patrijarhalno ustrojstvo sasvim je primjetno i na ulicama. Malobrojne su one koje su imenovane po znamenitim ženskim ličnostima i uglavnom su na periferiji: Jelene Savojske, princeze Ksenije, Desanke Maksimović, Isidore Sekulić, Seleme Maljević, revolucionarki Jelene Ćetković, Božane Vučinić i Vukice Mitrović… Prva arhitektica u Crnoj Gori Svetlana Kana Radević dobila je ulicu na obali Morače ispred Hotela Podgorica, koji je projektovala a koji je preuređen po želji domaćeg investitora.

Posljednjih godina ustalio se običaj da kako koji inostrani investitor dođe u Crnu Goru, tako glavni grad na poklon iz te zemlje dobije spomenik ili podgorička vlast prigodno imenuje ulicu. U čast investitora iz Ujedinjenih Arapskih Emirata i Azerbejdžana, Podgorica je dobila Ulicu šeika Zaid Bil Sultana Al Nahijana i Ulicu Baku. Prvobitni predlog je bio da se ulica šeika Zaida nazove ulica Ujedinjenih Arapskih Emirata, međutim odbijen je jer još se nije navršilo 50 godina od osnivanja te države. Po pravilima Savjeta ako treba dati imena istaknutih ličnosti od čije smrti nije proteklo 20 godina ili značajnog događaja od kojeg nije proteklo 50 godina za te nazive ulica potrebno je pribaviti saglasnost Vlade Crne Gore.

Za sada samo dvojica bivših gradonačelnika imaju ulicu u Podgorici – vojvoda Ilija Plamenac i Marko Miljanov. Od bivših predsjednika države ulicu i most ima Blažo Jovanović, a najavljeno je da će ulice dobiti i Filip Bajković i Veselin Đuranović.

Imena ulica svjedoče o duhu vremena. Glavni gradski trg do sada je promijenio četiri imena od Trga Ujedinjenja, preko Ivana Milutinovića, da bi 2004. godine dobio ime Trg Republike i posljednja izmjena iz 2016. godine u Trg nezavisnosti.

Glavni gradski Bulevar Svetog Petra Cetinjskog taj naziv je dobio početkom  2004. godine. Do tada je po Petru Prvom bila imenovana uska ulica u naselju Zagorič. Bulevar koji je sagrađen nakon Drugog svjetskog rata prvo je nosio ime Ulica Milovana Đilasa. Kada je Đilas 1954. smijenjen sa državnih i partijskih funkcija, preimenovan je u Bulevar revolucije, a potom Ulicu Marksa i Engelsa. Krajem ’60-ih dobio je ime Lenjinov bulevar i to ime nosio više od tri decenije. Sve dok početkom ’90-ih dio bulevara na lijevoj obali Morače nije nazvan Nemanjina obala, a prekomorački dio Bulevar Blaža Jovanovića.

Pored ovog na Zlatici počinje Bulevar Vilija Branta, nastavlja se u Maslinama Bulevar Peka Dapčevića, a na Starom aerodromu Bulevar Josipa Broza Tita, od kružnog toka jedan krak se zove Bulevar Šarla de Gola, pa Bulevar Georgija Žukova. Podgorica danas ima i bulevar Mihaila Lalića, Veljka Vlahovića, Džordža Vašingtona, Srđana Aleksića, Crnogorskih serdara…

Usljed čestih izmjena, stanovnici glavnog grada se uglavnom ne oslanjaju na imena ulica. Kod Dva sanduka, Lepe Kate, Vampirice, Pet udovica ili Dva pendreka, u Gradić Pejton ili Baston… Neka do tih toponima iako ih više nema i dalje služe kao orjentir kod Beka, Kina Kulture, kasarne Morača, Mljekare…

 

Titogradske

 

U Glavnom gradu često ističu da je Podgorica jedini glavni grad bivše Jugoslavije koji je zadržao ulice nazvane po glavnim gradovima svih ostalih bivših jugoslovenskih republika.

Zagrebačka ulica nalazi se na Koniku, pored Katoličke crkve, iz nje se račva Prištinska. Beogradska je jedna od najljepših ulica ispod Gorice, sa  impozantnim drvoredom. Ispred KCCG do Parka Petrovića je Ljubljanska ulica. Sarajevska se ,,uliva” u Skopsku u Maslinama, a u komšiluku im je  Novosadska.

Ostale eks-ju prestonice uglavnom su poslije raspada zajedničke države mijenjale imena ulica nekadašnjih bratskih republika. U Zagrebu ne postoji Beogradska, a u Beogradu je Zagrebačka preimenovana u Ulicu Koče Popovića. Sarajevo ima Zagrebačku i Ljubljansku, a u Ljubljani svoju ulicu od svih glavnih gradova bivših jugoslovenskih republika zadražalo je samo Skoplje. Skoplje ima Beogradsku i Ljubljansku.

Podgorička ulica postoji na Vračaru u Beogradu. Osim nje Google maps prikazuje još jednu u Donjem Štoju u Ulcinju. Naziv titogradska još uvijek nose ulice u Kraljevu, Subotici, Zaječaru, Vranju, Đevđeliji (Makedonija)  Košicama (Slovačka)…

Podgoričko naselje sa najviše ulica koje su dobile naziv po gradovima su Tološi. Tu su Bjelopoljska, Tivatska, Kninska, Trebinjska, Budvanska, Barska, Kotorska, čak i Ivangradska.

 

Predrag NIKOLIĆ

Komentari

OKO NAS

OPŠTINA ULCINJ VEĆ TRI MJESECA U BLOKADI: Čekaju pomoć vlade, a građani pred opštinom

Objavljeno prije

na

Objavio:

Opština mora firmi Rekreaturs iz Budve za famozni slučaj K 1, koji je čekao na epilog preko 35 godina, isplatiti  preko šest miliona eura. Toliki je  praktično godišnji budžet ove Opštine, pa je evidentno da se bez podrške Vlade Crne Gore ova situacija ne može prevazići

 

Od sredine jula žiro-račun Opštine Ulcinj je u teškoj blokadi. Vrhovni sud je odlučio da Opština mora da firmi Rekreaturs iz Budve za famozni slučaj K 1, koji je čekao na epilog preko 35 godina, isplati preko šest miliona eura. Radi se o odšteti za srušeno apartmansko naselje sindikalaca sa Kosova na Velikoj plaži, početkom osamdesetih godina prošloga vijeka. U jeku NATO bombardovanja, 1999. godine ta firma je preregistrovana iz Prištine u Crnu Goru, da bi tri godine kasnije, kupovinom na berzi, postala dio Atlas grupe biznismena, sada odbjeglog,  Duška Kneževića.

Sadašnja lokalna uprava navodi da u ovom slučaju “nije ni luk jela ni luk mirisala”, ali da će poštovati odluke nadležnih organa. Sada se čeka odluku Ustavnog  suda, a nakon toga, ako bude potrebe, žalba će  uputiti i Evropskom sudu za ljudska prava u Strazburu.

U međuvremenu, Opština, zapošljeni i lokalne javna preduzeća se nalaze u sve težoj situaciji. Šest miliona eura je praktično godišnji budžet ove Opštine, pa je evidentno da se bez podrške Vlade Crne Gore ova situacija ne može prevazići.

Predsjednik Opštinskog sindikalnog povjereništva Luka Marniković rekao je da su uputili dopis Vladi i da će preduzeti nepopularne mjere. “Stanje je vrlo teško i sindikalna organizacija je prinuđena na određene korake kako bi zaštitila prava radnika, koji nijesu ničim doprinjeli ovakvoj situaciji”, kazao je on ističući da će sindikalci, ako ne bude reakcije, organizovati štrajk većih razmjera.

Još je teže stanje u većini javnih preduzeća. Te firme su iz Poreske uprave primile rješenja o prinudnoj naplati duga zbog neredovnog izmirivanja tekućih obaveza, odnosno dugovanja za poreze i doprinose na zarade zapošljenih.

Riječ je o preduzećima čiji je osnivač lokalna samouprava (osim preduzeća “Vodovod i kanalizacija” i “Komunalne djelatnosti”), a kojima će na zahtjev Poreske uprave biti blokirani žiro-računi, a to su: Centar za kulturu, Radio-televizija Ulcinj, “Za uzgoj i zaštitu divljači”, Agencija za razvoj i izgradnju Ulcinja i Javna ustanova “Sirena”. Većina tih preduzeća nema nikakvih sredstava na žiro-računu.

Prema riječima direktora firme Za uzgoj i zaštitu divljači, Ajeta Zage, oni su Poreskoj upravi dužni 124.000 eura, a radnicima plate za 21 mjesec!?

U izuzetno teškoj situaciji su svi oni koji se pretežno finansiraju iz budžeta Opštine, kao što su to sportski klubovi. Košarkaški klub Ulcinj koji se takmičio u Prvoj crnogorskoj ligi saopštio je da u ovoj sezoni neće igrati u tom rangu i da će se posvetiti radu sa mlađim kategorijama.Sličan korak najavili su i iz rukovodstva Fudbalskog kluba Otrant Olimpik, koji nastupa u Drugoj crnogorskoj ligi.

Do sada je iz opštinskog budžeta prema Rekreatursu (koja je, kao dio Atlas grupe,  u stečaju) “iscurilo” manje od dva miliona eura. Sa takvom dinamikom otplate Opština bi iz blokade izašla na ljeto naredne godine. Kako se na ovaj način više ne može funkcionisati pomoć je zatražena od Vlade, koja je saopštila da će pružiti podršku.

„Mi imamo atraktivne lokacije za koje postoji interesovanje. Međutim, ništa se ne može prodati, a da se prethodno čitav proces zakonski ne zaokruži. Sve to može potrajati“, kaže potpredsjednica Opštine Hadidža Đoni.

Na sastanku koji je prije dvije sedmice održan sa premijerom Duškom Markovićem dogovoreno da Opština Ulcinj prebaci na Vladu  oko 8.000 kvadrata atraktivnog zemljišta između nekadašnjeg hotela „Galeb“ i „Albatros“. Nakon toga Vlada bi Opštini uplatila tri miliona eura i kod banaka garantovala za još dva, koje će predvidjeti budžetom za narednu godinu.

Taj dogovor je naišao  na burnu reakciju dijela građana Ulcinja, koji su tim povodom,  u   utorak, pred zgradom Opštine, organizovali protesno okupljanje. Oni su kazali da ne prihvataju namjeru da se  proda dio  Borove šume, jedne od najtraktivnijih lokacija u tom gradu. Zatražili su  da lokalna vlast odmah uvede moratorijum na gradnju na tom dijelu opštine.

“Samo zbog slučaja ‘K 1’ u Ulcinju je trebalo da protestuje na hiljade ljudi”, kaže izvršni direktor Monitoring grupe Ulcinj (MOGUL) Džemal Perović i ukazuje da su za taj koruptivan posao krivi političari. On je istakao da samo aktivni građani mogu spasiti svoj grad, te da ne trebaju očekivati podršku od političara.

Odbornik Građanskog pokreta URA u Skupštini opštine Ilir Harasani je ustvrdio da je lokalna vlast ovim činom još pokazala svoj podanički i koruptivni način rada i razmišljanja. “Valjda je sada kristalno jasno zašto godinama nijesu ništa preduzeli kako bi spriječili pljačku i korupciju zvanu ‘K1’. Čak se nameće pitanje jesu li  htjeli da dođe do blokade računa Opštine kako bi atraktivnu lokaciju pripremili za nekog tajkuna ili partijskog finansijera”, rekao je on za Monitor. I upozorio:  “Na ovaj način lokalna vlast u Ulcinju postaje saučesnik jedne od najvećih korupcionaških afera, pljačke opštinskog budzeta i opštinske imovine,  sve zbog nekih bijednih ličnih interesa”.

Iz te najjače opozicione grupacije u lokalnom parlamentu su ocijenili da je nevjerovatno da je u ovoj situaciji poreski dug prema Opštini Ulcinj narastao na preko 10 miliona eura. „Ovo je kristalna slika kako lokalna vlasti funkcioniše i kako se  brine o budžetu. Gledajući ovao teško da možemo da očekujemo bolje dane za opštinu i građane“, tvrde u URI.

U lokalnoj upravi navode da vrijedno rade na realizaciji niza kapitalnih projekata koji će Ulcinj učiniti ljepšim mjestom za život i rad. „Naš cilj je da stvorimo preduslove za gradnju novih kapaciteta ekskluzivnog turizma i turističkih vila, kao i maksimalno očuvanje i uklapanje vitalnog i funkcionalnog zelenila u nova urbanistička rješenja“, rekao je gradonačelnik Ulcinja Ljoro Nrekić.

I pored veoma dobre ovogodišnje turističke sezone, najavljeni burni napredak  će  sačekati. Prosječna plata u avgustu je u Ulcinju bila najmanja u Crnoj Gori. Samo  396 eura. Tačno 100 eura manja nego na Žabljaku,  gotovo 300 eura manja nego u Tivtu.

 

Mustafa CANKA

 

Komentari

nastavi čitati

OKO NAS

BORBE PASA U CRNOJ GORI: Igre na novac i smrt

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nemilosrdni sport cvjeta u Crnoj Gori.  Nadležni se prave da ne vide

 

Početkom septembra  osvanula je vijest da su u podgoričkom naselju Zlatica pronađena četiri ubijena psa, rase pit bul. Tom prilikom su iz NVO Prijatelji životinja Podgorica rekli da je ovaj slučaj samo potvrda da su borbe pasa u Crnoj Gori vrlo aktuelne. I profitabilne.

,,To je samo još jedan dokaz naših tvrdnji da se krvave borbe pasa organizuju u Crnoj Gori,  a da su organizatori sve svirepiji. Na ruku im ide činjenica da je Uprava policije i pored naših molbi i zahtjeva uglavnom nezainteresovana da se ozbiljnije pozabavi ovim problemom, ako izuzmemo pojedine njihove službenike koji su nam uvijek bili na raspolaganju, ali koji očigledno nemaju moć da naprave velike korake u suzbijanju ove kriminalne djelatnosti.  Pozivam ih da se hitno sastanu sa nama, kako bismo dogovorili način djelovanja i kako bi se oformio specijalni policijski tim koji bi se bavio ovim problemom”, oglasila se tada Katarina Maksimović, aktivistkinja ovog nevladinog udruženja.

Samo tri mjeseca prije stradanja pit bulova, u sjedištu Uprave za bezbjednost hrane, veterine i fitosanitarne poslove (UBH) na sastanku predstavnika UBH,Uprave policije – Centra bezbjednosti (CB) Podgorica, Savjeta za zaštitu životinja Vlade Crne  Gore i nevladine organizacije Korina Animals potvrđeno je da se borbe pasa u Crnoj Gori dešavaju češće nego što se o njima zna.

,,Borbe pasa izdvaja iz ostalih aktivnosti u korpusu zlostavljanja i mučenja životinja to  što su počinioci gotovo uvijek ljudi iz kriminalnog miljea, kojima je ovo dodatni način za sticanje profita, te postaju jako vješti u tome da zaštite svoj biznis”, rekli su tada iz NVO Korina Animals. Sastanak je organizovan na osnovu preporuke Savjeta za građansku kontrolu rada policije u cilju osnaživanja saradnje Uprave policije i civilnog društva kako bi se ovakve kriminalne djelatnosti iskorijenile.

Izvršni director NVO Prijatelji životinja DragojeVlahović za Monitor kaže: ,, Moramo da naglasimo da je kod nas borbe pasa itakako organizuju  bez obzira na to što podaci MUP-a govore drugačije. Naša organizacija je još prije dvije godine pokrenula akciju sprečavanja borbi pasa, u nadi da ćemo u saradnji sa Upravom policije uspjeti da te kriminalne aktivnosti sasiječemo u korijenu. Međutim, saradnja pomenutog državnog organa je izostala i pored velikog broja podnesenih prijava protiv organizatora i učesnika u borbama pasa, kao i odgajivača pasa koji se koriste u borbama“.  On naglašava: „U saradnji sa građanima, koji nam mnogo pomažu u tim aktivnostima i često nam daju konkretne i vrlo precizne informacije, uspjeli smo da lociramo veliki broj osoba koje se bave organizovanjem borbi pasa i odgojem pasa za borbe.  Uprava policije je po svakoj našoj prijavi postupila jako neodgovorno i traljavo, tako da do sada nijedan počinilac ovih krivičnih djela nije priveden nadležnim organima”.

Dragoje Vlahović kaže da iz Uprave policije ažurno reaguju onda kada organizatori borbi pasa podnesu prijave protiv članova ovog nevladinog udruženja. ,,Tada nas policija saslušava i prema nama postupa kao prema kriminalcima. O prijetnjama, verbalnim i fizičkim, koje često trpimo od strane zaštićenih kriminalaca koji se bave organizovanjem borbi pasa da i ne govorim. Želim samo da naglasim da su se ti kriminalci toliko osilili, da često borbe pasa organizuju na javnim mjestima, u naseljima, pored magistralnih puteva… Odgajivačnice se nalaze gotovo u svim gradskim naseljima, a odgajivači nerijetko svoje  pse za borbe pripremaju puštajući ih na  napuštene pse  a sve to pred očima javnosti.  Jasno je da tako ne bi mogli da se ponašaju, da nemaju zaštitu nekih ljudi koji rade u Upravi policije. Mi ćemo nastaviti da se borimo protiv ovog vida kriminala, u nadi da ćemo konačno naići na razumijevanje i reakciju Uprave policije, ali i drugih nadležnih institucija”, kaže on.

Najčešće se za borbe pasa koriste američki pit bul terijeri, američki stafordski terijeri i buldozi. Zbog čestog ukrštanja ovih rasa, ovakvi psi se nazivaju i pit-bikovi, po uzoru na koridu. Psi koji se koriste u borbama posebno se uzgajaju generacijama, kako bi se njihova agresivnost očuvala. Ovakvi psi ne poznaju normalan život. Dane provode ili vezani ili na nehumanim treninzima, kako bi bili izdržljiviji. Žive u malim kavezima. I gladuju. Takva im je obuka. I život.

Na blogu Game Dog World (Svijet borbi pasa) ljubitelji ovog okrutnog sporta napravili su intervju sa čovjekom po imenu Floyd Boudreaux. Kao jedan od najpoznatijih svjetskih uzgajivača pasa za borbu, svoje pse je prodavao po cijeni i od 10 hiljada američkih dolara. Organizatori borbi na mukama nesrećnih životinja zarađuju po par stotina hiljada eura. Toliko je unosan ovaj biznis.

Britanska dobrotvorna organizacija Liga protiv okrutnih sportova (LACS) je 2016. Godine ekskluzivno informisala BBC o tome kako se sprovode borbe pasa u toj zemlji, ali i ostatku svijeta. BBC je ubrzo sproveo sopstvenu istragu. U februaru ove godine na njihovom internet portal objavljen je članak pod nazivom Unutar ilegalnog svijeta organizovane borbe pasa. U njemu, osim detaljnog opisa kako je tekla istraga o ilegalnoj trgovini pasa za borbu od istočne Evrope do Velsa piše: ,,Balkan je postao središte evropskih borbi pasa”.

U Crnoj Gori postoji Zakon o zaštiti dobrobiti životinja. Njime je kažnjivo obučavati životinje za borbu, organizovati borbe između životinja ili borbe između životinja i ljudi, učestvovati u njima i posjećivati ih, oglašavati i organizovati klađenje i učestvovati u njemu. Novčane kazne za ovo krivično djelo u Crnoj Gori kreću se od 800 do 25 hiljada eura za pravna lica, a od 60 do tri hiljade eura za fizička lica.

Do sada još nema vijesti o privođenjima počinilaca ovog krivičnog djela. Samo onih o uginulim borbenim psima. Do zaključenja ovog broja, ko su organizatori borbi u Crnoj Gori i koliko je novca igri, Monitor nije uspio da sazna iz Uprave policije.

 

Andrea JELIĆ

Komentari

nastavi čitati

Izdvojeno

BALKAN NAKON TURNEJE DRŽAVNOG SEKRETARA POMPEA: Neki novi vjetrovi

Objavljeno prije

na

Objavio:

Nakon duže pauze SAD su se vratile na Balkan.  To je važna vijest. Uz ljubaznosti, zvaničnici u Podgorici su morali da tokom posjete Pompea, i ranije Palmera, čuju neprijatne kritike na svoj račun. Američke diplomate su tražile fokusiranu borbu protiv korupcije i organiziranog kriminala, te slobodu medij.zPompeo je izričito pomenuo ranjavanje  novinarke Vijesti Olivere Lakić i upozorio  da počinioci moraju biti otkriveni i kažnjeni

 

Crna Gora je bila prva stanica na Balkanu tokom prošlonedjeljne posjete državnog sekretara Majka Pompea ovom dijelu svijeta. Pompeo je drugi visoki američki dužnosnik koji je posjetio ovu zemlju u relativno kratkom periuodu. U avgustu 2017. godine, samo dva mjeseca nakon što je Crna Gora primljena u Severnoatlantsku alijansu, ovdje je boravio potpredsjednik SAD Majk Pens.

Američki zvaničnici su u Podgorici, iz usta predsjednika Crne Gore Mila Đukanovića, čuli ono što godi njihovim ušima. “SAD mogu računati na apsolutno partnerstvo Crne Gore, kako bi svi zajedno uradili ono što je najbolje za region Zapadnog Balkana”, saopštio je crnogorski predsjednik.

Državni sekretar je pohvalio Crnu Goru ističući kako naša država ne samo da podržava regionalnu stabilnost kao članica NATO-a, već dijeli američke prioritete i u čitavom spektru vanjsko-političkih pitanja.

To se, prije svega, odnosi na otvorena regionalna pitanja: funkcionalnost Bosne i Hercegovine, uspostavljanje dijaloga Beograda i Prištine, te na uključivanje država Zapadnog Balkana u, kako sada u Vašingtonu vole kazati, zapadne institucije.

Kao rezultat te nove dinamike realno je očekivati da će EU uskoro odlučiti da otpočne pristupne pregovore sa Sjevernom Makedonijom i Albanijom, što bi konačno bio  znak da politika proširenja nije zamrla. “Te dvije zemlje su učinile ono što smo od njih tražili”, tvrdi se u zajedničkom pismu evropskih zvaničnika – odlazećeg i budućeg predsjednika Evropske komisije Žan-Klod Junkera i Ursule fon der Lajen, predsjednika Evropskog savjeta Donalda Tuska i predsjednika Evropskog parlamenta Davida Sasolija. Napominje se da je EU pred strateškim izborom, jer će otvaranje pregovora biti “test sposobnosti Unije da održi svoja obećanja i gleda u budućnost”.

 

PROČITAJTE VIŠE U ŠTAMPANOM IZDANJU MONITORA OD 11. OKTOBRA

Komentari

nastavi čitati

Izdvajamo